صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: تقویت خداباوری در کودکان

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۷
    نوشته
    17,586
    تشکر:
    1
    حضور
    4 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    662
    آپلود
    397
    گالری
    32

    تقویت خداباوری در کودکان




    اعتقادات و باورهای قلبی انسان نقشی مهمی در سبک زندگی او دارد. بطوری که تحقیقات مختلف نشان می‌دهد افرادی که دارای اعتقادات و ایمان محکمی هستند، زندگی سالم‌تری دارند. به این ترتیب در تربیت فرزندان علاوه بر اینکه به ایجاد سایر رفتارهای مناسب و سالم در کودک توجه می‌شود، باید پرورش ایمان و اعتقادات او نیز در اولویت قرار بگیرد.

    اگرچه کودکان قبل از رفتن به مدرسه هنوز برای درک بسیاری از مسائل زندگی معنوی خود کوچک هستند، اما توانایی‌ها و مهارت‌هایی دارند که می‌تواند به والدین در مسیر تربیت دینی آنها کمکی مفید و موثر باشد.

    این سالها بهترین دورانی است که می‌توان روح خداپروری را در آنها پرورش داد و اگر روح او برای همیشه به ایمان سیراب گردد،در حقیقت او به چیزی مسلح شده است که سالها بعد در نبرد با سختی‌ها و مسائل زندگی به کارش خواهد بود و پشتوانه و تکیه گاه محکم و استواری برای او خواهد آمد. انسان‌ها در شرایط سختی و ناراحتی ، در تصمیم‌گیری‌های بزرگ و... به خدای خود رو می‌کنند. در چنین شرایطی ایمان ، تحمل مسائل را آسانتر می‌سازد، امیدوار می‌کند و توان مقابله را به او می‌دهد.

    ادامه..





  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۷
    نوشته
    17,586
    تشکر:
    1
    حضور
    4 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    662
    آپلود
    397
    گالری
    32



    اعتقادات خود را مشخص کنید. آنها را درک کنید تا بتوانید زمینه را برای تقویت اعتقادات فرزند خود فراهم کنید. تا زمانی که خود ندانید چه اعتقاداتی دارید، چقدر به آنها پای‌بند هستید، چه قدر باید به آنها متکی باشید و آنها را تقویت کنید نخواهید توانست برای فرزندان خود الگوی مناسبی باشید. ایجاد اعتقادات و ایمان در کودکان به صورت آموزش خشک و خالی امکان ندارد. شما می‌خواهید چیزی را در کودک خود ایجاد کنید که حرارت و حضور آن را در روح و قلب خود احساس کند. بنابراین مثل یک درس ساده نمی‌توانید فقط آنرا برای او توضیح دهید و او در مقابل طوطی‌وار چیزهایی را برای شما پس بدهد.
    آیا به وجود خداوند اعتقاد دارید؟ آیا باور دارید که قدرتی الهی در خلقت جهان داشته است؟ وقتی انسان می‌میرد چه اتفاقی برای او می‌افتد؟ امور زندگی ما چگونه تعیین می‌شود و عوامل مختلف چه تاثیراتی بر آن دارند؟ به سوالاتی از این قبیل پاسخ دهید. سپس شروع کنید به تاثیرگذاری روی اعتقادات کودک و شکل دادن آنها در زندگی روزمره خود اعتقادات خود به کودک نشان دهید.



  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۷
    نوشته
    17,586
    تشکر:
    1
    حضور
    4 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    662
    آپلود
    397
    گالری
    32



    کودک بیش از آنچه از شنیدن یاد می‌گیرد از مشاهده رفتارهای ما می‌آموزد. بنابراین میزان یادگیری کودک زمانیکه مشاهده می‌کند مادر در شرایط ناراحتی و سختی جملاتی مثل توکل بر خدا ، ای خدا به امید تو و... بکار می‌برد بیش از زمانی خواهد بود که مادر تلاش می‌کند تکیه کردن بر خدا و توکل بر او به صورت شفاهی به کودک خود آموزش دهد. با اعتقادات و ایمان خود رفتار و زندگی خود رنگ بدهیم تا گامهایی اساسی را برای پرورش معنوی و دینی کودک خود فراهم کرده باشیم.


  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۷
    نوشته
    17,586
    تشکر:
    1
    حضور
    4 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    662
    آپلود
    397
    گالری
    32



    کودکان خداوند را نمی‌شناسند. اما در واقع آنها در سنین پائین هیچکس را نمی‌شناسد. این ما هستیم که محیط پیرامونش و افراد مختلف را به او معرفی می‌کنیم. مثل پدر بزرگ ، مادر بزرگ ، عمه ، خاله و... به این ترتیب از همان سنین پائین نیز باید برای کودک از خدا بگوئیم. صحبت‌هایی که با او در مورد خداوند می‌کنید کم‌کم در او تاثیر می‌گذارد و زمینه لازم برای آموزش‌های بعدی را فراهم می‌سازد. خداوند را با تمام زیبائی‌ها و قدرت و عظمتش به او معرفی کنیم. خدا که حامی او است.
    کودکان در این سنین به قدرت و حمایت بیش از بزرگترها وابسته هستند. پدر و مادر برای آنها مراجع و منبع قدرت و امنیت هستند که می‌توانند آنها را از خطرات محافظت کنند. به این دلیل است که کودکان در زمان احساس خطر و ناراحتی پدر یا مادر خود را صدا می‌زنند و به آنها پناه می‌برند. به آنها نشان دهیم که خداوند نیز یک منبع عظیم قدرت و امنیت است که حامی آنهاست و اگر به او تکیه کنند می‌توانند احساس امنیت و راحتی کنند.



  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۷
    نوشته
    17,586
    تشکر:
    1
    حضور
    4 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    662
    آپلود
    397
    گالری
    32

    مطلب مديريت نزاع کودکان




    همه‌ي والدين اميدوارند كه فرزندانشان به يكديگر عشق ورزيده و احترام بگذارند، يا حداقل از آنها ‌انتظار دارند كه همبازي خوبي براي يكديگر باشند و رفاقت و سازگاري داشته باشند. خانواده‌هايي كه فرزندان پسر و دختر دارند، حتما شاهد دعواهاي آنها بوده‌اند. سر و صداها‌ و برخوردهاي بين فرزندان تنش‌هاي زيادي در خانه ايجاد مي‌كند و پدرو مادر را درمانده مي‌سازد. روان‌شناسان كودك براين عقيده‌اند كه نزاع پسر و دختردر خانه، امري بديهي است؛ اما نقش والدين در مديريت اين نوع دعوا‌ها اهميت ويژه‌اي دارد؛ چرا كه اين‌ گونه رفتارهاي غلط از سوي فرزندان، پيامدهاي سوئي بر خلق و خوي آنها در آينده خواهد گذاشت و از آنها در آينده افرادي عصبي، تندمزاج و بداخلاق خواهد ساخت.

    شايد بسياري بر اين گمان باشند كه دعواي برادر و خواهر امري طبيعي است و نبايد خيلي نگران بود؛ زيرا با بالا رفتن سن‌شان، اين مشكل خودبه‌خود برطرف مي‌شود؛ اما تحقيقات ثابت كرده كه تمامي رفتارها و ناهنجاري‌هاي اخلاقي در سنين بالا، ريشه در كودكي افراد دارد و عمدتا افراد عصبي، بداخلاق وعبوس از كودكي اين‌گونه آموزه‌ها را ديده‌اند و خشت اول اين رفتار زشت در كودكي گذاشته شده است. طبيعتا اين دسته از افراد در كودكي علاوه بر همسن و سالانشان با خواهر يا برادر خود نيز رفتاري غلط داشته‌اند؛ اما چون والدين اين موضوع را جدي نگرفته‌اند، اين داستان سريالي ادامه پيدا كرده و در سنين بالاتر تبديل به يك مشكل اخلاقي شده است.
    اما چه كنيم تا فرزندانمان يكديگر را دوست بدارند، همان قدر كه ما دوستشان داريم؟ و چگونه مي‌توان كمي صلح و آرامش به فضاي خانه هديه كرد؟



  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۷
    نوشته
    17,586
    تشکر:
    1
    حضور
    4 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    662
    آپلود
    397
    گالری
    32



    کودکان در مراحل رشدی خود و کم کم که با مسائل معنوی آشنا می‌شوند. سوالاتی را مطرح می کنند که بزرگترها اغلب در پاسخ دادن به آنها مشکل پیدا می‌کنند. از اینرو بهترین کار این است که با کودکان صادق و روراست باشیم. جواب‌های غلط و بچه‌گانه و گول زننده به آنها ندهیم. این کار خطرناکی است و از آنجایی که که کودکان قدرت تخیل بالایی دارند ممکن است برایشان مشکل‌ساز باشد.
    وقتی کودک می‌پرسد که وقتی می‌میرد به کجا می‌رود، صادقانه جواب دهید که هیچکس نمی‌داند اما خیلی‌ها فکر می‌کنند که او به بهشت می‌رود تا با خدا نزدیک‌تر باشد... به احتمال قوی پرسش بعدی کودک این خواهد بود که شما در این باره چه فکر می‌کنید. اگر اعتقاد قوی و محکمی دارید، به او بگوئید و اگر تردید دارید تصدیق کنید که پرسش‌هایی در این جهان وجود دارد که انسانها همه عمر خود را برای یافتن پاسخ آنها صرف می‌کنند و این مورد هم یکی از آنهاست.



  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۷
    نوشته
    17,586
    تشکر:
    1
    حضور
    4 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    662
    آپلود
    397
    گالری
    32



    لازم نیست همیشه برای پرورش خدا باوری در کودک کارهای و مراسم بسیار بزرگ انجام دهید تا به او حضور خداوند را نشان دهید. از اتفاقاتی که در زندگی پیش می‌آید کمک بگیرید. خداوند را در جریان اتفاقات زندگی به او نشان بدهید. استفاده از جملاتی نظیر خواست خدا اینطور بود ، هر چه خدا بخواهد و غیره در مسائلی که پیش می‌آید می‌تواند کمک کننده باشد. با او طوری خداحافظی کنید که معنی جمله شما را در حسن خداحافظی مثل خدا نگهدارت و یا به خدا می‌سپارمت را درک کند و احساس کند که شما او را تنها نمی‌گذارید، بلکه به یک منبع قدرت و حمایت قوی‌تری می‌سپارید که پشتیبان اوست.


  9. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۷
    نوشته
    17,586
    تشکر:
    1
    حضور
    4 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    662
    آپلود
    397
    گالری
    32



    نكات مهمي در باره روابط بين خواهرها ‌و برادرها‌ وجود دارد، ازجمله:

    - هريك از فرزندان به طور طبيعي به خواهر يا برادر خود عشق مي‌ورزند. آنها‌ مي‌خواهند كه دوست بدارند و دوست داشته شوند.

    تحقيقات ثابت كرده كه تمامي رفتارها و ناهنجاري‌هاي اخلاقي در سنين بالا، ريشه در كودكي افراد دارد و عمدتا افراد عصبي، بداخلاق وعبوس از كودكي اين‌گونه آموزه‌ها را ديده‌اند و خشت اول اين رفتار زشت در كودكي گذاشته شده است

    - همه فرزندان نيازمند توجه و آغوش گرم والدين خود هستند. توجه مستقيم و انديشيدن به نيازها‌ و خواسته‌هاي آنان و در دسترس بودن والدين از مهمترين نيازهاي كودكان به شمار مي‌آيند.

    - زماني كه والدين به نيازهاي مهم كودكان توجه نكنند، آنها‌ به آسيب‌ديدگي روحي دچار مي‌شوند كه به صورت نااميدي و بي اعتنايي بروز مي‌كند.

    - در بيشتر موارد ، فرزندان، احساسات خود را پنهان مي‌كنند ؛ زيرا كسي در اطراف و نزديكي آنان وجود ندارد تا شنونده گفته‌هاي آنان باشد و از احساسات نهفته آنها‌با خبر شود.

    - زماني كه والدين به فرزند ديگر توجه مي‌كنند يا اينكه با دوست خود به گفتگو مشغولند ، احساسات كودك آسيب ديده تحريك مي‌شود. او بيش از پيش نسبت به توجه والدين احساس نياز مي‌كند، نيازي فوري و اضطراري كه بايد به آن پاسخ داد.
    مديريت نزاع کودکان

    - كودكي كه نسبت به توجه والدين خود احساس نياز مي‌كند، به طور طبيعي ولي در شرايطي دور از انتظار والدين احساس دروني و نهفته خود را آشكار مي‌سازد. احساساتي كه به شكل گريه كردن، خنديدن، بدخلقي، عرق كردن، لرزيدن، دعوا كردن بروز مي‌كند و به منظور جلب توجه و رضايت پدر و مادر آشكار مي‌شود. اين رفتارها ‌ادامه مي‌يابد تا عملكرد والدين متوقف شود و توجه آنها‌به سوي فرزندشان معطوف گردد.

    - شنيدن حرفهاي فرزندان بدون قضاوت كردن راه مناسبي است كه به فرزندان كمك مي‌كند تا بتوانند فشار رواني موجود را بر طرف سازند. پس از يك گريه طولاني ، كودك مي‌داند كه جايگاه مطمئني براي عشق ورزيدن درانتظار اوست و همه اطرافيان از اضطراب و نگراني حاصل از فشار رواني‌اي كه او را آزار مي‌دهد، باخبر شده‌اند.

    - مداخله كردن در درگيريهاي كودكان ممكن است آسيب‌ديدگي را بيشتر كند. در اين هنگام به فرصت كافي نياز داريم تا گفته‌هاي آنان را بشنويم و درفرصتي مناسب احساسات خود را بيان كنيم .



  10. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۷
    نوشته
    17,586
    تشکر:
    1
    حضور
    4 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    662
    آپلود
    397
    گالری
    32



    توجه به اين مطالب به والدين كمك مي‌كند تا هنگام در گيري فرزندان برخورد مناسبي داشته باشند. بيشتر كودكان نسبت به فرزند ديگر احساس حسادت و خشم دارند. اما هرگز احساسات كودك به اين دو محدود نمي‌شود، اگر چه از نظر پدر ومادر، شاخص‌ترين احساسات كودك به حساب مي‌آيند. فرزندان ما زمان زيادي را براي بازي كردن و همكاري با يكديگر صرف مي‌كنند ، در حالي كه درهمين زمان كه آنها‌رفتاري دوستانه با يكديگر دارند، ما مشغول شستن ، پختن ، نظافت كردن و پرداختن به كارهاي روزانه هستيم



  11. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۷
    نوشته
    17,586
    تشکر:
    1
    حضور
    4 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    662
    آپلود
    397
    گالری
    32



    بهترين توصيه ها‌ هنگام درگيري خواهران و برادران :

    به نيازهاي عاطفي كودكتان پاسخ مناسبي بدهيد؛ به اين معني كه در طول روز فارغ از لحظات معمول زندگي، چند ساعتي با آنها صحبت كنيد و شنونده اظهارات و احساسات آنها‌ باشيد، احساس آنها‌درباره توجه ما به آنها ‌بدون خدشه مي‌ماند و مطمئن هستند كه براي والدين خود اهميت دارند. شما با اين كار علاوه بر اين‌ كه محبتتان را به آنها نشان مي‌دهيد، صميميتي را بين آنها حكمفرما مي‌كنيد و به مرور مي‌آموزند كه مشكلاتشان را از راه گفتگو حل كنند.

    با دقت وهوشياري مداخله كنيد يا حداقل پس از 5 دقيقه ي اول درصحنه حاضر شويد؛ حضور به موقع شما درصحنه درگيري ، كمك مي‌كند تا بتوانيد به مسئله پي ببريد و مانع عصبانيت فرزندان و صدمه زدن يا اهانت كردن آنها‌به هم بشويد . پيش از شروع و ادامه يافتن درگيري ، راحت تر مي‌توان اضطراب و ناراحتي موجود را برطرف ساخت. اگر نتوانستيد به موقع حاضر شويد از فرزندانتان عذرخواهي كنيد : " متأسفم از اين كه نتوانستم به موقع حاضر شوم و از بروز حوادث ناراحت كننده جلوگيري كنم . به من بگوييد چه اتفاقي افتاده است؟"

    هرگز رفتارهاي خوب يكي را به رخ ديگري نكشيد؛ به بيان ديگر از مقايسه كردن آنها بپرهيزيد. كودكان تحمل ندارند كه به هر دليلي والدين از يكي‌شان راضي باشد و از ديگري ناراضي. اين رفتار نوعي حسادت و تنفر آنها از يكديگر را ايجاد مي‌كند. فرزندان ما پس از درگيري مي‌توانند به راحتي رفتاري دوستانه با يكديگر داشته باشند، البته درصورتي كه مورد سرزنش قرارنگيرند. اگر والدين بتوانند درخانواده به طور منصفانه رفتار كنند و مسئوليت ها‌را برعهده بگيرند، فرزندان مي‌توانند احساسات دروني خود را بهتر ابراز كنند و از آسيب ديدگي هاي روحي در امان بمانند.

    سيستم تشويق و تنبيه را بين آنها با رعايت تعادل برقرار كنيد. به اين معنا كه وقتي مي‌بينيد با هم رابطه‌ خوبي دارند و در حال بازي و تفريح هستند، به جمعشان بپيونديد و علاوه بر بازي كردن با آنها، اين رفتار زيبايشان را تشويق كنيد. در عوض نسبت به دعواهايشان حساسيت داشته باشيد و اجازه ندهيد كه قبح نزاع بين خواهر و برادر از بين برود و در هر حال اين رفتار را زشت و ناپسند بدانند.

    در برخي موارد، يكي از كودكان به ديگري ضربه وارد كرده و فرار مي‌كند. در اين گونه موارد، واكنشهاي خود را تغيير دهيد؛ به طور مثال بار اول وقت بيشتري با كودك آسيب ديده يا مجروح صرف كنيد و سپس به سوي فرد ديگر برويد. بار دوم فقط به كودك آسيب ديده توجه كنيد. هر دو كودك به كمك شما نيازمندند . كودكي كه ضربه را وارد كرده احساس پشيماني مي‌كند ، او فرد بي مسئوليتي نيست بلكه نتوانسته احساس خود را بيان كند و كنترل خود را ازدست داده است .

    به آرامي و نرمي با آنها‌ گفتگو كنيد. به نوبت از هر يك از آنها‌ بپرسيد كه چه اتفاقي افتاده و به سخنان هردو با دقت گوش دهيد. بيان كردن احساسات دروني مهمترين بخش درگيري است. به آنها‌فرصت كافي بدهيد ؛ زيرا برقراري پيوند دوباره نياز به زمان كافي دارد. اغلب كودكان يكديگر را دوست دارند و به طور طبيعي به سوي هم كشيده مي‌شوند. اگر والدين به موضوع هايي كه دوستي فرزندانشان را پايدار و مستحكم تر مي‌كند توجه داشته باشند، روابط دوستانه بين فرزندان تداوم خواهد يافت. بچه ها‌ هميشه به دنبال بهانه مي‌گردند تا بتوانند احساسات دروني خود را بيرون بريزند، به طور مثال هنگامي كه بستني مي‌خورند اگر فرزند ديگر يك قاشق بيشتر بستني بخورد، درگيري شروع مي‌شود و از اين طريق احساس حسادت، نياز، درماندگي و عدم پذيرش از سوي آنها ‌ابراز مي‌گردد. زماني كه والدين گريه ، بدخلقي و خشم فرزند خود را تحمل كنند و با حوصله به حرف هاي او گوش كنند، به اشتباه خود پي مي‌برد. گوش دادن به سخنان كودكان آسيب ديدگي روحي آنها‌را ترميم مي‌كند و روابط موجود را محكمتر مي‌سازد.



صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود