جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: ايا وجود تفاسير گوناگون مصداق تفسير به راي نيست ؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۷
    نوشته
    91
    تشکر:
    1
    حضور
    8 ساعت 3 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    ايا وجود تفاسير گوناگون مصداق تفسير به راي نيست ؟




    با توجه به اينکه پيامبر اکرم صلوات الله عليه فرموده اند که هرکس قران را به راي خود تفسير کند براي خود جائي در دوزخ فراهم کرده است
    با توجه به اين روايت ٬ اينهمه کتب تفسيري گوناگون از علما که اکثرا با هم تضادها و تفاوتهايي هم دارند ايا مصداق تفسير به راي نيست ؟ چه راهي براي تشخيص تفسير به راي بودن يک کتاب تفسير وجود دارد ؟

    کارشناس بحث : پاسخگوي مباحث قرآني
    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۸۹/۰۹/۰۸ در ساعت ۰۳:۳۴

  2. تشکرها 2


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۷
    نوشته
    641
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    14 ساعت 4 دقیقه
    دریافت
    84
    آپلود
    9
    گالری
    66



    با او

    عرض سلام و ادب ؛

    اولا بنظر می رسد آن کلام حضرت رسول بر اساس آن اصل که إنما الاعمال بالنیات ، و انما ادات حصر است ، اینجا هم بسته به نیت است که فرد اگر با نیت تحریف کلام خدا و آگاهانه تاویل به رای کند چنین است.

    ثانیا تفسیر هم ، همچون فقه و کلام و ... علمی است از حیث منبع متکی به قرآن و روایات ، از حیث روش متکی به عقل و معصومین ، و بروز خطا در آن محتمل است. چنان که در فقه هم بروز خطا محتمل است و در کلام هم و .... .

    اما راه تشخیص تاویل به رای بودن یا نبودن ، این است که فرد ، بدون پیش فرض های ذهنی خودش سراغ قرآن رفته تا ببیند که قرآن چه می گوید؟که این تاویل نیست. یا اینکه پیش فرض های خودش را مبنا قرار داده و سعی در تطبیق معانی آیات با ان پیش فرض هایش دارد؟؟؟ که این تاویل به رای است.

    لذا عمده ی تفاسیر فلسفی ،کلامی ، عرفانی ، روایی ، ادبی و ... به نوعی سلیقه ی فرد مفسر در تفسیر دخیل شده و اثر گذاشته است. چرا که در انها مبانی فلسفه ، مبانی عرفان ، مبانی کلام ، مبانی روایات خاص مطابق سلیقه ی فرد و .... مبنا و پیش فرض برای تفسیر گرفته شده است.

    اما در تفسیری مثل تفسیر علامه طباطبایی ، که تفسیر قرآن با خود قرآن است ، آیه ی قرآن با بیان و صریح نکات آیه ی دیگری از خود قرآن تفسیر می شود و هیچ مبنایی از هیچ علم دیگری مبنای تفسیر قرار نمی گیرد.

    الحمد لله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة امیرالمومنین
    التماس دعا
    طارق

    ویرایش توسط طارق : ۱۳۸۹/۰۹/۰۹ در ساعت ۰۲:۲۲
    اي حيوان ناطق بدان:
    برباد فنا تا ندهي گرد خودي را
    هرگز نتوان ديد جمال احدي را
    و بدان فرودگاه شيطان خودبيني و تكبر است براي همين است كه شيطان به عزّت خدا قسم خورد همه را اغوا كند جز مخلَصين را و ويژگي انسان با اخلاص آن است كه آنقدر محو جمال و جلال خداست كه نه در فكر و نه در عمل هيچ توجهي به خويش ندارد.
    رابطه ي عكس ميان توجّه به خدا و تكبر بسيار مهم است در مسير سعادت انسان.

    [SIGPIC][/SIGPIC]


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    تفسیر به رأی (مقدمه)




    نقل قول نوشته اصلی توسط جوشش نمایش پست
    با توجه به اينکه پيامبر اکرم صلوات الله عليه فرموده اند که هرکس قران را به راي خود تفسير کند براي خود جائي در دوزخ فراهم کرده است
    نقل قول نوشته اصلی توسط جوشش نمایش پست
    با توجه به اين روايت ٬ اينهمه کتب تفسيري گوناگون از علما که اکثرا با هم تضادها و تفاوتهايي هم دارند ايا مصداق تفسير به راي نيست ؟ چه راهي براي تشخيص تفسير به راي بودن يک کتاب تفسير وجود دارد ؟
    سلام بر شما و ممنون از پرسش خوبی که مطرح فرمودید.
    برای پاسخ این سؤال، باید این دو پرسش را پاسخ داد که:
    1- تفسیر به رأی چیست و منظور حدیث پیامبر چه می باشد؟
    2- آیا غیر معصومین مجاز به تفسیر قرآن هستند یا نه؟
    ------------------------------------

    پاسخ:
    دیدگاه اکثر قریب به اتفاق دانشمندان اسلامی اینست که غیر معصومان هم مجاز به تفسیر آیات کریمه قرآنند اما در این میان گروهی اندک مخالف این عقیده اند و یکی از مهمترین دلایل آنها، روایاتی است که تفسیر به رأی را نکوهش می کند.

    روایات نکوهش کننده تفسیر به رأی بیش از 10 روایت است و سند غالب آنها دارای نوعی ضعف است، با این حال مفهوم کلی و مشترک این روایات نهی از تحلیل رأی شخصی مفسر بر آیات و مستمسک قرار دادن آنها برای تأیید دیدگاه از پیش انتخاب شده خویش است. (برای آگاهی از این روایات رجوع کنید به روش تفسیر قرآن/محمود رجبی/ص32 به بعد)


    در ادامه به دیدگاه استاد معرفت و نیز بیان محققانه علامه طباطبایی درباره این احادیث اشاره می شود:

    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۸۹/۰۹/۲۳ در ساعت ۱۰:۵۱
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  6. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    نظر استاد معرفت درباره احادیث تفسیر به رأی




    استاد معرفت (در التفسیر و المفسرون/ ج 1/ ص 69) می گوید:

    آنچه از مجموع این احادیث به دست می آید اینست که علت منع از تفسیر به رأی آیات دو نکته است:

    1) اینکه فردی در تفسیر قران با هدف خودنمایی و جدل و غلبه بر خصم آیات را تفسیر نماید. (چنین فردی می کوشد با تمسک و استناد به آیات متشابه که می تواند خواسته وی را تأمین سازد، نظر و رأی مخصوص خود را - خواه درست و خواه نادرست – استحکام بخشد. چنین کسی در صدد تفسیر آیات قرآن نبوده بلکه در پی تأیید نظر خود به هر وسیله ممکن است.

    به دیگر سخن، تلاش بر تطبیق آیه بر عقیده یا مسلک تا از این رهگذر آن عقیده و مسلک را توجیه نموده و در قالبی مقدس به مردم تحمیل نماید. این افراد در واقع آیات قرآن را پلی برای رسیدن به مقاصد و افکار خود قرار داده و عملا خود را مصداق «فالیتبوأ مقعده من النار» ساخته اند.

    2) اینکه در تفسیر آیات قرآن، بدون استناد به اصلی استوار و تنها با تکیه بر تعابیر ظاهری آنها را تفسیر نماید؛ چنین بیانی سخن گفتن از روی جهل و نادانی است و بدون شک مبغوض خدای تعالاست.


    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۸۹/۰۹/۲۳ در ساعت ۱۱:۳۶
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  7. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    نظر علامه طباطبایی درباره احادیث تفسیر به رأی




    علامه طباطبایی (در المیزان / ج3/ ص77 تا 79 و ج1/ص10) درباره این روایت، استدلال لطیفی دارند که خلاصه از آن عرض می شود؛ ایشان می فرمایند:

    اضافه در کلمه «برأیه» اختصاص، تک روی و استقلال طلبی را افاده می کند، یعنی مفسر هنگام تفسیر قرآن، تنها به ابزاری که برای فهم کلام عرب در اختیار دارد بسنده می کند و آنگاه ب مقایسه کلام خدا با کلام بشر، به تفسیر مبادرت می کند اما کاربرد چنین شیوه ای در تفسیر قرآن نارواست زیرا قرآن کلامی است که در عین اینکه بخشهای آن جدای از هم است، به یکدیگر پیوسته است و بنا به فرمایش امیرالمؤمنین (ع) «بخشی از قرآن توسط بخشی دیگر [تفسیر و] گویا می گردد و برخی آیات آن شاهد و قرینه [معنای] آیات دیگر است. (نهج البلاغة/خطبه133)

    لذا تنها مراجعه به یک آیه با اعمال قواعد شناخته شده، بدون آنکه شخص از قبل نسبت به تمامی آیات دیگر متناسب با آن، شناخت پیدا کرده و در در تدبر آن کوشیده باشد، کفایت نمی کند. بنابراین تفسیر به رأی در واقع به شیوه بکار برده شده در فهم قران بر می گردد نه به خود فهم قرآن؛ یعنی نهی از تفسیر به رأی ناظر به این نکته است که کتاب خدا به شیوه ای تفسیر شود که کلام دیگران درک می شود.

    ایشان در ادامه می افزایند:
    آنچه در حدیث از آن نهی شده است، تنها اینست که مفسر در مقام تفسیر نوعی استقلال برای خویش قائل باشد و تنها به نظر خویش تکیه نماید. نهی مذکور در حدیث می گوید باید به جهت دیگری هم در تفسیر قرآن توجه شود و آن جهت دیگر از نظر احتمال دو امر بیشتر نیست: 1- قرآن 2- سنت


    حال اگر منظور از آن جهت دیگر سنت باشد، که هنگام تفسیر آیات باید به آن رجوع نماید، این مطلب با این صفت قرآن «وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْ‏ء» (و ما اين كتاب را بر تو نازل كرديم كه بيانگر همه چيز است) سازگار نیست؛ کما اینکه با خود سنت هم تعارض دارد، چون سنت هم در موارد مشکوک به خود قرآن ارجاع داده می شود لذا برای تفسیر قران جز خود قران هیچ مرجعی برای مراجعه باقی نمی ماند و حق هم همین است زیرا آیات قرآن خود به تنهایی مفسر یکدیگرند و هر یک از آیات گواه صدق آیات دیگر است.

    علامه طباطبایی در ادامه می فرمایند:
    از ساحت قرآن بدور است که «تبیان و بیانگر همه چیز» باشد، اما روشنگر و بیان کننده خود نباشد. قرآنی که هدایتگر مردم و چراغ راه آنان و بیان گر مبهمات است، چگونه ممکن است توان راهنمایی مردم به درک مفاهیم خویش را نداشته باشد یا از ارشاد انسان به سوی دلایل روشن خود خودداری کرده باشد؟!

    ایشان در ادامه با بیان اینکه روایات تفسیری پیامبر و اهل بیت (ع) نشان می دهد که شیوه آنان در تفسیر آیات، تفسیر قرآن به قرآن بوده می افزاید: حتی یک مورد هم وجود ندارد که آنان برای فهم آیه ای به یک دلیل عقلی نظری یا فرضیه علمی و مانند آن تمسک جسته باشند.

    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۸۹/۰۹/۲۳ در ساعت ۱۱:۳۹
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  8. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    نتیجه بحث




    با این اوصاف روشن شد که وادی تفسیر مسیر آسانی نیست و برای پیمایش صحیح آن نیازمند یک پشتوانه علمی محکم جهت تدبر صحیح در آیات و اجتهاد علمی محکم برای استنباط معانی و مفاهیم بلند آیات کریمه قرآن هستیم.

    وصول به این مرحله نیازمند کسب علومی است که در بیان و بنان برخی بزرگان مانند راغب اصفهانی (در مقدمه تفسیر راغب، ص93 به بعد) بخوبی مطرح و توضیح داده شده است، علومی مانند: آشنایی با علم اللغة، نحو، اسباب النزول، قرائات، سیره، حدیث، فقه و کلام.

    نیز روشن شد که تفسیر به رأی به چه معناست؛ تفاسیری که خارج از چارچوبهای پیشگفته باشد، به شهادت همان روایات همواره در معرض و خطر تفسیر به رأی خواهد بود و بدون شک برخی مطالب تفسیری به بیراهه تفسیر به رأی گرفتار شده اند.

    نمونه روشن این تفسیر به رأی ها را می توان در تفکرات وهابی دید که با افکاری جامد و پیشداوری های باطل، برای تقدس بخشی به آراء خود، به یک یا چند آیه تمسک جسته و تمام آیات مرتبط دیگر را نادیده گرفته و در مسائل روشنی چون عبادت و شرک، شفاعت و مانند آن به بیراهه های عجیبی گرفتار شده اند.

    آری، آیات کریمه قرآن همانگونه که برای اهلش شفابخش و مایه رحمت است، برای نااهلان وسیله خسارت و گمراهی است:

    وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنينَ وَ لا يَزيدُ الظَّالِمينَ إِلاَّ خَساراً (اسراء/82)
    و ما از قرآن آنچه را براى مؤمنان مايه درمان ورحمت است، نازل مى ‏كنيم و ستمكاران را جز خسارت نمى ‏افزايد


    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۸۹/۰۹/۲۳ در ساعت ۱۱:۴۱
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود