جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چرا شيعه، فرزندان على بن ابى طالب (حسن و حسين) را فرزندان رسول خدامى خواند؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    331
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    6 ساعت 30 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    9

    چرا شيعه، فرزندان على بن ابى طالب (حسن و حسين) را فرزندان رسول خدامى خواند؟




    سلام
    چرا شيعه، فرزندان على بن ابى طالب (حسن و حسين) را فرزندان رسول خدامى خواند؟


    کارشناس بحث : پاسخگوي تاريخي

    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۸۹/۱۱/۲۸ در ساعت ۲۰:۵۲

  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,082
    مورد تشکر
    84 پست
    حضور
    14 روز 16 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط رضوانه نمایش پست
    سلام
    چرا شيعه، فرزندان على بن ابى طالب (حسن و حسين) را فرزندان رسول خدامى خواند؟


    کارشناس بحث : پاسخگوي تاريخي
    با سلام
    برای پی بردن به پاسخی دقیق به این پرسش ابتدا لازم است به این سوال پاسخ داد که آیا فرزندان دختر(نوه های دختری)واقعاً فرزند محسوب می شوند یا خیر؟
    با دلایل مختلفی می توان ثابت کرد که نوه های دختری هم واقعاً «ابن» محسوب می شوند،برخی از این ادله عبارتند از:
    الف ـ استدلال به آیات قرآنی:
    . طبق آیه 86 سوره انعام، عیسی(ع) با اینکه پدر نداشت از ذریه حضرت ابراهیم شمرده شده است اصولاً آفرینش حضرت عیسی بدون پدر، در قرآن کریم به عنوان نماد برجستگی زن به عنوان مادر می باشد. در آیه مباهله برای حسن و حسین(ع) از زبان رسول خدا(ص) واژه «ابن» به کار رفته که دلالت می کند نوه دختری، فرزند است: «فمن حاجّک من بعد ما جاءک من العلم فقل تعالوا ندع ابناءنا و ابناءکم و نساءنا و نساءکم و انفسنا و انفسکم ثم نبتهل فنجعل لعنةَ اللّه علی الکاذبین؛ هرگاه بعد از علم و دانشی که (در باره مسیح) به تو رسیده (باز) کسانی با تو، به محاجه و ستیز برخیزند به آنها بگو: بیایید فرزندان خود را دعوت کنیم شما هم فرزندان خود را، ما زنان خویش را دعوت می کنیم، شما هم زنان خود را، ما از نفوس خود دعوت می کنیم، شما هم از نفوس خود، آنگاه مباهله می کنیم و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار دهیم». (آل عمران، 61) مفسرین در این مسأله اتفاق نظر دارند که «ابناءنا» در آیه فوق اشاره به حسن و حسین و «نساءنا» اشاره به فاطمه و «انفسنا» اشاره به علی(ع) است. قاضی نوراللّه شوشتری در کتاب «احقاق الحق» از حدود شصت نفر بزرگان اهل سنت نقل می کند که آنها تصریح کرده اند که آیه مباهله در باره اهل بیت نازل شده است.{ ناصر مکارم شیرازی و دیگران، تفسیر نمونه، ج2، ص441}.
    ب ـ روایات:
    . احادیثی که دلالت می کنند نوه های دختری فرزند حقیقی به شمار می روند، زیادند. شیخ یوسف بحرانی در کتاب الحدائق الناظرة ج12، بیش از 20 روایت در این زمینه نقل می کند که یکی از آنها را از امام کاظم(ع) نقل کردیم، جهت اختصار، از نقل همه آنها پرهیز می شود. در مناظره مهیجی که امام هفتم(ع) با هارون داشت، در پاسخ سؤال وی که «چرا شما را فرزندان رسول خدا می نامند، نه فرزند علی(ع)؟» فرمود: «اگر پیامبر زنده شود و دختر تو را برای خود خواستگاری کند، آیا دختر خود را به پیامبر تزویج می کنی؟» هارون گفت: «نه تنها تزویج می کنم، بلکه با این وصلت به تمام عرب و عجم افتخار می کنم!» امام فرمود: «ولی این مطلب در مورد من صادق نیست، نه پیامبر دختر مرا خواستگاری می کند و نه من دخترم را به او تزویج می نمایم، برای اینکه من از نسل او هستم و این ازدواج حرام است».{علامه مجلسی، محمدباقر (1307 ـ 1111ه••• .ق)، بحارالانوار، بیروت، دار احیاءِ التراث العربی، ج48، ص414}.
    ج ـ استدلال عقلی ـ منطقی:
    آنچه که امروز علم تجربی به آن دست یافته، که زیگوت حاصل لقاح اوول و اسپرم می باشد، فقهاء طرفدار دوتباری با منطق استدلالی به آن دست یافتند. شیخ عبداللّه بن صالح مازندرانی ضمن استدلال به روایات اضافه می کند: «لو اختص الولد بنطفة الرجل لم یکن العقر من جانب المرأة و انما یکون من جانب الرجل خاصة مع انه لیس کذلک؛{الحدائق الناظرة، بحرانی، ص414} اگر فرزند، خاص نطفه مرد می بود، می بایست نازائی تنها از جانب مرد باشد نه زن، در حالی که در عالم تجربه چنین نیست (و بعضی از زنان نازا هستند)». فرهنگ حاکم بر عربستان پیش از اسلام رحم مادران را صرفا ظرفی می دانست که پذیرای نطفه مرد به عنوان امانت بود، از این رو نسب منحصر به مرد بود: «و انما امهات الناس اوعیة مستودعات و للانساب آباءِ مادران مردم حکم ظروفی برای پرورش آنها دارند، نسب تنها از جهت پدران است». عده ای از فقها با الهام از قرآن کریم (نطفة امشاج ـ دهر، 3) به بطلان اندیشه فوق پی برده، با منطق تجربی دریافتند که انحصار نسب به پدران بر پایه علمی استوار نیست، از این رو «بَحْرانی» در ادامه می نویسد: «اما شعر، گفتار عرب بدوی جاهل می باشد که حجت و راهشگا نیست، پس استدلال به آن در حالی که معارض قرآن، حدیث و دلیل عقلی است جایز نمی باشد».
    با توجه به مطالب فوق ،از دیدگاه کتاب و سنت،نیز شواهد فراوانی بر این حقیقت که حسنین(ع) پسران رسول خدا(ص) هستند، وجود دارد که برخی از آن ها عبارتند از:
    1- قرآن مجید، در آیه ذیل، حضرت عیسی را از فرزندان ابراهیم خلیل می شمارد، در حالی که عیسی فرزند مریم است و از طریق مادر، به حضرت ابراهیم می رسد:
    «وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَقَ وَیَعْقُوبَ کُلاًّ هَدَیْنَا وَنُوحًا هَدَیْنَا مِن قَبْلُ وَمِن ذُرِّیَّتِهِ دَاوُودَ وَسُلَیْمَانَ وَأَیُّوبَ وَیُوسُفَ وَمُوسَی وَهَارُونَ وَکَذَلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ وَزَکَرِیَّا وَیَحْیَی وَعِیسَی؛ و ما به ابراهیم، اسحق و یعقوب را عطا نمودیم و همه را به راه راست هدایت کردیم و نوح را نیز پیش از ابراهیم و از فرزندان ابراهیم: داوود و سلیمان و ایوب و یوسف و موسی و هارون را نیز هدایت نمودیم و این چنین نیکوکاران را پاداش می دهیم. و[همچنین از فرزندان ابراهیم] زکریا و یحیی و عیسی.»[1]
    دانشمندان مسلمان، آیه یاد شده را گواهی روشن بر این دانسته اند که امام حسن و امام حسین(علیهماالسلام) فرزندان رسول خدا و ذریه او هستند.
    برای نمونه، به یکی از آن موارد اشاره می کنیم:
    جلال الدین سیوطی نقل می کند که:
    «روزی حجاج، به دنبال «یحیی بن یعمر» فرستاد و به وی گفت: برایم گزارش داده اند که تو می پنداری حسن و حسین، فرزندان و ذریه پیامبرند و این سخن را در کتاب خدا(قرآن) یافته ای، در حالی که من از آغاز تا پایان قرآن را خوانده ام و این سخن را نیافتم.
    «یحیی بن یعمر» گفت: آیا این آیه از سوره انعام را نخوانده ای که می فرماید « وَمِن ذُرِّیَّتِهِ دَاوُودَ وَسُلَیْمَانَ » تا آنجا که می فرماید «و یحیی و عیسی»؟ گفت: چرا، خوانده ام.
    یحیی گفت: آیا در این سخن قرآن، حضرت عیسی به عنوان ذریه ابراهیم به شمار نرفته است در حالی که برای او پدری نبود [و از طریق مادر به ابراهیم می رسد؟] حجاج پاسخ داد: سخن تو، درست است.[2]
    وقتی خداوند حضرت عیسی رو با این همه فاصله ی زمانی، فرزند حضرت ابراهیم قلمداد می کنه با اینکه عیسی فرزند حضرت مریم هست و همه می دونیم که ایشان پدر نداشتند. با توجه به این مقدمه، حسنین که فرزند حضرت زهرا هستند و حضرت زهرا هم بدون واسطه، فرزند پیامبر محسوب می شوند چطور می تونیم بگیم که حسنین فرزند پیامبر نیستند.
    از مجموع آیه یاد شده و سخنان مفسران قرآن، به روشنی معلوم می گردد که نه تنها شیعه بلکه تمام دانشمندان مسلمان، امام حسن و امام حسین(علیهماالسلام) را ذریه و فرزندان رسول خدا می نامند.
    2- یکی از آیات روشن قرآن که بر صحت گفتار یاد شده، گواهی می دهد، آیه مباهله در سوره «آل عمران» است. اینک نص آیه مباهله را همراه با سخنان مفسران می آوریم:
    « فَمَنْ حَآجَّکَ فِیهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْاْ نَدْعُ أَبْنَاءنَا وَأَبْنَاءکُمْ وَنِسَاءنَا وَنِسَاءکُمْ وَأَنفُسَنَا وأَنفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَةُ اللّهِ عَلَی الْکَاذِبِینَ؛ [3]
    مفسران می گویند: آیه یاد شده که به آیه «مباهله» معروف است، در مقام مناظره پیامبر گرامی با سران مسیحیان نجران و پس از لجاجت ورزیدن آنان فرو فرستاده شد و آن حضرت به فرمان خدا، همراه با علی بن ابی طالب و فاطمه زهرا و امام حسن و امام حسین – سلام الله علیهم – به منظور مباهله به راه افتادند و چون بزرگان نصاری، رفتار پیامبر و اهل بیت آن حضرت را مشاهده نمودند، بر جان خود بیم کردند و از رسول خدا(صلی الله علیه و آله) درخواست کردند تا از مباهله و نفرین آنان صرف نظر نماید و آن حضرت هم پیشنهاد آنان را پذیرفت و با بستن پیمانی، این قضیه خاتمه یافت.
    از آنجا که دانشمندان هر دو گروه شیعه و سنی، بر این نکته اتفاق نظر دارند که روز مباهله، امیرمؤمنان و فاطمه زهرا و امام حسن و امام حسین(علیهم السلام) همراه پیامبر گرامی بودند، به روشنی معلوم می گردد که مقصود از «ابناءنا» [یعنی فرزندان ما] در سخن رسول خدا، امام حسن و امام حسین می باشند، و بدین سان روشن می گردد که حسن و حسین(علیهماالسلام) در آیه یاد شده، فرزندان پیامبر گرامی قلمداد شده اند.
    لازم به ذکر است که مفسران، پس از نقل روایات بسیار در ذیل آیه مباهله، بر صحت این برداشت روشن، گواهی می دهند و ما به عنوان نمونه، به برخی از آن ها، اشاره می کنیم:
    الف: جلال الدین سیوطی به نقل از حاکم و ابن مرودیه و ابو نعیم، از جابر بن عبدالله، چنین نقل می کند:

    «انفسنا و انفسکم»: رسول الله(صلی الله علیه و آله) و علی، و ابناءنا: الحسن و الحسین و نساءنا: فاطمة؛ مقصود از «انفسنا»[جان های ما]، علی بن ابی طالب است و «ابناءنا»[فرزندان ما] حسن و حسین و «نساءنا»[بانوان ما] فاطمه.»[4]
    ب: فخرالدین رازی در تفسیر خود، پس از بیان روایت یاد شده می گوید:
    «واعلم ا ن هذه الروایة کالمتفق علی صحتها بین اهل التفسیر و الحدیث؛ بدان که این روایت، به عنوان حدیثی است که اهل تفسیر و حدیث، بر صحت آن اتفاق نظر دارند».[5]
    آنگاه چنین می فرماید:
    «المسألة الرابعة: هذه الایة دالة علی ان الحسن و الحسین(علیهماالسلام) کانا ابنی رسول الله (صلی الله علیه و آله) وعد ان بدعوا ابناءه فدعا الحسن و الحسین فوجب ان یکون ابنیه؛ آیه یاد شده گواه این معناست که حسن و حسین(علیهماالسلام) فرزندان پیامبر بودند؛ زیرا قرار بود رسول خدا(صلی الله علیه و آله)، فرزندان خود را فرا بخواند، پس حسن و حسین را فراخواند».[6]
    ج: ابوعبدالله قرطبی نیز، در تفسیر خود، اینگونه آورده که:
    «[ابناءنا] دلیل علی ان ابناء البنات یسمون ابناءاً؛ [ابناءنا] در سخن قرآن (در آیه یاد شده) گواه آن است که فرزندان دختر انسان، فرزندان انسان قلمداد می گردند.»[7]
    3- سخنان رسول خدا(صلی الله علیه و آله) روشن ترین گواه است بر این که امام حسن و امام حسین(علیهماالسلام) فرزندان پیامبر گرامی اند.
    و اینجا به دو نمونه از سخنان آن حضرت اشاره می کنیم:
    الف: رسول خدا، در مورد حسن و حسین فرمود:
    «هذان ابنای من احبهما فقد احبنی؛ حسن و حسین، دو فرزند من هستند، هر که آن دو را دوست بدارد، مرا دوست داشته است».[8]
    ب: و نیز پیامبر گرامی(صلی الله علیه و آله) با اشاره به حسن و حسین(علیهماالسلام) فرمود:
    «ان ابنی هذین ریحانتی من الدنیا؛ این دو فرزند من، دو ریحانه من از دنیا هستند».[9]
    خلاصه اینکه: شیعیان بی جهت و بدون دلیل امام حسن و امام حسین-علیهما السلام- را فرزندان رسول خدا(ص) نمی داند،بلکه این اعتقاد کاملاً مستند و منطقی است.

    پی نوشتها:
    [1] . انعام، آیات 84-85.
    [2] . درالمنثور: ج 3، ص 28، طبع بیروت، در ذیل آیه یاد شده از سوره انعام
    [3] . آل عمران، آیه 61.
    [4] . درالمنثور: ج 2، ص 39، ط بیروت، در ذیل آیه یاد شده.
    [5] . تفسیر «مفاتیح الغیب»: ج 2، ص 488، ط 1، مصر، سنه 1308 ه.
    [6] . همان.
    [7] . الجامع الاحکام القرآن: ج 4، ص 104، ط بیروت.
    [8] . تاریخ مدینه دمشق، نگارش ابن عساکر، ترجمة الامام الحسین(علیه السلام): ص 59، ح 106، ط 1 بیروت.
    [9] . مدرک سابق: ص 62، ح 112.



  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,082
    مورد تشکر
    84 پست
    حضور
    14 روز 16 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    جمع بندی
    رضوانه:
    چرا شيعه، فرزندان على بن ابى طالب (حسن و حسين) را فرزندان رسول خدامى خواند؟

    پاسخگوی تاریخی:
    با سلام
    برای پی بردن به پاسخی دقیق به این پرسش ابتدا لازم است به این سوال پاسخ داد که آیا فرزندان دختر(نوه های دختری)واقعاً فرزند محسوب می شوند یا خیر؟
    با دلایل مختلفی می توان ثابت کرد که نوه های دختری هم واقعاً «ابن» محسوب می شوند،برخی از این ادله عبارتند از:
    الف ـ استدلال به آیات قرآنی:
    طبق آیه 86 سوره انعام، عیسی(ع) با اینکه پدر نداشت از ذریه حضرت ابراهیم شمرده شده است اصولاً آفرینش حضرت عیسی بدون پدر، در قرآن کریم به عنوان نماد برجستگی زن به عنوان مادر می باشد.
    در آیه مباهله برای حسن و حسین(ع) از زبان رسول خدا(ص) واژه «ابن» به کار رفته که دلالت می کند نوه دختری، فرزند است: «فمن حاجّک من بعد ما جاءک من العلم فقل تعالوا ندع ابناءنا و ابناءکم و نساءنا و نساءکم و انفسنا و انفسکم ثم نبتهل فنجعل لعنةَ اللّه علی الکاذبین».{آل عمران،آیه61}.
    مفسرین در این مسأله اتفاق نظر دارند که «ابناءنا» در آیه فوق اشاره به حسن و حسین و «نساءنا» اشاره به فاطمه و «انفسنا» اشاره به علی(ع) است. قاضی نوراللّه شوشتری در کتاب «احقاق الحق» از حدود شصت نفر بزرگان اهل سنت نقل می کند که آنها تصریح کرده اند که آیه مباهله در باره اهل بیت نازل شده است.{ ناصر مکارم شیرازی و دیگران، تفسیر نمونه، ج2، ص441}.
    ب ـ روایات:
    احادیثی که دلالت می کنند نوه های دختری فرزند حقیقی به شمار می روند، زیادند. شیخ یوسف بحرانی در کتاب الحدائق الناظرة ج12، بیش از 20 روایت در این زمینه نقل می کند.

    ج ـ استدلال عقلی ـ منطقی:
    آنچه که امروز علم تجربی به آن دست یافته، که زیگوت حاصل لقاح اوول و اسپرم می باشد، فقهاء طرفدار دوتباری با منطق استدلالی به آن دست یافتند. شیخ عبداللّه بن صالح مازندرانی ضمن استدلال به روایات اضافه می کند: «لو اختص الولد بنطفة الرجل لم یکن العقر من جانب المرأة و انما یکون من جانب الرجل خاصة مع انه لیس کذلک؛{الحدائق الناظرة، بحرانی، ص414} اگر فرزند، خاص نطفه مرد می بود، می بایست نازائی تنها از جانب مرد باشد نه زن، در حالی که در عالم تجربه چنین نیست (و بعضی از زنان نازا هستند)»
    رسول خدا، در مورد حسن و حسین فرمود:
    «هذان ابنای من احبهما فقد احبنی؛ حسن و حسین، دو فرزند من هستند، هر که آن دو را دوست بدارد، مرا دوست داشته است»{تاریخ مدینه دمشق، نگارش ابن عساکر، ترجمة الامام الحسین(علیه السلام): ص 59، ح 106، ط 1 بیروت.}
    بنابراین شیعیان بی جهت و بدون دلیل امام حسن و امام حسین-علیهما السلام- را فرزندان رسول خدا(ص) نمی داند،بلکه این اعتقاد کاملاً مستند و منطقی است.



اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود