جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: ^****^مجازات تهمت در دنیا و آخرت^****^

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    12,395
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    12 ساعت 57 دقیقه
    دریافت
    45
    آپلود
    0
    گالری
    593

    ^****^مجازات تهمت در دنیا و آخرت^****^





    ^****^مجازات تهمت در دنیا و آخرت^****^
    ^****^مجازات تهمت در دنیا و آخرت^****^
    مجازات تهمت در دنیا و آخرت

    ^****^مجازات تهمت در دنیا و آخرت^****^
    گاهی آدم ها چه راحت به یکدیگر انگ می چسبانند ...
    گاهی چقدر راحت برخی چیزها را که نیست به یکدیگر نسبت می دهند ...
    اگر آنچه که به یکدیگر نسبت می دهند، واقعیت نداشته باشد، چه؟ ...
    اگر با این دروغی که به یکدیگر نسبت می دهند، آبرویی ریخته شود، کاشانه ای از هم پاشیده شود، میان فامیلی به هم بریزد چه؟ ...
    تهمت و افترا می تواند همه چیز را از بین ببرد ...
    تهمت، آفت اخـلاقی و اجتماعی، سلاح برنده ای است كه دشمنان حق و تجاوزگران به حریم انسانیت در طول تاریخ و خاصه در راستای تاریخ ادیان الهی علیه پیامبران و امامان معصوم علیهم السلام و طـلایه داران هدایت بشریت آن را بارها به كار گرفته و با این حربه تاكنون ضربه های كوبنده ای هم بر پیكره انسانیت وارد آورده اند.
    كاربرد این سلاح بُرنده كه عموماً از سوی طـاغوت ها و استبدادگران و مزدوران جیره خوار آنها و افراد مغرض و آلوده اعمال می گردیده است، گاهی چنان ویرانگر بوده كه پیامبران معصوم و فرستادگان خداوند را كه برای هدایت و سامان بخشیدن به مشكلات بشریت آمده بودند و بر سر این هدف فداكاری می كردند و حتی جان می باختند، آنان را دشمنان مردم و مخرب جـامعه معرفی كرده است. حربه تهمت در طـول تاریخ از سوی حسودان و قدرت طـلبان و بیمار دلان و گاهی افراد پست و سست عنصر و شكست خورده یك وسیله عقده گشایی یك جنگ و یك وسیله از میدان بدر كردن رقیب و خـراب كردن كسی كه مورد عناد و كینه آنان بوده واقع شده است و در میدان زندگی و در صحنه ادای رسالت بسیاری از افراد پـاك ضربه ها دیده اند و محروم و مظلوم واقع شده اند. دشمنان دین خدا نوح نبی علیه السلام را دیوانه، موسی علیه السلام را جادوگر، هود علیه السلام را سفیه و نادان، پیامبر عالیقدر اسلام صلی الله علیه و آله را شاعر كاهن مجنون می نامیدند. بسیاری از علما و دانشمندان مورد افترا و تهمت قرار گرفته به انزوا و زندان و حبس و تبعید مبتلا شده و زحمات طاقت فرسا و هستی و حیات آنان نابود شده است.
    تهمت زدن به بى گناه از زشت ترین كارهایى است كه اسلام آن را به شدت محكوم ساخته است. آیات قرآن و روایات متعدد اسلامى كه درباره این موضوع وارد شده است، نظر اسلام را در این زمینه روشن مى سازد:
    «وَ مَنْ یَکْسِبْ خَطیئَةً أَوْ إِثْمًا ثُمَّ یَرْمِ بِهِ بَریئًا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتانًا وَ إِثْمًا مُبینًا»؛
    «و کسی که خطا یا گناهی مرتکب شود، سپس بی گناهی را متهم سازد، بار بهتان و گناهِ آشکاری بر دوش گرفته است.»1
    یکی از مسائلی که در قرآن کریم بسیار بر آن تأکید شده و گناهی بسیار بزرگ به حساب آورده شده است، تهمت زدن خصوصاَ تهمت زدن به زنان است:
    «إِنَّ الَّذینَ یَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ الْمُؤْمِناتِ لُعِنُوا فِی الدُّنْیا وَ اْلآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظیمٌ»؛
    « کسانی که زنان پاکدامن و بی ‏خبر (از هرگونه آلودگی) و مؤمن را متهم می ‏سازند، در دنیا و آخرت از رحمت الهی بدورند و عذاب بزرگی برای آنهاست.2
    «یَوْمَ تَشْهَدُ عَلَیْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَ أَیْدیهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ بِما کانُوا یَعْمَلُونَ»؛
    «در آن روز زبان ها و دست ها و پاهایشان بر ضدّ آنها به اعمالی که مرتکب می ‏شدند گواهی می ‏دهد.»3
    همچنین می فرماید:
    «وَ الَّذینَ یُؤْذُونَ الْمُؤْمِنینَ وَ الْمُؤْمِناتِ بِغَیْرِ مَا اکْتَسَبُوا فَقَدِ احْتَمَلُوا بُهْتانًا وَ إِثْمًا مُبینًا»؛
    «و آنان که مردان و زنان با ایمان را به خاطر کاری که انجام نداده ‏اند آزار می ‏دهند؛ بار بهتان و گناه آشکاری را به دوش کشیده‏ اند.»4
    مجازات تهمت در دنیا و آخرت
    خداوند در قرآن می فرماید:
    «وَ الَّذینَ یَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ ثُمَّ لَمْ یَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانینَ جَلْدَةً وَ لا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهادَةً أَبَدًا وَ أُولئِکَ هُمُ الْفاسِقُونَ إِلاَّ الَّذینَ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِکَ وَ أَصْلَحُوا فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَحیمٌ»؛
    «و کسانی که آنان پاکدامن را متهمّ می ‏کنند، سپس چهار شاهد(بر مدّعای خود) نمی ‏آورند، آنها را هشتاد تازیانه بزنید و شهادتشان را هرگز نپذیرید؛ و آنها همان فاسقانند، مگر کسانی که بعد از آن توبه کنند و جبران نمایند (که خداوند آنها را می ‏بخشد)؛ زیرا خداوند آمرزنده و مهربان است.»5
    از آنجا كه در آیات گذشته مجازات شدیدى براى زن و مرد زناكار بیان شده بود و ممكن است این موضوع براى افراد مغرض و بى تقوا دستاویزى شود كه از این طریق افراد پاك را مورد اتهام قرار دهند، بلافاصله بعد از بیان مجازات شدید زناكاران، مجازات شدید تهمت زنندگان را كه در صدد سوء استفاده از این حكم هستند، بیان مى كند تا حیثیت و حرمت خانواده هاى پاكدامن از خطر این گونه اشخاص مصون بماند و كسى جرات تعرض به آبروى مردم پیدا نكند.
    نخست مى گوید: كسانى كه زنان پاكدامن را متهم به عمل منافى عفت مى كنند، باید براى اثبات این ادعا چهار شاهد(عادل) بیاورند و اگر نیاورند، هر یك از آنها را هشتاد تازیانه بزنید. به دنبال این مجازات شدید، دو حكم دیگر نیز اضافه مى كند: و هرگز شهادت آنها را نپذیرید و آنها فاسقانند.
    به این ترتیب نه تنها این گونه افراد را تحت مجازات شدید قرار مى دهد؛ بلكه در دراز مدت نیز سخن و شهادتشان را از ارزش و اعتبار مى اندازد، تا نتوانند حیثیت پاكان را لكه دار كنند. همچنین داغ فسق بر پیشانیشان مى نهد و در جامعه رسوایشان مى كند. این سختگیرى در مورد حفظ حیثیت مردم پاكدامن، منحصر به اینجا نیست؛ در بسیارى از تعلیمات اسلام منعكس است و همگى از ارزش فوق العاده اى كه اسلام براى حیثیت زن و مرد با ایمان و پاكدامن قائل شده است، حكایت مى كند.
    در حدیثى از امام صادق علیه السلام مى خوانیم:
    «اِذَا اتَّهَمَ المُؤُمِنُ اَخاهُ اِنماثَ الایمانُ مِن قَلبِهِ كَما یَنماثُ المِلحُ فِى الماءِ
    هرگاه مؤمن به برادر [دینى] خود تهمت بزند، ایمان در قلب او از میان مى‏رود، همچنان كه نمك در آب، ذوب مى‏شود.» 6ولى از آنجا كه اسلام هرگز راه بازگشت را بر كسى نمى بندد؛ بلكه در هر فرصتى آلودگان را تشویق به پاكسازى خویش و جبران اشتباهات گذشته مى كند، در آیه بعد مى فرماید: مگر كسانى كه بعدا از این عمل توبه كنند و به اصلاح و جبران پردازند كه خداوند آنها را مشمول عفو و بخشش خود قرار مى دهد، خدا غفور و رحیم است.

    1.نساء: 112.
    2.نور: 23.
    3.همان: 24.
    4.احزاب: 58.
    5. نور: 4 و 5.
    منبع تبیان


    ^****^مجازات تهمت در دنیا و آخرت^****^

    ویرایش توسط neginsabz : ۱۳۸۹/۰۸/۲۶ در ساعت ۲۳:۲۷
    جهان در حسرت آيينه مانده ست
    گرفتار غمي ديرينه مانده ست
    شب سردي ست بي تو بودن ما
    بگو تا صبح چند آدينه مانده ست؟


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    3,679
    صلوات
    13000
    تعداد دلنوشته
    2
    مورد تشکر
    7 پست
    حضور
    23 روز 19 ساعت 49 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    باسمه تعالی
    با سلام:

    یكی از صفات ناپسندی كه قرآن كریم و روایات آن را مورد نكوهش قرار داده اند، تهمت و افتراست. تهمت به ديگران يكی از گناهان كبيره و از زشت ترين كارهايى است كه اسلام آن را به شدت محكوم ساخته است.

    حق تعالی در سوره احزاب آیه 58 می فرماید:
    «
    والذین یوذون المومنین و المومنات بغیر ما اكتسبوا فقد احتملوا بهتانا و اثما مبینا»؛ «كسانی كه به مردان و زنان مومن كارهای زشت و زننده‌ای رانسبت بدهند كه انجام نداده‌اند و از این راه به ایشان اذیت و آزار برسانند، حقاً كه تهمت زده‌اند و مرتكب گناه آشكاری شده‌اند»

    و نیز در آیات 23-25سوره نور می فرماید: «
    «إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ الْمُؤْمِناتِ لُعِنُوا فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ. يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ. يَوْمَئِذٍ يُوَفِّيهِمُ اللَّهُ دِينَهُمُ الْحَقَّ وَ يَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبِينُ»؛

    « كسانى كه زنان پاكدامن و نا آگاه از بدى و بدان، و با ايمان را آماج تير تهمت خود قرار مى‏ دهند، از رحمت خدا در دنيا و آخرت به دورند، علاوه بر اين عذابى سخت و بزرگ را به روز رستاخيز در پيش دارند. آن روزى كه با زبان ها و دست ها و پاهاى‏ آنان در جهت زيان آنان به خاطر كردارى كه در پيش گرفته بودندگواهى مى‏ دهد. در چنين روزى است كه خداوند متعال جزا و كيفر آن ها را كه به حق است با سنگ تمام مى‏ پردازد يا جزائى كه دين حق مقتضى آن است، كاملا در مورد آنان معمول مى ‏دارد. در آن روز در مى‏ يابند خدا را، به اين حقيقت واقف مى‏ گردند كه خداوند متعال تحقيقا همان حقى است آشكار كه حقايق امور را نيز آشكار و پديدار مى ‏سازد».

    رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند:
    «أَتَدرونَ مَا الغيبَةُ؟ قالوا: اَللّه‏ُ وَرَسولُهُ أَعلَمُ، قالَ: ذِكرُكَ أَخاكَ بِما يَكرَهُ قيلَ: أَرَأَيتَ إِن كانَ فى أَخى ما أَقولُ؟ قالَ: إِن كانَ فيهِ ما تَقولُ فَقَدِ اغتَبتُهُ وَإِن لَم يَكُن فيهِ ما تَقولُ فَقَد بَهَتَّهُ»[1]؛ «آيا مى‏دانيد غيبت چيست؟ عرض كردند: خدا و پيامبر او بهتر مى‏ دانند. فرمودند: اين كه از برادرت چيزى بگويى كه دوست ندارد. عرض شد: اگر آنچه مى‏ گويم در برادرم بود چه؟ فرمودند: اگر آنچه مى ‏گويى در او باشد، غيبتش كرده اى و اگر آنچه مى‏ گويى در او نباشد، به او تهمت زده ‏اى.»

    پيامبر اكرم صلّی اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : « كسی كه به مرد يا زن مؤمنی تهمت بزند يا چيزی بگويد كه در آنان نيست خـداوند او را روز قيامت بر روی تلی از آتش قرار می دهد تا آنچه را گفته ثابت كند .. »[2]

    امام‌ سجاد می‌فرمایند:
    «مَنْ رَمَى النَّاسَ بِمَا فِیهِمْ رَمَوْهُ بِمَا لَیْسَ فِیهِ»[3]؛ « هر كس به مردم عیبی را نسبت دهد و تهمت بزند، مردم به او عیبی را كه ندارد نسبت می‌دهند.»


    ادامه دارد....


    ویرایش توسط سمیع : ۱۳۹۳/۰۹/۱۰ در ساعت ۱۴:۰۶


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    3,679
    صلوات
    13000
    تعداد دلنوشته
    2
    مورد تشکر
    7 پست
    حضور
    23 روز 19 ساعت 49 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    بزرگی گناه تهمت که همان گواهی به دروغ است آن چنان سنگین است و در نابودی ایمان اثر دارد که امام صادق علیه السلام فرمود: «اذا اتهم المؤمن اخاه، انمات الایمان فی قلبه، کما ینمات الملح فی الماء» [4]؛ «کسی که به برادر دینی‌اش تهمت بزند، ایمان در قلب او چنان ذوب می‌شود که نمک در میان آب ذوب می‌گردد.»

    به همین دلیل مجازات الهی و کیفر اخروی تهمت زننده، بسیار سخت و کمر شکن است، ابی یعفور نقل می‌کند؛ امام صادق علیه السلام فرمود: «کسی که به مرد یا زن با ایمانی تهمت بزند، و صفتی که در او نیست به او نسبت دهد، خداوند در قیامت او را از میان آبی بسیار متعفن بیرون می‌آورد.» [5]


    و از رسول اکرم صلی الله علیه وآله و سلم روایت شده که فرمودند:
    «من شهد شهادة زور علی رجل مسلم او ذمی او من کان من الناس غلق بلسانه یوم القیامة و هو مع المنافقین فی الدرک الاسفل من النار» [6]؛ «کسی که گواهی دروغین بر مسلمان یا کافر ذمی و یا هر انسان دیگری بدهد، در روز قیامت به زبانش بسته می‌شود و او همراه منافقین در پایین‌ترین درکه‌های دوزخ می‌باشد. »

    تهمت سبب می شود که ایمان شخص تهمت زننده از بین برود این است که ایمان با صداقت و راستی همراه است و تهمت در واقع دروغ بستن به دیگران است . لذا فردی که عادت به تهمت و دروغ بستن به دیگران پیدا کند ، دیگر نمی تواند در پی راستی و حقیقت باشد و به این ترتیب ایمان فرد تهمت زننده به تدریج از بین می رود و دیگر اثری از ایمان در قلبش باقی نمی ماند و جایگاهش دوزخ خواهد بود.


    بنابراین خداوند نسبت به گناه تهمت كوتاه نمی‌آید. و فرد را هم در دنیا و هم در آخرت مورد مجازات و کیفر قرار می دهد. پس مومن همان طور كه وضع خودش برای خودش روشن است، به خود گمان بد نمی‌برد و از حیثیت و آبروی خویش به سختی دفاع می‌كند، باید به مومنان دیگر نیز گمان بد نبرد و از حیثیت ایشان به سختی دفاع كند، و به آنها تهمت و افترا نزد.

    پی نوشت:
    [1].الترغيب والترهيب، ج3، ص515، ح31
    [2].وسائل الشیعه، ج12، ص37
    [3].سفینة البحار ، ج17 ص 160
    [4]. وسائل الشیعه، ج 8، ص 613
    [5]. همان، ص 603
    [6]. بحارالانوار، ج 76، ص 364



اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود