صفحه 1 از 3 123 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: رذائل اخلاقي (( رياکاري))

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۷
    نوشته
    26,365
    مورد تشکر
    24 پست
    حضور
    22 روز 14 ساعت 29 دقیقه
    دریافت
    26
    آپلود
    0
    گالری
    8953

    رذائل اخلاقي (( رياکاري))




    رذائل اخلاقي (( رياکاري))

    ريا كارى


    نقطه مقابل اخلاص «ريا» است، كه در آيات و روايات اسلامى از آن مذمت شده است و آن را عاملى براى بطلان اعمال و نشانه‏اى از نشانه‏هاى منافقان و نوعى شرك به خدا معرفى كرده‏اند.رياكارى تخريب كننده فضائل اخلاقى و عاملى براى پاشيدن بذر رذائل در روح و جان انسانهاست. رياكارى اعمال را تو خالى و انسان را از پرداختن به محتوا و حقيقت عمل باز مى‏دارد.

    رياكارى يكى از ابزارهاى مهم شيطان براى گمراه ساختن انسانهاست.
    با اين اشاره به آيات قرآن باز مى‏گرديم و چهره رياكاران و نتيجه اعمال آنها را بررسى مى‏كنيم.

    1- يا ايها الذين آمنوا لاتبطلوا صدقاتكم بالمن و الاذى كالذى ينفق ماله رئاء الناس و لايؤمن بالله و اليوم الاخر فمثله كمثل صفوان عليه تراب فاصابه وابل فتركه صلدا لايقدرون على شى‏ء مما كسبوا و الله لايهدى القوم الكافرين (سوره بقره، آيه 264)

    2- فمن كان يرجوا لقاء ربه فليعمل عملا صالحا و لا يشرك بعبادة ربه اح-دا (سوره كهف، آيه 110)


    3- ان المنافقين يخادعون الله و هو خادعهم و اذا قاموا الى الصلوة قاموا كسالى يرآؤن الناس و لا يذكرون الله الا قليلا (سوره نساء، آيه 142)


    4- و الذين ينفقون اموالهم رئاء الناس و لا يؤمنون بالله و لا باليوم الآخر و من يكن الشيطان له قرينا فسآء قرينا (سوره نساء، آيه 38)


    5- و لا تكونوا كالذين خرجوا من ديارهم بطرا و رئاء الناس و يصدون عن سبيل الله و الله بما يعملون محيط (سوره انفال، آيه 47)


    6- فويل للمصلين الذين هم عن صلاتهم ساهون، الذين هم يرآؤن و يمنعون الماعون (سوره ماعون، آيات 4 تا7)





    رذائل اخلاقي (( رياکاري))رذائل اخلاقي (( رياکاري))



  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۷
    نوشته
    26,365
    مورد تشکر
    24 پست
    حضور
    22 روز 14 ساعت 29 دقیقه
    دریافت
    26
    آپلود
    0
    گالری
    8953





    رذائل اخلاقي (( رياکاري))رذائل اخلاقي (( رياکاري))



    ترجمه:

    1- اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد بخششهاى خود را با منت و آزار باطل نسازيد همانند كسى كه مال خود را براى نشان دادن به مردم انفاق مى‏كند و به خدا و روز رستاخيز ايمان نمى‏آورد (كار او) همچون قطعه سنگى است كه بر آن (قشر نازكى از) خاك باشد (و بذرهائى در آن افشانده شود) و رگبار باران به آن برسد (و همه خاكها و بذرها را بشويد) و آن را صاف (و خالى از خاك و بذر) رها كند، آنها از كارى كه انجام داده‏اند چيزى به دست نمى‏آورند و خداوند جمعيت كافران را هدايت نمى‏كند!


    2- پس هر كه به لقاى پروردگارش اميد دارد بايد كارى شايسته انجام دهد و هيچ كس را در عبادت پروردگارش شريك نكند.


    3- منافقان مى‏خواهند خدا را فريب دهند در حالى كه او آنها را فريب مى‏دهد و هنگامى كه به نماز بر مى‏خيزند با كسالت‏بر مى‏خيزند و در برابر مردم ريا مى‏كنند و خدا را جز اندكى ياد نمى‏نمايند.


    4- و آنها كسانى هستند كه اموال خود را براى نشان دادن به مردم انفاق مى‏كنند و ايمان به خدا و روز باز پسين ندارند (چرا كه شيطان رفيق و همنشين آنها است) و كسى كه شيطان قرين او باشد بد همنشين و قرينى دارد.


    5- و مانند كسانى نباشيد كه از روى هوا پرستى و غرور و خود نمائى در برابر مردم از سرزمين خود (به سوى ميدان بدر) بيرون آمدند و (مردم را) از راه خدا باز مى‏داشتند (و سرانجام شكست خوردند) و خداوند به آنچه عمل مى‏كنند احاطه (و آگاهى) دارد.


    6- پس واى بر نماز گزارانى كه، در نماز خود سهل انگارى مى‏كنند، همان كسانى كه ريا مى‏ كنند، و ديگران را از وسائل ضرورى زندگى منع مى‏نمايند!






    رذائل اخلاقي (( رياکاري))رذائل اخلاقي (( رياکاري))




  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۷
    نوشته
    26,365
    مورد تشکر
    24 پست
    حضور
    22 روز 14 ساعت 29 دقیقه
    دریافت
    26
    آپلود
    0
    گالری
    8953



    رذائل اخلاقي (( رياکاري))رذائل اخلاقي (( رياکاري))


    شرح و تفسير


    در نخستين آيه، منت گذاردن و آزار دادن و ريا كردن در يك رديف شمرده شده و همه آنها را موجب بطلان و نابودى صدقات (و اعمال نيك) معرفى مى‏كند بلكه تعبيراتى از اين آيه نشان مى‏دهد كه شخص ريا كار ايمان به خدا و روز آخرت ندارد؛ مى‏فرمايد: «اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد انفاقهاى خود را با منت و آزار باطل نكنيد!» (يا ايها الذين آمنوا لات-بطلوا صدقاتكم بالمن و الاذى) سپس اين‏گونه افراد را به كسى تشبيه مى‏كنند كه مال خود را براى نشان دادن به مردم انفاق مى‏نمايد و به خدا روز رستاخيز ايمان ندارد! (كالذى ينفق ماله رئاء الناس و لايؤمن بالله و اليوم الاخر)
    در ذيل آيه، مثال بسيار گويا و پر معنائى براى اين‏گونه اشخاص زده و مى‏فرمايد: «مثل (كار) او همچون قطعه سنگى است كه بر آن قشر نازكى از خاك باشد (و بذرهائى در آن افشانده شود) و رگبار باران بر آن فرود آيد (و همه خاكها و بذرها را با خود بشويد و با خود ببرد) و آن را صاف (و خالى از همه چيز رها سازد)!» (فمثله كمثل صفوان عليه تراب فاصابه وابل فتركه صلدا)

    اين‏گونه اشخاص (به يقين) «از كارى كه انجام داده‏اند بهره‏اى نمى‏گيرند و خداوند كافران را هدايت نمى‏كند!» (لايقدرون على شى‏ء مما كسبوا و الله لايهدى القوم الكافرين)

    در اين آيه تلويحا يك بار رياكاران را فاقد ايمان به خدا و روز قيامت معرفى كرده و يك بار به عنوان قوم كافر، و اعمال آنها را هيچ و پوچ و فاقد هرگونه ارزش مى‏شمرد چرا كه بذر اعمالشان در سرزمين ريا كارى پاشيده شده كه هيچ‏گونه آمادگى براى رشد و نمو ندارد.اين احتمال نيز در تفسير آيه وجود دارد كه رياكاران خودشان همانند قطعه سنگى هستند كه قشر نازكى از خاك بر آن است و هيچ‏گونه بذر مفيدى را پرورش نمى‏دهد؛ آرى! قلب آنها همچون سنگ و روحشان نفوذ ناپذير و اعمالشان بى‏ريشه و نياتشان آلوده است.

    جالب اين كه در آيه‏اى كه پشت‏سر اين آيه در همان سوره بقره آمده است اعمال خالصان و مخلصان را به باغى پر بركت تشبيه مى ‏كند كه بذر و نهال صالح در آن كاشته شده و باران كافى بر آن مى‏بارد و نور آفتاب از هر سو به آن مى‏تابد و نسيم باد از هر طرف به آن مى وزد و ميوه و ثمره آن را مضاعف مى‏سازد.

    در دومين آيه، پيامبر صلى الله عليه و آله را مخاطب قرار داده و دستور مى‏دهد مساله توحيد خالص را به عنوان اصل اساسى اسلام به مردم برساند؛ مى‏فرمايد: «بگو من بشرى همچون شما هستم (تنها امتياز من اين است كه) به من وحى مى‏شود كه معبود شما تنها يكى است» (قل انما انا بشر مثلكم يوحى الى انما الهكم اله واحد)

    سپس نتيجه گيرى مى‏كند كه بر اين اساس، اعمال بايد از هر نظر خالص و خالى از شرك باشد و مى‏فرمايد: «پس هر كس اميد به لقاى پروردگارش را دارد بايد عمل صالح انجام دهد و كسى را در عبادت پروردگارش شريك نسازد!» (فمن كان يرجوا لقاء ربه فليعمل عملا صالحا و لا يشرك بعبادة ربه احدا)

    به اين ترتيب، شرك در عبادت، هم اساس توحيد را ويران مى‏سازد و هم اعتقاد به معاد را؛ و به تعبير ديگر، گذرنامه ورود در بهشت جاويدان عمل خالص است.

    قابل توجه اين كه در شان نزول اين آيه آمده است كه مردى به نام «جندب بن زهير خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله عرض كرد من كارهايم را براى خدا به ‏جا مى‏آورم و هدفم رضاى اوست اما هنگامى كه مردم از آن آگاه مى‏شوند مسرور و شاد مى‏شوم؛ پيامبر فرمود:

    «ان الله طيب و لايقبل الاالطيب و لايقبل ما شورك فيه؛


    خداوند پاك است و جز عمل پاك را نمى‏پذيرد و عملى كه غير او در آن شركت داده شود مقبول او نخواهد بود!» سپس آيه فوق نازل شد
    . [34]

    در شان نزول ديگرى آمده است كه مردى خدمتش عرض كرد:
    «من جهاد فى سبيل الله را دوست دارم و در عين حال دوست دارم مردم موقعيت مرا در جهاد بدانند». در اين هنگام آيه فوق نازل شد. [35
    ]

    شبيه همين معنى در مورد انفاق در راه خدا و صله رحم نيز نقل شده است. [36] و نشان مى ‏دهد كه آيه ‏بالا بعد از سؤالات گوناگون در مورد اعمال آلوده به اهداف غير خدائى نازل شده است و ريا كار به عنوان مشرك و كسى كه ايمان محكمى به آخرت ندارد، معرفى گرديده است.


    در حديث ديگرى نيز از رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‏خوانيم كه فرمود:
    «من صلى يرائى فقد اشرك و من صام يرائى فقد اشرك و من تصدق يرائى فقد اشرك ثم قرء فمن كان يرجوا لقاء ربه ...؛


    كسى كه نماز را به خاطر ريا بخواند مشرك شده و كسى كه روزه را براى ريا به جا آورد مشرك شده و كسى كه صدقه و انفاق را براى ريا انجام دهد مشرك شده سپس آيه: فمن كان يرجوا لقاء ربه ... را تلاوت فرمود».
    [37]

    در سومين آيه، ريا را يكى از اعمال منافقان شمرده مى‏فرمايد:
    «منافقين مى‏خواهند خدا را فريب دهند در حالى كه او آنها را فريب مى‏دهد و هنگامى كه به نماز مى‏ايستند از روى كسالت است و در برابر مردم ريا مى‏كنند و خدا را جز اندكى ياد نمى‏كنند!»
    (ان المنافقين يخادعون الله و هو خادعهم و اذا قاموا الى الصلوة قاموا كسالى يرآؤن الناس و لا يذكرون الله الا قليلا)


    اين نكته قابل توجه است كه نفاق نوعى دوگانگى ظاهر و باطن است و رياكارى نيز شكل ديگرى از دوگانگى ظاهر و باطن مى‏باشد چرا كه ظاهر عمل الهى و باطن آن شيطانى و ريائى است و به خاطر جلب توجه مردم! بنابراين، طبيعى است كه ريا جزء برنامه منافقان باشد.





    رذائل اخلاقي (( رياکاري))رذائل اخلاقي (( رياکاري))



  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۷
    نوشته
    26,365
    مورد تشکر
    24 پست
    حضور
    22 روز 14 ساعت 29 دقیقه
    دریافت
    26
    آپلود
    0
    گالری
    8953



    رذائل اخلاقي (( رياکاري))رذائل اخلاقي (( رياکاري))




    در چهارمين آيه، اعمال ريائى را همرديف عدم ايمان به خدا و روز قيامت و همنشينى با شيطان شمرده مى‏فرمايد:

    «آنها كسانى هستند كه اموال خود را براى نشان دادن به مردم انفاق مى‏كنند و ايمان به خداوند و روز باز پسين ندارند (چرا كه شيطان رفيق و همنشين آنها است) و كسى كه شيطان قرين اوست‏بد قرينى انتخاب كرده است»
    (و الذين ينفقون اموالهم رئاء الناس و لا يؤمنون بالله و لا باليوم الآخر و من يكن الشيطان له قرينا فسآء قرينا).


    به اين ترتيب، رياكاران دوست شيطان و فاقد ايمان قاطع به مبدا و معاد هستند.
    در پنجمين آيه، خداوند مسلمانان را از همسوئى با كفار كه اعمالشان رياكارانه و از روى هوا پرستى و خود نمائى بوده است نهى مى‏كند، مى‏فرمايد:

    «مانند كسانى نباشيد كه از سرزمين خود به خاطر هواپرستى و غرور و خودنمائى در برابر مردم بيرون آمدند! و مردم را از راه خدا باز مى‏داشتند و خداوند به آنچه عمل مى‏كنند احاطه (كامل) دارد.»
    (و لاتكونوا كالذين خرجوا من ديارهم بطرا و رئاء الناس و يصدون عن سبيل الله و الله بما يعملون محيط)


    طبق قرائنى كه در آيه موجود است بتصديق مفسران، آيه اشاره به حركت سپاهيان قريش به سوى ميدان بدر است كه به هنگام خارج شدن از مكه آلات لهو و لعب و بعضى از خوانندگان و شراب همراه خود آوردند حتى اگر دم از بت پرستى مى‏زدند آنهم رياكارانه و عملا براى جلب نظر بت پرستان بود.

    بعضى ازمفسران نيزگفته‏اند از آنجا كه بدر يكى‏از مراكز تجمع و از بازارهاى عرب بود و درعرض سال‏گاهى در آنجا اجتماع مى‏كردند، ابوجهل مخصوصا وسائل عيش و نوش را با خود برد و هدفش اين بود كه از همه كسانى كه با آنجا آشنا بودند زهر چشم بگيرد.

    به هر حال قرآن مؤمنان را از اين گونه كارها نهى مى‏كند و به آنها دستور مى‏دهد كه با رعايت تقوا و اخلاص بر همه مشكلات غلبه كنند و سرنوشت رياكاران هوسباز و بى‏تقوا را در ميدان بدر فراموش ننمايند.

    در آخرين آيه‏مورد بحث، باز هم از رياكارى به بيان ديگرى نكوهش مى‏كند و مى‏فرمايد: «واى بر نماز گزارانى كه نماز را به دست فراموشى مى‏سپارند و از آن غفلت مى‏كنند، آنها كه ريا مى‏كنند و مردم را از ضروريات زندگى باز مى‏دارند» (فويل للمصلين، الذين هم عن صلاتهم ساهون ، الذين هم يرآؤن و يمنعون الماعون).

    تعبير به «ويل» در قرآن مجيد در 27 مورد آمده است و غالبا در مورد گناهان بسيار سنگين و خطرناك است. به كار بردن، اين تعبير در مورد رياكاران نيز حكايت از شدت زشتى عمل آنها مى‏كند.

    از آنچه در آيات بالا آمد زشتى اين گناه و خطرات آن براى سعادت انسان آشكار مى‏ شود و بخوبى روشن مى‏گردد كه يكى از موانع مهم تهذيب نفس و پاكى قلب و روح همين ريا كارى است كه نقطه مقابل آن خلوص نيت و پاكى دل است.




    رذائل اخلاقي (( رياکاري))رذائل اخلاقي (( رياکاري))




  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۷
    نوشته
    26,365
    مورد تشکر
    24 پست
    حضور
    22 روز 14 ساعت 29 دقیقه
    دریافت
    26
    آپلود
    0
    گالری
    8953



    رذائل اخلاقي (( رياکاري))رذائل اخلاقي (( رياکاري))


    ريا در روايات اسلامى


    در احاديث اسلامى فوق‏العاده به اين مساله اهميت داده شده و رياكارى به عنوان يكى از خطرناكترين گناهان معرفى شده است كه به گوشه‏اى از آن در ذيل اشاره مى‏شود:

    1- در حديثى از پيغمبر اكرم مى‏خوانيم:
    «اخوف ما اخاف عليكم الريا والشهوة الخفية؛

    خطرناكترين چيزى كه از آن بر شما مى‏ترسم رياكارى و شهوت پنهانى است!» [38]

    ظاهرا منظور از شهوت پنهانى همان انگيزه‏هاى مخفى رياكارى است.

    2- در حديث ديگرى از همان حضرت آمده است:
    «ادنى الرياء شرك؛

    كمترين ريا شرك به خداست
    ». [39]

    3- باز از همان حضرت آمده است كه فرمود:
    «لايقبل الله عملا فيه مقدار ذرة من رياء؛

    خداوند عملى را كه ذره‏اى از ريا در آن باشد قبول نمى‏كند!» [40
    ]

    4- در حديث ديگرى از همان بزرگوار آمده است
    «ان المرائى ينادى عليه يوم القيامة يا فاجر يا غادر يامرائى ضل عملك و حبط اجرك اذهب فخذ اجرك ممن كنت تعمل له؛

    روز قيامت ‏شخص ريا كار را صدا مى‏كنند و مى‏گويند اى فاجر! اى حيله‏گر پيمان شكن! و اى رياكار! اعمال تو گم شد و اجر تو نابود گشت‏برو و پاداش خود را از كسى كه براى او عمل كردى بگير!» [41]


    5- يكى از اصحاب مى‏ گويد: پيامبر صلى الله عليه و آله را گريان ديدم، عرض كردم: چرا گريه مى‏كنيد؟ فرمود:
    «انى تخوفت على امتى الشرك، اما انهم لايعبدون صنما و لا شمسا و لا قمرا و لا حجرا، و لكنهم يرائون باعمالهم؛

    من بر امتم از شرك و چند گانه پرستى بيمناكم! بدانيد آنها بت نخواهند پرستيد و نه خورشيد و ماه و قطعات سنگ را، ولى در اعمالشان ريا مى‏كنند (و از اين طريق وارد وادى شرك مى‏شوند).
    [42]

    6- در حديث ديگرى از همان حضرت صلى الله عليه و آله نقل شده است كه فرمود:
    ان الملك ليصعد بعمل العبد مبتهجا به فاذا صعد بحسناته يقول الله عزوجل اجعلوها فى سجين انه ليس اياى اراد بها؛

    فرشته عمل بنده‏اى را با شادى به آسمان مى‏برد هنگامى كه حسنات او را به بالا مى‏برد خداوند عزوجل مى‏فرمايد آن را در جهنم قرار دهيد، او عمل خود را به نيت من انجام نداده است!»
    [43]

    7- باز در حديث ديگرى از همان حضرت صلى الله عليه و آله مى‏خوانيم:
    «يقول الله سبحانه انى اغنى الشركاء فمن عمل عملا ثم اشرك فيه غيرى فانا منه برى‏ء و هو للذى اشرك به دونى؛

    خداوند سبحان مى ‏فرمايد: من بى‏نيازترين شريكانم، هركس عملى بجا آورد و غير مرا در آن شريك كند من از او بيزارم، و اين عمل از آن كسى است كه شريك قرار داده نه از آن‏من!» [44]




    رذائل اخلاقي (( رياکاري))رذائل اخلاقي (( رياکاري))




  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۷
    نوشته
    26,365
    مورد تشکر
    24 پست
    حضور
    22 روز 14 ساعت 29 دقیقه
    دریافت
    26
    آپلود
    0
    گالری
    8953




    رذائل اخلاقي (( رياکاري))رذائل اخلاقي (( رياکاري))



    اين هفت حديث پر معنى و تكان دهنده كه همه از پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله نقل شده است بخوبى نشان مى‏دهد گناه ريا به قدرى عظيم است كه چيزى با آن برابرى نمى‏كند و اين به خاطر آثار بسيار بدى است كه ريا در فرد و جامعه و در جسم و روح انسان ايجاد مى‏كند.

    از امامان معصوم عليهم السلام احاديث تكاندهنده‏اى ديده مى‏شود، از جمله:
    8- در حديثى از امام صادق عليه السلام مى‏خوانيم كه از جدش نقل مى‏كند:
    «سياتى على الناس زمان تخبث فيه سرائرهم و تحسن فيه علانيتهم، طمعا فى‏الدنيا لايريدون ما به عند ربهم يكون دينهم رياء، لايخالطهم خوف يعمهم الله بعقاب فيدعونه دعاء الغريق فلايستجيب لهم؛


    زمانى بر مردم فرا مى ‏رسد كه باطن آنها آلوده و ظاهرشان زيبا است، و اين به خاطر طمع در دنيا مى‏باشد، هرگز آنچه را نزد پروردگارشان است اراده نمى‏كنند، دين آنها ريا است،و خوف خدا در قلبشان نيست، خداوند مجازاتى فراگير بر آنها مى‏فرستد و آنها همچون فرد غريق او را مى‏خوانند ولى دعاى آنان را اجابت نمى‏كند!» [45]


    9- در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام آمده است:
    «كل رياء شرك انه من عمل للناس كان ثوابه للناس و من عمل لله كان ثوابه على الله؛

    هر ريائى شرك است، هر كس براى مردم عمل كند پاداش او بر مردم است، و هر كس براى خدا عمل كند ثوابش بر خداست!»
    [46]

    10- در حديثى از امام اميرالمؤمنين عليه السلام :
    «المرائى ظاهره جميل و باطنه عليل ...؛

    ريا كار ظاهر عملش زيبا و باطنش زشت و بيمار است!»
    [47]
    و نيز فرمود:
    «ما اقبح بالانسان باطنا عليلا و ظاهرا جميلا؛

    چه زشت است كه باطن انسان خراب و بيمار و ظاهرش زيبا باشد»! [48]

    و در اين زمينه روايات از رسول خدا صلى الله عليه و آله و ائمه هدى بسيار فراوان است.




    رذائل اخلاقي (( رياکاري))رذائل اخلاقي (( رياکاري))



  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۹
    نوشته
    13
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    30 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0



    سلام . من جدیدا دچار یه مشکلی شدم . اونم این که فکر می کنم پس دوستم داره ریا می کنه و من هم خیلی از بودن باهاش و گوش دادن به این جور حرفاش اذیت می شم .خواهشا به من بگید که اصلا ما در حدی هستیم که تشخیص بدیم کی داره ریا می کنه یا نه ؟!!!


  9. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    نوشته
    227
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 ساعت 13 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    2



    همه ی ریا ها که بد نیستن.
    دوجور داریم.
    خوب و بد.
    در ریای خوب فرهنگ می شه.
    مثلا جلوی مردم صدقه بدیم.
    اینطوری فرهنگ سازی هم می شه.
    باید آدم نیت ادم هارو ببینه .
    نه اینکه فکر کنه فلانی ریا می کنه


  10. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    نوشته
    227
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 ساعت 13 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    2



    راه مبارزه با رياكارى، مانند همه اخلاق و اعمال مذموم و ناپسند، دو چيز است:
    1- توجه به علل و ريشه‌هاى آن براى خشكانيدن و نابود كردن آنها،
    2- مطالعه در پيامدهاى آن براى آگاه شدن از عواقب دردناكى كه در انتظار آلودگان به اين اخلاق مذموم است.
    ريشه ريا همان «شرك افعالى» و عدم توجه به حقيقت توحيد است. اگر پايه‌هاى توحيد افعالى در درون جان ما محكم شود و بدانيم عزّت و ذلّت و روزى و نعمت به دست خدا است و دل‌هاى مردم نيز در اراده و اختيار اوست هرگز به خاطر جلب رضاى اين و آن اعمال خود را آلوده به ريا نمى‌كنيم!
    اگر به يقين بدانيم كسى كه با خداست همه چيز دارد، و كسى كه از او جداست فاقد همه چيز است، و به مصداق «اِنْ يَنْصُرُكُمْ اللهُ فَلا غالِبَ لَكُمْ وَ اِنْ يَخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَاالَّذى يَنْصُرُكُمْ مِنْ بَعْدِهِ؛ اگر خداوند شما را يارى كند هيچ كس بر شما غلبه نخواهد كرد و اگر دست از يارى شما بر دارد هيچ كس نمى‌تواند شما را يارى كند!»(1)
    و اگر به اين حقيقت قرآنى توجه كنيم كه تمام عزّت نزد خدا و به دست خداست: «اَيَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَاِنَّ الْعِزَّةَ لِلّهِ جَميْعاً؛ آيا كسانى كه با دشمنان خدا طرح دوستى مى‌ريزند مى‌خواهند عزّت و آبرو نزد آنها كسب كنند، با اين كه همه عزّتها از آن خداست!»(2)
    بعضى از علماى اخلاق گفته‌اند ريشه اصلى رياكارى حبّ جاه و مقام است كه اگر آن را تشريح كنيم به سه اصل باز مى‌گردد: علاقه به ستايش مردم، فرار از مذّمت و نكوهش آنها، و طمع ورزيدن به آنچه در دست مردم است.

    آرى! اگر ايمان به اين امور در اعماق جان مستقر شود دليلى ندارد كه انسان براى جلب توجّه مردم و كسب وجاهت و آبرو يا جلب اعتماد آنها خود را آلوده به اعمال نفاق آلود كند!
    بعضى از علماى اخلاق گفته‌اند ريشه اصلى رياكارى حبّ جاه و مقام است كه اگر آن را تشريح كنيم به سه اصل باز مى‌گردد: علاقه به ستايش مردم، فرار از مذّمت و نكوهش آنها، و طمع ورزيدن به آنچه در دست مردم است.
    سپس مثالى براى آن در مورد جهاد فى سبيل الله مى‌زنند كه انسان گاه به جهاد مى‌رود براى اين كه مردم از شجاعت و قهرمانى او سخن بگويند، و گاه به جهاد مى‌رود تا او را به ترسو بودن متهم نسازند، و گاه به خاطر به چنگ آوردن غنائم جنگى قدم در ميدان مى‌گذارد! تنها كسى مى‌تواند از جهادش بهره بگيرد كه براى عظمت آئيين حق و دفاع از دين خدا پيكار كند.
    اين از يك سو، و از سوى ديگر، هنگامى كه انسان به آثار مرگبار رياكارى بينديشد كه:
    ريا همچون آتش سوزانى است كه در خرمن اعمال انسان مى‌افتد و همه را خاكستر مى‌كند؛ نه تنها عبادات و طاعات انسان را بر باد مى‌دهد بلكه گناه عظيمى است كه مايه روسياهى صاحب آن در دنيا و آخرت است.
    ريا همچون موريانه‌اى است كه ستون‌هاى كاخ سعادت انسان را از درون تهى مى‌كند و بر سر صاحبش ويران مى‌سازد. رياكارى نوعى كفر و نفاق و شرك است.
    رياكارى شخصيت انسان را در هم مى‌كوبد و آزادگى و حريّت و كرامت انسانى را از او مى‌گيرد و بدبخترين مردم در قيامت رياكارانند!
    بعضى از علماى اخلاق گفته‌اند: يكى از راه‌هاي درمان عمل ريا اين است كه انسان براى پنهان نگاه داشتن عبادات و حسنات خود تلاش كند و به هنگام عبادت در را بر روى خود ببندد، و هنگام انفاق و كارهاى خير ديگر سعى بر كتمان آن نمايد تا تدريجاً به اين كار عادت كند.

    توجه به اين حقايق، اثر باز دارنده مهمى بر رياكاران دارد.
    اين نكته نيز قابل توجه است كه پنهان كردن نيّت‌هاى آلوده به ريا، براى مدت طولانى ممكن نيست، و رياكاران غالباً در همين دنيا شناخته و رسوا مى‌شوند و از لا به لاى سخنان و رفتار آنها آلودگى نيّت آنها فاش مى‌شود، و ارزش خود را نزد خاصّ و عام از دست مى‌دهند؛ توجه به اين معنى نيز اثر بازدارنده مهمى دارد.
    لذتى كه از عمل خالص و نيّت پاك به انسان دست مى‌دهد با هيچ چيز قابل مقايسه نيست، و همين امر براى خلوص نيّت كافى است.
    بعضى از علماى اخلاق گفته‌اند: يكى از راه‌هاي درمان عمل ريا اين است كه انسان براى پنهان نگاه داشتن عبادات و حسنات خود تلاش كند و به هنگام عبادت در را بر روى خود ببندد، و هنگام انفاق و كارهاى خير ديگر سعى بر كتمان آن نمايد تا تدريجاً به اين كار عادت كند.
    ولى اين به آن معنا نيست كه از شركت در جمعه و جماعت و مراسم حج و اعمال دسته جمعى ديگر خوددارى نمايد كه آن نيز ضايعه‌اى است بزرگ!

    پي‌نوشت‌ها:
    1. سوره آل عمران، 160.
    2. سوره نساء، 139.
    برگرفته از اخلاق در قرآن، ج 1، آية‌الله مكارم شيرازي،‌با تصرف.


  11. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۷
    نوشته
    10,035
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    17 روز 15 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    2



    برخی آیات دلالت دارند که شخص ریاکار ایمان به خدا و روز قیامت ندارد :
    کالذی ینفق ماله رئاء الناس و لا یومن بالله و الیوم القیامه فمثله کمثل صفوان علیه تراب فاصابه وابل فترکه صلدا لا یقدرون علی شیئ مما کسبوا والله لا یهدی القوم الکافرین (بقره ، 264 ) .
    تعبیر ذیل آیه در بیان حال ریاکاران در خور توجه و دقت است و می فرماید : مثل عمل آنها مانند قطعه سنگی است که بر آن قشر نازکی از خاک باشد ( و بذرهای در آن افشانده شود ) و رگبار باران برآن فرود آید( و همه خاکها و بذرها را با خود بشوید و ببرد ) و آن را صاف( و خالی از همه چیز ) رها کند . این گونه افراد به یقین از کاری که انجام می دهند بهره ای نمی برند و خداوند کافران را هدایت نمی کند . این آیه تلویحا یکبارریاکاران را فاقد ایمان به خدا و روز قیامت معرف کرده و بار دیگر به عنوان قوم کافر و اعمال آنها را هیچ و پوچ و فاقد هر گونه ارزش می شمرد زیرا که بذر اعمالشان در زمین ریا کاری پاشیده شده و هیچ گونه آمادگی برای رشد و نمو ندارد .


    یَا إِلَهِی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ وَ رَبِّی صَبَرْتُ عَلَى عَذَابِکَ فَکَیْفَ أَصْبِرُ عَلَى فِرَاقِکَ



    اگه مي خواي اهل آسمون بهت رحم كنن به اهل زمين رحم كن


صفحه 1 از 3 123 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود