جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: پرسشی درباره آیه 36 سوره توبه

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۹
    نوشته
    895
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    19 دقیقه
    دریافت
    15
    آپلود
    0
    گالری
    1

    پرسشی درباره آیه 36 سوره توبه




    نقل قول نوشته اصلی توسط متحیر نمایش پست
    کره ماه در گذشته های دور فاصله بسیار کمتری به زمین داشته است شاید یک میلیارد سال قبل این فاصله حدود 18000 کیلومتر بوده است که در این حالت طول یک ماه فقط 6.5 ساعت و طول روز 5 ساعت بوده و در این اواخر حدود 375 میلیون سال قبل کره ماه در نصف فاصله کنونی به دور زمین می چرخیده است
    فاصله کنونی 384000 کیلومتر است
    و در آینده هر ماه از 29.5 روز به حدود 47 روز خورشیدی میرسد تا گردش ماه به دور زمین به ثبات برسد
    منظورم این است که در طول یکماه فعلی در امتداد زمان در گذشته ها 109 ماه قمری داشتیم و تقریبا در طول سال 1308 بار بوده است و در آینده در یکسال حدود 7.7 ماه است
    از توجه شما سپاسگزارم


    پس 12 ماه فعلی این سالهای زمین امر ثابتی نیست

    با درود بر دوستان و متحیر گرامی

    بله دانش این را می گوید اما قرآن چیز دیگری را

    یعنی طبق آیه ی 36 توبه می گوید : شمار ماها
    از آغاز آفرینش آسمانها و زمین همیشه ثابت و12 عدد بوده است


    إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِي كِتَابِ اللَّهِ
    يوْمَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيمُ فَلَا تَظْلِمُوا فِيهِنَّ أَنْفُسَكُمْ وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ(التوبة/36)

    ترجمه :
    در حقيقت‏ شماره ماه‏ها نزد خدا
    از روزي که آسمانها و زمين را آفريده در کتاب خدا دوازده ماه( ثابت) است از اين [دوازده ماه] چهار ماه حرام است اين است آيين استوار پس در اين [چهار ماه] بر خود ستم مکنيد و همگي با مشرکان بجنگيد چنانکه آنان همگي با شما مي‏جنگند و بدانيد که خدا با پرهيزگاران است



    اصلا تعریف ماه تقویمی چیست ؟؟ که طبق گفته ی قرآن همیشه
    از آغاز آفرینش آسمانها و زمین ثابت و 12 تا بوده است!!



    آیا این تناقض آشکار قرآن با علم نیست ؟؟

    ویرایش توسط غلامعلی نوری : ۱۳۸۹/۱۰/۱۵ در ساعت ۰۰:۳۹

  2. تشکرها 2


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۹
    نوشته
    643
    تشکر:
    1
    حضور
    7 روز 16 ساعت 52 دقیقه
    دریافت
    27
    آپلود
    0
    گالری
    0



    درود بر اقای نوری موضوع بسیار جالبی را مطرح کردید . من مشتاقانه منتظر پاسخ مدعیان اعجاز علمی قران هستم.

  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    نوشته
    343
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    6 دقیقه
    دریافت
    9
    آپلود
    0
    گالری
    0



    قل
    نوشته اصلی توسط : متحیر




    کره ماه در گذشته های دور فاصله بسیار کمتری به زمین داشته است شاید یک میلیارد سال قبل این فاصله حدود 18000 کیلومتر بوده است که در این حالت طول یک ماه فقط 6.5 ساعت و طول روز 5 ساعت بوده و در این اواخر حدود 375 میلیون سال قبل کره ماه در نصف فاصله کنونی به دور زمین می چرخیده است
    فاصله کنونی 384000 کیلومتر است
    و در آینده هر ماه از 29.5 روز به حدود 47 روز خورشیدی میرسد تا گردش ماه به دور زمین به ثبات برسد
    منظورم این است که در طول یکماه فعلی در امتداد زمان در گذشته ها 109 ماه قمری داشتیم و تقریبا در طول سال 1308 بار بوده است و در آینده در یکسال حدود 7.7 ماه است
    از توجه شما سپاسگزارم

    پس 12 ماه فعلی این سالهای زمین امر ثابتی نیست





    با درود بر دوستان و متحیر گرامی

    بله دانش این را می گوید اما قرآن چیز دیگری را

    یعنی طبق آیه ی 36 توبه می گوید : شمار ماهااز آغاز آفرینش آسمانها و زمین همیشه ثابت و12 عدد بوده است


    إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِي كِتَابِ اللَّهِ يوْمَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيمُ فَلَا تَظْلِمُوا فِيهِنَّ أَنْفُسَكُمْ وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ(التوبة/36)

    ترجمه :
    در حقيقت‏ شماره ماه‏ها نزد خدااز روزي که آسمانها و زمين را آفريده در کتاب خدا دوازده ماه( ثابت) است از اين [دوازده ماه] چهار ماه حرام است اين است آيين استوار پس در اين [چهار ماه] بر خود ستم مکنيد و همگي با مشرکان بجنگيد چنانکه آنان همگي با شما مي‏جنگند و بدانيد که خدا با پرهيزگاران است



    اصلا تعریف ماه تقویمی چیست ؟؟ که طبق گفته ی قرآن همیشه از آغاز آفرینش آسمانها و زمین ثابت و 12 تا بوده است!!



    آیا این تناقض آشکار قرآن با علم نیست ؟؟
    با سلام
    غلامعلی گرامی
    لطفا متن اولیه خود را بفرمایید از کجا اورده اید (شما یا متحیر )
    مباحث علمی ماه را با مدرک ارائه کنید :
    آیا این یک تئوری هست یا اثبات شده .؟؟!!
    منبع مورد استناد خود را بیان کنید ؟
    متشکرم


  6. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    نوشته
    343
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    6 دقیقه
    دریافت
    9
    آپلود
    0
    گالری
    0



    از نظر من قران با علم متناقض نیست ؟
    بد فهمی و مشکلات وارده دیگر که خارج از قران به ان تحمیل شده آن را به گونه ای متناقض نشان می دهد .
    اگر تلبیسیات نباشد
    مثلا قضیه 6 روز و 8 روز در قران از این مقوله میباشد.

    ویرایش توسط taslim : ۱۳۸۹/۱۲/۱۱ در ساعت ۱۱:۲۵

  7. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,699
    مورد تشکر
    103 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0




    با سلام و درود

    بر فرض این که این مطالب هم واقعیت داشته و ثابت شده باشد، باز هم برای انسانها تفاوتی ندارد زیرا خداوند معیار ثابتی برای آنها قرار داده است.

    تقویم قمری و محاسبه روز و ماه و سال بر اساس حرکت و سیر ماه، در هر عصر و زمانی آسان و در دسترس همه است و در این زمینه این تفاوتهای فاصله ای که ادعا شده مشکلی درست نمی کند چون معیار، صدق روز و شب، و رؤیت و دیدن هلال ماه است.

    افزون بر این که در صورت اثبات این ادعاها، ثابت بودن و کارایی و اعتبار و ارزش این تقویم قمری بیشتر مشخص می شود زیرا این معیار الهی در هر دوره و زمانی کاربرد داشته و قابل استفاده است.

    خداوند می خواسته یک معیار ساده و عرفی به مردم بدهد که در عصر و زمانی کاربرد داشته باشد.






    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




  8. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,699
    مورد تشکر
    103 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    [توضيحى در مورد تنبه و توجه يافتن انسان به سال و ماه شمسى و قمرى‏]


    در اين دو آيه حرمت ماههاى حرام يعنى ذى القعده، ذى الحجه، محرم و رجب بيان شده و حرمتى كه در جاهليت داشت تثبيت گرديده و قانون تاخير حرمت يكى از اين ماهها كه از قوانين دوره جاهليت بود لغو اعلام شده است.


    "إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنا عَشَرَ شَهْراً فِي كِتابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ"

    كلمه "شهر" مانند كلمه "سنة" و "اسبوع" از لغاتى است كه عموم مردم از قديمى‏ترين اعصار آنها را مى‏شناخته‏اند. و چنين بنظر مى‏رسد كه بعضى از اين اسامى باعث پيدايش بعضى ديگر شده و در تنبه مردم به آن بعضى ديگر اثر داشته، چون بطور مسلم اولين تنبهى كه انسان پيدا كرده تنبه به تفاوت فصول چهارگانه سال بوده، بعدا متوجه شده كه دوباره همين چهار فصل تكرار شده، (از اين رو ناگزير شده كه هر دورى از اين چهار فصل را به يك اسم بنامد كه در عربى "سنه" و در فارسى "سال" و در زبانهاى ديگر به كلمات ديگرى ناميده شده است)

    آن گاه متوجه شده كه هر يك از اين فصول تقسيماتى دارند كه كوتاه‏تر از خود فصل است، و اين تقسيمات را از اختلاف اشكال ماه فهميده و ديده‏اند كه در هر فصلى سه نوبت قرص ماه به صورت هلال درمى‏آيد، و طول هر نوبت قريب به سى روز است، در نتيجه سال را كه از يك نظر به چهار فصل تقسيم شده بود از اين نظر به دوازده ماه تقسيم نموده و براى هر ماه نامى تعيين نمودند.

    و ليكن بايد دانست چهار فصلى كه محسوس انسان است همان سال شمسى است كه از سيصد و شصت و پنج روز و چند ساعت مركب شده، و اين سال با سال قمرى كه دوازده ماه قمرى و قريب به سيصد و پنجاه و چهار روز است منطبق نمى‏شود مگر با رعايت حساب كبيسه، و با آن كه حساب سال شمسى دقيق‏تر است مع ذلك مردم، سال قمرى را (به خاطر اين كه محسوس‏تر است و خرد و كلان، عالم و جاهل و شهرى و دهاتى مى‏توانند با نگاه به ماه استفاده خود را نموده و زمان را تعيين نمايد) پيروى مى‏كنند.

    هم چنان كه در تقسيم ماه به چهار هفته با اين كه با حساب دقيق درست درنمى‏آيد دچار اين سهل‏انگارى شده‏اند، و نسلهاى بعدى هم با اين كه د ر حساب سال و ماه تجديد نظر نموده و آن دو را رصدبندى كرده و در نتيجه ماههاى قمرى را به ماههاى شمسى مبدل نموده مع ذلك حساب هفته را به اعتبار خود باقى گذارده و هيچ گونه تغييرى در آن نداده‏اند.

    البته، همه اينها كه گفته شد مربوط است به ساكنين قسمت عمده مسكونى كره زمين كه عبارتست از كشورها و شهرهاى استوايى و معتدله شمالى و جنوبى و كشورهايى كه عرض آنها از خط استواء بيش از شصت و هفت درجه نيست، و اما نقاطى كه عرضشان از خط استواء بيش از اين است، حساب سال و ماه آنها حساب ديگرى است، و هر چه به قطب نزديك‏تر شود حساب ديگرى پيدا مى‏كند، تا آنجا كه در دو نقطه قطب شمالى و جنوبى، سال عبارت مى‏شود از يك روز (بطول شش ماه) و يك شب (بطول شش ماه).

    و به همين جهت ساكنين قسمت عمده زمين وقتى مجبور مى‏شوند كه با ساكنان دو قطب كه البته خيلى هم اندكند، ارتباط پيدا كنند ناگزير مى‏شوند به همين حساب، سال و ماه و هفته و روز خودشان را در آنجا بكار برند (مثلا هر بيست و چهار ساعت را يك شبانه روز حساب كنند)، بنا بر اين مى‏توان گفت حساب سال، ماه و هفته حسابى است كه در تمامى مكان كره زمين بكار مى‏رود.

    از سوى ديگر، اين حساب تنها در كره ما معتبر است و اما ساير كواكب و كرات آسمانى هر كدام حساب جداگانه‏اى دارند، مثلا سال در هر يك از كرات و سيارات منظومه شمسى عبارتست از مدت زمانى كه در آن زمان فلان سياره يك بار بدور خورشيد بچرخد، اين حساب سال شمسى آن سياره است، و اگر سياره‏اى باشد كه داراى قمر و يا اقمارى بوده باشد البته ماه قمرى‏اش ماه ديگرى است كه در علم هيئت بطور مفصل بيان شده.


    [مراد از ماههاى دوازده گانه، ماه هاى قمري است‏]

    پس اين كه فرمود: "إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنا عَشَرَ شَهْراً ..."، ناظر است به ماههاى قمرى كه گفتيم داراى منشاى است حسى، و آن تحولاتى است كه كره ماه به خود گرفته و در نتيجه خود را به اهل زمين به اشكال مختلفى نشان مى‏دهد.

    فرموده: "عِنْدَ اللَّهِ" و نيز فرموده: "فِي كِتابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ"
    همه اين قيدها دليل است بر اين كه عدد نام برده در آيه عددى است كه هيچ تغيير و اختلافى در آن راه ندارد، چون نزد خدا و در كتاب خدا دوازده است، و در سوره "يس" فرموده: "آفتاب را چنين قرار داد كه در مدار معينى حركت كند، و ماه را چنين مقدر فرمود كه چون بند هلالى شكل خوشه خرما منزلهايى را طى نموده دوباره از سر گيرد، نه آفتاب به ماه برخورد، و نه شب از روز جلو افتد، بلكه هر يك از آن اجرام در مدارى معين شناورى كنند" (یس، 38-40)

    پس دوازده‏گانه بودن ماه حكمى است نوشته در كتاب تكوين، و هيچ كس نمى‏تواند حكم خداى تعالى را پس و پيش كند.

    و پر واضح است كه ماههاى شمسى از قراردادهاى بشرى است، گر چه فصول چهارگانه و سال شمسى اينطور نبوده و صرف اصطلاح بشرى نيست، و ليكن ماههاى آن صرف اصطلاح است به خلاف ماههاى قمرى كه يك واقعيت تكوينى است و به همين جهت آن دوازده ماهى كه داراى اصل ثابتى باشد همان دوازده ماه قمرى است نه شمسى.

    بنا بر اين بيان، معناى آيه چنين مى‏شود: "شماره ماههاى سال دوازده ماه است كه سال از آن تركيب مى‏يابد و اين شماره‏اى است در علم خداى سبحان و شماره‏اي است كه كتاب تكوين و نظام آفرينش از آن روزى كه آسمانها و زمين خلق شده و اجرام فلكى به راه افتاده و پاره‏اى از آنها به دور كره زمين به گردش درآمدند آن را تثبيت نمود"

    و به همين جهت بايد گفت: ماههاى قمرى و دوازده‏گانه بودن آنها اصل ثابتى از عالم خلقت دارد.


    ____________
    (ترجمه الميزان، ج‏9، ص 356 ـ 358)




    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




  9. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,699
    مورد تشکر
    103 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    «إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنا عَشَرَ شَهْراً فِي كِتابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ»


    تعبير به "كتاب اللَّه" ممكن است اشاره به قرآن مجيد يا سائر كتب آسمانى باشد، ولى با توجه به جمله "يَوْمَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ" مناسبتر اين است كه به معنى كتاب آفرينش و جهان هستى باشد.

    و به هر حال از آن روز كه نظام منظومه شمسى به شكل كنونى صورت گرفت سال و ماه وجود داشت، سال عبارت از يك دوره كامل گردش زمين به دور خورشيد، و ماه عبارت از يك دوره كامل گردش كره ماه به دور كره زمين است كه در هر سال 12 بار تكرار مى‏شود.

    اين در حقيقت يك تقويم پر ارزش طبيعى و غير قابل تغيير است كه به زندگى همه انسانها يك نظام طبيعى مى‏بخشد و محاسبات تاريخى آنها را به دقت تنظيم مى‏كند، و اين يكى از نعمتهاى بزرگ خدا براى بشر محسوب مى‏شود، آن چنان كه در آيه 189 سوره "بقره" (يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْأَهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَواقِيتُ لِلنَّاسِ وَ الْحَجِّ) آمده است.

    _________
    (تفسير نمونه، ج‏7، ص 405)



    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




  10. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,699
    مورد تشکر
    103 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    «إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ ... فِي كِتابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ»


    محققا شماره ماهها در كتاب خدا ثبت شده روزى كه آسمان و زمين را خلق فرمود.

    عدّه از ماده عدد است به معنى شماره از يك الى غير النهاية.

    شهور جمع شهر است يعنى واضح و روشن، زيرا ماه قمرى بر تمام افراد واضح مي شود چون دائر مدار رؤيت هلال است، به خلاف بروج شمسى زيرا آنها محتاج به حساب و تنجيم است كه شمس در چه ساعتى داخل در چه برجى مي شود و در چه دقيقه و ثانيه از برج خارج مي شود .... و بالجمله بر همه واضح نيست.

    "فى كتاب اللَّه" يا لوح محفوظ يا فى علم اللَّه، چون تمام امور در علم خدا و كتاب او گذشته "يَوْمَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ" نظر به اين كه مادامى كه خلقت آسمان و كرات جوّيه و كره ارض نشده بود حركتى نبود نه وضعيه و نه انتقاليه تا تشكيل روز و شب و هفته و ماه و سال دهد.


    _____________
    (أطيب البيان في تفسير القرآن، ج‏6، ص 214)


    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




  11. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,699
    مورد تشکر
    103 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0

    جمع بندی




    پرسش:
    بر اساس علم و با توجه به فاصله ماه با زمین و گردش ماه به دور زمین، طول روز و شب و نیز تعداد ماه ها در سال، تغییر می کند. در حالی که در قرآن (توبه/36) تعداد ماه ها را از ابتدای آفرینش عالم، 12 ماه بطور ثابت دانسته است. پس 12 ماه فعلی این سال های زمین، امر ثابتی نیست. اصلا تعریف ماه تقویمی چیست؟ و آیا این آیه با علم در تناقض نیست؟


    پاسخ:
    «إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنا عَشَرَ شَهْراً في‏ كِتابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ مِنْها أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ»؛ تعداد ماه ‏ها نزد خداوند در كتاب الهى، از آن روز كه آسمان ها و زمين را آفريده، دوازده ماه است كه چهار ماه از آن، ماه حرام است (و جنگ در آن ممنوع مى ‏باشد.) اين، آيين ثابت و پا بر جا (ى الهى) است!(1)
    بر فرض این که این مطالب علمی هم واقعیت داشته و ثابت شده باشد، باز هم برای انسان ها تفاوتی ندارد زیرا خداوند معیار ثابتی برای آن ها قرار داده است.
    تقویم قمری و محاسبه روز و ماه و سال بر اساس حرکت و سیر ماه، در هر عصر و زمانی آسان و در دسترس همه است و در این زمینه این تفاوت های فاصله ای که ادعا شده مشکلی درست نمی کند چون معیار، صدق روز و شب، و رؤیت و دیدن هلال ماه است.
    افزون بر این که در صورت اثبات این ادعاها، ثابت بودن و کارایی و اعتبار و ارزش این تقویم قمری بیشتر مشخص می شود زیرا این معیار الهی در هر دوره و زمانی کاربرد داشته و قابل استفاده است.
    خداوند می خواسته یک معیار ساده و عرفی به مردم بدهد که در عصر و زمانی کاربرد داشته باشد.

    در ادامه مطلبی از علامه طباطبایی در مورد توجه انسان به سال و ماه شمسى و قمرى، بیان می شود:
    كلمه "شهر" مانند كلمه "سنة" و "اسبوع" از لغاتى است كه عموم مردم از قديمى ‏ترين اعصار آن ها را مى ‏شناخته ‏اند. و چنين به نظر مى ‏رسد كه بعضى از اين اسامى باعث پيدايش بعضى ديگر شده و در تنبه مردم به آن بعضى ديگر اثر داشته، چون به طور مسلّم اولين تنبه اى كه انسان پيدا كرده تنبه به تفاوت فصول چهارگانه سال بوده، بعدا متوجه شده كه دو باره همين چهار فصل تكرار شده، (از اين رو ناگزير شده كه هر دورى از اين چهار فصل را به يک اسم بنامد كه در عربى "سنه" و در فارسى "سال" و در زبان هاى ديگر به كلمات ديگرى ناميده شده است)
    آن گاه متوجه شده كه هر يک از اين فصول تقسيماتى دارند كه كوتاه ‏تر از خود فصل است، و اين تقسيمات را از اختلاف اشكال ماه فهميده و ديده ‏اند كه در هر فصلى سه نوبت قرص ماه به صورت هلال در مى ‏آيد، و طول هر نوبت قريب به سى روز است، در نتيجه سال را كه از يک نظر به چهار فصل تقسيم شده بود از اين نظر به دوازده ماه تقسيم نموده و براى هر ماه نامى تعيين نمودند.

    البته بايد دانست چهار فصلى كه محسوس انسان است همان سال شمسى است كه از سيصد و شصت و پنج روز و چند ساعت مركب شده، و اين سال با سال قمرى كه دوازده ماه قمرى و قريب به سيصد و پنجاه و چهار روز است منطبق نمى ‏شود مگر با رعايت حساب كبيسه، و با آن كه حساب سال شمسى دقيق‏ تر است. با این حال، مردم سال قمرى را (به خاطر اين كه محسوس ‏تر است و خرد و كلان، عالم و جاهل و شهرى و دهاتى مى‏ توانند با نگاه به ماه استفاده خود را نموده و زمان را تعيين نمايد) پيروى مى ‏كنند.

    هم چنان كه در تقسيم ماه به چهار هفته با اين كه با حساب دقيق درست در نمى ‏آيد دچار اين سهل ‏انگارى شده ‏اند، و نسل هاى بعدى هم با اين كه د ر حساب سال و ماه تجديد نظر نموده و آن دو را رصد بندى كرده و در نتيجه ماه هاى قمرى را به ماه هاى شمسى مبدل نموده، با این حال، حساب هفته را به اعتبار خود باقى گذارده و هيچ گونه تغييرى در آن نداده ‏اند.
    البته، همه اين ها كه گفته شد مربوط است به ساكنين قسمت عمده مسكونى كره زمين كه عبارتست از كشورها و شهرهاى استوايى و معتدله شمالى و جنوبى و كشورهايى كه عرض آن ها از خط استواء بيش از شصت و هفت درجه نيست، و اما نقاطى كه عرضشان از خط استواء بيش از اين است، حساب سال و ماه آن ها حساب ديگرى است، و هر چه به قطب نزديک ‏تر شود حساب ديگرى پيدا مى ‏كند، تا آن جا كه در دو نقطه قطب شمالى و جنوبى، سال عبارت مى‏ شود از يک روز (بطول شش ماه) و يک شب (بطول شش ماه).
    و به همين جهت ساكنين قسمت عمده زمين وقتى مجبور مى ‏شوند كه با ساكنان دو قطب كه البته خيلى هم اندكند، ارتباط پيدا كنند ناگزير مى ‏شوند به همين حساب، سال و ماه و هفته و روز خودشان را در آن جا به كار برند (مثلا هر بيست و چهار ساعت را يک شبانه روز حساب كنند)، بنا بر اين مى ‏توان گفت حساب سال، ماه و هفته حسابى است كه در تمامى مكان كره زمين بكار مى ‏رود.

    از سوى ديگر، اين حساب تنها در كره ما معتبر است و اما ساير كواكب و كرات آسمانى هر كدام حساب جداگانه ‏اى دارند، مثلا سال در هر يک از كرات و سيارات منظومه شمسى عبارت است از مدت زمانى كه در آن زمان فلان سياره يک بار به دور خورشيد بچرخد، اين حساب سال شمسى آن سياره است، و اگر سياره‏ اى باشد كه داراى قمر و يا اقمارى بوده باشد البته ماه قمرى ‏اش ماه ديگرى است كه در علم هيئت به طور مفصّل بيان شده.

    علامه طباطبایی هم چنین با تصریح به این که مراد از ماه هاى دوازده گانه، ماه هاى قمری است‏، می گوید: پس اين كه فرمود: "إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنا عَشَرَ شَهْراً ..."، ناظر است به ماه هاى قمرى كه گفتيم داراى منشائی است حسى، و آن تحولاتى است كه كره ماه به خود گرفته و در نتيجه خود را به اهل زمين به اشكال مختلفى نشان مى ‏دهد.
    فرموده: "عِنْدَ اللَّهِ" و نيز فرموده: "فِي كِتابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ".
    همه اين قيدها دليل است بر اين كه عدد نام برده در آيه عددى است كه هيچ تغيير و اختلافى در آن راه ندارد، چون نزد خدا و در كتاب خدا دوازده است، و در سوره "يس" فرموده: "آفتاب را چنين قرار داد كه در مدار معينى حركت كند، و ماه را چنين مقدر فرمود كه چون بند هلالى شكل خوشه خرما منزل هايى را طى نموده دو باره از سر گيرد، نه آفتاب به ماه برخورد، و نه شب از روز جلو افتد، بلكه هر يک از آن اجرام در مدارى معين شناورى كنند".(2)

    پس دوازده ‏گانه بودن ماه حكمى است نوشته در كتاب تكوين، و هيچ كس نمى ‏تواند حكم خداى تعالى را پس و پيش كند.
    و پر واضح است كه ماه هاى شمسى از قراردادهاى بشرى است، گر چه فصول چهارگانه و سال شمسى اينطور نبوده و صرف اصطلاح بشرى نيست، و ليكن ماه هاى آن صرف اصطلاح است، به خلاف ماه هاى قمرى كه يک واقعيت تكوينى است و به همين جهت آن دوازده ماهى كه داراى اصل ثابتى باشد همان دوازده ماه قمرى است نه شمسى.
    بنا بر اين بيان، معناى آيه چنين مى ‏شود: "شماره ماه هاى سال دوازده ماه است كه سال از آن تركيب مى ‏يابد و اين شماره ‏اى است در علم خداى سبحان و شماره‏ ای است كه كتاب تكوين و نظام آفرينش از آن روزى كه آسمان ها و زمين خلق شده و اجرام فلكى به راه افتاده و پاره ‏اى از آن ها به دور كره زمين به گردش در آمدند آن را تثبيت نمود".
    و به همين جهت بايد گفت: ماه هاى قمرى و دوازده ‏گانه بودن آن ها اصل ثابتى از عالم خلقت دارد.(3)

    در تفسیر نمونه آمده: از آن روز كه نظام منظومه شمسى به شكل كنونى صورت گرفت سال و ماه وجود داشت، سال عبارت از يک دوره كامل گردش زمين به دور خورشيد، و ماه عبارت از يك دوره كامل گردش كره ماه به دور كره زمين است كه در هر سال 12 بار تكرار مى ‏شود.
    اين در حقيقت يک تقويم پر ارزش طبيعى و غير قابل تغيير است كه به زندگى همه انسان ها يک نظام طبيعى مى ‏بخشد و محاسبات تاريخى آن ها را به دقت تنظيم مى ‏كند، و اين يكى از نعمت هاى بزرگ خدا براى بشر محسوب مى ‏شود، آن چنان كه در آيه 189 سوره "بقره" «يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْأَهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَواقِيتُ لِلنَّاسِ وَ الْحَجِّ» آمده است.(4)

    نکته: شهور جمع شهر است يعنى واضح و روشن، زيرا ماه قمرى بر تمام افراد واضح می شود چون دائر مدار رؤيت هلال است، به خلاف بروج (ماه های) شمسى زيرا آن ها نیازمند محاسبه و تنجيم است كه خورشید در چه ساعتى داخل در چه برجى مي شود و در چه دقيقه و ثانيه از برج خارج می شود .... و بالجمله بر همه واضح نيست.(5)

    _______
    (1) توبه/ 36.
    (2) یس/ 38-40.
    (3) ترجمه الميزان، نرم افزار جامع التفاسیر نور، ج ‏9، ص 356 ـ 358.
    (4) تفسير نمونه، نرم افزار جامع التفاسیر نور، ج ‏7، ص 405.
    (5) أطيب البيان في تفسير القرآن، نرم افزار جامع التفاسیر نور، ج ‏6، ص 214.
    ویرایش توسط عظيم : ۱۳۹۵/۰۲/۲۶ در ساعت ۰۳:۳۰ دلیل: همکار ویراستار تدوین

    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.



  12. تشکرها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود