جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چرا خدا «کعبه» را از آتش امویان نجات نداد؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۷
    نوشته
    1,145
    تشکر:
    1
    حضور
    4 روز 15 ساعت 24 دقیقه
    دریافت
    32
    آپلود
    0
    گالری
    18

    چرا خدا «کعبه» را از آتش امویان نجات نداد؟




    چرا خدا «کعبه» را از آتش امویان نجات نداد؟

    پرسشی که مطرح می شود این است که آیا مگر نه این است که خداوند متعال کسی که قصد تخریب کعبه را داشته باشد به وی امان نخواهد داد و همچون اصحاب فیل آنان را نابود می کند ، پس این واقعه تاریخی چگونه با این اعتقاد توجیه می شود.

    چرا خدا «کعبه» را از آتش امویان نجات نداد؟
    قسمت چهاردهم سریال تاریخی مختار نامه ، هجوم امویان به خانه خدا و به آتش کشیدن بیت الله الحرام را به تصویر کشید. خداوند به سرزمین و به مکه‏ای سوگند یاد می‏کند که پیامبر خدا ‏صلی الله علیه و آله و سلم در آن باشد وگرنه مکه بدون پیامبر و کعبه بدون ولایت [4] خانه‏ای عادی است. هر گاه حاکم جوری همچون عبدالله بن زبیر بر آن سرزمین پاک حکمرانی و در آن پناه گیرد ، چه تضمینی بر حفاظت و صیانت از آن بیت عتیق وجود دارد؟
    پرسشی که مطرح می شود این است که آیا مگر نه این است که خداوند متعال کسی که قصد تخریب کعبه را داشته باشد به وی امان نخواهد داد و همچون اصحاب فیل آنان را نابود می کند ، پس این واقعه تاریخی چگونه با این اعتقاد توجیه پذیر است؟
    برای پاسخ به این پرسش در ابتدا نکته ای تاریخی درباره هجوم به خانه خدا توسط امویان در عصر زبیریان بیان می کنیم.



    اللهم ارزقنا حلاوت ذکرک و لقائک و الحضور عندک
    بمعرفة حججک سیما معرفة حجتک حجة ابن الحسن صلواتک علیه وعلی آبائه
    و معرفة اولیائک سیما معرفة ولیک نجم الدّین

    حسن حسن زاده آملی


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    نوشته
    28
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    0



    قبل از ورود به بیان شما من اشاره کنم که در ماجرای اصحاب فیل هم مکه دست بت پرستها بود و اینکه عبدالله زبیر حاکم جور بر مکه در هنگام حمله امویان حکومت میکرد دلیل کافی نخواهد بود بر اینکه خداوند خانه خود را حفظ نکند

    یک نکته دیگه هم اینکه در عصر حجاج بن یوسف هم کعبه ویران شد که جوابهای همین بحث میتونه جو اب برای اونجا هم باشه
    ویرایش توسط صالح : ۱۳۸۹/۱۰/۱۲ در ساعت ۰۸:۲۵
    سؤالی ساده دارم از حضورت
    من آیا زنده ام وقـت ظـهورت ؟


    اگر که آمـدی مـن رفـته بـودم
    اسیر سال و ماه و هفته بودم

    دعایم کــن دوباره جـان بگیرم
    بیــایـم در رکــاب تــو بــمـیـرم


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    1,775
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    6 روز 6 ساعت 7 دقیقه
    دریافت
    8
    آپلود
    0
    گالری
    7



    با سلام به دوستان عزیز
    و با تشکر ویژه از کاربر و همکار گرامی جناب توحید صمدی.

    قرآن کریم عذاب دردناکی را برای کسانی که درباره این خانه ظلم روا دارند در نظر گرفته است:
    إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ وَ يَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ الَّذِى جَعَلْنَاهُ لِلنَّاسِ سَوَاءً الْعَكِفُ فِيهِ وَ الْبَادِ وَ مَن يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحَادِ بِظُلْمٍ نُّذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ(حج 25) ، كسانى كه كافر شدند، و مؤمنان را از راه خدا بازداشتند، و (همچنين) از مسجد الحرام، كه آن را براى همه مردم، برابر قرار داديم، چه كسانى كه در آنجا زندگى مى‏كنند يا از نقاط دور وارد مى‏شوند (، مستحقّ عذابى دردناكند) و هر كس بخواهد در اين سرزمين از راه حق منحرف گردد و دست به ستم زند، ما از عذابى دردناك به او مى‏چشانيم!

    حال سؤال اینجاست فرق کعبه زمان تولیت حضرت عبدالمطلب با کعبه زمان تولیت عبدالله بن زبیر در چیست، که در اولی ابرهه و سپاهش مورد حمله لشگریان آسمانی قرار گیرند و کعبه محفوظ ماند ولی در دومی کعبه آتش گرفت و ویران شد اما لشگریان یزید جان سالم به در بردند، براستی فرق این دو جریان در چیست؟

    دو علت برای این تفاوت ذکر شده است:

    علت اول
    همین سؤال را از امام صادق علیه السلام پرسیدند، ایشان در جواب فرمود (1)
    متولی در زمان حمله ابرهه مشروع بود، عبدالمطلب فردی موحد و درستکار متولی کعبه بود، لذا حرمت کعبه محفوظ بوده و خداوند از آن دفاع کرده است، اما عبدالله بن زبیر متولی فاسق بود، کعبه حرمتی نداشته و تخریب شد.

    پس طبق این نظریه، شرافت کعبه به متولی آن است، متولی اگر عادل باشد حرمت کعبه محفوظ است، اگر به دست فاسقین باشد، سنگ که شرافت ندارد، مؤید این نظریه قرآن کریم است:
    لَا أُقْسِمُ بهِذَا الْبَلَدِ وَ أَنتَ حِلُّ بهِذَا الْبَلَدِ، بلد 1-2، قسم به اين شهر مقدّس [مكّه‏]، شهرى كه تو در آن ساكنى.


    اى كعبه را ز يمن قدوم تو صد شرف

    وى مرده را ز مقدم پاك تو صد صفا

    بطحا ز نور طلعت تو يافته فروغ

    يثرت ز خاك تو با رونق و نوا



    نکته دیگری که لازم است درباره نظریه فوق ارائه شود این است که زبیریان و امویان هر دو باطل بودند، اگر خداوند به دفاع از خانه بر می آمد احتمال اینکه مردم فکر کنند زبیر بر حق بوده قوت می گرفت.
    در جنگ امویان و زبیریان هر دو ناحق بودند و از مصادیق بارز فتنه می باشند. عبدالله بن زبير با شعار حق به جانب خونخواهی حضرت سيدالشهداء توانست نيروهاي مخالفي را که از کشته شدن آن حضرت، به وجود آمده بود به طرف خودش جلب کند ( هر چند خود از دشمنان آل علي و از مسببان اصلی جنگ جمل بود) و ادعاي خلافت کرد.
    یزید و امویان نیز مظهر فساد و تباهی و قاتل سید الشهداء هستند .بنابراین جنگ بین این دو، جنگ دو باطل بوده است.[2] چه در جنگ اول یزید با ابن زبیر و چه در جنگ عبدالملک به فرماندهی حَجّاج‏ ثقفي با آل زبیر همگی به ناحق بوده و منفور «ولی» زمان حضرت سید الساجدین بودند و طبق آیه قرآن ، بیت الله الحرام با وجود ولی و امام به درجه رفیعی نائل می شود که مورد سوگند خداوند قرار می گیرد. و اینجاست که مقام و قداست ولايت و پیوند آن با کعبه و ارزش «أركان البلاد وساسة العباد»[3] معلوم مي‏شود.

    علت دوم
    تفاوت هدف دو لشگری که حمله به کعبه کردند، شیخ صدوق رحمة الله علیه می فرماید:
    اندیشمند نامدار شيعه، شيخ صدوق(عليه‏ الرحمة) در اين باره می گوید: آنچه درباره اصحاب فيل جاري شد بر سر حَجّاج نيامد؛ زيرا هدف مستقيم حَجّاج، ويراني كعبه نبود، بلكه منظورش دستگيري ابن‏ زبير بود و آن مرد(ابن ‏زبير) ضدّ حق، يعني مخالف حضرت علي‏بن الحسين، امام سجّاد(عليه السلام) بود. وقتي اين مرد ضدّ حق، در كعبه متحصن شد، خداوند اراده فرمود براي مردم بيان كند كه به اين ضدّ حق پناه نخواهد داد، از اين‏رو مهلت داد تا كعبه را بر سر او ويران كنند[4].

    حضرت آیة الله جوادی آملی نیز در ادامه همین نظریه می فرماید:
    پس تفاوت ميان «ابرهه» و «حَجاج» و «حصين بن نمير» در اين است كه ابرهه ستمگر قصد داشت قبله و مطاف را ويران سازد، چون در آن هنگام كعبه، قبله و مطاف حُنفا بود چنان كه مطاف ديگران نيز بود و امّا حَجاج ستمگر كه بر ظالم ديگري همچون خود مسلط شده بود، قصد بدي نسبت به كعبه(به عنوان قبله و مطاف)، نداشت و خواستار نابودي اسلام و دين حنيف نبود، اگرچه خودش ديانت نداشت. امّا مقصود وي در آن هنگام فقط غلبه بر ستمگري دیگر بود.[5]

    ــــــــــــــــــ
    (1) نقل به مضمون است آدرسش را پیدا کنم اصل روایت را خواهم آورد انشاء الله.

    (1) كذلك نولّي بعض الظّالمين بعضاً ؛ سوره انعام ، آیه 129.
    (3) مفاتيح الجنان، زيارت جامعه كبيره.
    (4) من لا يحضر، ج 2، ص 249.
    (5) صهبای حج ، ص 104

    ویرایش توسط صالح : ۱۳۸۹/۱۰/۱۲ در ساعت ۰۸:۳۲
    اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم و العن أعدائهم اجمعین
    از دست ندهید
    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی اعتقادی


  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۷
    نوشته
    1,145
    تشکر:
    1
    حضور
    4 روز 15 ساعت 24 دقیقه
    دریافت
    32
    آپلود
    0
    گالری
    18



    چرا خدا «کعبه» را از آتش امویان نجات نداد؟

    پرسشی که مطرح می شود این است که آیا مگر نه این است که خداوند متعال کسی که قصد تخریب کعبه را داشته باشد به وی امان نخواهد داد و همچون اصحاب فیل آنان را نابود می کند ، پس این واقعه تاریخی چگونه با این اعتقاد توجیه می شود.

    چرا خدا «کعبه» را از آتش امویان نجات نداد؟
    قسمت چهاردهم سریال تاریخی مختار نامه ، هجوم امویان به خانه خدا و به آتش کشیدن بیت الله الحرام را به تصویر کشید. خداوند به سرزمین و به مکه‏ای سوگند یاد می‏کند که پیامبر خدا ‏صلی الله علیه و آله و سلم در آن باشد وگرنه مکه بدون پیامبر و کعبه بدون ولایت [4] خانه‏ای عادی است. هر گاه حاکم جوری همچون عبدالله بن زبیر بر آن سرزمین پاک حکمرانی و در آن پناه گیرد ، چه تضمینی بر حفاظت و صیانت از آن بیت عتیق وجود دارد؟
    پرسشی که مطرح می شود این است که آیا مگر نه این است که خداوند متعال کسی که قصد تخریب کعبه را داشته باشد به وی امان نخواهد داد و همچون اصحاب فیل آنان را نابود می کند ، پس این واقعه تاریخی چگونه با این اعتقاد توجیه پذیر است؟
    برای پاسخ به این پرسش در ابتدا نکته ای تاریخی درباره هجوم به خانه خدا توسط امویان در عصر زبیریان بیان می کنیم

    اللهم ارزقنا حلاوت ذکرک و لقائک و الحضور عندک
    بمعرفة حججک سیما معرفة حجتک حجة ابن الحسن صلواتک علیه وعلی آبائه
    و معرفة اولیائک سیما معرفة ولیک نجم الدّین

    حسن حسن زاده آملی


  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۷
    نوشته
    1,145
    تشکر:
    1
    حضور
    4 روز 15 ساعت 24 دقیقه
    دریافت
    32
    آپلود
    0
    گالری
    18



    دو بار هتک حرمت خانه ی خدا در زمان عبدالله بن زبیر

    سال 63 هـ ق در جریان «جنگ حره» لشگریان یزید به فرماندهی حصین بن نمیر به قتل عام مردم مدینه و سپس برای سرکوبی عبدالله بن زبیر مکه را محاصره کردند. وی به خانه کعبه پناه برد و لذا لشگریان یزید، داخل مسجدالحرام و کعبه را سنگباران کردند که در اثر آن قسمتی از کعبه خراب شد و پرده و سقف آن آتش گرفت.در این هنگام یزید مرد و سپاه امویان محاصره مکه را نیز ترک کردند. ( قسمت چهاردهم سریال مختار نامه ، به تصویر کشاندن این واقعه را بر عهده داشت.)
    مرحله دوم، بعد از مرگ یزیدبن معاویه بود که عبدالله بن زبیر مردم را به بیعت با خود دعوت کرد و تدریجا بیشتر مردم حجاز ، عراق، فارس و خراسان (تمام ممالک اسلامی آن روز) به جز مصر و شام، خلافت او را قبول کردند. مدت خلافت او هشت سال و اندی طول کشید تا اینکه عبدالملک بن مروان، حجاج بن یوسف را با سپاهی به جنگ او فرستاد. عبدالله باز نیز به خانه کعبه پناه برد!!
    حجاج مکه را محاصره کرد و از منجنیق هایی که بر بالای کوه «ابوقبیس» نصب کرده بود، خانه کعبه را خراب کرد و داخل مسجدالحرام را سنگباران نمود. عبدالله بن زبیر در این جنگ کشته و حکومت ناحق زبیریان پایان پذیرفت.
    اندکی دقت درمی یابیم که سید و سالار شهیدان به خاطر احتمال کشته شدن در مکه و جهت حفظ و حرمت این سرزمین ، مناسک حج خویش را به عمره مفرده تبدیل و این سرزمین را به سوی کوفه ترک و لیکن طالبان قدرت چگونه برای حفظ ریاست وجان خویش ، خود را متحصن در کعبه کرده و موجبات بی احترامی به آن بیت شریف را پدید آوردند.

    اللهم ارزقنا حلاوت ذکرک و لقائک و الحضور عندک
    بمعرفة حججک سیما معرفة حجتک حجة ابن الحسن صلواتک علیه وعلی آبائه
    و معرفة اولیائک سیما معرفة ولیک نجم الدّین

    حسن حسن زاده آملی


  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۷
    نوشته
    1,145
    تشکر:
    1
    حضور
    4 روز 15 ساعت 24 دقیقه
    دریافت
    32
    آپلود
    0
    گالری
    18



    دیدگاه قرآن درباره امنیت کعبه

    الف. خداوند در قرآن به عنوان یک سنت تغییرناپذیر فرموده : هر کس قصد سوء نسبت به کعبه داشته باشد و بخواهد با تخریب آن، دین را از میان بردارد و با ویران کردن آن، پرستش خدا را بمیراند و خلاصه اینکه هر کس که خواهان کجروی ظالمانه در کعبه باشد، خداوند او را عذابی دردناک می‏چشاند [1]، آن سان که اثری از او باقی و پابرجا نماند و بر آن اساس، آن معجزه الهی در عام‏الفیل روی داد و سپاه اَبرهه به عذاب الهی گرفتار آمد.[2]
    حال،اگر کسی معتقد به کعبه باشد و قصد تخریب آن را نیز نداشته باشد ولیکن به عللی به آن ضربه زند هر چند گناهی بسیار عظیم مرتکب شده است، آیا شامل این آیه می شود؟
    ج . خداوند متعال به سرزمین مکه سوگند یاد کرده است و بالافاصله می فرماید و آن سرزمینی که تو ای پیامبر خدا (ص) در آن باشی ! [3]
    بنابراین ،

    امویان و زبیریان هر دو ناحق بودند

    در جنگ امویان و زبیریان هر دو ناحق بودند و از مصادیق بارز فتنه می باشند. عبدالله بن زبیر با شعار حق به جانب خونخواهی حضرت سیدالشهداء توانست نیروهای مخالفی را که از کشته شدن آن حضرت، به وجود آمده بود به طرف خودش جلب کند ( هر چند خود از دشمنان آل علی و از مسببان اصلی جنگ جمل بود) و ادعای خلافت کرد.
    یزید و امویان نیز مظهر فساد و تباهی و قاتل سید الشهداء هستند .بنابراین جنگ بین این دو، جنگ دو باطل بوده است.[5] چه در جنگ اول یزید با ابن زبیر و چه در جنگ عبدالملک به فرماندهی حَجّاج‏ثقفی با آل زبیر همگی به ناحق بوده و منفور «ولی» زمان حضرت سید الساجدین بودند و طبق آیه قرآن ، بیت الله الحرام با وجود ولی و امام به درجه رفیعی نائل می شود که مورد سوگند خداوند قرار می گیرد. و اینجاست که مقام و قداست ولایت و پیوند آن با کعبه و ارزش «أرکان البلاد وساسة العباد»[6] معلوم می‏شود.

    اللهم ارزقنا حلاوت ذکرک و لقائک و الحضور عندک
    بمعرفة حججک سیما معرفة حجتک حجة ابن الحسن صلواتک علیه وعلی آبائه
    و معرفة اولیائک سیما معرفة ولیک نجم الدّین

    حسن حسن زاده آملی


  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۷
    نوشته
    1,145
    تشکر:
    1
    حضور
    4 روز 15 ساعت 24 دقیقه
    دریافت
    32
    آپلود
    0
    گالری
    18



    دیدگاه شیخ صدوق در این باره

    اندیشمند نامدار شیعه، شیخ صدوق(علیه‏الرحمة) در این باره می گوید: آنچه درباره اصحاب فیل جاری شد بر سر حَجّاج نیامد؛ زیرا هدف مستقیم حَجّاج، ویرانی کعبه نبود، بلکه منظورش دستگیری ابن‏زبیر بود و آن مرد(ابن‏زبیر) ضدّ حق، یعنی مخالف حضرت علی‏بن الحسین، امام سجّاد(علیه السلام) بود. وقتی این مرد ضدّ حق، در کعبه متحصن شد، خداوند اراده فرمود برای مردم بیان کند که به این ضدّ حق پناه نخواهد داد، از این‏رو مهلت داد تا کعبه را بر سر او ویران کنند[7].
    پس تفاوت میان «ابرهه» و «حَجاج» و «حصین بن نمیر» در این است که ابرهه ستمگر قصد داشت قبله و مطاف را ویران سازد، چون در آن هنگام کعبه، قبله و مطاف حُنفا بود چنان که مطاف دیگران نیز بود و امّا حَجاج ستمگر که بر ظالم دیگری همچون خود مسلط شده بود، قصد بدی نسبت به کعبه(به عنوان قبله و مطاف)، نداشت و خواستار نابودی اسلام و دین حنیف نبود، اگرچه خودش دیانت نداشت. امّا مقصود وی در آن هنگام فقط غلبه بر ستمگری دیگر بود.[8]
    -----------------
    [1] ـ سوره حج، آیه 25. ومنْ یُرد فیه بإلحادٍ بظلمٍ نذقه من عذابٍ ألیم؛ هر که را قصد کجروی و ستمکاری در کعبه داشته باشد، عذابی دردناک می‏چشانیم.
    [2] - سوره مبارکه فیل، آیات 5 ـ 1. واقعه اصحاب فیل در چند کیلومتری مکه مکرمه در بین مشعر الحرام و منا اتفاق افتاد که به وادی محسر ( سرزمین عذاب ) معروف است.
    [3] ـ سوره بلد، آیات 2 ـ 1.
    [4]ـ در همین زمینه روایاتی از ائمه(علیهم‏السلام) رسیده است که در برخی جوامع روایی تحت عنوان «بابُ مَن أراد الکعبة بسوء» آورده شده است. (من لا یحضر، ج2، ص248؛ و وافی، ج12، ص53).
    [5] ـ وکذلک نولّی بعض الظّالمین بعضاً ؛ سوره انعام ، آیه 129.
    [6] ـ مفاتیح الجنان، زیارت جامعه کبیره.
    [7] ـ من لا یحضر، ج 2، ص 249.
    [8] ـ صهبای حج ، آیت الله جوادی آملی ، ص 104
    *پایگاه اطلاع رسانی حج

    اللهم ارزقنا حلاوت ذکرک و لقائک و الحضور عندک
    بمعرفة حججک سیما معرفة حجتک حجة ابن الحسن صلواتک علیه وعلی آبائه
    و معرفة اولیائک سیما معرفة ولیک نجم الدّین

    حسن حسن زاده آملی


  9. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۷
    نوشته
    1
    مورد تشکر
    1 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    [quote=توحيد صمدي;396562]دو بار هتک حرمت خانه ی خدا در زمان عبدالله بن زبیر

    ، مناسک حج خویش را به عمره مفرده تبدیل و این سرزمین را به سوی کوفه ترک

    دوست عزیز با تحقیقی که بنده قبلا انجام داده ام این مطلب (بالا) صحیح نیست.
    حضرت سید الشهدا اصلا محرم برای حج واجب نشده اند. حضرت ایشان فقط حج عمره بجا آورده اند
    پس عنوان تبدیل که نوشته اید صحیح نیست

  10. تشکرها 2


  11. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۷
    نوشته
    10,035
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    17 روز 15 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    2



    نقل قول نوشته اصلی توسط kami786 نمایش پست
    پس عنوان تبدیل که نوشته اید صحیح نیست
    عرض سلام
    من با دو مورد در دو كتاب مواجه شدم كه مانند نقل قول جناب توحيد صمدي عين واژه تبديل را عنوان كردند

    امام حسین(ع) براى خنثى کردن توطئه هاى دشمن حیله گر،ناچار شد در تصمیم خویش تجدید نظر کند. بدین جهت حج خود را تبدیل به عمره کرد و پس از پایان أعمال عمره،از حالت احرام بیرون آمد و در هشتم ذى حجّه،یعنى دو روز پیش از عید سعید قربان،از مکه عازم کوفه گردید.(1)
    1- الإرشاد(شیخ مفید)، ص414

    امام حسين(ع) به خاطر ناامني مكه براي حضرتش و اين كه مطّلع شد نيروهاي يزيد درصدد قتل او در مكّه هستند، تصميم گرفت حج را به عمره مفرده تبديل كند. از اين رو احرام بست و طواف و سعي و تقصير انجام داد و از احرام بيرون آمد، چون نمي‏توانست حج را به پايان برد، چون مي‏ترسيد در مكه او را گرفته، به سوي يزيد پليد ببرند، يا غافلگيرانه ترور كنند.
    (حياة الامام حسين"ع"، ج 3، ص 50 و 51، به نقل از فرهنگ عاشورا، جواد محدثي، ص 143. )


    منتظر نظر اساتيد محترم هستيم
    ویرایش توسط مجیب : ۱۳۸۹/۱۰/۱۳ در ساعت ۱۰:۵۳


    یَا إِلَهِی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ وَ رَبِّی صَبَرْتُ عَلَى عَذَابِکَ فَکَیْفَ أَصْبِرُ عَلَى فِرَاقِکَ



    اگه مي خواي اهل آسمون بهت رحم كنن به اهل زمين رحم كن


  12. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    1,775
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    6 روز 6 ساعت 7 دقیقه
    دریافت
    8
    آپلود
    0
    گالری
    7



    با سلام به دوستان
    نقل قول نوشته اصلی توسط kami786 نمایش پست
    پس عنوان تبدیل که نوشته اید صحیح نیست
    تبدیل حج به عمره (چه در روز ترویه یعنی روز هشتم و چه غیر آن) صحیح نیست، و کسی که چنین کاری نماید تا آخر عمرش محرم (و در حال معصیت) خواهد ماند، اما اگر مانعی برای عزیمت به عرفات و انجام سائر مناسک داشته باشد میتواند با قربانی کردن از احرام خارج شود، و در تاریچ چنین چیزی (قربانی کردن) درباره امام حسین علیه السلام گزارش نشده است، به روایتی در تأیید مطلب فوق دقت کنید:
    عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (ع) .... فَإِنَّ الْحُسَیْنَ بْنَ عَلِیٍّ (ع) خَرَجَ قَبْلَ التَّرْوِیَةِ بِیَوْمٍ إِلَى الْعِرَاقِ وَ قَدْ كَانَ دَخَلَ مُعْتَمِراً.كافی ج 4، ص 536.

    امام صادق فرمود : امام حسین(ع) قبل از روز هشتم ذی الحجه از مکه خارج شد در حالی که با احرام عمره ، به قصد انجام عمره وارد مکه شده و عمره انجام داده بود .

    البته شاید منظور آنهائی که از واژه تبدیل استفاده کردند این باشد که امام حسین از همان ابتدا با عمره مفرده (و نه عمره تمتمع که مقدمه حج است) وارد مکه شده و اعمال انجام داده و از احرام خارج شدند.

    موفق باشید.
    ویرایش توسط صالح : ۱۳۸۹/۱۰/۱۳ در ساعت ۱۸:۴۵
    اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم و العن أعدائهم اجمعین
    از دست ندهید
    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی اعتقادی

  13. تشکرها 3


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود