جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چرا باید *اعوذ بالله من الشیطان رجیم* را قبل از *بسم الله الرحمن الرحیم*گفت؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۷
    نوشته
    3,335
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    13 روز 21 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    0

    چرا باید *اعوذ بالله من الشیطان رجیم* را قبل از *بسم الله الرحمن الرحیم*گفت؟




    در کدام سوره ی قرآن آمده است که اعوذ بالله من الشیطان رجیم را باید قبل بسم الله الرحمان الرحیم گفت؟ »

    یکی از آداب تلاوت قرآن که در قرآن و روایات آمده است گفتن" اعوذ بالله من الشیطان رجیم" قبل از تلاوت قرآن است حتی باید آنرا قبل از "بسم الله الرحمن الرحیم " گفتبه این دلیل که "بسم الله الرحمن الرحیم "جزء قرآن است. البته اين پناه بردن نبايد محدود به لفظ و سخن باشد بلكه بايد در اعماق روح و جان نفوذ كند و در تمام مدت تلاوت این حالت حفظ شود.
    »
    در اسلام همه چيز نياز به برنامه دارد مخصوصا به ره‏گيرى از كتاب بزرگى همچون قرآن، به همين دليل در خود قرآن براى تلاوت و بهره‏گيرى از اين آيات آداب و شرائطى بيان شده است که عبارت است از:
    1- تماس گرفتن با خطوط قرآن بايد توام با طهارت و وضو باشد. قرآن مى‏فرمايد: قرآن را جز پاكان لمس نمى‏كنند." [1]
    اين تعبير ممكن است هم اشاره به پاكيزگى ظاهرى باشد، و هم اشاره به اين كه درك مفاهيم و محتواى اين آيات تنها براى كسانى ميسر است كه از رذائل اخلاقى پاك اند، یعنی انسان باید از صفات زشتى كه بر ديده حقيقت بين او پرده مى‏افكند، دور باشد تا از مشاهده جمال حق و حقایق قرآن محروم نگردد.
    2-- قرآن را بايد به صورت" ترتيل" تلاوت كرد، يعنى شمرده، و توام با تفكر.[2]
    3- به هنگام آغاز تلاوت قرآن بايد از شيطان رجيم و رانده شده درگاه حق، به خدا پناه برد، چنان كه در آيات فوق خوانديم"هنگامى كه قرآن مى‏خوانى، از شرّ شيطان مطرود، به خدا پناه بر! [3]
    در روايتى از امام صادق (ع) مى‏خوانيم كه در پاسخ اين سؤال كه چگونه اين دستور را عمل كنيم؟ و چه بگوئيم؟ فرمود بگو:"استعيذ بالسميع العليم من الشيطان الرجيم‏"
    و در روايت ديگرى مى‏خوانيم كه امام به هنگام تلاوت سوره حمد فرمود: "اعوذ باللَّه السميع العليم من الشيطان الرجيم، و اعوذ باللَّه ان يحضرون" یعنی:" به خداوند شنوا و دانا از شيطان رجيم پناه مى‏برم، و هم به او پناه مى‏برم از اينكه نزد من حضور يابند"!
    اما اینکه در هنگام تلاوت قرآن، گفتن "اعوذ بالله من الشیطان رجیم" باید قبل از "بسم الله الرحمن الرحیم "باشد به این دلیل است که "بسم الله الرحمن الرحیم "جزء قرآن است از این رو باید قبل از ورود به متن قرآن باشد.
    همچنین در روایتی آمده است که اولین چیزی که جبرئیل در باره قرآن به پیامبر اکرم (ص) گفت این بود: ای محمد بگو: "أَسْتَعِيذُ بِالسَّمِيعِ الْعَلِيمِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ" سپس گفت بگو: " بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ".[4]‏
    البته اين پناه بردن نبايد محدود به لفظ و سخن باشد بلكه بايد در اعماق روح و جان نفوذ كند به گونه‏اى كه انسان هنگام تلاوت قرآن از خوهاى شيطانى جدا گردد، و به صفات الهى نزديك شود، تا موانع فهم كلام حق از محيط فكر او برخيزد و جمال دلاراى حقيقت را بدرستى ببيند.[5]
    بنا بر اين پناه بردن به خدا از شيطان هم در آغاز تلاوت قرآن لازم است و هم در تمام مدت تلاوت هر چند به زبان نباشد.

    [1] - لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ:"
    [2] - مزمل ،4 وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا
    [3]-نحل،98، فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجيمِ
    [4]- مستدرك‏الوسائل ج : 4 ص : 265- 4، الشَّيْخُ أَبُو الْفُتُوحِ الرَّازِيُّ فِي تَفْسِيرِهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ‏قَالَ أَوَّلُ آيَةٍ نَزَلَتْ أَوْ أَوَّلُ مَا قَالَهُ جَبْرَئِيلُ لِرَسُولِ اللَّهِ ص فِي أَمْرِ الْقُرْآنِ أَنْ قَالَ لَهُ يَا مُحَمَّدُ قُلْ أَسْتَعِيذُ بِالسَّمِيعِ الْعَلِيمِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ ثُمَّ قَالَ قُلْ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ‏
    [5]- تفسير نمونه، ج‏11، ص:401


    کارشناس بحث : پاسخگوي قرآني

    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۸۹/۰۸/۱۹ در ساعت ۱۵:۰۹
    اللهم صل علی محمد و آل محمد

    http://www.askquran.ir/picture.php?a...pictureid=6060

  2. تشکرها 2


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,699
    مورد تشکر
    103 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    [مراد از استعاذه به خدا از شيطان، پناه جستن قلبى است‏]


    "فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ".


    "استعاذه"، طلب پناه است، و معنا اين است كه وقتى قرآن مى‏خوانى از خداى تعالى بخواه مادامى كه مشغول خواندن هستى از اغواى شيطان رجيم پناهت دهد.


    پس استعاذه‏اى كه در اين آيه بدان امر شده حال و وظيفه قلب و نفس قرآن‏خوان است، او مامور شده مادامى كه مشغول تلاوت است اين حقيقت، يعنى استعاذه به خدا را در دل خود بيابد، نه اين كه به زبان بگويد:" اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم" و اين استعاذه زبانى و امثال آن سبب و مقدمه براى ايجاد آن حالت نفسانى است، نه اينكه خودش استعاذه باشد، و اگر به خود اين سخن استعاذه بگوييم مجازا گفته‏ايم، خداى تعالى هم نفرموده هر وقت قرآن‏ مى‏خوانى بگو" اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم"، بلكه فرموده: هر وقت قرآن مى‏خوانى از خدا پناه بخواه.


    _____________
    (ترجمه الميزان، ج‏12، ص 494)



    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.



  5. تشکر


  6. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,699
    مورد تشکر
    103 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0





    «فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ»


    چند نکته:


    1- حقيقت خطاب به پيغمبر، و امت در تحت آن داخلند به جهت تأسى.

    2- ابن مسعود نقل نموده كه: من قرائت مي كردم بر پيغمبر گفتم (اعوذ باللّه السّميع العليم من الشّيطان الرّجيم) فرمود بگو (اعوذ باللّه من الشّيطان الرّجيم) اين طور خواند بر من جبرئيل از قلم از لوح محفوظ و لفظ قرآن موافق اين است.

    3- اكثر علما بر این نظرند که امر در اين آیه، استحبابی است.

    4- اجماع علما بر آهسته خواندن (اعوذ باللّه من الشّيطان الرّجيم) است، اگر چه در نماز جهريه باشد.

    5- محل خواندن (اعوذ باللّه من الشّيطان الرّجيم) در نماز، نزد ما (شیعه) در ركعت اول است نه غير آن، و فعل پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم، بر اين دلالت دارد؛ لذا اگر از محل آن گذشت، دیگر در رکعت بعدی استحباب ندارد چون محل آن گذشته است.


    ___________________
    (كنز العرفان في فقه القرآن، ج‏1، ص 148)




    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.



  7. تشکرها 2


  8. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,699
    مورد تشکر
    103 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با سلام و درود

    1. استعاذه، در وقت قرائت قرآن، مستحبّ است، چه در وقت نماز و چه در غير وقت نماز. (مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‏6، ص 593)

    2. مستحب است كه نمازگزار در ركعت اول ، پيش از خواندن حمد، بگويد: "اعوذ بالله من الشيطانالرجيم".

    3. راوی می گوید نماز مغرب را پشت سر حضرت صادق علیه السلام خواندم. ایشان به جهر (بلند بودن صدا در نماز) این گونه استعاذه نموده: " أعوذ باللّه السّميع العليم من الشّيطان الرّجيم، و أعوذ باللّه أن يحضرون"، سپس به جهر شروع کردند به " بسم اللّه الرّحمن الرّحيم".
    (تفسير كنز الدقائق و بحر الغرائب، ج‏7،ص 270؛ به نقل از قرب الاسناد حمیری)

    4. ضمنا خواندن حمد و سوره در نماز نیز مشمول حکم قرآن خواندن است.




    ویرایش توسط میقات : ۱۳۸۹/۰۸/۲۱ در ساعت ۲۱:۳۲

    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.



  9. تشکر


  10. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,699
    مورد تشکر
    103 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    مراتب استعاذه


    1. برخی برای استعاذه دو مرتبه استعاذه زبانی و استعاذه قلبی بیان می کنند:
    انسان با گفتن الفاظی خاص با زبان به خدا پناه برد. به عنوان نمونه از واژگانی که خداوند در قرآن از زبان پیامبران و اولیای الهی بیان کرده به عنوان الفاظ خاص استعاذه یاد می کنند. از آن جمله می توان به "اعوذ بالله" (بقره آیه ۶۷)، و هم چنین "رب انی اعوذبک" (هود آیه ۳۷)، و "انی اعوذ بالرحمن" (مریم آیه ۱۸)، و "معاذالله" (یوسف آیه ۲۳) اشاره کرد.


    مرتبه دوم را استعاذه قلبی دانسته اند که مرتبه بالاتر استعاذه است و آن پناه بردن به خدا همراه با معرفت و اذعان قلبی می باشد و تنها لقلقه زبان و یا گفتار صرف زبانی نیست.
    از این رو گفته اند که استعاذه قلبی تنها داروی شفابخش و نجات بخش است نه گفتار زبانی. آیه ۳۶ سوره فصلت اشاره به این معنا دارد که استعاذه زبانی به تنهایی فایده نداشته و آن چه موثر است درحقیقت استعاذه قلبی می باشد.



    2. برخی استعاذه را تنها همان مرتبه قلبی دانسته اند و گفته اند استعاذه کیفیتی نفسانی و حالتی روحانی است که از علم کامل برهانی و ایمان به مقام توحید فعلی حق حاصل می شود. استعاذه یادآوری نعمت های بزرگ خداوند و یاد کرد شدت کیفر و عذاب اوست و این دو است که بنده را از هواهای نفسانی دور می سازد و موجب می شود تا به شریعت عمل کرده و از نافرمانی پرهیز کند.


    بر این اساس استعاذه زبانی تنها نشانه ای از استعاذه حقیقی است و اشاره به حالتی است که انسان در مقابله با شرها می یابد و در مقام گفتار و عمل و عقیده از آنها می گریزد.



    3. برخی این مراتب را سه گانه دانسته و برپایه مقامات توحید سه گانه سه مرتبه را برای استعاذه بیان می کنند. بنابراین استعاذه می بایست هم در مقام فعل و هم در مقام صفات و هم در مقام ذات، صورت تحقق یابد.


    پس در مقام فعل کارهایش را چنان انجام می دهد که بیانگر توحید فعل و پناهجویی به مقام توحید فعل باشد، و در دل چنان کند و صفت نفسانی خود را به حالتی درآورد که بیانگر توحید صفات و استعاذه به این مقام باشد، و ذاتش را چنان بپروراند که جز توحید حق نبیند و در مقام ذات خویش به مقام ذات الهی پناه جوید.


    برخی احتمال داده اند که پیامبر این گونه بوده است و این مطلب را می توان از دعای منسوب به ایشان به خوبی به دست آورد آن جایی که می فرماید: "اعوذ بعفوک من عقابک، و اعوذ برضاک من سخطک، و اعوذ بک منک"؛ خدایا از عقاب تو به عفو تو و از سخط تو به رضایت و از خودت به خودت پناه می جویم. ( سر الصلاه، امام خمینی، ص ۸۴)


    همان گونه که عارفان و اهل دل استعاذه را در سه مرتبه می بینند و راه هایی را برای رسیدن به این سه مرتبه در سیر و سلوک بیان می کنند اهل شریعت نیز برای رسیدن به مقام استعاذه واقعی بر این باورند که استعاذه به زبان آن است که انسان واژگان خاصی را به کار برد و در مقام عمل و نماز آن را مراعات کند و در عمل جز خدا را در نظر نیاورد و در دل و قلبش جز خدا نرود و همواره قدرت وی را در نظر آورد.


    __________________
    (ر.ک: پایگاه اطلاع رسانی استاد حسین انصاریان)
    ویرایش توسط میقات : ۱۳۸۹/۰۸/۲۱ در ساعت ۲۱:۳۴

    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.



  11. تشکر


  12. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,699
    مورد تشکر
    103 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0




    با سلام و درود

    آن چه درباره فضيلت قرائت سوره ها و آيات وارد شده بايد با پيام قرآن از يك سو و با راهنمايى سنت اهل بيت (عليهم السلام) از سور ديگر مطابق باشد.

    آن چه از قرآن استنباط مى شود اين است كه استعاذه به خداوند از شيطان، ادب تلاوت است و كسى كه به گناه آلوده است به شيطان گرايش ‍ دارد، نه اين كه از او گريزان باشد؛ و قرآن كريم در آيات فراوانى، كيفر تلخ تبهكارى را گوشزد مى كند. بنابراين، نمى توان گفت اگر تبهكار قرآن را (كه گناه را تقبيح و گناهكار را توبيخ مى كند) تلاوت كند، ثواب مى برد.

    مستفاد از سنت معصومين (عليهم السلام) نيز اين است كه:

    "رب تال القرآن والقرآن يلعنه". (بحار، ج 89، ص 184)

    "ليس القرآن بالتلاوه و لا العلم بالعروايه ولكن القرآن بالهدايه والعلم بالدرايه".(كنزالعمّال، ج 1، ص 550، ح 2462)

    "اقراء القرآن ما نهاك فإن لم ينهك فلست تقراه.(همان، ص 606، ح 2776)

    از اين جا روشن مى شود كه در احاديث وارد در فضيلت قرائت قرآن، صرف تلاوت مطلوب نيست، بلكه حق تلاوت آن است كه در آيه 121 سوره بقره به آن اشاره شده است: «الذين اتيناهم الكتاب يتلونه حق تلاوته اولئك يومنون به و من يكفر به فاولئك هم الخاسرون»، زيرا همه كتاب هاى آسمانى و تلاوت هر يك از آنها در اين اصل جامع يكسان است.

    بنابراين، تلاوت قرآن بدون ايمان و عمل صالح، سودى ندارد؛ گرچه عدالت قارى شرط صحت قرائت نيست، بلكه شرط كمال آن است، ليكن براى كسى كه در صراط بهره ورى از اين مائده الهى باشد. البته درجات تلاوت ممدوح به تفاوت درجات ايمان و مراتب عمل قارى صالح وابسته است كه نمونه اى از حق تلاوت در آيات 107 تا 109 سوره اسراء و آيه 58 سوره مريم و آيه 16 سوره حديد و... آمده است.

    _________________
    (تفسیر تسنیم، ج 2، ص 36 و 37)



    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود