صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آیا تنها پیامبر باوران به وجود خدا ایمان دارند ؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۹
    نوشته
    895
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    19 دقیقه
    دریافت
    15
    آپلود
    0
    گالری
    1

    آیا تنها پیامبر باوران به وجود خدا ایمان دارند ؟




    بنام خدا وند دانشمدار

    با درود بر راستجویان گرامی

    پرسشی هست که مدتها مرا مشغول کرده که چرا برخی از کسانی که

    به نبوت( ضرورت پیامبری) اعتقاد دارند فکر می کنند

    که هرکسی که به نبوت اعتقاد نداشته باشد

    پس به خدا نیز اعتقاد ندارد
    ؟؟


    این چه نتیجه گیری غیر منطقی است که برخی در آن هم اصرار دارند ؟؟


    چرا ذره ای فکر نمی کنند که این موضوع هم ممکن است که خدایی باشد

    و لی پیامبر ویژه و برگزیده ای مذهبی در کار نباشد

    چرا اعتقاد به وجود آفریننده و پرورنده ی پهنه ی بیکران هستی را منوط

    به پذیرش ضرورت وجود مخلوقهای مردنی می کنند


    آیا این شرک برای خدا نیست ؟؟؟

    بله !!!چون تو فلان بشر را قبول نداری پس خدا را قبول نداری ؟؟؟

    شگفتا ازین استدلال ؟؟

    مگر وجود خدا شریک وجود فلان بشر است ؟؟؟



  2. تشکر


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    2,042
    مورد تشکر
    5 پست
    حضور
    2 روز 23 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با سلام و عرض ادب

    با تشكر از سوالات شما بنده در پاسخ به فرمايشات حضرت عالي به ذكر ديدگاه امام خميني (قدس سره) بسنده مي كنم:


    ارسال رسل اقتضاى رحمت و حكمت حق[خداوند] چون ارحم الراحمين است ، رحمت واسعه و حكمت بالغه اش ‍ اقتضا مى كند كه طرق هدايت و راه خير و شر و زشت و زيبا را به ما بنماياند، و پرتگاههاى راه انسانيت و لغزشگاههاى طريق سعادت را به ما ارائه دهد.(چهل حديث صفحه 43)

    تجلى رحمت حق در هدايت انبيا
    از صدر عالم تاكنون ، تمام انبيا يك جلوه رحمتى بوده است از خداى تبارك و تعالى و چنانچه موجوديت همه ما جلوه رحمت حق تعالى است . همين طور « هدايت » خداوند تبارك و تعالى به واسطه انبيا يك رحمت بزرگى است بر همه ، رحمة للعالمين (و ما ارسلناك الا رحمة للعالمين ؛ اى رسول ، ما تو را نفرستاديم مگر آنكه براى اهل عالم رحمت باشى «انبياء 107») است ، پيغمبر و همه انبيا رحمت بوده اند و اين براى اين است كه اين بشر متوجه نيست ، جاهل است نمى داند چه خبر است آن طرف ، نمى داند كه راه انسانيت را اگر طى نكند چه خواهد گذشت بر او. از اين جهت آنهايى كه راه را مى دانند، مى دانند كه اين بشر به چه ظلالتى مى افتد و به چه زحمتهايى دچار مى شود از اعمال خودش . (بيانات امام در ديدار با اعضاى هيات دولت ، صحيفه نور جلد: 16 صفحه 2)

    تجلى رحمت حق در ارسال انبيا
    خداوند به همه بندگان خودش رحمت دارد و همين رحمت موجب ايجاد بندگان و فراهم كردن اسباب رفاه و زندگى آنها و همين رحمت موجب فرستادن انبياء بزرگ است . رحمت خدا اقتضا دارد كه بندگان خدا را هم در دنيا و هم در آخرت به سعادت برساند، تمام اسباب سعادت را مادى و معنوى فراهم فرموده است . (بيانات امام در جمع گروهى از مردم استان خراسان . صحيفه نور جلد: 9 صفحه 6)

    بعثت انبيا مظهر رحمت رحيميه
    انسان سالك را به طريق كلى دو طريق است براى وصول به مقصد اعلى و مقام قرب ربوبيت : يكى از آن دو، كه مقام اوليت و اصالت دارد، سير الى اللّه است به توجه به مقام رحمت مطلقه و خصوصا رحمت رحيميه كه رحمتى است كه هر موجودى را به كمال لايق خود مى رساند. و از شعب و مظاهر رحمت رحيميه ((بعث انبيا و رسل )) - صلوات اللّه عليهم - است كه هاديان سبل و دستگير بازماندگانند؛ بلكه در نظر اهل معرفت و اصحاب قلوب ، دار تحقق صورت رحمت الهيه است ، و خلايق دائما مستغرق بحار رحمت حقند و از آن استفاده نمى كنند. (آداب الصلوة صفحه 66)




  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    2,042
    مورد تشکر
    5 پست
    حضور
    2 روز 23 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0




    ضرورت بيان طرق سعادت و شقاوت

    ببايد دانست كه از براى نفوس ، صحت و مرض و صلاح و فساد و سعادت و شقاوتى است كه پى بردن به طرق آن و دقايق مصالح و مفاسد آن براى احدى جز ذات مقدس حق ممكن نيست ؛ ناچار در نظام اتم كه - احسن نظام است - و قبل از اين معلوم شد كه منظم آن حكيم اعلى الاطلاق است و واقف بر همه امور است ، تعليم طرق سعادت و شقاوت و هدايت راه صلاح و فساد و اعلام طرق علاج نفوس ممتنع است اهمال شود؛ زيرا كه در اهمال آن يا نقص در علم لازم آيد، يا نقص در قدرت ، يا بخل و ظلم بى جهت . معلوم شد كه ذات مقدس مبداء از تمام اينها برى است ؛ او كامل على الاطلاق و مفيض على الاطلاق است . و در اهمال هدايت طرق سعادت و شقاوت خللى عظيم در حكمت وارد آيد و فساد و اختلال بزرگ بر نظام و مملكت آشكار شود.

    پس ، در نظام اتم لازم شد كه طريق سعادت و شقاوت و طرق هدايت را اعلام فرمايد. و از اين بيان دو نتيجه واضحه حاصل شد: يكى آنكه شريعت ، كه عبارت از نسخه اصلاح امراض نفسانيه است ، جز پيش ذات مقدس حق نيست . و ديگر آنكه حق تعالى اعلام آن را ناچار مى فرمايد. و معلوم است يك چنين مقصد بزرگ و علم كامل دقيقى كه عقل عقلا از ادراك آن عاجز است و ربط ملك و ملكوت و تاءثير صور ملكيه در باطن نفس را احدى نداند، لابد بايد به طريق وحى و الهام واقع شود؛ يعنى بايد به تعليم حق باشد. و واضح است كه تمام افراد بشر قابل اين خلعت نيستند و استعداد اين مقام و انجام اين وظيفه را ندارند، و در هر چند قرن يكى پيدا شود كه لايق يك همچو وظيفه باشد و بتواند يك همچو مقصد بزرگى را انجام دهد. حق تعالى او را مبعوث فرمايد كه طرق سعادت و شقاوت را به بشر بفهماند و مردم را به صلاح خود آگاه نمايد. و اين عبارت از «نبوت عامه » است .(چهل حديث - صفحه 200)




  6. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    2,042
    مورد تشکر
    5 پست
    حضور
    2 روز 23 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0



    آشنا ساختن بشر با غيب و جهان آخرت
    يارى عقل در بالفعل كردن استعدادها

    بدانكه نفوس انسانيه در بدو ظهور و تعلق آن به ابدان و هبوط آن به عالم ملك در جميع علوم و معارف و ملكات حسنه و سيئه ، بلكه در جميع ادراكات و فعليات بالقوه است و كم كم رو به فعليت گذارد به عنايت حق - جل و علا -. و ادراكات ضعيفه جزئيه اول در او پيدا شود، از قبيل احساس لمس و حواس ظاهره ديگر الاخس فالاخس ؛ و پس از آن ادراكات باطنيه نيز به ترتيب در او حادث گردد. ولى در جميع ملكات باز بالقوه باشد، و اگر در تحت تاءثيراتى واقع نشود به حسب نوع ، ملكات خبيثه در او غالب شود و متمايل به زشتى و ناهنجارى گردد؛ زيرا كه دواعى داخليه از قبيل شهوت و غضب و غير آن او را طبعا به فجور و تعدى و جور دعوت كند؛ و پس از تبعيت آنها به اندك زمانى حيوانى بس عجيب و شيطانى بى اندازه غريب گردد. و چون عنايت حق تعالى و رحمتش شامل حال فرزند آدم در ازل بود، دو نوع از مربى و مهذب به تقدير كامل در او قرار داد كه آن دو به منزله دو بال است از براى بنى آدم كه مى تواند به واسطه آنها از حضيض ‍ جهل و نقص و زشتى و شقاوت به اوج علم و معرفت و كمال و جمال و سعادت پرواز نمايد و خود را از تنگناى ضيق طبيعت به فضاى وسيع ملكوت اعلى رساند.

    و اين دو يكى «مربى باطنى » كه «قوه عقل و تمييز» است ؛ و ديگرى «مربى خارجى » كه «انبيا» و راهنمايان طرق سعادت و شقاوت مى باشند. و اين دو هيچ كدام بى ديگرى انجام اين مقصد ندهند، چه كه عقل بشر خود نتواند كشف طرق سعادت و شقاوت كند و راهى به عالم غيب و نشئه آخرت پيدا كند، و هدايت و راهنمايى پيمبران بدون قوه تميز و ادراك عقلى مؤ ثر نيفتد. پس ، حق تبارك و تعالى اين دو نوع مربى را مرحمت فرموده كه به واسطه آنها تمام قواى مخزونه و استعدادات كامله در نفوس به فعليت تبديل پيدا كند. و اين دو نعمت بزرگ را حق تعالى براى امتحان بشر و اختبار آنها مرحمت فرموده ؛ زيرا كه بدين دو نعمت ممتاز شوند افراد بنى نوع انسان از يكديگر، و سعيد و شقى و مطيع و عاصى و كامل و ناقص از هم جدا شوند. (چهل حديث - صفحه 237)




  7. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    2,042
    مورد تشکر
    5 پست
    حضور
    2 روز 23 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0



    انبيا مددگران عقل براى تعديل قوا

    قوايى كه انسان دارد به ترتيب در او حاصل مى شود، حال اگر قوا آزادى داشته باشند و بدون تقيد به قيدى كار كنند، فساد به دنبال دارد، پس لازم است قوا تحت يك ميزان صحيح وارد شوند و در هر اقتضايى كه دارند و به هر چيزى كه مايلند، با اجازه و رخصت عمل كنند، چرا كه اينها قدرت تمييز ندارند تا بفهمند كه در بعضى از موارد اقتضايشان باعث فساد و اختلال نظام و اقتحام در مهلكه است . در نتيجه ، قوه ديگرى لازم است كه نيروى ناصحه و عاقله و مميزه باشد و اين قوه در مملكت بدن ، بعد از قواى مذكور حاصل مى شود، و چون بعد از آنها حاصل مى شود غلبه اش بر آن قوا دشوار است ، زيرا قوه عقليه بايد طورى مستقر شود، كه آنها را تحت تسخير حكومت خود بياورد و حال آنكه آنها قبلا مستقر شده اند و خودشان را با تمام توابع در صفحه قلب گسترده اند. پس ، غلبه و تسلط بر اينها مشكل است و بدون ارتياض نفس ممكن نيست و ارتياض نفس به ضعف كشاندن اينهاست ، چون اين قوا سابقه تصرف در قلب دارند و خارج كردن ريشه هاى اينها از قلب ، امر مشكلى است . بنابراين ، قوه تمييز و عقل به تنهايى كافى نيست ؛ لذا حضرت احديت ، انبيا و مرسلين و اولياءاللّه و علماى باللّه را براى اعتضاد اين قوه فرستاده تا بتوانند آنها را لجام كنند و تحت فرمان عقل ، بلكه عقل كل و دستور شرع درآورند. (تقريرات اسفار)

    ارسال انبيا براى فعليت مراتب انسانى

    در ميان همه موجوداتى كه در اين طبيعت موجود هستند انسان اختصاصاتى دارد كه ساير موجودات ندارند - انسان - يك مرتبه باطن ، يك مرتبه عقليت ، يك مرتبه بالاتر از مرتبه عقل در انسان به قوه هست ، از اول در سرشت انسان هست كه اين انسان از عالم طبيعت سير مى كند تا برسد به آنجايى كه وهم ماها نمى تواند برسد و همه اينها محتاج به تربيت است . همانطورى كه تربيت هاى مناسب با طبيعت هست ، تربيت هاى مناسب با مراتب ديگرش هم هست كه بعضيهايش را بشر مى تواند مطلع بشود و بعضيهايش را و بيشترش را بشر نميتواند مطلع بشود. اطلاع را خداى تبارك و تعالى دارد و بعث انبياء براى اين است كه اين بشر اين چيزهايى را كه اطلاع ندارد، اين مراتب از انسانيت را كه خود بشر مطلع نيست و كيفيت تربيت را (تا اطلاع بر خود درد و دوا نباشد نمى شود معالجه كرد) انبياء آمدند تا اين انسان را به آن مراتبى كه كسانى ديگر، علماى طبيعت نمى توانند اين مراتب را اطلاع پيدا كنند و تربيت كنند انسان را، اين مراتب را تربيت بدهند و نمو و مورد ارتقاء بدهند. چون انسان قابليت اين را دارد كه تربيت بشود و آن مراتب مافوق طبيعت را هم پيدا بكند و كسى نيست كه به انسان اين نحو تربيت را بكند، خداى تبارك و تعالى انبياء را مامور فرمودند كه اينها بيايند و تربيت كنند اين انسان را كه برسد به آن مراتب مافوق طبيعت و هر چيزى كه در آن قابليت هست فعليت پيدا بكند و تربيت يك تربيت الهى بشود.

    (بيانات امام در مورد ابعاد سياسى - عبادى احكام اسلام - صحيفه نور جلد: 2 صفحه 231)





  8. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۹
    نوشته
    557
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    5 روز 17 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    14
    آپلود
    0
    گالری
    34



    سلام وعرض ادب خدمت پاسخگوی کلامی محترم
    ضمن تشکر از پاسخ مبسوط شما
    که مبین نظر شما بر اقامه دلایل نبوت است
    به نظر من سوال اصلی جناب غلامعلی نوری این است که:
    ایمان به خدا داشتن متوقف و معطل به ظهور پیامبران است؟

    اگر دایره تعریف خدا را از زبان ابناء بشر گسترده تر کنیم .
    بسیار اقوام در شرق و غرب عالم هستند که مدعی شناخت خدا ولی با اسامی و صفات متفاوت هستند .
    و این شناختشان مدیون پیامبران نیست

    متشکرم
    ویرایش توسط متحیر : ۱۳۸۹/۱۱/۲۰ در ساعت ۰۷:۳۳


  9. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۹
    نوشته
    895
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    19 دقیقه
    دریافت
    15
    آپلود
    0
    گالری
    1



    نقل قول نوشته اصلی توسط متحیر نمایش پست
    بسیار اقوام در شرق و غرب عالم هستند که مدعی شناخت خدا ولی با اسامی و صفات متفاوت هستند .
    و این شناختشان مدیون پیامبران نیست
    با درود بر دوستان و متحیر گرامی

    سوال را از زاویه دیگری مطرح می کنم

    اگر واقعا این طور است که شما می گویید و پیامبران برای هدایت بشر لازم بوده و برای راهنمایی او فرستاده شده اند

    جلوه ی عملی و بکار گرفته شده ی این 124000 پیامبری که می گویند آمده برای بشر کجاست ؟؟؟

    کجا بشر هدایت شده ؟؟؟

    آیا بت پرستی ریشه کن شده است ؟
    آیا همجنس بازی محو شده است ؟
    آیا دزدی و اختلاس از میان رفته ؟؟
    آیا قتل به تاریخ پیوسته ؟؟
    آیا ...و آیا



    پس آیا فکر نمی کنید که کار خدا در فرستادن 124000 نفر ویژه بیهوده و بی نییجه بوده است ؟

    آیا برای اتمام حجت آنها را فرستاده است که هر کس فرمان نبرد به دروزخ افکنده می شود ؟؟

    اگر اینطور است پس خدای حکیم و مهربان ترین مهربانان !! انسان را برای عذاب کردن

    دوزخ رفتن آفریده است نه هدایت شدن !!

    آیا به نظر شما علی رغم این همه پیغمبر بشر هدایت شده است ؟؟ نمونه ی عینی آن را بیاورید ؟؟

    آیا غیر از این است که در اغلب به اتفاق جنگها و درگیریهایی که صلح و همزیستی
    بشری را بر هم می زند پای مذهب و تعالیم مذهبی در میان است ؟؟

    پس آیا 124000 پیامبر چه ارمغان عملی را برای بشر بر جای گذاشته اند ؟؟ جنگ یا صلح

    آیا فکر نمی کنید اصولا خدا با کسی حرف نزده و نماینده و یژه ای ندارد ؟؟

    چرا وقت ومقام خود با آن همه بزرگی را هدر داده و پیامبرانی بفرستد که نتیجه ای نداشته اند ؟؟؟

    اگر هم به زعم شما 124000 نماینده ی ویژه داشته است چکار عملی و معمول شده ای

    برای بشر انجام داده اند ؟؟

    آیا خدا کار بیهوده و بی نتیجه می کند ؟؟؟؟

    124000 پیامبر بفرستی و سود عملی نداشته و بشر سر انجام به دستورات تو و آنها اعتنایی نکند ؟؟

    پس نتیجه می گیریم از دو حالت خارج نیست

    نخست
    یا خدا کارش را بلد نبوده است و الکی وقت خود و124000 نفر را هدر داده

    دوم
    یا پیامبر تراشی همه اش بافته های ذهن بشر است

    گزینه ی اول عقلا و منطقاًدرست نیست

    پس نتیجه اینکه پیامبر ی به این معنی که نماینده ی خدای جهان آفرین بوده و با او حرف زده باشد

    اصلا وجود نداشته است

    ویرایش توسط غلامعلی نوری : ۱۳۸۹/۱۱/۲۰ در ساعت ۲۰:۲۶

  10. تشکر


  11. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    2,042
    مورد تشکر
    5 پست
    حضور
    2 روز 23 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط غلامعلی نوری نمایش پست



    کجا بشر هدایت شده ؟؟؟
    با سلام بر دوستان و سروران عزيز

    1ـ این ادّعا که بشر هدایت نشده است، به نحو کلّی، ادّعایی است باطل. مگر همه ی بشر گمراهند؟! پس این همه عرفا و حکما و مومنین و اولیاء الهی در طول تاریخ کیانند؟ پس این همه شهدا در طول تاریخ، در کدام راه شهید شده اند؟

    2ـ بسیاری از مردم، اگر چه صد در صد از انبیاء تبعیّت نکرده اند امّا چنین هم نیست که اصلاً از آنها تبعیّت نکرده باشند؟ مگر همه ی مردم در حدّ فرعون و ابوجهل و ابولهب هستند؟ اینکه مردم پاره ای از اصول الهی را مراعات می کنند ـ حتّی کفّار هم ـ ناشی از هدایتهای انبیاء است. اگر انبیاء نبودند، چه بسا بشر هزاران سال پیش به دست خودش منقرض شده بود. اگر در اطراف خود نظر نمایید، می بینید که حتّی افراد ظاهراً غیر مذهبی نیز صدها اصل مسلّم الهی را ـ که انبیاء تعلیم داده اند ـ هم باور دارند، هم در مقام عمل مراعات می کنند. اینکه مستکبران دنیا با تکیه بر شعار حقوق بشر سعی دارند مردم را بر ضدّ دشمنان خودشان بشورانند از کجا ریشه می گیرد؟ از اینجا که اکثریّت مردم دنیا، اعتقاد به عدالت و رعایت حقوق بشر دارند.




  12. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    2,042
    مورد تشکر
    5 پست
    حضور
    2 روز 23 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0



    3ـ انبیاء برای ابلاغ دستورات خدا و اتمام حجّت آمده اند؛ و در این راه، صد در صد موفّق بوده اند. اگر منظورتان از هدایت این است، انبیاء صد در صد موفّق بوده اند.

    « وَ إِنْ تُكَذِّبُوا فَقَدْ كَذَّبَ أُمَمٌ مِنْ قَبْلِكُمْ وَ ما عَلَى الرَّسُولِ إِلاَّ الْبَلاغُ الْمُبينُ ـ اگر شما تكذيب كنيد(جاى عجب نيست)، امتهايى پيش از شما نيز تكذيب كردند؛ در حالی که بر عهده ی رسول نیست مگر ابلاغ آشكار» (العنكبوت:18)

    امّا اگر خیال کرده اید که انبیاء آمده اند تا مردم را با زور و بدون اختیار خودشان به بهشت ببرند، خیالی است خام؛ که هیچ نبی و هیچ کتاب آسمانی آن را ادّعا نکرده است. کار رسول، راه نشان دادن است؛ همین و بس. معنای هدایت نیز همین است؛ هدایت یعنی راه نشان دادن. آنها آدرس بهشت و جهنّم را داده اند؛ حال مردم می خواهند بپذیرند و می خواهند نپذیرند.
    به تعبیر دیگر، کار نبی، هدایت نمودن است؛ و کار مردم، هدایت شدن (پذیرفتن هدایت). اگر مردم هدایت را نپذیرفتند، معنایش این نیست که انبیاء هدایت نکرده اند. اگر معلّم درس گفت ولی شاگرد گوش به حرف معلّم نداد و یاد نگرفت، نمی گویند معلّم درس نداده است؛ بلکه می گویند: شاگرد، درس نگرفته است.

    کار معلّم فقط درس دادن است؛ می خواهد کسی گوش بکند یا نکند. در یک کلاس مثلاً سی نفره، بیست نفر به درس معلّم گوش می دهند و علم می آموزند و ده نفر نمی آموزند. اینجا نمی گویند: معلّم درس نداده؛ بلکه می گویند: آن ده نفر درس نگرفته اند.





  13. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    2,042
    مورد تشکر
    5 پست
    حضور
    2 روز 23 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0



    هدایت نمودن، نصف کار است؛ و هدایت پذیری نصف دیگر کار. نصف نخست بر عهده ی انبیاء است که صد در صد انجام داده و صد در صد موفّق بوده اند؛ امّا نصف دیگر بر عهده ی مردم است؛ که برخی ها آن را صد در صد انجام داده اند، برخی دیگر صفر درصد گرفته اند؛ و باقی افراد نیز بین این دو قرار دارند.

    « قُلْ أَطيعُوا اللَّهَ وَ أَطيعُوا الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّما عَلَيْهِ ما حُمِّلَ وَ عَلَيْكُمْ ما حُمِّلْتُمْ وَ إِنْ تُطيعُوهُ تَهْتَدُوا وَ ما عَلَى الرَّسُولِ إِلاَّ الْبَلاغُ الْمُبينُ ـ بگو: خدا را اطاعت كنيد، و از پيامبرش فرمان بريد! و اگر سرپيچى نماييد، پيامبر مسئول اعمال خويش است و شما مسئول اعمال خود؛ امّا اگر از او اطاعت كنيد، هدايت خواهيد شد؛ و بر پيامبر چيزى جز رساندن آشكار نيست» (النور:54)
    « إِنَّا هَدَيْناهُ السَّبيلَ إِمَّا شاكِراً وَ إِمَّا كَفُوراً ـ ما راه را به او نشان داديم، خواه شاكر باشد(و پذيرا گردد) يا ناسپاسی کند» (الإنسان:3).

    کار خدا و پیامبران او، فقط راهنمایی است؛ یعنی فقط راه درست و نادرست را نشان می دهند؛ و هدایت نمودن یعنی همین. آنگاه با خود مردم است که راه حقّ را بروند یا راه باطل را. یعنی مختارند که هدایت را بپذیرند یا نپذیرند.

    « نَحْنُ أَعْلَمُ بِما يَقُولُونَ وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِجَبَّارٍ فَذَكِّرْ بِالْقُرْآنِ مَنْ يَخافُ وَعيدِ ـــ ما به آنچه آنها مى‏گويند آگاهتريم، و تو مأمور به اجبار آنها نيستى؛ پس به وسيله قرآن، كسانى را كه از عذاب من مى‏ترسند یادآوری نما!» ( ق:45)

    « فَذَكِّرْ إِنَّما أَنْتَ مُذَكِّرٌ ؛ لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍ ــــ پس یادآوری نما! كه تو فقط یادآوری کننده هستی. تو سلطه‏گر بر آنان نيستى» (غاشیه:21 ـ 22)





صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود