جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: از خود تا خدا

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    نوشته
    30
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    10
    آپلود
    0
    گالری
    12

    اشاره از خود تا خدا




    به نام خداوند من و تو

    این مجال نگاهی کوتاه به بهترین و تأثیرگذارترین کتابی است که در مورد خودشناسی و خداشناسی خوانده ام ، نویسنده این کتاب استاد بزرگوار دکتر مرتضی آقاتهرانی است که چکیده ای از آ ن را خدمتتان ارائه می دهم :

    انسان به طور فطری طالب علم و جستجوگر است ، او از ریزترین ذرات تا بزرگترین کهکشانها ، همه را مورد مطالعه قرار می دهد و جزئیات زندگی حیواناتی را می داند که در اعماق دریاها و یا در دل غارهای پیچ در پیچ زیرزمینی زندگی می کند ؛ اما آن گونه که شایسته است به دنبال شناخت خود نیست ،
    به راستی چرا اینگونه است ؟

    به راستی "من کیستم"
    اگر معرفت دارای لایه های مختلفی باشد ، همگان از لایه بیرونی آگاهند : نام من ، پدر من ،تاریخ تولدم و... اما آیا با این آگاهی ، خدا را هم خواهم شناخت ؟

    علوم فراوانی در دنیا وجود دارد که با کمک آنها شناخت بسیاری از پدیده ها میسر می شود ،اما بهترین این علوم "خودشناسی" است؛ چرا که در صورت یافتن به مراتب خودشناسی ، خدای خود را نیز خواهیم شناخت .

    روایتی از حضرت امیرالمومنین (علیه السلام) نقل شده که میفرماید :
    "خدا بیامرزد کسی را که خود را آماده کند و برای خانه قبرش مهیا شود و بداند از کجا آمده ، کجا هست و به کجا می رود "

    کسی که زمان و مکان خود را بشناسد ، مورد رحمت خداوند قرار گرفته و اهل نجات خواهد بود ؛ این دعای امام است و مستجاب خواهد شد .

    پس باید بدانیم ، که هستیم و بعد ببینیم از کجا آمده ایم و به کجا می رویم و ناگفته نماند که در این مسیر می بایست ، آسیب ها و خطرات احتمالی نیز شناخته شده و راه علاج آنها پیش بینی شود ...


    ادامه دارد ...


    "یا باب الحوائج "


    نگاه پر از تمنای خویش را

    به سمت آسمان لطف شما روانه کرده ام...



  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    نوشته
    30
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    10
    آپلود
    0
    گالری
    12

    مطلب از خود تا خدا (بخش دوم)




    امیر المومنین (ع) :

    " اتحسب انک جرم صغیر و فیک انطوی العالم الاکبر "1
    « تو گمان می بری جسم کوچکی هستی و حال آن که عالم بزرگی در تو خوابیده است »

    هر چه در موجودات دیگر وجود دارد ، انسان یک جا دارد ؛ مرحله آخر انسانیت ، انسان شدن است . انسان باید بر مدار عقل و شرع عمل کند ، اگر اینگونه عمل کردیم ، انسان کامل ساخته می شود و دست انسان در دست حضرت ولی عصر(عجل) قرار می گیرد ، در این مرحله ، دل و هوای نفس هیچ نقشی نخواهد داشت !
    در این مسیر ، انسان به دیگران نیازمند نیست ، می فهمد که خود و دیگران هیچ ندارند :

    "یا ایها الناس انتم الفقرا الی الله و الله هو الغنی الحمید "2
    « ای مردم ! شما به خدا نیازمندید و خداست که بی نیاز ستوده است »

    از آیه شریفه "و نفخت فیه من روحی"3 از روح خود در آن دمیدم ، می توان دریافت که انسان یک جنبه الهی دارد . باید آن را بیابیم و ببینیم چه برنامه و راه کاری برای آن داریم ؟ اگر آن را یافتیم و به کار بستیم ، الهی می شویم ؛ غریزه ها نیز ابزاری در این راستا خواهند بود ؛
    امیرالمومنین (ع) همانگونه که گردن می زد ، در برابر کودک یتیم می گریست .

    انسان جز وابستگی به خدا هیچ ندارد، اگر خداوند یک لحظه عنایت نکند ، چیزی نمی ماند !
    اگر من خدا را نشناختم ، فعل او را هم نخواهم نشناخت و اگر خود را بشناسم ، فعل او را نیز خواهم شناخت /.

    1. دیوان الامام علی(ع) ، ص17
    2.فاطر ، آیه15
    3.حجر ، آیه29
    ادامه دارد ...

    "یا باب الحوائج "


    نگاه پر از تمنای خویش را

    به سمت آسمان لطف شما روانه کرده ام...


  4. تشکرها 2


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    نوشته
    30
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    10
    آپلود
    0
    گالری
    12

    مطلب از خود تا خدا (بخش پایانی)




    با عرض سلام و پوزش ، با انتخاب چند متن از این کتاب ارزشمند این مبحث را تمام می کنم :



    به خود باز گردیم ، ببینیم چه کرده ایم و چه باید بکنیم ؟ کجاییم و چه کار می کنیم ؟ آیا تاکنون از زندگی مادی و مالی خود تغییر مسیر داده ایم ؟


    اگر انسان به دنبال خودسازی رفت ، خداوند به او بینشی می دهد که به خوبی از اطراف خود درس بگیرد .


    باید دانست خدا از کسی که در راه او اذیت می شود ، غافل نیست ، اجر و پاداش بیشتری می دهد .


    انسانی که خود را شناخت ، به داشته های درونی خود پی می برد .


    اگر اندکی دقت کنیم ، در عمق دل خود عشق به خدا را می یابیم .


    خدا پیش خودمان هست ، آیا پیش تو نیست ؟! در عمق دل خود ، احساس نمیکنی که کسی هست ؟ پنجره ای نیست که همیشه روشنایی می دهد ؟ دل من این پنجره را دارد ، وقتی از مردم و دنیا نا امید می شوم ، او را صدا می زنم ؟ تو نداری ؟!

    ویرایش توسط باب الحوائج : ۱۳۸۹/۱۱/۱۷ در ساعت ۱۷:۴۲
    "یا باب الحوائج "


    نگاه پر از تمنای خویش را

    به سمت آسمان لطف شما روانه کرده ام...


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود