جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: تباه شدگان

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۹
    نوشته
    8
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    تباه شدگان




    باعرض سلام وادب
    در ایه ی103سوره ی کهف امده که "قل هل ننبکم بالاخسرین اعمالا الذین ضل سعیهم فی الحیاط الدنیا...."
    اینان چه کسانی هستند که تلاششان تباه می شود ,چه تلاشی کردند در این دنیا وچرا گمان می کنند که بهترین عملکرد را دارند؟
    باتشکر:salavat10:

  2. تشکر


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    3,203
    صلوات
    10
    تعداد دلنوشته
    3
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    96 روز 16 ساعت 16 دقیقه
    دریافت
    15
    آپلود
    0
    گالری
    0



    به نام خدا
    با سلام

    در تفسیر نمونه آیت الله مکارم شیرازی:

    در زندگى خود و ديگران بسيار ديده ايم كه گاه انسان كار خلافى انجام ميدهد در حالى كـه فـكـر مـى كـنـد كـه كـار خـوب و مـهـمـى انـجـام داده اسـت ، ايـن گـونـه جـهـل مـركـب مـمـكـن اسـت يـك لحـظـه و يا يك سال ، و يا حتى يك عمر، ادامه يابد، و راستى بدبختى از اين بزرگتر تصور نمى شود.
    و اگر مى بينيم قرآن چنين كسان را زيانكارترين مردم نام نهاده دليلش روشن است براى اينكه كسانى كه مرتكب گناهى مى شوند اما مى دانند خلافكارند غالبا حد و مرزى براى خلافكارى خود قرار مى دهند، و لااقل چهار اسبه نمى تازند، و بسيار مى شود كه به خود مى آيند و براى جبران آن به سراغ توبه و اعـمـال صـالح مـى رونـد، امـا آنـهـا كـه گـنـهـكـارنـد و در عـيـن حال گناهشان را عبادت ، و اعمال سوئشان را صالحات و كژى ها را درستى ها مى پندارند، نـه تـنـها در صدد جبران نخواهند بود بلكه با شدت هر چه تمامتر به كار خود ادامه مى دهـنـد، حـتـى تـمـام سـرمايه هاى وجود خود را در اين مسير به كار مى گيرند، و چه تعبير جالبى قرآن در باره آنها ذكر كرده : (اخسرين اعمالا).
    در روايات اسلامى تفسيرهاى گوناگونى براى اخسرين اعمالا آمده است كه هر يك از آنها اشـاره به مصداق روشنى از اين مفهوم وسيع است ، بى آنكه آنرا محدود كند، در حديثى از اصـبغ بن نباته مى خوانيم كه شخصى از امير مؤ منان على (عليه السلام ) از تفسير اين آيه سؤ ال كرد، امام فرمود: منظور يهود و نصارى هستند، اينها در آغاز بر حق بودند سپس بـدعـتهائى در دين خود گذاردند و در حالى كه اين بدعتها آنها را به راه انحراف كشانيد گمان مى كردند كار نيكى انجام مى دهند در
    حـديث ديگرى از همان امام (عليه السلام ) مى خوانيم : كه پس از ذكر گفتار فوق فرمود: خوارج نهروان نيز چندان از آنها فاصله نداشتند!
    در حـديـث ديـگـر مـخـصـوصـا اشـاره بـه رهـبـانـها (مردان و زنان تارك دنيا) و گروه هاى بدعتگذار از مسلمين شده است .
    و در بعضى از روايات به منكران ولايت امير مؤ منان على (عليه السلام ) تفسير گرديده .
    راهـبـانـى كـه يك عمر در گوشه ديرها تن به انواع محروميتها مى دهند، از ازدواج چشم مى پـوشند، از لباس و غذاى خوب صرف نظر مى كنند، و ديرنشينى را بر همه چيز مقدم مى شمرند، و گمان مى كنند اين محروميت ها سبب قرب آنها به خدا است آيا مصداق اخسرين اعمالا نيستند؟
    .

    .
    .
    بنده در یکی از کتاب های شهید آیت الله دستغیب(ره) میخواندم که کسی که نیت اعمالش درست نباشد کوه کوه عملش را میزنند و با حسرت بسیار به جهنم میرود
    مثلا کسی که قرآن بخواند به خاطر اینکه بگویند صوت زیبایی دارد
    یا به خاطر شهرت به عتبات عالیات برود




    شبی مجنون به لیلی گفت کِی معشوق بی همتا
    تو را عاشق شود پیدا ولی......


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,578
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    5 روز 11 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    140
    آپلود
    0
    گالری
    99



    نقل قول نوشته اصلی توسط هلن نمایش پست
    باعرض سلام وادب
    در ایه ی103سوره ی کهف امده که "قل هل ننبکم بالاخسرین اعمالا الذین ضل سعیهم فی الحیاط الدنیا...."
    اینان چه کسانی هستند که تلاششان تباه می شود ,چه تلاشی کردند در این دنیا وچرا گمان می کنند که بهترین عملکرد را دارند؟
    باتشکر:salavat10:
    سلام

    خداوند در آیات بعد مشخص می کند که این زیانکاران چه کسانی هستند.


    قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُم بِالاَخْسرِينَ أَعْمَلاً(کهف/103)

    بگوآيا شما را از آنهايى كه از جهت عمل زيانكارترند خبر دهيم.


    الَّذِينَ ضلَّ سعْيهُمْ فى الحَْيَوةِ الدُّنْيَا وَ هُمْ يحْسبُونَ أَنهُمْ يحْسِنُونَ صنْعاً(کهف/104)

    همان كسان كه كوشش ايشان در زندگى اين دنيا تلف شده وپندارند كه رفتار نيكودارند.

    أُولَئك الَّذِينَ كَفَرُوا بِئَايَتِ رَبِّهِمْ وَ لِقَائهِ فحَبِطت أَعْمَلُهُمْ فَلانُقِيمُ لهَُمْ يَوْمَ الْقِيَمَةِ وَزْناً(کهف/105)

    آنها همان كسانند كه آيتهاى پروردگارشان را با معاد انكار كرده اند، پس ‍ اعمالشان هدر شده وروز قيامت براى آنها میزانى بپا نمى كنيم.

    ذَلِك جَزَاؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوا وَ اتخَذُوا ءَايَتى وَ رُسلى هُزُواً(کهف/106)

    چنين است ، وسزاى ايشان جهنم است براى آنكه انكار ورزيده و آيتهاى من وپيغمبرانم را به مسخره گرفته اند.




    زیانکاران چه کسانی هستند؟؟

    در آیه 104 خداوند این گروه زیان کار را معرفی می کند که در هر عمل از هر زیانکاری زیانکارترند . این گروه کسانی هستند که در زندگى دنيا نيز از عمل خود بهره نگرفتند، چون ضلال سعى همان خسران و بي نتيجگى عمل است در عين حال گمان مى كنند كه كار خوبى انجام مى دهند، وهمين پندار است كه مايه تماميت خسران ايشان شده است .

    توضيح اينكه
    : خسران وخسارت در كسب وكارهايى صورت مى گيرد كه به منظور استفاده وسود انجام مى شود ووقتى خسران تحقق مى يابد كه كاسب از سعى وكوشش خود به غرضى كه داشته ، نرسد، بلكه نتيجه عمل اين شود كه مثلاچيزى از سرمايه هم از بين برود، ويا حداقل منفعتى عايد نگردد در نتيجه سعيش بي نتيجه شود. واين همان است كه آيه شريفه آن را ضلال سعى خوانده ، كانه راه استفاده گم شده ، و راهى كه پيموده به خلاف آن هدفى كه داشته است منتهى گرديده .

    حال كه اين مطلب روشن گرديد مى گوييم : چه بسيار مى شود كه انسان در كسب وكارش خاسر مى شود وبه خاطر استاد نبودن در كسب ويا در راه آن ويا به خاطر عواملى ديگر كه احيانا اتفاق مى افتد از نتيجه بى بهره مى شود. واين خسرانى است كه اميد زوالش هست ، چون معمولا پس ‍ از يكى دوبار اشتباه ، تجربه مى آموزد ومافات را جبران مى كند.

    وچه بسا مى شود كه آدمى خاسر مى گردد ولى به خيال خود نتيجه گرفته است . ضرر مى كند وبه خيال خود سود برده است . اينچنين خسران وضررى اميدى به زوال وجبرانش نيست .

    آدمى در زندگى دنيا جز سعى براى سعادت خود كارى نمى كند، وجز كوشش براى رسيدن به چنين هدفى همى ندارد، واين انسان اگر طريق حق را بپيمايد وبه غرض خود نائل شود وسعادتمند بشود كه هيچ ، و اگر راه خطا را برود ونفهمد كه دارد خطا مى رود خاسر است ليكن همين خاسر خسرانش قابل زوال است واميد نجات دارد. اما اگر راه خطا رفت وبه غير حق اصابت كرد وهمان باطل را پذيرفت تا آنجا كه وقتى هم كه حق برايش جلوه كرد از آن اعراض نمود، ودلباخته استكبار و تعصب جاهلانه خود بود، چنين كسى از هر خاسرى خاسرتر است و عملش از عمل هر كس ديگرى بي نتيجه تر، زيرا اين خسرانى است كه زايل نمى شود، واميد نمى رود كه روزى مبدل به سعادت شود وبه همين جهت است كه خداى تعالى مى فرمايد: الذين ضل سعيهم فى الحيوة الدنيا وهم يحسبون انهم يحسنون صنعا

    واينكه كسى با روشن شدن بطلان اعمالش ، باز هم آن را حق بپندارد از اين جهت است كه دلش مجذوب زينت هاى دنيا وزخارف آن شده ، ودر شهوات غوطه ور گشته لذا همين انجذاب به ماديت اورا از ميل به پيروى حق وشنيدن داعى آن وپذيرفتن نداى منادى فطرت باز مى دارد، همچنانكه در جاى ديگر قرآن آمده :وجحدوا بها و استيقنتها انفسهم ونيز آمده : واذا قيل له اتق الله اخذته العزة بالاثم پس پيروى هواى نفس و از در عناد واستكبار وعشق به شهوات نفس به اعراض از حق ادامه دادن همان خشنودى از باطل خويش بودن وآن را نيكو پنداشتن است .

    ادامه دارد ....




  6. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,578
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    5 روز 11 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    140
    آپلود
    0
    گالری
    99



    سپس خداوند بـه مـعـرفـى صـفات و معتقدات اين گروه زيانكار مى پردازد و چند صفت كه ريشه تمام بدبختيهاى آنها است ، بيان مى دارد:

    1- آنـها كسانى هستند كه به آيات پروردگارشان كافر شدند (اولئك الذين كفروا بايات ربهم )

    آياتى كه چشم و گوش را بينا و شنوا مى كند، آياتى كه پرده هاى غرور را درهم ميدرد، و چـهـره واقـعـيـت را در بـرابـر انـسـان مـجـسـم مى سازد، و بالاخره آياتى كه نور است و روشـنـائى ، و آدمـى را از ظلمات اوهام و پندارها بيرون آورده به سرزمين حقايق رهنمون مى گردد.

    2- آنها بعد از فراموش كردن خدا به معاد و لقاء الله كافر گشتند (و لقائه )

    آرى تا ايمان به معاد در كنار ايمان به مبدء قرار نگيرد و انسان احساس نكند كه قدرتى مـراقب اعمال او است و همه را براى يك دادگاه بزرگ و دقيق و سختگير حفظ و نگهدارى مى كند، روى اعمال خود حساب صحيحى نخواهد كرد، و اصلاح نخواهد شد.

    به خاطر همين كفر به مبدء و معاد، اعمالشان حبط و نابود شده است (فحبطت اعمالهم ).
    درست همانند خاكسترى در برابر يك طوفان عظيم .

    چـون آنـهـا عـمـلى كـه قـابـل سـنجش و ارزش باشد ندارند، لذا روز قيامت وزن و ميزانى براى آنان برپا نخواهيم كرد (فلا نقيم لهم يوم القيامة وزنا).
    چـرا كـه توزين و سنجش مربوط به جائى است كه چيزى در بساط باشد، آنها كه چيزى در بساط ندارند چگونه توزين و سنجشى داشته باشند؟!.

    3- كـيـفـر آنـهـا جـهنم است به خاطر آنكه كافر شدند و آيات خدا و پيامبرانش را بباد استهزاء و سخريه گرفتند (ذلك جزائهم جهنم بما كفروا و اتخذوا آياتى و رسلى هزوا).

    و بـه ايـن تـرتـيـب آنـهـا سـه اصل اساسى معتقدات دينى (مبدء و معاد و رسالت انبياء) را انكار كرده و يا بالاتر از انكار آن را به باد مسخره گرفته اند.


    منبع :تفسیر المیزان و نمونه .

    نقل قول نوشته اصلی توسط هلن نمایش پست
    باتشکر:salavat10:
    تباه شدگان

    ویرایش توسط پاسخگوی اعتقادی 4 : ۱۳۸۹/۰۶/۱۵ در ساعت ۰۱:۰۸


  7. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۸
    نوشته
    154
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    57 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    یکی از اقشاری که در قرآن به عنوان خاسرین بیان شده اند: کسانی هستند که به همین دنیا بسنده کردندو معاد و "یوم الحسرة" را منکر شدند.
    التماس دعا
    گندم شهر حسین روزی ما شد
    باز سر سفر ها غذای حسین است



اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود