جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: اعتراف به گناه پیش سایرین گناه است

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    331
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    6 ساعت 30 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    9

    اعتراف به گناه پیش سایرین گناه است




    سلام
    یک سوال دارم

    حدیثی هست که میگه پیش اطرافیان خودتون به گناهتون اعتراف نکنین و آبروی خودتون رو نریزین
    خب/
    حالا اگر که مثلا تو چت روم رفتم
    یک آدمی که اصلا نمیشناسمش و اون هم منو نمیشناسه رو
    براش بگم که مثلا من فلان اشتباه رو کردم یا فلان کار رو که پسندیده نیست انجام دادم
    که بعد از شاید نیسم ساعت من میرم و خداحافظ شما و دیگه برخوردی نداریم آیا این هم مشکل داره/


    کارشناس بحث : پاسخگوي احکام

    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۸۹/۰۹/۱۲ در ساعت ۱۴:۴۹


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۹
    نوشته
    335
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    0



    به نظر من خيلي مهمه كه هدف از گفتن گناه چيه و پيش چه كسي گفته ميشه ؟ حتي توي چت روم !
    فكر نميكنم فرقي بين كسي كه پيش انسانه يا نه باشه البته در مورد اينكه گفته شده انسان با اعتراف به گناه ابروي خودشو ميبره شايد كسي ادمو نشناسه اين ايراد برطرف بشه (كارشناسان توضيح كامل ميدن اين چيزيه كه به ذهن من رسيد ) ولي كلا دليل اينكه از اعتراف به گناه پيش بندگان نهي شده فقط كوچك شدن و تحقير و رفتن ابروي انسان نيست .

    اگه انسان عادت كنه از گناهانش پيش ديگران حرف بزنه و اعتراف به گناه كنه ناخواسته تو جامعه باعث ميشه كه قبح اون عمل ريخته بشه و فرد مقابل هم مثلا با خودش ميگه ديگران هم كه اين گناهارو انجام ميدن و طبيعي شده.
    اگه انسان با بيان اشتباه يا گناهي از دیگران کمک میگیرد ودر صدد جبران و گرفتن رضايت باشه البته به شرط آنکه آن بنده که در نزد او اعتراف به خطا می کنیم راز دار باشد و راهنمائی خوب فكر نميكنم در اين صورت امري نكوهيده باشه ولي به نظر من بدون دليل و هدفي خاص گفتن گناه پسنديده نيست .

    شخصا در مورد گناه خاصي شنيدم كه به دليل بيان كردن اون گناه در حاليكه طبيعتا اون گناه از چشم ديگران مخفي است كسي بهم گفته كه همه كه اين گناهو انجام ميدن و تو جامعه عادي شده پس منم نبايد سخت بگيرم (اينم يه نوع استدلاله ديگه!!)
    ویرایش توسط ْآلاله : ۱۳۸۹/۰۹/۱۲ در ساعت ۱۷:۵۹


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۹
    نوشته
    629
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    24
    آپلود
    0
    گالری
    105



    نقل قول نوشته اصلی توسط ْآلاله نمایش پست
    به نظر من خيلي مهمه كه هدف از گفتن گناه چيه و پيش چه كسي گفته ميشه ؟ حتي توي چت روم !
    فكر نميكنم فرقي بين كسي كه پيش انسانه يا نه باشه البته در مورد اينكه گفته شده انسان با اعتراف به گناه ابروي خودشو ميبره شايد كسي ادمو نشناسه اين ايراد برطرف بشه (كارشناسان توضيح كامل ميدن اين چيزيه كه به ذهن من رسيد ) ولي كلا دليل اينكه از اعتراف به گناه پيش بندگان نهي شده فقط كوچك شدن و تحقير و رفتن ابروي انسان نيست .

    اگه انسان عادت كنه از گناهانش پيش ديگران حرف بزنه و اعتراف به گناه كنه ناخواسته تو جامعه باعث ميشه كه قبح اون عمل ريخته بشه و فرد مقابل هم مثلا با خودش ميگه ديگران هم كه اين گناهارو انجام ميدن و طبيعي شده.
    اگه انسان با بيان اشتباه يا گناهي از دیگران کمک میگیرد ودر صدد جبران و گرفتن رضايت باشه البته به شرط آنکه آن بنده که در نزد او اعتراف به خطا می کنیم راز دار باشد و راهنمائی خوب فكر نميكنم در اين صورت امري نكوهيده باشه ولي به نظر من بدون دليل و هدفي خاص گفتن گناه پسنديده نيست .

    شخصا در مورد گناه خاصي شنيدم كه به دليل بيان كردن اون گناه در حاليكه طبيعتا اون گناه از چشم ديگران مخفي است كسي بهم گفته كه همه كه اين گناهو انجام ميدن و تو جامعه عادي شده پس منم نبايد سخت بگيرم :gigاينم يه نوع استدلاله ديگه!!)
    چقدر زیبا گفتید آفرین من از این جنبه نگاه نکرده بودم
    واما نظر خودم...
    فکر میکنید آدم کی و به چه علت دلش میخواد گناهشو پیش افراد بازگو کنه؟؟؟؟
    مسلما زمانی که شدیدا احساس عذاب وجدان داره و میخواد به یکی بگه که "سبک بشه"...
    وبا گفتن گناهش فقط خیالش راحت میشه که اوفففففف همچین گناه بزرگی هم نکردم ها چقدر غصه خوردم...
    خدا راه را برای ما باز گذاشته برای چی به غریبه بگیم وقتی خدا حتی از اقرار به گناه ما لذت میبره و به خدایی خودش میباله چرا به غریبه بگیم که اگه یه موقعی آشنا شد بخواد باج گیری کنه که اگه فلان کار را نکنی من رازت را به همه میگم....
    به قول شاعر.....
    چرا عاقل کند کاری که باز آرد پشیمانی....
    در جای دیگه قدیمی ها میگن...
    سری که درد نمیکنه را دستمال نمیبندند....



  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۹
    نوشته
    1,826
    مورد تشکر
    7 پست
    حضور
    15 روز 14 ساعت 56 دقیقه
    دریافت
    22
    آپلود
    15
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط رضوانه نمایش پست
    سلام
    یک سوال دارم

    حدیثی هست که میگه پیش اطرافیان خودتون به گناهتون اعتراف نکنین و آبروی خودتون رو نریزین
    خب/
    حالا اگر که مثلا تو چت روم رفتم
    یک آدمی که اصلا نمیشناسمش و اون هم منو نمیشناسه رو
    براش بگم که مثلا من فلان اشتباه رو کردم یا فلان کار رو که پسندیده نیست انجام دادم
    که بعد از شاید نیسم ساعت من میرم و خداحافظ شما و دیگه برخوردی نداریم آیا این هم مشکل داره/


    کارشناس بحث : پاسخگوي احکام
    با عرض سلام و احترام
    دوست عزیز اعتراف به گناه پیش هیچ کس جایز نیست.
    چه غریبه چه اشنا.اعتراف گناه فقط در محضر خداوند برای توبه و پشیمانی است.
    اما در مواقعی که حق الناس در کار باشه.مثلا انسان حقی رو به وسیله دزدی ضایع کرده.اونجاست که تاحدی که لازم انسان میتونه به گناه اعتراف کنه و در خواست حلالیت کنه.


  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    1,095
    مورد تشکر
    20 پست
    حضور
    3 روز 15 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    33
    آپلود
    3
    گالری
    17



    نقل قول نوشته اصلی توسط رضوانه نمایش پست
    سلام
    یک سوال دارم

    حدیثی هست که میگه پیش اطرافیان خودتون به گناهتون اعتراف نکنین و آبروی خودتون رو نریزین
    خب/
    حالا اگر که مثلا تو چت روم رفتم
    یک آدمی که اصلا نمیشناسمش و اون هم منو نمیشناسه رو
    براش بگم که مثلا من فلان اشتباه رو کردم یا فلان کار رو که پسندیده نیست انجام دادم
    که بعد از شاید نیسم ساعت من میرم و خداحافظ شما و دیگه برخوردی نداریم آیا این هم مشکل داره/
    به نام خدا و سلام بر شما و دیگر دوستان
    وقت بخیر و عذر بابت تاخیر در پاسخ

    با اجازه ابتدا مقدمه ای عرض شود و بعد به پاسخ سوال خاص شما برسیم.


    در اسلام ارزش آبروی مومن از کعبه هم بالاتر است. لذا همانطوری که حق نداریم آبروی دیگران را ببریم، اجازه نداریم حتی خود را پیش دیگران هتک حرمت کنیم. برای همین اسلام اجازه نمی دهد که انسان گناهان (کوچک یا بزرگ) خود را در مقابل دیگران بازگو کند و اسرار خود را فاش نماید.

    و بلکه بازگو کردن گناه در برابر دیگران، خود گناه دیگری هست. چون به نوعی باعث ترویج گناه و شکسته شدن قبح آن می شود.

    مگر در موارد خاصی که استثناء هست. مثل همان موردی که جناب رهگذر اشاره کردند که در مواردی برای خلاصی از حق الناس و جبران آن، چاره ای جز بیان و بازگو کردنش نیست.
    و یا فرضا در جایی که جرمی ثابت شده و شخص مجرم برای احقاق حق و خلاصی دین، چاره ای ندارد تا ما وقع جرم انجام گرفته را برای قاضی و دادگاه و... بیان کند.


    خلاصه این که:

    آبروی و ارزش انسان ها آنقدر زیاد است که اعتراف به گناه تنها باید در پیش گاه پروردگار متعال و آنهم به جهت توبه و در خواست بخشش باشد.

    انسان با اعتراف به گناه نزد خداوند کسب ارزش و آبرو می کند. و این ویژگی مخصوص خداوند است اما غیر خداوند هر چند رازدار باشد، توانایی برگشت دادن ارزش و آبروی از دست رفته انسان (در اثر اعتراف نزد آنان) را ندارند تا چه رسد به زیاد نمودن آن.


    -----------------------

    ادامه دارد...

    .



  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    1,095
    مورد تشکر
    20 پست
    حضور
    3 روز 15 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    33
    آپلود
    3
    گالری
    17




    به مناسبت بحث، چند مورد از فرمایشات مقام معظم رهبری را در این زمینه عرض میکنم که خیلی زیبا اشاره کرده اند:


    ایشان می فرمایند:


    « ... اسلام، اعتراف به گناه را در پیش بندگان، مجاز نمی داند. کسی نباید گناهی را که انجام داده است بر زبان آورد و پیش کسی به آن اعتراف کند. اما پیش خدا، چرا. بین خودتان و خدا، بین خودمان و خدا، خلوت کنیم و به قصورهایمان، به تقصیرهایمان، به خطاهایمان و به گناهانمان که مایه روسیاهی ما، مایه ی بسته شدن پر و بال ما و مانع پرواز ماست، اعتراف نماییم و از آنها توبه کنیم.

    اگر فردی بخواهد اصلاح شود، باید گناه و عیب خود را بپذیرد و در پیش خود و خدا، به آن عیب و گناه اعتراف کند. کسانی که برای خودشان هیچ عیب و خطایی قائل نیستند، هرگز اصلاح نخواهند شد.»



    (در دیدار قشرهای گوناگون مردم؛ 28/ اردیبهشت ماه 73)


    -------------

    قسمتی از بیانات ایشان در خطبه های نماز جمعه: (23/6/1386)


    خدای متعال وعده فرموده، آن کسی که استغفار کند، یعنی به عنوان یک دعای حقیقی از خدای متعال حقیقتا آمرزش بطلبد و از گناه پشیمان باشد، (لوجدالله توابا رحیما) خدای متعال توبه پذیر است.

    این استغفار، بازگشت به سوی پروردگار است. پشت کردن به خطاها و گناهان است و خداوند می‌پذیرد، اگر استغفار، حقیقی باشد.

    توجه کنید، اینکه آدم به زبان بگوید "استغفرالله، استغفرالله، استغفرالله" اما حواسش این طرف و آن طرف باشد، فایده‌ای ندارد. این استغفار نیست.

    استغفار یک دعا و خواستن است.

    باید انسان حقیقتا از خدا بخواهد و مغفرت الهی و گذشت پروردگار را بطلبد "من این گناه را کرده‌ام، پروردگارا! به من رحم کن، از این گناه من بگذر".

    اینطور استغفار کردنی نسبت به هر یک از گناهان، مسلما غفران الهی را پشت سر خواهد داشت و خدای متعال این باب را باز فرموده است.

    البته در دین مقدس اسلام، اقرار به گناه پیش دیگران ممنوع است. اینکه در بعضی از ادیان هست که بروند توی عبادتگاهها، پیش روحانی، کشیش، بنشینند و اعتراف به گناه کنند، این در اسلام نیست و چنین چیزی ممنوع است.

    پرده‌دری نسبت به خود و افشای اسرار درونی و گناهان خود پیش دیگران، ممنوع است و هیچ فایده‌ای هم ندارد. اینکه حالا در آن ادیان خیالی و پنداری و تحریف شده اینطور ذکر می‌شود که کشیش گناه را می‌بخشد، نه.

    در اسلام، بخشنده گناه، فقط خداست. حتی پیغمبر هم نمی‌تواند گناه را ببخشد. در آیه شریفه می‌فرماید "ولو انهم اذ ظلموا انفسهم جاوک فاستغفرالله و استغفر لهم الرسول لوجد الله توابا رحیما" وقتی گناهی انجام دادند، ظلم به نفس کردند، اگر بیایند پیش تو که پیغمبر هستی، از خدای متعال طلب مغفرت و بخشش کنند و تو هم برای آنها طلب بخشش کنی، خداوند توبه آنها را می‌پذیرد.

    پیغمبر برای آنها طلب بخشش می‌کند. خود پیغمبر نمی‌تواند گناه را ببخشد. گناه را فقط خدای متعال باید ببخشد. این استغفار است، که حقیقتا جایگاه مهمی دارد...

    ----------------------

    (منبع)




  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    1,095
    مورد تشکر
    20 پست
    حضور
    3 روز 15 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    33
    آپلود
    3
    گالری
    17



    نقل قول نوشته اصلی توسط رضوانه نمایش پست
    ...حالا اگر که مثلا تو چت روم رفتم
    یک آدمی که اصلا نمیشناسمش و اون هم منو نمیشناسه رو
    براش بگم که مثلا من فلان اشتباه رو کردم یا فلان کار رو که پسندیده نیست انجام دادم
    که بعد از شاید نیسم ساعت من میرم و خداحافظ شما و دیگه برخوردی نداریم آیا این هم مشکل داره/
    و اما در مورد سوالی که مطرح نمودید:

    درسته که در این فرض شما، شاید دیگه اشکال بی آبرویی پیش نیاد، ولی اشکالات دیگر هنوز باقی هست. از جمله: شکسته شدن قبح گناه برای خود فرد و طرف مقابل، اشاعه گناه و ... موارد دیگر

    ضمن اینکه گرچه ممکنه در فضای مجازی افراد هم دیگر را به شکل حقیقی نشناسند، ولی به هر حال هر کدام از آی دی ها یک شخصیت مجازی هم دارند و ما حق نداریم حتی شخصیت مجازی خودمان را نزد دیگران کوچک و بی آبرو و اعتبار کنیم.


    در این مورد نظر شخصیم را عرض می کنم:

    آی دی مجازی تبلوری از شخصیت حقیقی هر فردی میتونه باشه و گرچه ممکنه گاهی انسان با چند آی دی مختلف مجازی به شکل های گوناگون و با شخصیت های مختلفی ظاهر بشه، ولی حتی در مواردی هم که شخصیت غیر واقعی به خودش گرفته، باز هم حق کوچک و خرد کردن آن را پیش دیگران ندارد.


    نکته دیگر اینکه:

    درسته که دنیای مجازی به اصطلاح خیلی بی در و پیکر هست و هر کسی میتونه با هر شخصیتی خودش رو جلوه بده، ولی حتما میدونید در عین حالی که برای عموم شاید این آزادی و گمنامی وجود داشته باشه، اما هویت حقیقی در دنیای مجازی (حداقل برای افراد عادی) هیچ وقت قابل مخفی کردن نیست و توسط ابزارها و راه هایی گاهی خیلی به راحتی قابل کشف و ثبت و ضبط هست.

    لذا ممکنه فردی فکر کند پشت فلان آی دی ناشناس مخفی شده و کسی او را نمی شناسد و شروع به صحبت هایی کند که گاهی جنبه خصوصی داشته باشد، ولی با شخص ماهر و البته نامردی روبرو شده که از این موقعیت و صحبت های او سوء استفاده کرده و این بی احتیاطی منجر به دردسرهای بعدی شود.

    .



  9. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۹
    نوشته
    629
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    24
    آپلود
    0
    گالری
    105



    خدا قوت بده جناب پاسخگوی احکام را واقعا ایشون خیلی زحمت میکشن جواب قشنگی دادید وممنون از تلاشتون همیشه به موقع حضور دارید ممنون...


  10. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    12,689
    صلوات
    1006
    تعداد دلنوشته
    2
    مورد تشکر
    862 پست
    حضور
    127 روز 11 ساعت 18 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    121



    کدام راه.....................


    اعتراف به گناه پیش سایرین گناه استاعتراف به گناه پیش سایرین گناه است

    خب ، حالا نظرتون چی هست؟؟؟
    آیا هنوز میخواهیم ادامه ی گناه را کلیک کنیم


    بدی کردیم، خوبی یادمان رفت

    ز
    دلها لای روبی یادمان رفت

    به ویلای
    شمالی خو گرفتیم

    شهیدان جنوبی یادمان رفت

    شادی روح
    شهدا “صلوات”






اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود