جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: شفاعت علما در قیامت

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۹
    نوشته
    40
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 ساعت 3 دقیقه
    دریافت
    10
    آپلود
    0
    گالری
    0

    شفاعت علما در قیامت





    شفاعت علما در قیامت


    شفاعت علما در قیامت


    در بیانات نورانی حضرت امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب‏علیهما السلام آمده است: «و إنما هی نفسی أُروِّضها بالتّقوی»1 همان طوری كه بدن، عضلات و دست و پای یك ورزشكار ماهر تمرین كرده، در اختیار اوست، نفس انسانِ با تقوی نیز تحت تدبیر و اراده عقل است.

    حضرت امیرالمؤمنین‏علیه السلام می‏فرماید:


    من نفس خود را با «تقوی» تمرین می‏دهم، ریاضت می‏كشم، او باید گوش كند، این چنین نیست كه دستور بدهم و او اطاعت نكند، لذا عقل چنین كسی فرمانروای نفس او خواهد بود. این گونه افراد «عالماً» زندگی می‏كنند، «عالماً» دوران پیری را می‏گذرانند، «عالماً» می‏میرند و سرانجام «عالماً» در قیامت محشور می‏شوند.

    بر این اساس است كه در روایات آمده است: اگر كسی در قیامت عالم محشور شود (نه این‏كه در دنیا عالم بوده است) به او می‏گویند: بایست! شفاعت كن، كه شفاعت تو مقبول است: «یُقال للعالم: قف! اشفع یشفع»1 این سخن درباره همه درس خوانده‏ها صادق نیست، بلكه گروه كمی هستند كه خدای سبحان در روز قیامت آنان را «فقیه» و «عالم» محشور می‏كند: «بعثه اللّه یوم القیامة عالماً فقیهاً»2

    لذا قرآن كریم در این باره تعبیر به «مجی‏ء» دارد: « مَن جَاء بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا »3، یا «مَن جَاء بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَیْرٌ مِّنْهَا »4. اگر كسی آن هنر را داشت كه در قیامت، حسنات، كارهای خیر، نیت و خلوص را با خود به همراه داشته باشد، یعنی مشمول «جاء بالحسنة» بود، پاداش چنین شخصی آن است كه: «فَلَهُ عشرُ أمثالها» یا «فله خیرٌ منها».

    خدای سبحان چنین وعده نداد كه هر كس در دنیا كار خیر انجام داده است، در قیامت ده برابر جزا می‏بیند؛ زیرا گاهی انسان عمل خیری را انجام می‏دهد و سموم و شروری به حیات آن خاتمه می‏دهد. اگر كسی آن هنر را داشته كه در قیامت عالِم محشور شود، حق شفاعت دارد، همان طوری كه او در دنیا شفیع عدّه‏ای بود و مانع گمراهی آنان شد، در قیامت نیز شفاعت آن‏ها را عهده دار خواهد بود. 5


    جهرمی زاده_ گروه دین و اندیشه تبیان

    ----------------------------------------------------------

    1. نهج البلاغه فیض الاسلام، نامه 45، ص 967.
    2. بحار الأنوار، ج 7، ص 320، روایت 16.
    2. بحار الأنوار، ج 2، ص 153، روایت 2 تا 9.
    3. سوره انعام، آیه 160.
    4. سوره نمل، آیه 89؛ سوره قصص، آیه 84.
    5. حضرت آیت اللّه جوادی آملی: بنیان مرصوص، ص 47.

    .

    امضا ندارم! انگشت می زنم...


  2.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود