صفحه 4 از 4 نخست ... 234
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چرا اعراب به ایران حمله کردند؟

  1. #31

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۸
    نوشته
    1,097
    مورد تشکر
    961 پست
    حضور
    3 ساعت 44 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط ehsan_jan3 نمایش پست
    در زمان حضرت موسی این حق برای یهودیان ایجاد شد .بر طبق آیات قرآن ولی زمانی که حضرت عیسی ص و بعد از آن پیامبر اسلام ص ظهور نمودند این حق به مسلمانان داده شد . سند آن در قرآن موجود است میتوانید مراجعه کنید . در زمان حال متاسفانه مسلمانی دیگر نیست تا حقی در این رابطه داشته باشد .ما ها فقط ادعای مسلمانی داریم . امیدواریم تا در زمره صالخین در آییم و مطمن باشید وعده الله تعالی خلف وعده نمیشود .
    چه خودخواهی بزرگی ، پس مسلمان واقعی باید حمله کنه به کشورهای دیگه و حق الله و مسلمانان رو بستانه ؟
    monthly quotes :
    حقیقت نیازمند نقد است ، نه ستایش. فردریش نیچه

    Energy is everything and everything is energy

    I dont understand why there is so much hate between Human Races and Religions

    Become Übermensch

  2. #32

    تاریخ عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۹
    نوشته
    27
    مورد تشکر
    17 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    به زودی این اتفاق می افته .چون در قرآن مجید این وعده داده شده . وعده الله تعالی خلف وعده نمی شود و چه کسی از الله راستگو تر است ؟

  3. #33

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,173
    مورد تشکر
    5,498 پست
    حضور
    17 روز 17 ساعت 39 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    [QUOTE=ehsan_jan3;370729]دوست عزیز من هم در اینباره خیلی جستجو کردم و به نتایج جالبی رسیدم . ایرانیهای زمان ساسانیان دوگانه پرست و مشرک شده بودند و در باور مسلمانان جهان ملک الله تعالی است و تنها مسلمان الله پرست و موحد حق بهره برداری از این جهان را دارد و نه مشرکین خدا نشناس.

    با سلام
    دوست عزیز اینگونه سخن گفتن در مورد اسلام و باور مسلمانان،تنها نتیجه ای که بدنبال دارد این است که عده ای که منتظر فرصت برای بدنام کردن اسلام و مسلمانان هستند،بهانه ای بیابند برای رسیدن به اهدافشون،لذا مناسب است ما با منطق و دلیل و با مطالعه آنچه که واقعاً مد نظر اسلام می باشد را مطرح کنیم نه برداشت شخصی خودمان را.اینکه شما گفته اید در باور مسلمانان،تنها مسلمانان الله پرست و موحد حق بهره برداری از این جهان را دارند،برای بنده تازگی دارد،و سیره عملی پیامبراسلام(ص) خلاف آن را ثابت می کند.دوست عزیز بیاید در اظهار نظراتمان بگونه ای عمل کنیم که راه هر گونه بهانه جویی را بر روی مخالفین ومعاندین اسلام ببندیم،نه اینکه بهانه بدست آنان بدهیم.
    بنده انشاءالله در پست های بعدی به شیوه های برخورد پیامبر اسلام(ص) با مخالفین اشاره خواهم کرد.



  4. #34

    تاریخ عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۹
    نوشته
    27
    مورد تشکر
    17 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    دوستان عزیز ما هر کاری کنیم تا افکار کسانی را که به مسلمانان بدبین هستن تغییر دهیم فایده ای ندارد .مثال آن رفتار منافقان و مشرکان با پیامبر گرامی و حضرت علی ع و امامان گرامی اسلام است . پس چه بهتر اینها با واقعیات آشنا بشوند تا ما بخواهیم اسلام ناب محمدی را به افکار دین ستیزان نزدیک کنیم که نتیجه آن میشود دوری اسلام من درآوردی از قرآن . از نظر تاریخی محیط عربستان آن زمان با توجه به رشد جمعیت مسلمانان برای مسلمانان دیگر محیط مناسبی نبود و آنها نیاز داشتند به دنبال مناطق و سرزمینهای دیگر برای رشد و گسترش اسلام باشند .به طوری که در نزدیکی مرز اییران آنزمان نزدیک 1 میلیون مسلمان در بیابان زندگی میکردند و با توجه به تعالیم اسلامی آنها حق داشتند بهترین مراتع که در اصل متعلق به الله تعالی هست را صاحب شوند . تصاحب فلسطین توسط بنی اسراییل تا قبل از طلوع اسلام نیز در همین زمینه است و بعد از طلوع اسلام حق مسلمانان آن منطقه است .و صد البته حق یهودیانی که مسلمان میشوند .
    ویرایش توسط ehsan_jan3 : ۱۳۸۹/۰۸/۰۴ در ساعت ۱۶:۲۷ دلیل: اضافات

  5. #35

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,173
    مورد تشکر
    5,498 پست
    حضور
    17 روز 17 ساعت 39 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    جمع بندی:

    پرسش:
    آیا امام علی(ع) د رفتوحات خلفا بر علیه ایران نقش داشتند؟

    پاسخ:
    آنچه از مراجعه به منابع تاریخی بدست می آید این است که آن حضرت هیچ نقشی در این فتوحات نداشته اند،و تنها در یک مورد به خلیفه دوم عمربن خطاب مشاوره می دهند و آن هم مربوط به تصمیم خلیفه جهت فراخوان تمامی نیروهای اسلامی ا ز تمامی سرزمین های اسلامی جهت جنگ با ایرانیان و حضور شخص خلیفه در جنگ می باشد که امام علی(ع) در پاسخ مشورت خواهی خلیفه فرمودند:«اگر اهل شام را از شام حركت بدهي روميان بر سر كودكان و زنان آنان مي ريزند و بر آنان مي تازند. اگر اهل يمن را از يمن حركت بدهي مردم حبشه به كودكان و زنان آنان هجوم مي آورند و اگر مردم مكه و مدينه را كوچ بدهي و به جبهه برويد، اعراب از هر سو به اين دو شهر هجوم مي آورند و تو بايد اندوه كودكان و زنان آنان را به دل بگيري و در مورد كثرت نيروهاي دشمن بايد به اين نكته توجه شود كه ما در زمان پيامبر اسلام با تكيه بر ايمان و ياري خدا مي جنگيديم نه با تكيه بر فزوني عدد و در مورد همپيماني همه ايرانيان در جنگ با مسلمانان بايد بگويم كه ما بايد كار را به خدا بسپاريم و خداوند خودش اين مشكل را حل مي كند و اگر تو خودت به جبهه بروي و ايرانيان تو را ببينند بر شدت حمله خود مي افزايند تا تو را از پاي درآورند. بهتر است كه مردم شام در شام بمانند و مردم يمن، مكه و مدينه در شهرهاي خود بمانند و به مردم بصره بنويس كه سه گروه شوند، يك گروه از زنان و كودكان مراقبت كنند و گروهي مواظب كفار و اهل ذمه باشند و گروهي هم به نيروهاي مسلمانان بپيوندند».
    عمر بن خطاب گفت: رأي درست همين است و من از اين رأي پيروي مي كنم. (1)
    بنابراين علي(ع) در جنگ با ايران نقشي نداشت و فقط در اين مورد نظر مشورتي داده است و به نظر مي رسد كه اگر علي(ع) چنين نظري نمي دادند و عمر بن خطاب آنهمه نيرو را وارد عمل مي كرد، كل ايران به آتش كشيده مي شد و با راهنمايي علي(ع) عراق با تلفات كم فتح شد و سرزمين اصلي ايران هم با تلفات كم فتح شد.

    پرسش:

    آیا ائمه- امام حسن وامام حسین(ع)- در فتوحات حضور داشته اند؟

    پاسخ:
    درباره حضور حسنین‌«ع» در جنگ‌های عصر خلفا هیچ یك از مآخذ شیعی‌سخنی نگفته‌اند. اما برخی از مآخذ تاریخی اهل سنت از حضور امام حسن مجتبی‌«ع» وبرادرش امام حسین‌«ع» در بعضی از فتوحات این دوران خبر داده اند،برخی ا زمنابعی که به این مطلب اشاره کرده اند عبارتند از:

    1. بلاذری‌، فتوح البلدان‌، ص‌330؛ یاقوت حموی نیز با همین تعبیر از حضور حسنین‌«ع» در فتوحات یادكرده است‌. (یاقوت حموی‌، معجم البلدان‌، ج‌4، ص‌17).

    2. طبری‌، همان‌، ج‌3، ص‌323.

    3. ابن اثیر جزری‌، الكامل فی التاریخ‌، تحقیق ابوالفداء عبداللّه القاضی‌، ج‌3، ص‌6.

    4. ابوالفداء اسماعیل بن كثیر دمشقی‌، البدایة النهایة‌، تحقیق و تعلیق مكتب تحقیق التراث‌، ج‌7، ص‌174.

    5. عبدالرحمن بن خلدون‌، تاریخ ابن خلدون‌، ج‌1، ص‌153.

    6. احمد زینی دحلان‌، الفتوحات الاسلامیة‌، ج‌1، ص153.
    7- ابوالقاسم حمزة بن یوسف بن ابراهیم سهمی‌، تاریخ جرجان‌، ص‌7.

    به‌رغم شهرت چنین گزارش‌هایی و راه یافتن آنها در آثار مورّخان متأخّر و استناد بعضی‌از فقهای شیعه به این اخبار برای اثبات مشروعیت اجمالی فتوحات‌؛ این اخبار دارای‌ ضعف‌ها و نارسایی‌هایی است.بعنوان مثال گزارش بلاذری گذشته از آنكه سلسله سند آن ذكر نشده است‌، از شركت‌حسنین‌«ع» در فتوحات با تعبیر «فیما یقال‌» خبر داده كه ضعف و عدم اعتماد به چنین‌روایتی روشن است‌.
    ویا گزارش «سهمی‌» گذشته از از آنكه مسند نیست‌، معلوم نیست كه اولاً، حسنین‌«ع»در زمان كدام خلیفه به گرگان رفته‌اند؛ خلفای سه گانه یا علی‌«ع»؟ ثانیاً آیا آنان برای‌شركت در فتوحات به این شهر رفته اند یا برای‌امر دیگری‌؟
    مؤید چنین تردیدی‌، گفته خود سهمی در جای دیگر است‌. وی بعداز نقل روایتی ازعباس بن عبدالرحمن مروزی مبنی بر آنكه «حسن بن علی و عبداللّه بن زبیر وارد اصفهان‌شدند و از آنجا به گرگان رفتند»؛ می‌نویسد:«اگر این گفته درست باشد، معلوم می‌شود كه این‌حادثه در زمان خلافت امیرالمؤمنان علی بن ابی طالب (رضی اللّه عنه‌) بوده است‌».

    بنابراین‌، با توجّه به وجود چنین اشكال‌های سندی و محتوایی و نیز استبعادهایی كه‌ بیان شد، حضور حسنین‌«ع» در فتوحات عصر خلفا نمی‌تواند مورد پذیرش قرار گیرد.پذیرش برخی از فقهای شیعه‌، حضور دو فرزند علی (ع) را در فتوحات‌، گذشته‌ از آنكه مستند به هیچ سند معتبری نیست و در هیچ یك از مآخذ تاریخی و حدیثی كهن‌ شیعه‌، خبری كه حاكی از شركت آنان در نبردهای‌ دوران خلفا باشد، یافت نشد.

    ویرایش توسط مقداد : ۱۳۹۰/۰۸/۲۷ در ساعت ۰۰:۱۹


  6. #36

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,173
    مورد تشکر
    5,498 پست
    حضور
    17 روز 17 ساعت 39 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    پرسش:

    چرا اعراب مسلمان بعد از حمله به ایرن همه چیز را ویران کردند؟ و مردم را به پذیرفتن اسلام وادار کردند؟

    پاسخ:

    بررسی صلح نامه های میان مسلمانان و ایرانیان اسلام نیاورده خود مشتمل بر نکات مهمی است که تسامح مسلمانان اولیه و نیز همراهی ایرانیان را نشان می دهد. مضمون بیش تر صلح نامه ها حاکی از آن است که مردم می توانند بر دین خود بمانند و معابد و املاک خود را نگاه دارند و جزیه و خراج دهند، یا از آن شهر بروند، بی آن که کسی متعرض آنان شود، اما نباید بر مسلمانان سلطه جویی کنند (2).
    صلح اولیه ی طبرستان و دماوند و خوار به ویژه جالب است. چه، اسپهبد و مصمغان برعهده گرفتند که دشمنان تازیان را به قلمرو خود راه ندهند و مسلمانان نیز وارد آن جا نشوند و مردم هرکجا خواستند بروند (3).

    استقلال سیاسى ایران از اوایل قرن سوم هجرى شروع شد و تا آن وقت هنوز بسیارى از مردم ایران به کیشها و آیینهاى قدیم از قبیل زرتشتى و مسیحى و صابى و حتى بودایى باقى بودند.سفرنامه‏هایى که در قرن سوم و چهارم نوشته شده حکایت مى‏ کند که تا آن زمانها در ایران آتشکده‏ها و کلیساهاى فراوان وجود داشته است،بعدها کم‏کم از عدد آنها کاسته شده و جاى آنها را مساجد گرفته است.

    از جمله مسائلي كه لازم است در روابط اسلام و ايران مطرح شود این مطلب است که آیا اعراب مسلمان همه چیز را ویران کرده اند،مهمترین موضوعی که در این رابطه مطرح می شود مسئله‏ كتابسوزي در ايران بوسيله مسلمين فاتح ايران است.اين موضوع از جمله مسائلي است که عده اي با طرح آن در پي بد نام کردن مسلمانان و مخالف علم ودانش نشان دادن اسلام ومسلمانان هستند، در اطراف اين مسئله كه واقعا در ايران كتابخانه ‏ها بوده و تاسيسات‏ علمي از قبيل دبستان و دبيرستان و دانشگاه وجود داشته و همه بدست‏ مسلمانان فاتح به باد رفته است ، آن اندازه گفته و نوشته‏ اند كه براي‏ برخي از افراد ايراني كه خود اجتهادي در اين باب ندارند كم كم به صورت‏ يك اصل مسلم در آمده است .

    اما واقعیت این است که در مورد كتابسوزي ايران برخي قرائن خارجي در كار است که نادرست بودن این موضوع را تأیید می کند:
    يكي اينكه اساساً تاريخ وجود كتابخانهاي را در ايران ضبط نكرده است، بر خلاف كتابخانه اسكندريه كه وجود چنين كتابخانهاي در سالهاي ميان سه قرن قبل از ميلاد تا حدود چهار قرن بعد از ميلاد قطعي تاريخ است.

    اگر در ايران كتابخانه هائي وجود مي
    داشت، فرضاً سوختن آنها ضبط نشده بود، اصل وجود كتابخانه ضبط ميشد، خصوصاً با توجه به اينكه مي دانيم اخبار ايران وتاريخ ايران بيش از هر جاي ديگر در تواريخ اسلامي بوسيلۀ خود ايرانيان يا اعراب ضبط شده است.
    نکته مهم وقابل توجّه این است که تا قرن هفتم هجري يعني حدود ششصد سال بعد از فتح ايران ومصر ، در هيچ مدركي ( چه اسلامي وچه غير اسلامي) سخن از كتابسوزي مسلمين نيست. براي اولين بار درقرن هفتم اين مساله طرح ميشود. كساني كه طرح كردهاند اولاً هيچ مدرك و مأخذي نشان ندادهاند وطبعا از اين جهت نقلشان اعتبار تاريخي ندارد، و اگر هيچ ضعفي جز اين يك ضعف نبود، براي بي اعتباري نقل آنها كافي بود.

    پی نوشتها:
    1- الارشاد، ج 1، ص 207؛ بحارالانوار، ج 40، ص 253، ح 28 .
    2- بلاذری، ص 263؛ طبری،ج4 ،ص 137، 140، 141، 152، 155.
    3- طبری، همان،ج4،ص 151- 153.



    ویرایش توسط مقداد : ۱۳۹۰/۰۸/۲۷ در ساعت ۰۰:۲۴


صفحه 4 از 4 نخست ... 234

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود