جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چگونگي هدايت گمراه شدگان از زبان قرآن

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۹
    نوشته
    667
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    4 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    57

    چگونگي هدايت گمراه شدگان از زبان قرآن




    سلام.
    مثل اينكه روي اين موضوع خيلي ها مشكل دارند . شايد هم تعبيري كه من از آيات مثلا 52 و 53 سوره ي مباركه روم استنباط ميكنم اشتباه است.
    اميدوارم پاسخگويان محترم شبهات موجود در رابطه با امثال اين آيات را كه در قرآن فراوان است ، برطرف سازند.

    فَإِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتَى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاء إِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ ﴿۵۲﴾
    و در حقيقت تو مردگان را شنوا نمى‏گردانى و اين دعوت را به كران آنگاه كه به ادبار پشت مى‏گردانند نمى‏توانى بشنوانى (۵۲)
    وَمَا أَنتَ بِهَادِي الْعُمْيِ عَن ضَلَالَتِهِمْ إِن تُسْمِعُ إِلَّا مَن يُؤْمِنُ بِآيَاتِنَا فَهُم مُّسْلِمُونَ ﴿۵۳﴾
    و تو كوران را از گمراهى‏شان به راه نمى‏آورى تو تنها كسانى را مى‏شنوانى كه به آيات ما ايمان مى‏آورند و خود تسليمند (۵۳)

    آيا منظور از اين آيات اين نيست كه افرادي كه در گمراهي بسر ميبرند پس از اين همه اتمام حجت ، اگر هم كسي بخواهد هدايتشان كند نخواهد توانست ؟؟؟


    کارشناس بحث : پاسخگوي قرآني
    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۸۹/۱۰/۲۸ در ساعت ۱۶:۰۷
    وصيت شهدا :
    خواهرم سرخي خونم را به سياهي

    چادرت به امانت دادم پس امانت دار باش


    اللهم عجل لولیک الفرج


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,698
    مورد تشکر
    102 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط kabootare haram نمایش پست


    آيا منظور از اين آيات اين نيست كه افرادي كه در گمراهي بسر ميبرند پس از اين همه اتمام حجت ، اگر هم كسي بخواهد هدايتشان كند نخواهد توانست ؟؟؟


    «إِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتىَ‏ وَ لَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاءَ إِذَا وَلَّوْاْ مُدْبِرِينَ وَ مَا أَنتَ بهادِى الْعُمْىِ عَن ضَلَالَتِهِمْ إِن تُسْمِعُ إِلَّا مَن يُؤْمِنُ بايَاتِنَا فَهُم مُّسْلِمُون‏» (نمل، 80 و 81) (روم، 52 و 53)




    با سلام و درود


    1. خداوند متعال، در نهاد همه انسانها و در فطرت و سرشت آنها، زمینه‌ها و امكانات هدایت را قرار داده است؛ یعنی همه انسانها هم می‌توانند در مسیر هدایت قرار بگیرند، و هم این كه خود را در مسیر گمراهی و انحراف بیندازند.


    خداوند راه هدایت را با فطرت پاكی كه در نهاد انسانها قرار داده و با عقل سلیم كه به آنها داده است و با حجتهای الهی از جمله قرآن كریم و رسولان الهی كه بر انسانها فرستاده است، همه راههای هدایت را به سوی آنها گشوده است.


    2. هر كس دچار انحراف و خطا شود، و سپس توبه و بازگشت به خدا داشته باشد و آن را جبران نماید، او به هدایت بازمی‌گردد، و رحمت الهی و غفران ربوبی شامل حال او می‌شود.


    3. اما اگر كسی، خطا و انحرافاتش زیاد شد، و درصدد جبران آنها هم برنیامد و توبه و بازگشتی هم ننمود، اگر از یك حدی گذشت، او دیگر قابلیت هدایت شدن را ندارد. لذا در مسیر گمراهی خواهد ماند، و قانون سخت الهی او را دربر می‌گیرد؛ و آن این كه سینه‌اش تنگ می‌گردد و دیگر روزنه هدایت به روی آن بسته می‌شود.


    4. پس خداوند یك سنت و قانونی دارد و آن این كه هر كس به انحراف و خطا قدم برداشت و از حدی كه نباید فراتر رفت، از حق تجاوز نمود و بر آن پای فشرد و از آن حد گذراند، سنت الهی در مورد او به اجرا در می‌آید و این كه او دیگر به هدایت باز نمی‌گردد.


    5. كسى كه ظاهرا زنده است اما آن چنان در شهوات فرو رفته كه نه ناله مظلومى را مى‏شنود، نه صداى منادى حق را، نه چهره بينوايى را مى‏بيند و نه آثار عظمت پروردگار در صحنه آفرينش را، و نه حتى يك لحظه به آينده و گذشته خويش مى‏انديشد، چنين كسى در منطق قرآن مرده است.


    پس كافر مصمم در كفر، مانند ميت باشد در عدم قبول هدايت.


    6. وظيفه انبياء اين نيست كه افراد را بگيرند و به راه ببرند، چون عنوان جبر و سلب اختيار مي شود؛ فقط وظيفه آنها راهنمايي است.

    ولى اين راهنمايى براى كسى فائده دارد که راه حق را از راه‏هاى باطل تميز دهد و راهى كه به آن نشان می دهند بگيرد و برود، ولى كوران و کران ـ که در منطق قرآن، مرده محسوب می شوند ـ راهنمايى براى آنها نتيجه ندارد؛ چون قابلیت راهنمایی شدن را از خود گرفته و در خود از بین برده اند.


    7. این سنت الهی با توجه به علم خداوندی است؛ یعنی‌ خداوند می‌داند اگر كسی از این حد عبور كند، همه روزنه‌های هدایت را به روی خود بسته است، و دیگر قابلیت هدایت را ندارد؛ یعنی اگر هزار سال هم عمر به او داده شود، باز هم او بر خطاهای خود می‌افزاید و از هدایت دورتر می‌شود. یعنی این در را خدا نمی بندد، بلكه خود او بسته است.


    این گونه آیات حكایت از این سنت الهی دارند.

    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,698
    مورد تشکر
    102 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    جمع بندی و نتیجه گیری



    سؤال:

    در قرآن از برخی افراد به کوران و کران تعبیر آورده و به پیامبر می فرماید تو این ها را نمی توانی هدایت کنی، مانند آیات: (نمل، 80 و 81) (روم، 52 و 53)
    آيا منظور از اين آيات اين نيست كه افرادي كه در گمراهي به سر مي برند پس از اين همه اتمام حجت، اگر هم كسي بخواهد هدايتشان كند نخواهد توانست؟


    پاسخ:


    خداوند راه هدایت را با فطرت پاكی كه در نهاد انسانها قرار داده و با عقل سلیم كه به آنها داده است و با حجتهای الهی از جمله قرآن كریم و رسولان الهی كه بر انسانها فرستاده است، همه راههای هدایت را به سوی آنها گشوده است.

    اگر كسی، خطا و انحرافاتش زیاد شد، و درصدد جبران آنها هم برنیامد و توبه و بازگشتی هم ننمود، اگر از یك حدی گذشت، او دیگر قابلیت هدایت شدن را ندارد. لذا در مسیر گمراهی خواهد ماند، و قانون سخت الهی او را دربر می‌گیرد؛ و آن این كه سینه‌اش تنگ می‌گردد و دیگر روزنه هدایت به روی آن بسته می‌شود.

    خداوند یك سنت و قانونی دارد و آن این كه هر كس به انحراف و خطا قدم برداشت و از حدی كه نباید فراتر رفت، از حق تجاوز نمود و بر آن پای فشرد و از آن حد گذراند، سنت الهی در مورد او به اجرا در می‌آید و این كه او دیگر به هدایت باز نمی‌گردد. چنين كسى در منطق قرآن مرده است و قابلیت راهنمایی شدن را از خود گرفته است؛ یعنی اگر هزار سال هم عمر به او داده شود، باز هم او بر خطاهای خود می‌افزاید و از هدایت دورتر می‌شود.

    (ر. ک: ترجمه الميزان، ج‏15، ص 559؛ تفسير نمونه، ج ‏15 ، ص 543 و ج ‏16، ص 477)

    لذا این گونه آیات حكایت از این سنت الهی دارند.

    در مورد سنت الهی نسبت به کافران، و نیز غیر قابل تبدیل بودن سنت الهی می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

    «قُلْ لِلَّذينَ كَفَرُوا إِنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ ما قَدْ سَلَفَ وَ إِنْ يَعُودُوا فَقَدْ مَضَتْ سُنَّتُ الْأَوَّلينَ»

    به آنها كه كافر شدند بگو: «چنانچه از مخالفت باز ايستند، (و ايمان آورند،) گذشته آنها بخشوده خواهد شد و اگر به اعمال سابق بازگردند، سنّت خداوند در گذشتگان، درباره آنها جارى مى‏شود (و حكم نابودى آنان صادر مى‏گردد). (انفال، 38)


    «فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَبْديلاً وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْويلاً»

    هرگز براى سنّت خدا تبديل نخواهى يافت، و هرگز براى سنّت الهى تغييرى نمى‏يابى‏. (فاطر، 43)

    ویرایش توسط میقات : ۱۳۹۰/۰۱/۲۸ در ساعت ۲۰:۳۲

    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود