جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: قواعد دستوری زبان عربی

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۹
    نوشته
    246
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    41 دقیقه
    دریافت
    115
    آپلود
    0
    گالری
    0

    قواعد دستوری زبان عربی




    سلام .
    خسته نباشید.
    میخواستم توضیحاتی رو راجع به این نوع همزه ها بدین.
    همزه ی تعریف،همزه ی تسویه ،همزه ی مصدریه،همزه ی نداء.
    ممنون.


    کارشناس بحث : پاسخگوي قرآني


    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۸۹/۱۱/۲۳ در ساعت ۰۱:۳۶


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,698
    مورد تشکر
    102 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0





    با سلام و درود


    الف، يا ساكن است مانند الف در قام، و يا متحرك؛ ساكن را "لينه"، و متحرك را "همزه" مى نامند.


    همزه، گاه براى نداى نزديك به معنى اى، به کار می رود؛ مانند: "اَزیدُ اَقْبِلْ"، ای زید روی به سوی ما کن.


    گاه براى استفهام به معنى آيا مى آيد.


    همزه تعریف نداریم. اگر منظورتان ال (الف و لام) تعریف است که آن را لام تعریف می گویند که همزه همراه آن آمده است.


    همزه مصدریه نیز همان همزه تسویه است، مثلا جمله "سواءٌ علیهم أأنذرتهم" وقتی به مصدر می رود می شود: "سواءٌ علیهم إنذارک إیاهم".






    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.



  4. تشکرها 2


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,698
    مورد تشکر
    102 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0






    همزه استفهام دارای چهار حكم است:



    1 - جائز است حذف آن، خواه مقدم بر أم شود و خواه نشود.


    2 - گاهى براى طلب تصديق مى آيد، مانند: "اَزَيْدٌ قائِمٌ"، و گاهى جهت طلب تصور مانند: "اَزَيْدٌ قائِمٌ اَمْ عَمْروٌ" .


    3 - هم بر نفى داخل مى شود: اَلَمْ نَشْرَحْ؛ و هم بر اثبات: "اَزَيْدٌ قائِمٌ".


    4 - پيوسته بايد در صدر جمله قرارگيرد، از اينرو بعد از اَمْ اضرابيه ذكر نخواهد شد. و نيز در جمله معطوفه به واو، ثُمَّ و فاء پيش از عاطف قرار خواهد گرفت مانند: "اَوَلَمْ يَنْظُرُوا"؛ "اَفَلَمْ يَسيرُوا"؛ "اَثُمَّ اِذا ما وَقَعَ".






    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




  6. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,698
    مورد تشکر
    102 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    همزه استفهام گاهى از استفهام حقيقى خارج و به يكى از هشت معنى ديگر مى آيد:



    1 - همزه تسويه، كه بعد از سَواء - مااَدْرى - لَيْتَ شِعْرى - ما اُبالى استعمال مى شود، مشروط بر اينكه قبل از جمله اى كه بتوان به جاى آن مصدر قرار داد واقع شود، مانند: "مااُبالىِ اَقُمْتَ اَمْ قَعَدْتَ" يعنى "مااُبالى بِقِيامِكَ وَ بِقُعُودِكَ" .


    2 - همزه انكار ابطالى، كه بر سر جملات غيرواقع و دروغ مى آيد، مانند: "اَفَسِحْرٌ هذا"، آيا اين سحر است!؟


    3 - همزه انكار توبيخى، كه بصورت سؤال وبراى ملامت استعمال مى شود، مانند: "اَتَعْبُدُونَ ما تَنْحِتوُنْ"، آيا آنچه را مى تراشيد مى پرستيد!؟


    4 - همزه تقرير، كه براى اقرار آوردن مخاطب به امر ثابت و محققى آيد، مانند: "اَضْرَبْتَ زِيْداً"، آيا تو زده اى زيد را؟


    5 - همزه تحكُّم، براى طعنه تمسخرآميز آيد، مانند: "اَصَلَوتُكَ تَاْمُرُكْ اَنْ نَتْرُكْ الخ"، آيا نماز تو امر كرده كه معبود پدران خود را ترك گوئيم؟!


    6 - همزه امر، مانند: "اَاَسْلَمْتُمْ"، اسلام بياوريد .


    7 - همزه تعجب، مانند: "اَلَمْ تَرَ اِلى رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّالظِّلَّ " آيا نديدى پروردگار تو چگونه سايه را كشيده است!


    8 - همزه اِستِبطاء، كه در مقام كُند شمردن و شدت انتظار براى انجام كارى استعمال شود، مانند: "اَلَمْ يَاْنِ لِلَّذينَ آمَنوُا الخ"، آيا نزديك نشده براى آنان كه ايمان آورده اند.



    _______
    مغنی اللبیب، ابن هشام انصاری، ج 1، ص 19 – 13.
    ویرایش توسط میقات : ۱۳۸۹/۱۱/۲۴ در ساعت ۱۹:۰۸

    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




  7. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,698
    مورد تشکر
    102 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0






    همزه از نظر قرائت در متن به دو گونه است: همزة‌ قطع و همزة‌ وصل.


    همزة‌ قطع: همزه‌ای است که، چه در اول کلام و چه در وسط آن بیاید، تلفّظمی‌شود. در اول مانند: "اَکْرِمْ یا رَجُلُ"، و در وسط مانند: "یا رَجُلُ اَکْرِمْ"


    همزة‌ وصل: همزه‌ای است که در اول کلام تلفّظ می‌شود ولی در وسط کلام تلفّظنمی‌شود. مانند: "اِذْهَبْ یا رَجُل" و "یا رَجُلُ اذْهَبْ".

    علامت نگارشی همزة وصل"صـ" است.


    همزه قطع، مانند: همزه نداء، همزه استفهام، همزه باب افعال وهمزه جزء اصلى كلمه .

    همزه وصل، مانند: همزه الف ولام تعريف، وهمزه هاى ابتداى افعال مزيدة جز إفعال .







    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




  8. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,698
    مورد تشکر
    102 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0




    جمع بندی و نتیجه گیری


    سؤال:

    در مورد همزه تعریف، تسویه، مصدریه، و نداء توضیح بدهید.


    پاسخ:



    الف، يا ساكن است و يا متحرك؛ ساكن را "لينه"، و متحرك را "همزه" مى نامند.

    1. همزه تعریف نداریم. اگر منظورتان ال (الف و لام) تعریف است که آن را لام تعریف می گویند که همزه همراه آن آمده است و خوانده هم نمی شود.

    2. همزه گاه براى استفهام به معنى آيا مى آيد. همزه استفهام گاهى از استفهام حقيقى خارج و در معانی دیگر به کار می رود که یکی از آنها همزه تسویه است، یعنی نسبت به طرفین آن، حالت تساوی است.
    همزه تسويه، كه بعد از سَواء - مااَدْرى - لَيْتَ شِعْرى - ما اُبالى استعمال مى شود، مشروط بر اين كه قبل از جمله اى كه بتوان به جاى آن مصدر قرار داد واقع شود، مانند: "مااُبالىِ اَقُمْتَ اَمْ قَعَدْتَ" يعنى "مااُبالى بِقِيامِكَ وَ بِقُعُودِكَ" .

    3. همزه مصدریه نیز همان همزه تسویه است، مثلا جمله "سواءٌ علیهم أأنذرتهم" وقتی به مصدر می رود می شود: "سواءٌ علیهم إنذارک إیاهم".

    4. همزه، گاه براى نداى نزديك به معنى اى، به کار می رود؛ مانند: "اَزیدُ اَقْبِلْ"، ای زید روی به سوی ما کن.





    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود