جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آیا تا قبل از سال 71 ، تقویم‌ها در باره حضرت زهرا (س) از كلمه «وفات» استفاده می‌

  1. #1
    شروع کننده موضوع

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,081
    مورد تشکر
    82 پست
    حضور
    14 روز 16 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0

    آیا تا قبل از سال 71 ، تقویم‌ها در باره حضرت زهرا (س) از كلمه «وفات» استفاده می‌




    طرح شبهه:
    احتمالا در سال ۷۱ بود كه عده‌اى از كارشناسان و محققان جمهورى اسلامى مستقر در مجلس شوراى اسلامى كه جزو نمایندگان هم بودند پس از ۱۴۰۰ سال تحقیق و بررسى ناگهان به راز مهمى پی‌بردند و آن اینكه حضرت فاطمه دختر رسول خدا (ص) فوت ننموده بلكه شهید شده است اینجا بود كه آن نمایندگان مجلس (كه خداوند از آنان نگذرد) اعلام كردند از این پس در تقویمها بجاى وفات بنویسند شهادت. و این روز را تعطیل اعلام نمودند و به این صورت بزرگترین ضربت را بر وحدت اسلامى وارد نموده و شكافى عمیق ایجاد نمودند.
    آقایان شیعه به ما بگویید چرا تا پیش از این در تقویم ایران مى‌نوشتند رحلت؟!


    نقد و بررسی:
    این پرسش دیگر واقعا شیعه را ضربه فنى کرده است!!! حال اگر یک یا دو تقویم نوشته‌اند وفات، آن‌هم با وجود اینهمه دلیل از اهل سنت و شیعه بر شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها، آیا استناد به چنین دلیل‌هاى ارزش شنیدن دارد؟
    در پاسخ به این شبهه، توجه به دو نكته ضرور است:
    اولاً: وفات كلمه‌اى است عام كه هم شامل مرگ طبیعى و هم شامل شهادت مى‌شود؛ زیرا در بسیارى از موارد حتى در كتاب‌هاى معتبر، نسبت به شهادت امام حسین، امیر مؤمنان، جعفر طیار علیهم السلام و همچنین در باره خلیفه دوم و سوم نیز كلمه وفات به كار رفته است.


    وفات امام حسن علیه السلام در روایات
    طبرسى در الإحتجاج مى‌نویسد:
    «محمد بن الحنفیة بعد وفاة أخیه الحسین صلوات الله علیه...»
    {الطبرسی، أبی منصور أحمد بن علی بن أبی طالب (متوفای 548هـ)، الاحتجاج، ج 2، ص 136}
    و ابن شهرآشوب مى‌نویسد: رسول خدا صلى الله علیه وآله درباره امام حسین علیه السلام فرمود:
    «أما ان أمتی ستقتله فمن زاره بعد وفاته كتب الله له حجة من حججی : آگاه باشید كه امتم حسین را مى‌كشند، پس هر كس پس از وفاتش او را زیارت كند، خداوند ثواب یك حج از حجهاى مرا براى وى مى‌نویسد».
    {ابن شهرآشوب، شیر الدین أبی عبد الله محمد بن علی المازندرانی (متوفای588 هـ)، مناقب آل أبی طالب، ج 3، ص 272}


    وفات امیر المؤمنین علیه السلام در روایات شیعه و سنی:
    همچنین درباره شهادت امیرالمؤمنین علیه السلام نیز تعبیر به وفات وجود دارد:
    «وكان مع أخیه الحسن بعد وفاة أبیه علیهم السلام عشر سنین وبقى بعد وفاة أخیه الحسن علیه السلام إلى وقت مقتله عشر سنین : امام حسین علیه السلام، پس از شهادت پدر بزرگوارش، ده سال با برادرش امام حسن علیه السلام و ده سال پس از ایشان زندگى كرد».
    {الأربلی، أبى الحسن علی بن عیسى بن أبی الفتح (متوفای693هـ)، كشف الغمة فی معرفة الأئمة، ج 2، ص 250،}
    {المجلسی، محمد باقر (متوفای 1111هـ)، بحار الأنوار، ج 44، ص 200}.
    در روایات اهل سنت نیز در باره امیر مؤمنان علیه السلام از كلمه «وفات» استفاده شده است:
    «عن عمرو بن حبشی قال خطبنا الحسن بن علی بعد وفاة علی فقال لقد فارقكم رجل بالأمس لم یسبقه الأولون بعلم....»
    {إبن أبی شیبة الكوفی، أبو بكر عبد الله بن محمد (متوفای235 هـ)، الكتاب المصنف فی الأحادیث والآثار، ج 6 ص 371 و ج 7، ص 476}
    {الشیبانی، أحمد بن حنبل أبو عبد الله (متوفای241هـ)، فضائل الصحابة، ج 2 ص 600}.
    «وخرج عبید الله بن العباس بن عبد المطلب إلى الناس بعد وفاة علی ودفنه فقال: إن أمیر المؤمنین رحمه الله تعالى قد توفی براً تقیاً، عدلا مرضیاً...»{البلاذری، أحمد بن یحیى بن جابر (متوفای279هـ)، أنساب الأشراف، ج 1 ص 383}.


    وفات حمزه سید الشهداء در روایات:
    حضرت حمزه عموى رسول خدا(ص)، در میان شیعه و سنى به «سید الشهداء» مشهور است، در عین حال در باره او از كلمه «وفات» استفاده شده است:
    «منها بعد وفاة حمزة بن عبد المطلب ورسول الله...»
    {العاصمی المكی، عبد الملك بن حسین بن عبد الملك الشافعی (متوفای1111هـ)، سمط النجوم العوالی فی أنباء الأوائل والتوالی، ج 1 ص 426}


    وفات جعفر بن أبی طالب علیهما السلام در روایات:
    شهادت جعفر بن ابوطالب علیهما السلام از دیدگاه شیعه و سنى قطعى است؛ اما در عین حال در باره وى نیز كلمه «وفات» به كار برده شده است:
    «عن عَائِشَةَ قالت لَمَّا أَتَتْ وَفَاةُ جَعْفَرٍ عَرَفْنَا فی وَجْهِ رسول اللهِ صلى الله علیه وسلم الْحُزْنَ …»
    {إبن أبی شیبة الكوفی، أبو بكر عبد الله بن محمد (متوفای235 هـ)، الكتاب المصنف فی الأحادیث والآثار، ج 3، ص 62 و ج 7، ص 414}.


    وفات عمر بن الخطاب در روایات:
    اهل سنت اتفاق دارند كه خلیفه دوم توسط ابولؤلؤ به شهادت!!! رسیده است؛ اما مى‌بینیم كه خود آن‌ها در كتاب‌هایشان همواره از كلمه «وفات» در باره عمر استفاده كرده‌اند. آیا این دلیل مى‌شود كه بگوییم كشته شدن عمر به دست ابولؤلؤ دروغ است و عمر اصلاً كشته نشده است؟ اگر كسى كتاب‌هاى اهل سنت را بگردد، شاید بیش از هزاران مورد پیدا كند كه ما به اختصار به چند مورد اشاره مى‌كنیم:


    بلاذرى در انساب الأشراف مى‌نویسد:
    «وخطب فاطمة بنت عمر الخطاب رضی الله تعالى عنه، بعد وفاة عمر، وأصدقها مائة ألف....»
    {البلاذری، أحمد بن یحیى بن جابر (متوفای279هـ)، أنساب الأشراف، ج 2، ص 257}.


    «ویقال كان فتح الری قبل وفاة عمر بسنتین».
    {الطبری، أبی جعفر محمد بن جریر (متوفای310)، تاریخ الطبری، ج 2، ص 536، ناشر: دار الكتب العلمیة – بیروت}.


    «ولا حجة له فی بقاء الصحابة بلا خلیفة فی مدة التشاور یوم السقیفة وأیام الشورى بعد وفاة عمر رضی الله عنه لأنهم لم یكونوا تاركین لنصب الخلیفة».
    {النووی، أبو زكریا یحیى بن شرف بن مری، شرح النووی على صحیح مسلم، ج 12، ص 205، ناشر: دار إحیاء التراث العربی - بیروت، الطبعة الثانیة، 1392 هـ}.

    «وروى حماد بن النضر عن محمد بن المنكدر عن عطاء عنها نحوه وقال حدثتنی بعد وفاة عمر».
    {الذهبی، شمس الدین محمد بن أحمد بن عثمان، (متوفای748هـ)، سیر أعلام النبلاء، ج 5، ص 132}.

    «والصحیح أنه ولد لسنتین مضتا من خلافة عمر فیكون له وقت وفاة عمر ثمان سنین»
    {ابن القیم الجوزیه، محمد بن أبی بكر أیوب الزرعی أبو عبد الله (متوفای751هـ)، حاشیة ابن القیم على سنن أبی داود، ج 13، ص 244}.
    «لأنه ولد یوم موت رسول الله صلى الله علیه وسلم وفطم یوم وفاة أبی بكر وبلغ یوم وفاة عمر بن الخطاب وتزوج یوم مقتل عثمان بن عفان وولد له یوم مقتل علی بن أبی طالب»
    {الصفدی، صلاح الدین خلیل بن أیبك (متوفای764هـ)، الوافی بالوفیات، ج 16، ص 287}.

    صفدى در این جا براى رسول خدا صلى الله علیه وآله، ابوبكر و عمر از كلمه «وفات» استفاده كرده است؛ ولى براى امیر مؤمنان علیه السلام و عثمان از كلمه «مقتل»!!!. به احتمال زیاد ایشان اعتقادى به كشته شدن عمر نداشته است!!!.

    «ثم دخلت سنة ثلاث وعشرین وفیها وفاة عمر بن الخطاب».
    {القرشی الدمشقی، إسماعیل بن عمر بن كثیر أبو الفداء (متوفای774هـ)، البدایة والنهایة، ج 7، ص 130، ناشر: مكتبة المعارف – بیروت}.
    حتى هیثمى در كتابش بابى را با عنوان «باب وفاة عمر رضی الله عنه» قرار داده است.
    {الهیثمی، علی بن أبی بكر (متوفای 807 هـ)، مجمع الزوائد ومنبع الفوائد، ج 9، ص 74، ناشر: دار الریان للتراث/‏ دار الكتاب العربی - القاهرة، بیروت – 1407هـ}.


    وفات عثمان در روایات اهل سنت:
    عثمان بن عفان، در زمان خلافتش توسط صحابه رسول خدا كشته شد، اهل سنت او را شهید مى‌دانند؛ اما در عین حال در باره او از كلمه «وفات» استفاده كرده‌اند:
    ذكر وفاة عثمان بن عفان رضی الله عنه (47 ق هـ 35هـ).
    «... أخبرنا إسماعیل بن أحمد قال أخبرنا محمد بن هبة الله الطبری قال أخبرنا أبو الحسین بن بشران قال أخبرنا أبو علی بن صفوان قال حدثنا أبو بكر القرشی قال حدثنی الحارث بن محمد التمیمی قال حدثنی أبو الحسن علی بن محمد القرشی عن سعید بن مسلم بن بانك عن أبیه أن عثمان بن عفان قال متمثلا یوم دخل علیه فقتل
    أرى الموت لا یبقی عزیزا ولم یدع لعاد ملاذا فی البلاد
    {ابن الجوزی، أبو الفرج عبد الرحمن بن علی بن محمد (متوفای 597 هـ)، الثبات عند الممات، ج 1ص 101، تحقیق: عبد الله اللیثی الأنصاری، ناشر: مؤسسة الكتب الثقافیة - بیروت، الطبعة: الأولى، 1406هـ}.

    سخاوى از بزرگان اهل سنت در مطلبى در باره امیر مؤمنان علیه السلام، عمر بن خطاب و عثمان از كلمه وفات استفاده مى‌كند:
    «... وبالكاف والجیم أیضا: إلى أن وفاة عمر بن الخطاب كانت فى سنة ثلاث وعشرین، وذلك فى آخر یوم فى ذى الحجة شهیدا».

    وبالهاء واللام: إلى أن وفاة عثمان بن عفان كانت فى سنة خمس وثلاثین وذلك فى ذى الحجة أیضا شهیدا.

    وباللام والتحتانیة: إلى أن وفاة على بن أبى طالب كانت فى سنة أربعین، وذلك فى رمضان شهیدا.
    وفات عمر در سال 23 هـ بود كه در آخر ذى الحجه، شهید شد.
    وفات عثمان در سال 35هـ بود كه در ذى الحجة همان سال شهید شد.
    وفات علی بن ابوطالب در سال 40هـ بود كه در رمضان همان سال به شهادت رسید.
    {السخاوی، الإمام الحافظ شمس الدین محمد بن عبد الرحمن (متوفای902هـ)، الغایة فی شرح الهدایة فی علم الروایة، ج 1، ص 315، تحقیق: أبو عائش عبد المنعم إبراهیم، الطبعة: الأولى، ناشر: مكتبة أولاد الشیخ للتراث - 2001م}.



    ثانیاً: این كه در تقویم‌هاى پیش از سال 1372، به جاى شهادت، وفات آمده باشد، دروغى است آشكار. بلی، پیش از انقلاب این گونه بوده است.
    بر فرض كه چنین باشد، آیا تقویم مى‌تواند ملاك درستى یا نادرستى وقایع و اعتقادات باشد؟
    جاى بسى تأسف است كه برخى براى اثبات یا رد مطلبى اعتقادی، به چنین ادله سستى استناد مى‌كنند.
    از قدیم گفته‌اند كه: « الغریق یتشبّث بكل حشیش؛ كسى كه در حال غرق شدن است به هر خس و خاشاكى چنگ مى‌اندازد ».
    با وجود روایات صحیح السند در كتاب‌هاى اهل سنت مبنى بر هجوم ابوبكر و عمر به خانه صدیقه شهیده سلام الله علیها، استناد به چنین دلایلى چه ارزشى دارد؟


    نتیجه:
    این كه تقویم‌ها به جاى شهادت «وفات» نوشته باشند، دلیل بر عدم شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها نمى‌شود؛ چرا كه كلمه «وفات» هم شامل مرگ طبیعی و هم شهادت می‌شود و حتى در باره امام حسین، امیر مؤمنان، حمزه سید الشهداء، جعفر بن ابوطالب علیهم السلام، عمر بن خطاب و عثمان بن عفان نیز این واژه به كار برده شده است.
    موفق باشید
    http://www.fatimalib.com/index.php?option=com_content&view=article&id=107:-----71----------lr--&catid=53:1388-04-20-08-03-41&Itemid=67



  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۳
    نوشته
    4,318
    صلوات
    139000
    تعداد دلنوشته
    82
    مورد تشکر
    1,223 پست
    حضور
    122 روز 8 ساعت 39 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    ماجرای وفات حضرت زهرا از زبان امیرالمومنین0




    ماجرای وفات حضرت زهرا از زبان مولا : زمانی که خواستم کفن زهرا را گره بزنم .به ام کلثوم . زینب . حسن و حسینم گفتم : بیایید از ما درتان تو شه ای بر گیرید. که این اغاز جدایی است. و دیدار بعدی در بهشت خواهد بود. حسن و حسین به طرف مادر امدند. در حالی که چنین می گفتند : اندوه و حسرتی که از فقدان جدمان پیامبر و مادرمان فاطمه داریم .هر گز خاموش نمی شود. ای مادر حسن ! ای مادر حسین ! هنگامی که جدمان محمد مصطفی را دیدی سلام ما را به او برسان و بگو بعد از تو ما در دنیا یتیم شدیم. علی فرمود : به خدا سوگند مشاهده کردم که زهرا با ناله و اندوه با دو دست فرزندانش را گرفت و مدتی به سینه چسباند که نا گاه هاتفی از اسمان ندا داد. که ای ابو الحسن انان را از اغوش مادر بر گیر که به خدا سوگند این دو فرزند . ملائک اسمان را به گریه انداختند. "

  4. تشکر


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۲
    نوشته
    126
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 روز 3 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    من فكر ميكنم طرح كننده شبهه ( اگر از اهل سنت نباشد ) ايرادي به شيعه نميخواسته بگيرد ، منظور ايجاد ايام عزاي پي در پي با طول و عرض زياد است كه اخيرا" در جامعه ما دارد به يك اپيدمي تبديل ميشه ، مثل ده عسگريه و باقريه و .....

    اما اگر مطرح كننده شبهه دنبال ايراد گيري از شيعيان بوده ، بايد طرح سوال رو مغرضانه بدونيم تا علمي و منصفانه
    امتی بزرگ با فرهنگی عظیم ولی بدون خودباوری و اتحاد

    گاهی اوقات به خودم میگم آیا ما هم مثل ابراهیم بن مالک اشتر شدیم که باز تاریخ رو فراموش کردیم؟ آیا باز هم تاریخ داره مثل زمان دکتر مصدق تکرار میشه؟ و آیا فرزندان ما در آینده میگن چه گوهری داشتن و گول خوردن و از دست دادنش؟ و فقط بعد از خوندن اوراق تاریخ ایکاش و حسرت ثمره اون خواهد بود؟ و باز لبخند و شادی از آن ستمگران خواهد شد؟

  6. تشکر


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود