صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: كنيزان

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    198
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    1 روز 13 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    0

    كنيزان




    با سلام خدمت برادران و خواهران و اساتيد محترم
    سوالي داشتم مبني بر حلال بودن كنيزان بر صاحب خانه.آيا اين امر با اجبار بوده يا رضايت كنيز در اسلام واجب است؟در كل برداشتم از قرآن اينطور است كه به نوعي كنيزان ارزش كمتري نسبت به زنان آزاد داشتند آيا درست برداشت كردم.لطفا راهنماييم كنيد.


    کارشناس بحث : معارف قرآن
    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۸۹/۱۱/۱۸ در ساعت ۰۰:۴۵
    در آرزوي پيوستن جز به بينهايت

  2. تشکرها 2


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    1,384
    مورد تشکر
    74 پست
    حضور
    13 روز 20 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط zarif razavi نمایش پست
    سوالي داشتم مبني بر حلال بودن كنيزان بر صاحب خانه.آيا اين امر با اجبار بوده يا رضايت كنيز در اسلام واجب است؟
    با سلام به شما دوست عزیز
    لازم به ذکر است که رابطۀ زن و شوهر بودن یک رابطۀ اعتباری است و نه یک امر حقیقی. در اسلام یکی از راههای برقراری این رابطه، خواندن «صیغۀ عقد» است. یکی دیگر از سببهای برقراری این رابطه مالکیت است ولی دارای شروط زیر است:

    ۱. مالك، كنيزش را به ازدواج شخص ديگر درنياورده باشد.
    ۲. مالك، كنيز را به ديگرى نبخشيده باشد.
    ۳.اگر كنيز با شخصِ ديگرى ازدواج كرده باشد يا او را به ديگرى بخشيده باشند، پس از سپرى شدن مدّت زمان عده‏ى طلاق با شوهرش يا تمام شدنِ زمان بخشش، مجدداً كنيز بر مالكش حلال مى‏شود.
    ۴. كنيز در حالِ گذراندن ايّام عدّه (عدّه‏ى طلاق از شوهر قبلى‏اش) يا ايام استبراء (در آنجا كه محلّل واقع شده)، نباشد.
    ۵. قبلًا پدر مالك كنيز با كنيز، نزديكى نكرده باشد.
    ۶. كنيز، بين چند صاحب مشترك نباشد.
    ۷. قبلًا فرزند مالك كنيز با او نزديكى نكرده باشد.
    ۸. كنيز با مولايش قرارداد نبسته باشد كه پول خود را بدهد تا آزاد شود (در اصطلاح مُكاتَب نباشد).
    ۹. كنيز، كاملًا تحت تصرّف مالك باشد.

    نظر به اینکه اسلام علیرغم برداشتن بسیاری از احکام سنگین بردگی برخی از آنها را سر جایشان باقی گذاشت، کنیز و برده حق این را نداشتند که بدون اذن مالک ازدواج کنند و این فرمان بدون شک برای کنیزان مفیدتر بود زیرا اگر صاحب بدانها نظر داشت نمیگذاشت با کسی هم ازدواج کنند و این باعث آزار بیشتر آنان میشد ولی چنانکه در بالا آمد اگر کنیز با کسی ازدواج میکرد صاحبش دیگر حق نزدیکی با وی را نداشت. ضمن اینکه اگر کنیز برای صاحبش بچه میاورد آزاد بود پس این حق نزدیکی برای خود کنیز هم عواقب مثبتی داشت.

    در ضمن کنیز مجبور نبود حتما به نزدیکی با صاحب خود تن در دهد بلکه میتوانست طبق بند(۸) که در قرآن آمده است برای آزادی با صاحب خود قرارداد ببندد و حق آزادی خویش را با کار کردن بپردازد.
    در پست بعدی دلیل اینکه کنیزان باید دارای یک مالکی باشند را عرض می کنم.

    .
    كنيزان

    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی معارف قرآن



  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    1,384
    مورد تشکر
    74 پست
    حضور
    13 روز 20 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط zarif razavi نمایش پست
    در كل برداشتم از قرآن اينطور است كه به نوعي كنيزان ارزش كمتري نسبت به زنان آزاد داشتند آيا درست برداشت كردم.لطفا راهنماييم كنيد.
    سلام مجدد
    دوست عزیر نظام هاي اجتماعي در هر دوران تابعي از مجموعه شرايط اقتصادي , سياسي , فرهنگي و ... مي باشد. همان گونه كه امروزه نظام كارگري و كارفرمايي و ... در جهان حاكم است و شرايط اقتصادي , اجتماعي , فرهنگي خاص آن را ايجاب نموده است . تا چند قرن پيش در تمامي جهان نظام برده داري روش مناسب براي اداره امور آن دوران بوده است ; به گونه اي كه هيچ نظامي در شرايط آن روز امكان جايگزيني آن را نداشته است . از اين رو مناسب ترين شيوه در شرايط آن روز, شيوه برده داري بوده است . بررسي زمينه هاي اين موضوع بسيار وسيع و گسترده و از مجال اين پاسخ خارج است . اسلام نيز با توجه به اينكه تغيير اساسي در سيستم اجتماعي آن روز نه ضروري بوده و نه ممكن , به اصل اين مسائله صحه گذاشت , ولي با وضع قوانين در چند جهت حركت كرده است :
    1- تأمين حقوق افراد با وضع قوانين در مورد كيفيت استرقاق (بنده گرفتن) و تحريم آن جز در موارد خاص.
    2- وضع قوانين در جهت حمايت از حقوق بردگان و تنظيم روابط صحيح بين مالك و برده .
    3- ترغيب مردم به آزادسازي بردگان و وضع قوانيني براي حصول اين مقصود (مانند كفارات و شرايط عتق ). در مجموع اسلام شرايطي را براي بردگان فراهم ساخت كه آنان به مقامات و درجات مهم علمي و سياسي در جامعه اسلامي دست يافتند و حتي مدت ها حكومت ((مماليك )) بر بسياري از نقاط كشورهاي اسلامي پديدار شد. در حقيقت اسلام با فراهم آوردن شرايط انساني و عاطفي براي زندگي بردگان , بردگان را از سراسر دنيا مشتاق به پيوستن به جامعه اسلامي نمود و آنان در بازگشت به موطن خود همراه با آزادي، مبلغ و مروج اسلام مي شدند.
    اسلام راه برده شدن افراد آزاد را مسدود كرد و از سوي ديگر راه آزادي بردگان را گشود و مسلما" يكي از عوامل دگرگوني نظام بردگي در جهان , نقش اسلام در اين زمينه بوده است . كنيزها نيز در اين بين مشمول همين قاعده و قانون بوده اند. آنان از كشورهاي ديگر كه در جنگ با مسلمانان اسير مي شدند, و يا به صورت تجاري وارد ممالك اسلامي مي گشتند, با فرهنگ اسلامي و مزاياي نجات بخش آن آشنا شده و بسياري از آنان همانند ديگر مردم در جامعه اسلامي زندگي مي كردند و مالكيت كنيز در حكم عقد ازدواج بود و موجب محرميت به مالك آن مي گرديد. بجاست بدانيم كه مادر برخي از ائمه ما كنيز بوده اند, حتي مادر امام زمان (عج ) نيز كنيزي رومي بوده است .
    سخن در اين مقوله بسيار گسترده مي باشد. اما توجه به اين نكته مهم است كه تنها عاملي كه در اسلام مجوز استرقاق (گرفتن بنده و كنيز) است موردي است كه كساني در جنگ با اسلام به عنوان دين حق اسير شده باشند و پرواضح است كسي كه به خداوند رحمان كفر ورزيده است و باز به اين حد هم بسنده نكرده است بلكه با دين حق مبارزه مي نمايد. آيا حق حيات براي اين گروه قائل شدن , جز از روي تفضل الهي است ؟! معذ لك , اسلام حق حيات اينان را تضمين كرده، كشتن اسير را جز در شدت درگيري و در معركه جنگ روا ندانسته است , لكن بايد اين افرادي كه از آزادي عمل خود سوء استفاده نموده عليه دين خدا قيام نموده در نبرد عليه دين خدا و مؤمنين به آن شركت جسته است , دايره فعاليت هايشان و آزادي آنها محدود گردد. (با وجود اين آموزه هاي بسياري در اسلام براي رهايي آنان ارائه نموده است و براي تحقق اين آموزه ها نيز پاداش بسيار زيادي قرار داده است).
    پس كسي كه كافر حربي است يعني به جنگ عليه مسلمين پرداخته و شروع كننده جنگ است، احترامي از نظر اسلام ندارد، زيرا اولا؛ زير بار منطق و دين حق نرفته و در مواجه با حقائق به لج بازي پرداخته است و ثانيا؛ به جنگ مسلحانه با مسلمين روي آورده.
    و شخصي كه با اختيار خود كرامت انساني خويش را پاي مال مي نمايد و خود را در حد يك حيوان درنده تنزل مي دهد (حيوان از آن جهت كه زير بار حق و منطق نرفته و درنده از اين جهت كه به جنگ با مسلمين پرداخته) نبايد انتظار داشته باشد كه اسلام براي او شرافت و ارزش قائل باشد.
    براي چنين اشخاصي در دين چيزي به نام كمپ اسراء كه به راحتي بخورند و بخوابند در نظر نگرفته بلكه بايد به عنوان مستخدم در اختيار مسلمين قرار گيرد و اين حكم چندين فايده دارد:
    1. موجب تنبيه و جريمه اين اشخاص مي گردد.
    2. نگهداري آنها هزينه اي را براي حكومت اسلامي در بر ندارد.
    3. در اثر معاشرت با مسلمين با فرهنگ و احكام اسلامي آشنا مي شوند و لذا اغلب آنان در طول تاريخ مسلمان شده اند.
    با اين وجود راه هاي گوناگوني را براي آزادي آنها پيش بيني نموده.
    براي مطالعه بيشتر ر . ك :
    1- تفسير الميزان، علامه طباطبايي، ج 6 (عربي) ج 12 (فارسي) ، ذيل آيت 116 تا 120 (سخني درباره بردگي و بردگي گرفتن)
    2- اسلام و مسأله آزادي , بردگي , موسوي زنجاني
    3- از بردگي روم قديم تا ماركسيسم , حجتي كرماني
    4- فرآورده هاي ديني , ناصر مكارم
    5- برده داري در روم باستان , بيدار فكر
    6- حقوق بشر, اسدالله مبشري
    7- نگاهي به بردگي , محمد علي گرامي
    8- بردگي در اسلام , صادق ايرجي
    ویرایش توسط عمار : ۱۳۸۹/۱۱/۱۹ در ساعت ۱۹:۱۰
    كنيزان

    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی معارف قرآن



  6. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    1,384
    مورد تشکر
    74 پست
    حضور
    13 روز 20 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط zarif razavi نمایش پست
    در كل برداشتم از قرآن اينطور است كه به نوعي كنيزان ارزش كمتري نسبت به زنان آزاد داشتند آيا درست برداشت كردم.لطفا راهنماييم كنيد.
    در توضیح بیشتر این سوالتون دوباره عرض کنم که نحوه رفتار با اسیر در بینش اسلام برخلاف رفتار دیروز و امروز غرب، رفتاری تکریمی است. امام علی(علیه السلام) به غلام خود «قنبر» می‏فرمود: «من از خدای خود شرم دارم که لباسی بهتر از تو بپوشم، زیرا رسول خدا(صلی الله علیه و آله) می‏فرمود: از آنچه خودتان می‏پوشید بر آنها بپوشانید و از آنچه خود می‏خورید به آنها غذا دهید.(بحارالانوار، ج74/144)
    امام صادق(علیه السلام) می‏فرماید: «هنگامی که پدرم به غلامی دستور انجام کاری می‏داد ملاحظه می‏کرد اگر کار سنگینی بود بسم اللَّه می‏گفت و خودش وارد عمل می‏شد و به آنها کمک می‏کرد.» (همان/142)
    در صدر اسلام پیامبر اكرم(صلی الله علیه و آله) در مورد مخاطب قرار دادن بردگان به مسلمانان توصیه فرمودند كه:
    «هیچ كس در خطاب به بردگان خود، از كلمه «عبد» و «امه‏» استفاده نكند بلكه از كلمه «فتی‏» (جوانمرد) و «فتاة‏» استفاده كند.» (زبدة الاحکام/376)
    در سراسر روایات اسلامی توصیه به استحباب آزادی بردگان و احسان به آنان است. و خداوند در قرآن كریم، احسان به بردگان را در كنار احسان به والدین و دیگر بستگان و ذوی الحقوق توصیه فرموده است.(نساء/36)
    پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) روزى مردى را سوار بر مركبش دید كه غلامش پشت سر او پیاده در حرکت بود. آن حضرت فرمود: «غلامت را هم سوار كن، او برادر تو است و روح او مثل روح تو». (به نقل از تاریخ بردگى، ص 74)


    در دوران تربیت اسلامی که بردگان مسیر خود را طبق برنامه حساب شده اسلام به سوی آزادی می‏پیمایند، اسلام برای احیای حقوق آنها اقدامات وسیعی کرده و شخصیت انسانی آنان را احیاء نموده است تا آنجا که از نظر شخصیت انسانی هیچ تفاوتی میان بردگان و افراد آزاد نمی‏گذارد و معیار ارزش را همان تقوا قرار می‏دهد بر این اساس به بردگان اجازه می‏دهد همه گونه پستهای مهم اجتماعی را عهده‏دار شوند، تا آنجا که بردگان می‏توانند مقام مهم قضاوت را بر عهده بگیرند.(شرایع الاسلام/کتاب القضاء)
    اعتراض: اگر اینگونه است پس چرا این عده مانند برده ها دارای محدودیتهایی در زندگی هستند.
    پاسخ: فراموش نشود که اینها انسانهایی مظلوم و بی گناه نیستند. اینان اسیران جبهه جنگند که اگر به دست غیر مسلمانها افتاده بودند الان یا اعدام شده بودند و یا در زندانهای تنگ و تاریک و در بدترین وضعیت زیستی مشغول دست و پنجه نرم کردن با مرگ بودند.

    به غیر از تشویقهای فراوانی که اسلام برای آزادی اسیران دارد دستوراتی نیز برای رهایی آنها صادر کرده است: کفاره برخی گناهان شایع بین مردم (92/نساء،89/مائده،3/مجادله)؛ از راه قراردادی که با سرپرست خود می بندد.(33/نور) .
    كنيزان

    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی معارف قرآن



  7. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    1,856
    تشکر:
    1
    حضور
    2 روز 19 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی معارف قرآن نمایش پست
    كساني در جنگ با اسلام به عنوان دين حق اسير شده باشند و پرواضح است كسي كه به خداوند رحمان كفر ورزيده است و باز به اين حد هم بسنده نكرده است بلكه با دين حق مبارزه مي نمايد. آيا حق حيات براي اين گروه قائل شدن , جز از روي تفضل الهي است ؟! معذ لك , اسلام حق حيات اينان را تضمين كرده، كشتن اسير را جز در شدت درگيري و در معركه جنگ روا ندانسته است , لكن بايد اين افرادي كه از آزادي عمل خود سوء استفاده نموده عليه دين خدا قيام نموده در نبرد عليه دين خدا و مؤمنين به آن شركت جسته است , دايره فعاليت هايشان و آزادي آنها محدود گردد. (با وجود اين آموزه هاي بسياري در اسلام براي رهايي آنان ارائه نموده است و براي تحقق اين آموزه ها نيز پاداش بسيار زيادي قرار داده است).
    پس كسي كه كافر حربي است يعني به جنگ عليه مسلمين پرداخته و شروع كننده جنگ است، احترامي از نظر اسلام ندارد، زيرا اولا؛ زير بار منطق و دين حق نرفته و در مواجه با حقائق به لج بازي پرداخته است و ثانيا؛ به جنگ مسلحانه با مسلمين روي آورده.
    و شخصي كه با اختيار خود كرامت انساني خويش را پاي مال مي نمايد و خود را در حد يك حيوان درنده تنزل مي دهد (حيوان از آن جهت كه زير بار حق و منطق نرفته و درنده از اين جهت كه به جنگ با مسلمين پرداخته) نبايد انتظار داشته باشد كه اسلام براي او شرافت و ارزش قائل باشد.
    براي چنين اشخاصي در دين چيزي به نام كمپ اسراء كه به راحتي بخورند و بخوابند در نظر نگرفته بلكه بايد به عنوان مستخدم در اختيار مسلمين قرار گيرد و اين حكم چندين فايده دارد:
    1. موجب تنبيه و جريمه اين اشخاص مي گردد.
    2. نگهداري آنها هزينه اي را براي حكومت اسلامي در بر ندارد.
    3. در اثر معاشرت با مسلمين با فرهنگ و احكام اسلامي آشنا مي شوند و لذا اغلب آنان در طول تاريخ مسلمان شده اند.
    با اين وجود راه هاي گوناگوني را براي آزادي آنها پيش بيني نموده.

    با عرض سلام و تشکر از پاسخگوی محترم و توضیحات کامل ایشان واژه برده و ان نوع برده داری که ما اکنون در جامعه میشناسیم مربوط به قرن 16 است که انسانها را به اجبار می ربودند و برده میکردند ولی در ان زمان چون مکانی برای نگهداری اسرا نبوده انان را به عنوان بنده یا کنیز میکردند پس واژه انچه که ما امروز به عنوان برده میشناسیم در ان زمان نبوده
    ویرایش توسط بیطرف منصف : ۱۳۸۹/۱۱/۱۸ در ساعت ۲۲:۴۷
    خداوندا چنانم کن که خواهی/ نجاتم ده از این بندو تباهی
    ببین بزمی که افتاده به چاهی/ ندارد غیر تو امید و راهی
    رهرو عشقم عبادت را ز طاعت میکنم
    ترک دنیا میکنم بر خلق خدمت میکنم
    بهترین پارسایی پنهان داشتن پارسایی است

    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ
    اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد چرا چيزى مى‏گوييد كه انجام نمى‏دهيد

    التماس دعا بزمئ


  8. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    198
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    1 روز 13 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی معارف قرآن نمایش پست
    سلام مجدد
    دوست عربر نظام هاي اجتماعي در هر دوران تابعي از مجموعه شرايط اقتصادي , سياسي , فرهنگي و ... مي باشد. همان گونه كه امروزه نظام كارگري و كارفرمايي و ... در جهان حاكم است و شرايط اقتصادي , اجتماعي , فرهنگي خاص آن را ايجاب نموده است . تا چند قرن پيش در تمامي جهان نظام برده داري روش مناسب براي اداره امور آن دوران بوده است ; به گونه اي كه هيچ نظامي در شرايط آن روز امكان جايگزيني آن را نداشته است . از اين رو مناسب ترين شيوه در شرايط آن روز, شيوه برده داري بوده است . بررسي زمينه هاي اين موضوع بسيار وسيع و گسترده و از مجال اين پاسخ خارج است . اسلام نيز با توجه به اينكه تغيير اساسي در سيستم اجتماعي آن روز نه ضروري بوده و نه ممكن , به اصل اين مسائله صحه گذاشت , ولي با وضع قوانين در چند جهت حركت كرده است :
    1- تأمين حقوق افراد با وضع قوانين در مورد كيفيت استرقاق (بنده گرفتن) و تحريم آن جز در موارد خاص.
    2- وضع قوانين در جهت حمايت از حقوق بردگان و تنظيم روابط صحيح بين مالك و برده .
    3- ترغيب مردم به آزادسازي بردگان و وضع قوانيني براي حصول اين مقصود (مانند كفارات و شرايط عتق ). در مجموع اسلام شرايطي را براي بردگان فراهم ساخت كه آنان به مقامات و درجات مهم علمي و سياسي در جامعه اسلامي دست يافتند و حتي مدت ها حكومت ((مماليك )) بر بسياري از نقاط كشورهاي اسلامي پديدار شد. در حقيقت اسلام با فراهم آوردن شرايط انساني و عاطفي براي زندگي بردگان , بردگان را از سراسر دنيا مشتاق به پيوستن به جامعه اسلامي نمود و آنان در بازگشت به موطن خود همراه با آزادي، مبلغ و مروج اسلام مي شدند.
    اسلام راه برده شدن افراد آزاد را مسدود كرد و از سوي ديگر راه آزادي بردگان را گشود و مسلما" يكي از عوامل دگرگوني نظام بردگي در جهان , نقش اسلام در اين زمينه بوده است . كنيزها نيز در اين بين مشمول همين قاعده و قانون بوده اند. آنان از كشورهاي ديگر كه در جنگ با مسلمانان اسير مي شدند, و يا به صورت تجاري وارد ممالك اسلامي مي گشتند, با فرهنگ اسلامي و مزاياي نجات بخش آن آشنا شده و بسياري از آنان همانند ديگر مردم در جامعه اسلامي زندگي مي كردند و مالكيت كنيز در حكم عقد ازدواج بود و موجب محرميت به مالك آن مي گرديد. بجاست بدانيم كه مادر برخي از ائمه ما كنيز بوده اند, حتي مادر امام زمان (عج ) نيز كنيزي رومي بوده است .
    سخن در اين مقوله بسيار گسترده مي باشد. اما توجه به اين نكته مهم است كه تنها عاملي كه در اسلام مجوز استرقاق (گرفتن بنده و كنيز) است موردي است كه كساني در جنگ با اسلام به عنوان دين حق اسير شده باشند و پرواضح است كسي كه به خداوند رحمان كفر ورزيده است و باز به اين حد هم بسنده نكرده است بلكه با دين حق مبارزه مي نمايد. آيا حق حيات براي اين گروه قائل شدن , جز از روي تفضل الهي است ؟! معذ لك , اسلام حق حيات اينان را تضمين كرده، كشتن اسير را جز در شدت درگيري و در معركه جنگ روا ندانسته است , لكن بايد اين افرادي كه از آزادي عمل خود سوء استفاده نموده عليه دين خدا قيام نموده در نبرد عليه دين خدا و مؤمنين به آن شركت جسته است , دايره فعاليت هايشان و آزادي آنها محدود گردد. (با وجود اين آموزه هاي بسياري در اسلام براي رهايي آنان ارائه نموده است و براي تحقق اين آموزه ها نيز پاداش بسيار زيادي قرار داده است).
    پس كسي كه كافر حربي است يعني به جنگ عليه مسلمين پرداخته و شروع كننده جنگ است، احترامي از نظر اسلام ندارد، زيرا اولا؛ زير بار منطق و دين حق نرفته و در مواجه با حقائق به لج بازي پرداخته است و ثانيا؛ به جنگ مسلحانه با مسلمين روي آورده.
    و شخصي كه با اختيار خود كرامت انساني خويش را پاي مال مي نمايد و خود را در حد يك حيوان درنده تنزل مي دهد (حيوان از آن جهت كه زير بار حق و منطق نرفته و درنده از اين جهت كه به جنگ با مسلمين پرداخته) نبايد انتظار داشته باشد كه اسلام براي او شرافت و ارزش قائل باشد.
    براي چنين اشخاصي در دين چيزي به نام كمپ اسراء كه به راحتي بخورند و بخوابند در نظر نگرفته بلكه بايد به عنوان مستخدم در اختيار مسلمين قرار گيرد و اين حكم چندين فايده دارد:
    1. موجب تنبيه و جريمه اين اشخاص مي گردد.
    2. نگهداري آنها هزينه اي را براي حكومت اسلامي در بر ندارد.
    3. در اثر معاشرت با مسلمين با فرهنگ و احكام اسلامي آشنا مي شوند و لذا اغلب آنان در طول تاريخ مسلمان شده اند.
    با اين وجود راه هاي گوناگوني را براي آزادي آنها پيش بيني نموده.
    براي مطالعه بيشتر ر . ك :
    1- تفسير الميزان، علامه طباطبايي، ج 6 (عربي) ج 12 (فارسي) ، ذيل آيت 116 تا 120 (سخني درباره بردگي و بردگي گرفتن)
    2- اسلام و مسأله آزادي , بردگي , موسوي زنجاني
    3- از بردگي روم قديم تا ماركسيسم , حجتي كرماني
    4- فرآورده هاي ديني , ناصر مكارم
    5- برده داري در روم باستان , بيدار فكر
    6- حقوق بشر, اسدالله مبشري
    7- نگاهي به بردگي , محمد علي گرامي
    8- بردگي در اسلام , صادق ايرجي
    با سلام مجدد
    بسيار ممنون بخاطر توضيحات مفيدتون.ولي براي من يه جاي اشكالي است.خيلي از كساني كه اسير شدند اصلا قصد دشمني با دين اسلام نداشتند و چون مسلمانان حمله كردند آن ها اسير شدند.قصد خيلي از مسلمانان هم تبليغ دين نبود نمونش هم خيلي واضحه.اكثر كساني كه حمله مي كردند دشمنان اهل بيت بودند.مادر امام زمان هم اصلا قصد دشمني با اسلام نداشت و در كل مي توانيم بگيم زنان كاري از دستشون در جنگ ها بر نمي آيد(البته در زمان گذشته)و آن ها را اصلا در جنگ ها شركت نمي دادند.به نظر من مسلمانان بعد از تسخير شهر هايي كه صلح نميكردند زنان آن ها اسير مي كردند در صورتي كه ممكن بود آن زنان از جمله زنان پارساي زردشتي يا مسيحي بودند.
    در آرزوي پيوستن جز به بينهايت


  9. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    1,856
    تشکر:
    1
    حضور
    2 روز 19 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط zarif razavi نمایش پست
    با سلام مجدد
    بسيار ممنون بخاطر توضيحات مفيدتون.ولي براي من يه جاي اشكالي است.خيلي از كساني كه اسير شدند اصلا قصد دشمني با دين اسلام نداشتند و چون مسلمانان حمله كردند آن ها اسير شدند.قصد خيلي از مسلمانان هم تبليغ دين نبود نمونش هم خيلي واضحه.اكثر كساني كه حمله مي كردند دشمنان اهل بيت بودند.مادر امام زمان هم اصلا قصد دشمني با اسلام نداشت و در كل مي توانيم بگيم زنان كاري از دستشون در جنگ ها بر نمي آيد(البته در زمان گذشته)و آن ها را اصلا در جنگ ها شركت نمي دادند.به نظر من مسلمانان بعد از تسخير شهر هايي كه صلح نميكردند زنان آن ها اسير مي كردند در صورتي كه ممكن بود آن زنان از جمله زنان پارساي زردشتي يا مسيحي بودند.
    با عرض سلام
    در مورد اینکه فرمودید که چون مسلمانان حمله كردند آن ها اسير شدند.قصد خيلي از مسلمانان هم تبليغ دين نبود نمونش هم خيلي واضحه.اكثر كساني كه حمله مي كردند دشمنان اهل بيت بودند.
    خود جواب خود را داداید به نظر اهل بیت انان اصلا مسلمان نبودند و اگر انان در راه دین فتنه درست نکرده بودند اصلا حمله در کار نبود و همانطور که بحرین و یمن که در ان زمان جز قلم رو ایران بود در سال 10 هجری مسلمان شدند خیلی از کشورها به اسلام میپیوستند اگر شما قانون اسلام را نگاه کنید تمام قانون اسلام مبنی بر دفاع است و در زمان پیامبر و حضرت علی(ع) هیچ وقت مسامانان شروع کنند جنک نبودند و در مساله بعدی در زمان قدیم همراه با لشکر کشیها رنانی بودند که به عنوان تشویق کنندگان سربازان انها را ترغیب به جنک علیه دشمن میکردند و انان زمانی که اسیر میشدند به عنوان کنیز استفاده میشدند البته اسلام ناب اهل بیت حمله به مردم بی کناه را حرام میداند و کرفتن برده و کنیز از این راه را اشتباه
    خداوندا چنانم کن که خواهی/ نجاتم ده از این بندو تباهی
    ببین بزمی که افتاده به چاهی/ ندارد غیر تو امید و راهی
    رهرو عشقم عبادت را ز طاعت میکنم
    ترک دنیا میکنم بر خلق خدمت میکنم
    بهترین پارسایی پنهان داشتن پارسایی است

    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ
    اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد چرا چيزى مى‏گوييد كه انجام نمى‏دهيد

    التماس دعا بزمئ

  10. تشکرها 2


  11. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۹
    نوشته
    35
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    7 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    پس نتیجه میگیریم که کار اون دسته از مسلمون هایی که زنان و به طور کلی افراد بیطرف در جنگ و بی گناه را به اسارت
    و بردگی میگرفتند حتی از لحاظ اسلام هم نادرست و غیرشرعی بوده و به ناحق به آنها ستم میکردند.
    درسته؟

  12. تشکرها 2


  13. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    1,384
    مورد تشکر
    74 پست
    حضور
    13 روز 20 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط zarif razavi نمایش پست
    با سلام مجدد بسيار ممنون بخاطر توضيحات مفيدتون.ولي براي من يه جاي اشكالي است.خيلي از كساني كه اسير شدند اصلا قصد دشمني با دين اسلام نداشتند و چون مسلمانان حمله كردند آن ها اسير شدند.قصد خيلي از مسلمانان هم تبليغ دين نبود نمونش هم خيلي واضحه.اكثر كساني كه حمله مي كردند دشمنان اهل بيت بودند.مادر امام زمان هم اصلا قصد دشمني با اسلام نداشت و در كل مي توانيم بگيم زنان كاري از دستشون در جنگ ها بر نمي آيد(البته در زمان گذشته)و آن ها را اصلا در جنگ ها شركت نمي دادند.به نظر من مسلمانان بعد از تسخير شهر هايي كه صلح نميكردند زنان آن ها اسير مي كردند در صورتي كه ممكن بود آن زنان از جمله زنان پارساي زردشتي يا مسيحي بودند.
    با سلام به شما بزرگوار
    درمورد این سوالتان چند تا نکته عرض میکنم:



    1- همانطور که دوستمون هم فرمودند باید دقت کنیم که این مسئله برای کفار محارب مطرح بوده است که بر ضد اسلام شمشیر می کشیدند.

    2. برای ما رفتار و کردار مسلمانان و حتی فرمانروایان مسلمان در طول قرنها ملاک نیست. ملاک ما پیامبر خدا(ص) و معصومین(ع) هستند و اینکه بعض مسلمانان و فرمانروایان و جبارانی که بر مسلمین حکومت میکردند چگونه با اسرا رفتار مینمودند برای ما به هیچ وجه ملاک نیست. بلکه رفتار پیامبر و اهل بیت ملاک می باشد.در خیلی از احکام دین بعضی مسلمانان بر عکس دستور الهی عمل می کنند اما این دلیل بر این نیست که ما کل حکم را برداریم.


    3.اسیر گرفتن آنها باعث میشد هم بی سرپرست نمانند و هم با فرهنگ اسلامی تربیت شوند. بخصوص که حقوق برده در اسلام بسیار بالاتر از حقوق برده در سایر مکاتب است.






    كنيزان

    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی معارف قرآن



  14. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    198
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    1 روز 13 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی معارف قرآن نمایش پست
    با سلام به شما بزرگوار
    درمورد این سوالتان چند تا نکته عرض میکنم:



    1- همانطور که دوستمون هم فرمودند باید دقت کنیم که این مسئله برای کفار محارب مطرح بوده است که بر ضد اسلام شمشیر می کشیدند.

    2. برای ما رفتار و کردار مسلمانان و حتی فرمانروایان مسلمان در طول قرنها ملاک نیست. ملاک ما پیامبر خدا(ص) و معصومین(ع) هستند و اینکه بعض مسلمانان و فرمانروایان و جبارانی که بر مسلمین حکومت میکردند چگونه با اسرا رفتار مینمودند برای ما به هیچ وجه ملاک نیست. بلکه رفتار پیامبر و اهل بیت ملاک می باشد.در خیلی از احکام دین بعضی مسلمانان بر عکس دستور الهی عمل می کنند اما این دلیل بر این نیست که ما کل حکم را برداریم.


    3.اسیر گرفتن آنها باعث میشد هم بی سرپرست نمانند و هم با فرهنگ اسلامی تربیت شوند. بخصوص که حقوق برده در اسلام بسیار بالاتر از حقوق برده در سایر مکاتب است.




    با سلام مجدد
    ولی موضوعی که ذهنم را مشغول کرده اینست که امامان ما با اینکه می دیدند خیلی از این افراد به اشتباه اسیر گرفته شدند چرا آن ها را خریداری می کردند؟
    در آرزوي پيوستن جز به بينهايت

صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود