جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: زنده نگه داشتن ياد جنگ، چرا؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    9,030
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 روز 9 ساعت 2 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    89

    زنده نگه داشتن ياد جنگ، چرا؟




    زنده نگه داشتن ياد جنگ، چرا؟
    گفت: هر سال با شروع فصل پاييز، به مناسبت سالگرد جنگ هشت ساله جشن و بزرگداشت مي گيرن! آخه جنگ که جشن و بزرگداشت نداره!؟
    گفتم: بزرگداشت براي شروع جنگ نيست، براي دفاعيه که همه ازش خبر دارن! کي گفته که آغاز جنگ روجشن مي گيريم؟ اصلاً همه حرف ما اينه که ايران آغاز کننده جنگ نبود. بله، هيچ کجاي دنيا براي آغاز دفاع يا جنگ، جشن نمي گيرن، اما ما مي گيريم و با افتخار هم مي گيم جنگي که قرار بود دشمن در يک هفته تهران رو فتح کنه، بعد از هشت سال هم نتونست يک وجب از خاکمون رو بگيره. ما از خودمون دفاع کرديم و ياد بود اين دفاع تا ابد جشن گرفتن داره!
    گفت: چرا بايد ياد جنگ و دفاع رو زنده نگه داشت؟
    گفتم: همه جاي دنيا اين کار رو مي کنن؛ براي ساختن و حفظ هويتشون، براي ياد آوري حقايق نسلي که از هيچي خبر نداره، براي اينکه به نسل جديد بگن، صدها هزار نفر براي حفظ وطن و ناموسشون از جونشون گذشتن و حالا تو وارث اون نسلي! در همه مليت ها و تمدن ها اون حماسه ها ، در واقع روزهاي حماسي و موندگاري هست که جزئي از هويت ملي اونا به حساب مي ياد و پاس داشت اون حماسه ها، در واقع نگه داري از مؤلفه هاي کليدي يه تمدن و فرهنگه! شخصيت و غرور ملي يه سرزمين، به حماسه هاي ملي اون سرزمينه وياد آوري اين حماسه ها براي آينده کشور ضروريه!
    گفت: مي گن: « اين جنگ نعمت بود» اين باور کردني نيست!
    گفتم: چرا، اتفاقاً اگر يه کم به آثار و پيامدهاي مثبت دفاع مقدس فکر کنيم مي فهميم چرا بنيان گذار انقلاب، اين جنگ رو نعمت مي دونست! هشت سال دفاع مقدس تأثير عجيبي روي خود کفايي ما و شکوفايي استعدادهامون داشت! اين جنگ، به ايران تحميل شد، ولي تونستيم در اين جنگ بهترين فرمانده هاي نظامي رو تربيت کنيم و از نظر نظامي ده ها سال جلو بيفتيم.
    گفت: ياد آوري خاطرات جنگ چه فايده اي داره؟
    گفتم: اين براي ما مايه افتخار ومباهاته که هشت سال با اقتدار و قدرت، ودر مقابل استکبار ومتجاوزان ايستادگي کرديم واجازه نداديم حتي يک وجب از خاک عزيز کشورمون به دست دشمنا بيفته. به نظر تو نبايد خاطره اين افتخار رو زنده نگه داشت! نبايد خاطره اين همه ايثار و فداکاري رو زنده نگه داشت! يادت باشهاگر ايثار و گذشت اون جونمردا نبود
    اگر از خود گذشتگي شهدا نبود
    اگر ايستادگي جووناي اين مرز و بوم نبود
    اگر گراميداشت اين ايام شريف و غرور انگيز نبود، مطمئن باش دشمناي قسم خورده کشورمون و در رأس اونا، امريکاي جنايتکار، به خودش اجازه مي دادن مثل صدام، يه بار ديگه به کشورمون حمله کنن، اما پاس داشت و زنده نگه داشتن ياد و خاطره اين ايام باعث مي شه که دشمن حتي فکر حمله مجدد رو نکنه!
    بزرگداشت اين ايام و رژه رفتن و نمايش فيلم هاي دفاع مقدس و ياد کردن از بزرگ مردان جانباز وشهيد و آزاده و خانواده هاشون، بيشتر براي ياد آوري و انتقال خاطره هاي افتخار آفرين ملت قهرمانمون به جوونا و نوجوونا و کودکانيه که نبودن و نديدن، و فقط شنيدن!
    براي حفظ ارزش ها، براي تذکر هر ساله دادن به دشمن، دشمنايي که دندون تيز کردن و چشم طمع به خاک و اعتقادات و انقلاب ما دارن!
    اين بزرگداشت، دهن کجي بزرگي به دشمني؛ يعني اي دشمن، يه روزي قرار بود شما به خاطر تجاوز به کشور ما جشن بگيريد، ولي حالا ما با دفاع جانانه اي که کرديم، جشن مي گيريم.
    گفت: حالا اين دفاع واقعاً اين قدر ارزش داره؟
    گفتم: توجه کن که فقط بحث دفاع وآثار جنگ وخود کفايي وامثال اينها نيست... بحث خرمشهري بود که شده بود مُحَمره، بحث اهوازي بود که داشت مي شد الاحواز، بحث چکمه هاي ناپاکي بود که خاک اين کشور رو آلوده کرده بود، بحث ناموس و آبرو بود، بحث مردم بي خبري بود که مشغول زندگيشون بودن که ناگهان هجوم آوار رو روي زندگي و خونه وکاشانه شون ديدن. اين داستان غم انگيز، خيلي فراتر از دفاع و خود کفايي و اين جور چيزاست.
    گفت: چرا از همان اول صلح نکرديم؟
    گفتم: اين روزا حرف صلح و صلح طلبي در دنيا بيشتر زده مي شه، ولي توجه داشته باش که وقتي ناموس و دين و ايمان و خاک يک کشور و ملت، بدون اينکه خودشون شروع کننده جنگ باشن، مورد تهاجم و تجاوز قرار مي گيره، نمي شه نشست و از صلح حرف زد!
    فکر مي کني اگر به جاي دفاع هشت ساله از کشورمون، از همون اول تسليم بوديم و از سرسازش درمي اومديم، امروز در سالگرد تجاوز عراق به ايران، به چي مي خواستيم فکر کنيم؟ به تجزيه کشورمون؟ به از دست رفتن ناموس مملکتمون ؟ به چي؟
    جنگ اصلاً افتخاري نداره، درست؛ اما دفاعي که ما داشتيم مقدس بود. امروز ما چقدر خوشبختيم که هزاران انسان از جان و مال و عزيزان و زندگي و همه چيز خودشون مايه گذاشتن تا حتي يک وجب از خاک ايران به نام بيگانه ثبت نشه و ما الان به راحتي زندگي کنيم.
    گفت: مي شد.جنگ را بهتر مديريت کرد؟
    گفتم: بله. بعد از بيست سال، گفتن اين حرف خيلي راحته، ولي در شرايطي که براي يه قبضه توپ مستأصل بوديم، ژنرال هاي ارتش فرار کرده بودن و هيچ تجربه جنگي نداشتيم، پشت سر هم از منافقين خنجر مي خورديم، مديريتي که کرديم بهترين مديريت بود. نمي گم اصلاً اشتباهي وجود نداشت، ولي بايد با توجه به شرايط اون زمان قضاوت کرد.
    منبع: کتاب گلبرگ شماره 122
    زنده نگه داشتن ياد جنگ، چرا؟زنده نگه داشتن ياد جنگ، چرا؟زنده نگه داشتن ياد جنگ، چرا؟زنده نگه داشتن ياد جنگ، چرا؟زنده نگه داشتن ياد جنگ، چرا؟زنده نگه داشتن ياد جنگ، چرا؟

    شهدا شمع محفل دوستانند، شهدا در قهقهه مستانه شان و در شادی وصولشان "عند ربهم یرزقون" اند و از نفوس مطمئنه ای هستند که مورد خطاب "فادخلی فی عبادی و ادخلی جنتی" پروردگارند.
    امام خمینی (ره)




  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۷
    نوشته
    351
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    14 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    8
    آپلود
    0
    گالری
    0



    یارب
    هرچه بود گذشت بماند که چه گذاشت و چگونه گذشت و چه گذشت .

    مهم فرهنگ جنگ است که بر هر کشوری لازم و ضروری است از ارزشهای جنگ نگهداری کند .

    آیا تا به حال از موزه ی شهدا دیدن فرمودید ؟!
    خدایی چقدر سعی کردید یه بار به دیدن این موزه برید .

    یه بازدیدی داشته باشیم فعلا : www.shahid-m.blogfa.com
    و نظر و ایده تان برای حفظ این میراث چه می تواند باشد : http://tary1357.blogfa.com/cat-40.aspx

    جدی بگیرید .
    یاعلی
    یارب
    ای خدا با تو سخن می گویم:
    ***
    گر به تو افتدم نظر؛ چهره به چهره، رو به رو .... شرح دهم غم فراق؛ نکته به نکته، مو به مو
    ***


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    نوشته
    227
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 ساعت 13 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    2



    این ها همه کاره ای سیاسی در کشور است.
    برای از بین بردن ارزشها و آرمان های کشور.
    این همه جوون شهید شدن آخرش هم یکی میاد می گه برای چی رفتید جنگیدید؟
    این جمله ی امام که می گوید:خرمشهر را خدا آزاد کرد یعنی چی؟
    یعنی اینکه دست خالی بودیم ،هیچی نداشتیم حتی داشتیم عراق هم فتح می کردیم.
    آقا سعید قاسمی می گه:
    10 سال دفاع مقدس؛درستش هم همینه.
    2 سال لنقلاب،8 سال هم جنگ تحمیلی.
    همینطوری دوسال دوسال کم می کنن [رش هم هیچی ازش باقی نمی مونه.


    مواظب ارزشها باشیم


  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۸
    نوشته
    6,353
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    31 روز 12 ساعت 44 دقیقه
    دریافت
    19
    آپلود
    0
    گالری
    286



    اقتضاي رسالت بسيجي، عزت‌نفس است، فريادش نواي عاشورايي «هيهات منا الذلة» است؛ پس اگر در كشوري نداي تفكر بسيجي طنين انداخت، چشم طمع دشمنان از آن دور خواهد شد.
    در منطق اسلام، جهاد، نه مبارزه براي گستراندن قلمرو و رسيدن به مال و ثروت و زمين، كه مبارزه براي خدا و خدمت به خلق اوست.
    هفته دفاع مقدس، هفته افتخار است، هفته مقدس است؛ در حقيقت جشن است، عيد است و يك بزرگ‌داشتي از روحيه مردم، ايثار مردم و مقاومت مقدس و دفاع مقدس(مردم).
    پيامبر اكرم(ص): مَثل مجاهدين در راه خدا، مَثل كسي است كه در حالت قيام و قنوت باشد، و هميشه در نماز و روزه بوده باشد، تا آن‌گاه كه به سوي اهل و خانواده خويش بازگردد.
    مدرسه مقدس دفاع كه افتتاح شد، هر كس به قدر همتش بهره برد؛ گروهي پشت جبهه‌ها به ياري برخاستند، گروهي عاشقانه لباس سپيد امداد پوشيدند، عده‌اي سنگرساز بي‌سنگر شدند و سرانجام گروهي با مدرك درخشان شهادت، لايق شهد وصال دوست گشتند.
    شهيدان، ستارگان اهل زمين‌اند كه در فصل ستاره‌چيني خدا، آسماني شدند.
    سلام بر مردان بي‌ادعاي جبهه‌ها؛ آنها كه به جوهر زرين حميت‌شان، «استقلال و آزادي و سرفرازي» را بر پيشاني بلند ايران و ايراني حك كردند؛ دريادلاني كه به بهاي بريدن از آسايش تن و آرامش خانواده، امنيت و آسايش همگان را برگزيدند!
    عزت و سربلندي امروز وطن، مرهون دريادلاني است كه در عرصه دلاوري‌ها، شايستگي خود را با خون سرخ خويش ترسيم كردند.
    افتخار اين ملت آن است كه تقويم‌هاي تاريخش را وصيت‌نامه شهدا رقم مي‌زند.
    گرامي باد ياد سبك‌بالان رهايي كه كبوترانه و بي‌غسل و كفن، حتي به خاك نيز سپرده نشدند!
    اي فرزندان زخمي جنگ! امروز با قلمي از نخل‌هاي دجله و جوهري از اشك‌هاي كارون، شرح شرافت و ايستادگي شما را براي آيندگان خواهيم سرود.
    در طول هشت سال دفاع مقدس، ملت ما ثابت كرد كه هيچ توفاني نمي‌تواند به فكر غارت گل‌هاي ميهن‌مان باشد.
    اتحاد، نشانه ايمان، و ايمان، بر هم‌زننده طغيان علف‌هاي هرز در مرزهاي ملي ما بود.
    در مسلك شهادت، هيچ پلاكي گم نخواهد شد؛ زيرا در اينجا تمام راه‌ها به بهشت ختم مي‌شود.
    در هجوم تاريكي و گلوله، تنها ايمان ملت ما بود كه توانست پس از هشت سال، قافله جنگ را به ساحل نجات برساند.
    گرامي باد ياد كبوتران عاشقي كه با منطق شهادت بر بام پيروزي، نغمه رهايي را سر دادند و خود، رخ در خاك كشيدند تا امروز آسمان آزادي از آن ما باشد!
    پايداريِ دليرمردانِ سال‌هاي دفاع، سنگ‌ها را نيز به زانو درآورد تا سرود ايستادگي كوه‌ها را، در بستر جويباران رهايي زمزمه كنيم.
    جنگ تحميلي، نعمتي بود كه با عنايت آن، بلندي روحِ همراهان انقلاب‌اسلامي، به كمال خود رسيد.
    شمشيرهاي برهنه ابوجهل نيز نتوانست عزم محمدي ملت ما را درهم شكند؛ كه فجر آفرينان را جز مژده «نَصْرٌ مِنَ الله»، بشارتي ديگر نيست.
    شهدا با خون خود، ديواري محكم‌تر از فولاد ساختند.
    31 شهريور 59، زنگ مدرسه عشق زده شد.
    كُندباوران بدانند خاك اينجا پاك و قدم‌هاي ناپاك در آن جاي ندارد.
    ما شهر را با خون خود رنگ مي‌زنيم؛ ولي ذلت را به جان نمي‌خريم.
    معيار جنگ دشمن، نامردي بود.
    ما ناصران حنجر مشبّك‌ايم و از تيرها ترسي نداريم.
    اينجا همه پروانه‌اند؛ كسي از سوختن هراسي ندارد.



اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود