جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: دائم الذکر باش!........شستن لیوان شیرکاکائو

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    43
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    6 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    2

    دائم الذکر باش!........شستن لیوان شیرکاکائو




    یه لیوان شفاف شفاف رو توی ذهنتون مجسم کنید که ته اون لیوان شیرکاکائو خوردید و یه مقداری از اون شیرکاکائو ، ته لیوان باقی مونده.

    لیوان رو بذارید زیر شیر آب و آب رو باز کنید تا آرام آرام ، لیوان کثیف ، از آب پر بشه.

    هر قطره ای که به داخل لیوان می افته ، از غلظت باقیمانده ی شیر کاکائو ، کم میکنه ، تا جایی که رنگ لیوان ، شیری رنگ میشه

    اجازه بدید که بازهم ، آب به داخل لیوان بیاد و از اون سر ریز کنه

    کمی صبر کنید...

    الان چی میبینید؟

    اینقدر آب تمیز و سالم و شفاف به داخل لیوان کثیف وارد شد که ، همه ی کثیفی ها ( باقی مانده ی شیرکاکائو) خارج شد و جای اون ، یه لیوان تمیز پر از آب شفاف باقی موند.

    و اما هدفم از گفتن این موضوع :
    وقتی ماها خدا رو صدا میزنیم ، ذکر میگیم ، مثل اینه که شیر آب رو توی لیوان کثیف وجودمون باز کردیم ، وقتی دائم الذکر بشیم ، اجازه دادیم که کثافت ها از لیوان وجودمون ، سر ریز کنه ، و وقتی بر این دائم الذکر بودن ، اصرار داشته باشیم ، روزی میرسه که همه ی وجودمون ، پر از شفافیت و پاکی خدا شده.فقط باید بخواییم. فقط کافیه با هر نفس ات صداش کنی، تا نورش، همه وجودت رو پر کنه! به همین راحتی!

    حالا اگه توی اون لیوان ، به جای ته مانده ی شیرکاکائو ، یه مقدار ، روغن جامد بود چی؟

    اینجاست که ، توبه ، (شستشوی قوی تر و عمیق تر) ، لازم میشه. اگه ظرف وجودمون ، با انواع گناه ها و حرام ها ، شرک و بی خدایی ها ، پر شده باشه ، باید ،ظرفمون رو با حلّالی قوی تر ، شستشو بدیم ، باید توبه کنیم!

    همونطوری که وقتی لیوان چرب و تیره رو با مایع ظرف شویی میشوریم ، تمیز و شفاف میشه و دیگه هیچ اثری از چربی ها نمیبینیم ، انگار نه انگار که چربی ای وجود داشته ، وقتی هم ، ظرف چرک آلود وجودمون رو با توبه به خدا، تمیز میکنیم ، مثل اینه که از مادر متولد شدیم و هیچ گناهی نداریم و نداشتیم!


    پاشو داداشم ، پاشو آبجی! پاشو لیوان چرک آلود و پر از حرومی و بی خدایی ات رو با نور خدا ، با توبه ، بشور!
    فقط باید بخوای! نبینم بگی ، خدا نمیبخشه ها! بزرگترین گناه در درگاه خدا، نا امیدی از رحمتشه!پاشو...



    پ ن: این پست ام خیلی طولانی بود، ببخشید!
    پ ن: همه جا میتونی خدا رو ببینی ، حتی وقتی داری ، لیوان شیرکاکائویی که خوردی رو میشوری! خدا خیلی نزدیکه ، چشم های ما کور شده ، خدا توی همه چیز وجود داره! یه کم دقت میخواد!
    پ ن: وقتی توبه میکنی ، دیگه نباید برگردی گناه کنی ها! حالا که میخوای لیوانت رو بشوری ، تمیز بشور ، طوری که هیچ جایی برای کثیفی و بی خدایی ، باقی نمونه! یعنی ، دیگه به سمت گناه برنگردی ها!

    .................................
    ای کاش................................
    ............................مهدی فاطمه.........................
    ................................برای مان................................
    ...........................نیـــــــــــــــــــاز شود........................
    ....که تا وقتی این حس پیش نیاید ، او نخواهد آمد.....




    وبلاگ من : گاهی به آسمان نگاه کن!



  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    3,203
    صلوات
    10
    تعداد دلنوشته
    3
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    96 روز 16 ساعت 16 دقیقه
    دریافت
    15
    آپلود
    0
    گالری
    0



    عزم راسخ رو بچسبید
    از همین الان شروع کنید و نترسید
    لذت عجیبی خواهد داشت:salavat10:
    شبی مجنون به لیلی گفت کِی معشوق بی همتا
    تو را عاشق شود پیدا ولی......


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۷
    نوشته
    710
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    10 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    25



    نقل قول نوشته اصلی توسط سیب سبز نمایش پست
    و اما هدفم از گفتن این موضوع :
    وقتی ماها خدا رو صدا میزنیم ، ذکر میگیم ، مثل اینه که شیر آب رو توی لیوان کثیف وجودمون باز کردیم ، وقتی دائم الذکر بشیم ، اجازه دادیم که کثافت ها از لیوان وجودمون ، سر ریز کنه !
    حال این و تمام نشانه های دیگر خدا در زمین یعنی:

    جهان قران مصور است
    ایه ها به جای اینکه نشسته باشند ایستاده اند
    درخت یک مفهوم دارد
    دریا یه مفهوم!
    با چشمان عاشق بیا تا جهان را تلاوت کنیم

    "سلمان هراتی"



    سکوت کن!


    اهسته برو
    اهسته بیا


    وجدان ها همه خواب اند...


  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    4,737
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    6 روز 18 ساعت 57 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    307



    "فَاذکُرونِی اَذکُرکُم؛"" به یاد من باشید به یاد شما هستم."
    دستمایة دوستی یاد و محبت است.



    قال رسول الله صلى الله عليه وسلم:
    أوصاني ربي بتسع أوصيكم بها
    أوصاني بالأخلاص في السر والعلانية
    العدل في الرضا والغضب
    القصد في الفقر والغنى
    أن اعطي من حرمني
    أصل من قطعني
    أعفو عمن ظلمني
    أن يكون نطقي ذكراً
    أن يكون صمتي فكراً
    ونظري عبراً


    [SIGPIC][/SIGPIC]


  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۹
    نوشته
    1
    مورد تشکر
    1 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    خوبه

  7. تشکر


  8. #6

  9. تشکر


  10. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۸
    نوشته
    11,935
    مورد تشکر
    4 پست
    حضور
    33 روز 6 ساعت 3 دقیقه
    دریافت
    406
    آپلود
    94
    گالری
    278





    ماهی ها از تلاطم دریا به خدا شکایت بردند

    و

    چون دریا آرام شد خود را اسیر تور صیادان یافتند.

    تلاطم های زندگی حکمتی از جهان هستی است...

    پس از خدا بخواهیم دلمان آرام باشد نه اطرافمان


  11. تشکرها 2


  12. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۰
    نوشته
    593
    تشکر:
    1
    حضور
    2 روز 23 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    "دائم الذکر بودن"
    "ذکر" یکی از کلمات خاصّه ی قرآن شریف و کلام مبارک معصومین صلوات الله علیهم اجمعین بوده است. معنای واژگانی لغت "ذکر" نیز در زبان شیرین و عسل گونه ی فارسی "یاد" است یا که "پند". "یاد" چه کسی؟ یا که "یاد" چه چیزی؟ مگر غیر از این است که هر کس یا هر چیزی را که دوست داریم، "یاد"ش می کنیم؟ به تعبیر شایسته تر، به هر کس که "عشق" می ورزیم، "دائم الذکر" او می شویم؟ نکند بین "عشق" و "ذکر" یا همان "یاد" ارتباطی تنگاتگ وجود دارد! آری به قطع و به یقین چنین بوده است. حتماً و حتماً بین "حبیب" و "محبوب" رابطه ای "دائم" وجود داشته است و گرنه "کششی" روی نمی داد. همان گونه که بین "عاشق" و "معشوق" "جذبه"ی ویژه ای است. چه "محبوب"ی گران قدرتر از "ذات یکتای بی همتا"؟ و چه "معشوق"ی سزاوارتر برای "عشق ورزی" از خداوند عشق؟ او" اگر نظر فضل نفرماید، کی ما به "یاد" و "ذکر"ش توفیق یابیم؟ یعنی که "دائم الذکر بودن" توفیقی است که به هر بی سروپایی چون من ندهند. گرچه اکتسابی است، ولی نبردی جانکاه با شیطان است که پهنای لحظات زودگذر، آوردگاه آن است. در هر تیک تاک ثانیه ها کدامیک پیروز و سرافراز این پیکارند؟ یکی از نام های قیامت "روز افسوس" است، هم برای "مؤمن" و هم برای "کافر". "مؤمن" "افسوس" گذر لحظات "بی ذکری" را می خورد و "کافر" بیچاره نیز از تهی بودن چنته ی نیکی هایش. البت و صد البته "ذکر" تنها و تنها به "ذکر زبانی" نبوده و نیست. هر کار نیکی خود "ذکر رب العالمین" است. هر "گناه نکردنی" خود "ذکر بزرگی" می باشد. هر "گذشتی" برای "خداوند تبارک و تعالی نیز "ذکر الله الاکبر" بوده است. هر لحظه ای بی "ذکر ربّ العالمین" به سر شود، "غفلت" است و "خسران عظیم". "غفلت" نقطه ی مقابل" "ذکر" است. چه پیروزی بزرگ تر و زیان بارتر از "غفلت"؟ هر بلایی بر ما نازل شود از "غفلت" ماست ورنه توفیق آزمایشی دیگر تا اگر در آن سرافراز باشیم رتبه گیریم و گرنه خسارتی دیگر. آیا توجه نموده ایم به این نکته ی ظریف که هر "ذکری" را "نوری خاص" بوده است که به "ذاکر" آن "ذکر" "نور" می بخشد و او را "نورانی" یا "نورانی تر" می سازد. اگر با آیات کریمه ی قرآن شریف تامل کرده باشیم، می فرماید که روزی "خورشید" به تاریکی می گراید و "نور"ش به پایان می رسد "اِذَا الشَّمسُ کُوِّرَت" (تکویر:1) یعنی "(یادآر) هنگامی که خورشید تاریک می گردد!" یا که آیه ی بعدی حتی به "خاموشی" ستارگان نیز تاکید می ورزد که:"وَ اِذا النُّجوُمٌ انکَدَرَت" "و هنگامی که ستارگان آسمان تیره و تار شوند." در روز قیامت نیز هر فردی تنها و تنها با "نور" خودش که اکتسابی بوده است، می تواند گام نهد و حرکت کند. پس هر "ذکر" "نور"ی را جود ما می تاباند و اگر معصیتی سر نزند تا آن "نور" را بزداید، آن "نور" تا ابد با "ذاکر" باقی می ماند. خوش به حال آنان که "دائم الذکر"ند و "غفلت" گوی "ذکر"شان را نمی رباید تا شیطان لعنة الله علیه خوشحال گردد. چقدر تا به حال قدر "ذکر"هی خود را دانسته ایم تا به راحتی تن به معصیت نداده باشیم تا آن "نور" را از ما بزداید؟ چقدر "شاکر" توفیق "ذکر" بوده و درین نبرد مانا مانده ایم، ای عزیزان؟ چرا این قدر تاکید می کنم که "ذکر" "توفیق" حقتعالی بوده است؟ زیرا خود خداوند تبارک و تعالی در قرآن عظیم الشان می فرماید که:"فَاذکُروُنی اَذکُرکُم!" (بقره:148) یعنی "پس مرا یاد آورید تا یادتان کنم!" چه "توفیقی" بالاتر و والاتر از اینکه خداوند سبحانه و تعالی ما را "یاد" فرماید؟ یا که در جایی دیگر می فرماید:"و ذکر فانّ الذکری تنفع المؤمنین" (ذاریات:55) یعنی "(امت) را پند و تذکر بده و تذکر مونان را سودمند است!" حال که "ذکر" یا "پند" برای مومنان مفید است، چقدر و تا چه میزان باید "ذکر" گفت و "ذاکر" شد و یا که "اهل عمل خیر" که خود هم "ذکر" است، بود و در این حالت "ذکر" مانا ماند؟ حضرت باریتعالی در آیه ای دیگر می فرماید:"یا اَیُّهَا الَّذینَ امَنُوا اذکُرُو اللهَ ذِکراً کَثیراً وَ سَبِّحُوهُ بُکرَةً وَ اَصِیلاً" (احزاب:41 - 42) یعنی "ای کسانی که ایمان آورده اید! خدا را بسیار یاد کنید! و صبح و شام او را تسبیح گویید!" و چه جالب تر اینکه همان گونه که در دو آیه ی قبل نقل گردید خداوند کریم نیز آن کس را "ذاکر" باشد "یاد" می فرماید و در آیه ی بعدی می فرماید:"هُوَ الَّذی یُصَلّی عَلَیکُم وَ مَلائِکَتُهُ لِیُخرِجَکُم مِنَ الظُّلُماتِ اِلَی النُّورِ وَ کانَ بِالمُؤمِنینَ رَحِیماً" (احزاب:43) یعنی "اوست که خود فرشتگانش بر شما درود و رحمت می فرستد تا شما را از ظلمات به نور رساند." و آیه ی بعدی زاویه ای دیگر را برای "ذاکر" می گشاید. آنجا که می فرماید:"تَحِیَّتُهُم یَومَ یَلقَونَهُ سَلامٌ وَ اَعَدَّ لَهُم اَجراً کَریماً" (احزاب:44) یعنی "تحیّت آنان در روزی که او را دیدار می کنند سلام خواهد بود و برای آنها پاداش پر ارزشی مهیّا فرموده است." حال که خداوند مهربان در پاسخ "ذاکر" به او درود و رحمت می فرستد و در ملاقات خود به آنان "سلام" می فرستد و "پاداش با ارزش" فراهم می فرماید، حیف نیست که "ساکت" باشیم؟ حیف نیست که خود را از این فرصت طلایی محروم سازیم؟ در آیه ای دیگر می فرماید:"لَقُد کانَ لَکُم فِی رَسُولِ اللهِ اُسوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَن کانَ یَرجُوا اللهَ وَ الیَومَ الاَخِرَ وَ ذَکَرَ اللهَ کَثیراً" (احزاب:21) یعنی "البته برای شما در (زندگی) رسول خدا سرمشق و الگوی نیکویی است برای هر کس که به خدا و روز قیامت امیدوار باشد و خدا را بسیار یاد نماید." آری در سیره ی "اهل البیت" صلوات الله علیهم اجمعین نیز "ذکر" جایگاه والایی داشته است و همواره "ذاکر" حقتعالی بوده اند، "چه ذکر زبانی" و چه "ذکر عملی". در احوالات امیر المؤمنین، علی بن ابیطالب، سلام الله و صلواته علیهما و آلهما آمده است که روزی آرایشگر می خواست شارب "سبیل" مولا علیه السلام را کوتاه نماید و به حضرت عرض نمود که لحظه ای "ذکر" نگویند تا لبان مبارکشان تکان نخورد تا بتواند سبیل آقا را کوتاه کند. مولای نیکان و نیکویی ها فرمودند که اگر "ذکر" نگویند تا آرایشکر موهای بالای لب شان را کوتاه کند، چند "سُبحانَ الله" و "لا اِلهَ اِلاَّ الله" را از دست می دهند. به او امر فرمودند که مولا کار خود می کنند و او کار خود نماید. براستی آیا ما شیعه ی این مقتداییم و از "ذکر لسانی" و "ذکر عملی" باز مانده ایم؟ آیا مگر بر اساس (نص) فرمایش صریح قرآن مجید "رسول خدا" صلی الله علیه و آله و سلم الگوی ما نیستند؟ پس چرا در این عرصه "ساکت" و "ساکن" مانده ایم؟ در ابتدای سوره ی "طه" نیز خداوند بخشنده تاکید می فرماید که "قرآن" با این همه عظمت را نازل فرموده است تا "تذکر دهنده" یا که "یادآوری کننده" باشد. براستی آیا "ذکر" و "یادآوری" این همه مهم است که حضرت حق "قرآن" را با آن همه بزرگی برای "تذکر" فرستاده باشد؟ پس باید که "ذکر" از اهمیت بسیار بالایی برخوردار باشد که این چنین پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله و سلم را به "مشقّت" یعنی که "رنج و دشواری" انداخته باشد! آنجا که می فرماید:"طه، مَا اَنزَلنَا عَلَیکَ القُرانَ لِتَشقَی اِلاّ تَذکِرَةً لِمَن یَخشَی!" (طه:1 تا 3) یعنی "طاها! قرآن را بر تو نازل نکردم ک در رنج افتی!، تنها تذکر دهنده ای است برای کسی که می ترسد!"
    ادامه بزودی ...
    در اینجا به فرمایشی از مولا امیر المؤمنین سلام الله علیه اشاره می گردد:- "الذِّکرُ لَذَّةُ المُحِبِّبینَ" یعنی "یاد خدا لذت و عیش دوستان است." (غُرَرُ الحِکَم وَ دُرَرُالکِلَم، ح 713، ص 50)
    در باغ روم کوی توام یاد آید بر گل نگرم روی توام یاد آید
    در سایه ی سرو اگر دمی بنشینم سرو قد دلجوی توام یاد آید (خواجه عبدالله انصاری، مناجات نامه)

    http://www.ayehayeentezar.com/galler...1235724085.gif


    خوشبختي يعني اينكه خداوند آنقدر عزيزت كند كه مايه آرامش ديگري شوي


  13. تشکرها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود