صفحه 1 از 3 123 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: 100بار اگر توبه شکستی بازآ. حالا اگر این 100بار بشه هزاربار چی؟بازقبولمون میکنه؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    1,564
    مورد تشکر
    13 پست
    حضور
    15 روز 14 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    266

    100بار اگر توبه شکستی بازآ. حالا اگر این 100بار بشه هزاربار چی؟بازقبولمون میکنه؟




    به نام خداوند بخشنده و مهربان

    گر 100 بار توبه شکستی باز آ.حالا اگر این 100 بار بشه هزاربار چی؟بازقبولمون میکنه؟


    سوال دوم: اگر بنده ای از خودش و اینکه به راه راست هدایت میشه نا امید بشه..ایا خدا هم از آن بنده نا امید میشه؟
    لطفا توضیح دهید


    کارشناس بحث : پاسخگوي مباحث قرآني

    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۰/۰۲/۰۳ در ساعت ۱۹:۴۹


    السلام علیک یا ابا عبدالله (ع)
    السلام علیک یا عباس بن علی (ع)

    اللهم اجعل محیای محیا محمد و آل محمد و مماتی ممات محمد و آل محمد


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2



    نقل قول نوشته اصلی توسط محمد طه نمایش پست
    گر 100 بار توبه شکستی باز آ.حالا اگر این 100 بار بشه هزاربار چی؟بازقبولمون میکنه؟
    سلام به شما دوست گرامی،
    برای پاسخ این پرسش ابتدا لازم است که با مفهوم توبه آشنا شویم. توبه یعنی چه؟ آیا مفهوم توبه، همانند یک خانه در باز است که هر وقت هر کس دلش خواست وارد شود و هر وقت هم خواست خارج شود؟! آیا وعده قبول توبه به این معناست که هر وقت آدمی خواسته یا ناخواسته گناهی مرتکب شد، بیاید و در برابر پروردگار زانو بزند و ناله العفو العفو سر دهد و با توبه آلودگی گناه را از نفس خود و عقاب اخروی آن را از نامه عمل خود پاک کند و بعد فردای آن روز دوباره به سراغ همان گناه رفته و دوباره آلوده شود و دوباره پس فردا بیاید و توبه کندو پاک شود و فردایی دیگر دوباره به سمت گناه برود و باز هم توبه؟!... به دیگر سخن، پذیرش توبه به معنای باز گذاشتن راه گناه و آلودگی مکرر است؟!

    روشن است که چنین چیزی نیست بلکه این حالت چیزی است که در زبان روایات به عنوان مسخره کردن از آن یاد شده است:

    عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ (ع) قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ التَّائِبُ مِنَ الذَّنْبِ كَمَنْ لَا ذَنْبَ لَهُ وَ الْمُقِيمُ عَلَى الذَّنْبِ وَ هُوَ مُسْتَغْفِرٌ مِنْهُ كَالْمُسْتَهْزِء (الكافي ج : 2 ص : 435)
    جابر می گوید: از امام باقر (ع) شنيدم که فرمود: توبه ‏كننده از گناه، مانند كسى است كه گناهی مرتکب نشده و كسى كه پيوسته به گناهی ادامه دهد، (و از نافرمانى دست بر نمی دارد) ولی در عین حال، از خداوند براى گناهانش طلب مغفرت و آمرزش می نمايد، مانند كسى است كه استهزاء و مسخره می كند.


    واقعيت اين است كه جز معصومین (علیهم السلام)، همه‏ انسان‏ ها در معرض اشتباه و خطا هستند؛ وسوسه‏ هاى شيطانى و شهوات نفسانى انسان و نيز دنيا و جلوه ‏هاى ظاهرى آن، دائما همراه انسان و در متن زندگى او حضور دارند و در صدد فريب و گمراه كردن او مى‏ باشند. بنابراين خداوند مى ‏داند كه انسان در معرض اين خطرات درونى و بيرونى قرار دارد؛ لذا تمهيداتى براى نجات وى از چنگال آن وسوسه‏ هاى درونى و بيرونى در نظر گرفته است؛ از جمله اینکه:

    در كنار آن وسوسه ‏هاى درونى، چراغ عقل و فطرت حق ‏طلبى را در درون انسان روشن و شعله ور نگه داشته است (رسول باطنی)
    کتابهای آسمانی و انبیا و اولیای دین و راهنماییهای آنها را هم به عنوان بهترين برنامه‏ هدایت زندگى قرار داده (رسول ظاهری)
    به رغم همه‏ اين تمهيدات، راه ديگرى را نیز به روى انسان باز گذاشته كه اگر سپاه شيطان و هواهای نفسانی بر او پيروز شدند و او را به گناه يا بيراهه كشاندند، دوباره به صراط مستقيم باز گردد و هيچگاه و در هيچ شرايطى، در زندگى نااميد و سرگشته نباشد و آن راه «توبه» و انابه و بازگشت به سوی خدای تعالاست.

    خداوند با هيچ انسانى كينه و دشمنى ندارد و دوست دارد كه همه‏ انسان ‏ها، در مسير حق و هدايت قرار گيرند و از تمام ظرفيت وجودى خود، براى دستيابى به كمالات استفاده كنند و اصلا فلسفه خلقت همین بهره مندی از خوان رحمت الهیست:


    إِلاَّ مَنْ رَحِمَ رَبُّكَ وَ لِذلِكَ خَلَقَهُم‏ (هود/119)
    مگر كسى را كه پروردگارت رحم كند! و براى همين (پذيرش رحمت) آنها را آفريد!

    مگر اين كه انسان، خودش مانع از بهره مندی از اين مهربانى و لطف شود و موجبات محروميت خویش را فراهم سازد. بنابراين با توضیحی که عرض کردم، راه توبه و بازگشت به سوی خدا هميشه باز است (100 بار و هزار بار ندارد)؛ و لو اين كه انسان گناهان زیادی مرتكب شده باشد:

    قُلْ يا عِبادِيَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ (زمر/53)
    بگو: «اى بندگان من كه بر خود اسراف و ستم كرده ‏ايد! از رحمت خداوند نوميد نشويد كه خدا همه گناهان را مى ‏آمرزد، زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است

    وَ هُوَ الَّذي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ وَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ (شوری/25)
    او كسى است كه توبه را از بندگانش مى ‏پذيرد و بديها را مى ‏بخشد، و آنچه را انجام مى ‏دهيد مى ‏داند.

    إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرى‏ إِثْماً عَظيماً (نساء/48)
    خداوند (هرگز) شرك را نمى ‏بخشد! و پايين ‏تر از آن را براى هر كس (بخواهد و شايسته بداند) مى‏ بخشد و آن كسى كه براى خدا، شريكى قرار دهد، گناه بزرگى مرتكب شده است.

    غافِرِ الذَّنْبِ وَ قابِلِ التَّوْبِ شَديدِ الْعِقابِ ذِي الطَّوْلِ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ إِلَيْهِ الْمَصيرُ (غافر/3)
    خداوندى كه آمرزنده گناه، پذيرنده توبه، داراى مجازات سخت، و صاحب نعمت فراوان است هيچ معبودى جز او نيست و بازگشت (همه شما) تنها بسوى اوست

    وَ الَّذينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللَّهُ وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى‏ ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ (ال عمران/135)
    و آنها كه وقتى مرتكب عمل زشتى شوند، يا به خود ستم كنند، به ياد خدا مى ‏افتند و براى گناهان خود، طلب آمرزش مى ‏كنند- و كيست جز خدا كه گناهان را ببخشد؟- و بر گناه، اصرار نمى ‏ورزند، با اينكه مى ‏دانند

    وَ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحيماً (نساء/110)
    كسى كه كار بدى انجام دهد يا به خود ستم كند، سپس از خداوند طلب آمرزش نمايد، خدا را آمرزنده و مهربان خواهد يافت.

    إِلاَّ مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلاً صالِحاً فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحيماً (فرقان/70)
    مگر كسانى كه توبه كنند و ايمان آورند و عمل صالح انجام دهند، كه خداوند گناهان آنان را به حسنات مبدّل مى‏كند و خداوند همواره آمرزنده و مهربان بوده است!

    حقیقت توبه همان پشیمانی از گناه و تصمیم بر ترک دائمی آنست اما برخی گناهان بزرگ است و گنه کار هم به این مطلب آگاهی دارد و برای جبران آنها بهتر است درجاتی از مسیر توبه و انابه را طی نماید:

    وَ سَمِعَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ رَجُلًا يَقُولُ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ فَقَالَ ثَكِلَتْكَ أُمُّكَ أَوَ تَدْرِي مَا حَدُّ الِاسْتِغْفَارِ الِاسْتِغْفَارُ دَرَجَةُ الْعِلِّيِّينَ وَ هُوَ اسْمٌ وَاقِعٌ عَلَى سِتَّةِ مَعَانٍ أَوَّلُهَا النَّدَمُ عَلَى مَا مَضَى وَ الثَّانِي الْعَزْمُ عَلَى تَرْكِ الْعَوْدِ إِلَيْهِ أَبَداً وَ الثَّالِثُ أَنْ تُؤَدِّيَ إِلَى الْمَخْلُوقِينَ حَتَّى تَلْقَى اللَّهَ أَمْلَسَ وَ الرَّابِعُ أَنْ تَعْمِدَ إِلَى كُلِّ فَرِيضَةٍ ضَيَّعْتَهَا فَتُؤَدِّيَ حَقَّهَا وَ الْخَامِسُ أَنْ تَعْمِدَ إِلَى اللَّحْمِ الَّذِي نَبَتَ عَلَى السُّحْتِ وَ الْمَعَاصِي فَتُذِيبَهُ وَ السَّادِسُ أَنْ تُذِيقَ الْجِسْمَ أَلَمَ الطَّاعَةِ كَمَا أَذَقْتَهُ حَلَاوَةَ الْمَعْصِيَةِ فَعِنْدَ ذَلِكَ تَقُولُ أَسْتَغْفِرُ اللَّه (إرشاد القلوب إلى الصواب/ج‏1/ص4)؛

    در روايت وارد شده كه شخصى در حضور امام على (عليه السّلام) استغفار نمود، حضرت فرمود: مادرت بر تو بگريد، آيا حقيقت استغفار را مى‏ دانى، استغفار مرتبه انسانهای بلندمرتبه (بهشتی) است كه شش معنا (و مرحله) دارد: اول پشيمانى بر گناهان گذشته، دوم تصميم بر ترک دائمی گناه، سوم اداى حقّ ديگران (حق الناس) تا خدا را در حالى ملاقات كنى كه كسى بر تو حقى نداشته باشد، چهارم اداى هر واجبى كه فوت شده (=حق الله)، پنجم ذوب كردن گوشتى كه از حرام روييده با حزن و اندوه، تا پوست به استخوان بچسبد و گوشت دوباره برويد، ششم رنج و سختى طاعت و عبادت را به بدن بچشاند، تا شيرينى گناه هايى كه چشيده از بين برود و چون كسى اين شش امر را بجا آورد، آنگاه بگويد: استغفر اللَّه.


    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۲/۰۴ در ساعت ۱۲:۳۶
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2



    نقل قول نوشته اصلی توسط محمد طه نمایش پست
    سوال دوم: اگر بنده ای از خودش و اینکه به راه راست هدایت میشه نا امید بشه..ایا خدا هم از آن بنده نا امید میشه؟
    دو مطلب است: 1- ناامیدی از رحمت خدای تعالی 2- ناامیدی از هدایت به مسیر حق؛ توضیح این دو مطلب:

    1- ناامیدی از رحمت بی کران خدای تعالی از گناهان بزرگ معرفی شده لذا بنده هیچ گاه و در هیچ شرایطی نباید از رحمت و مغفرت الهی ناامید شود:


    وَ لا تَيْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْكافِرُونَ (یوسف/87)
    و از رحمت خدا مأيوس نشويد كه تنها گروه كافران، از رحمت خدا مأيوس مى‏ شوند!»

    همانطور که عرض کردم، اصلا هدف خلقت و آفرینش، همین بهره مندی از خوان رحمت الهیست:

    إِلاَّ مَنْ رَحِمَ رَبُّكَ وَ لِذلِكَ خَلَقَهُم‏ (هود/119)
    مگر كسى را كه پروردگارت رحم كند! و براى همين (پذيرش رحمت) آنها را آفريد!

    پس در دستگاه آفرینش، نومیدی معنا و مفهومی ندارد زیرا نومیدی خلاف هدف و فلسفه آفرینش است.


    2- نومیدی بنده از هدایت به راه راست هم واقعیتی ندارد و تنها حاصل وسوسه شیطان است زیرا خدای سبحان انسان را آفریده و راه خیر و شر را هم به خوبی به او نشان داده و ابزار شناخت را به طور کامل در اختیار او قرار داده:


    إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ نُطْفَةٍ أَمْشاجٍ نَبْتَليهِ فَجَعَلْناهُ سَميعاً بَصيراً
    إِنَّا هَدَيْناهُ السَّبيلَ إِمَّا شاكِراً وَ إِمَّا كَفُوراً (انسان/2و3)

    ما انسان را از نطفه مختلطى آفريديم، و او را مى ‏آزماييم (بدين جهت) او را شنوا و بينا قرار داديم!
    ما راه را به او نشان داديم، خواه شاكر باشد (و پذيرا گردد) يا ناسپاس!

    سرشت او را هم مطابق راه حق قرار داده:

    فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنيفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتي‏ فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها (روم/30)
    پس روى خود را متوجّه آيين خالص پروردگار كن! اين فطرتى است كه خداوند، انسانها را بر آن آفريده


    رسولان ظاهری (انبیا و اولیا) و رسول باطنی (عقل) را هم به کمک او فرستاده و راه توبه و انابه را هم به روی او باز گذاشته:

    قُلْ يا عِبادِيَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ (زمر/53)
    بگو: «اى بندگان من كه بر خود اسراف و ستم كرده ‏ايد! از رحمت خداوند نوميد نشويد كه خدا همه گناهان را مى ‏آمرزد، زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است

    خودش هم وعده امدادهای غیبی داده:

    وَ الَّذينَ جاهَدُوا فينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا وَ إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنينَ (عنکبوت/69)
    و كسانى كه براى [به دست آوردن خشنودى‏] ما [با جان و مال‏] كوشيدند، بى ‏ترديد آنان را به راه ‏هاى خود [راه رشد، سعادت، كمال، كرامت، بهشت و مقام قرب‏] راهنمايى مى ‏كنيم و يقيناً خدا با نيكوكاران است


    راه و چاه مشخص، ابزار شناخت آماده، هادیان مسیر و امداد های غیبی سرشار، آیا با چنین شرایطی تردیدی در انتخاب راه حق و پیمایش آن وجود دارد؟! آیا در چنین فضایی نومیدی از هدایت معنا و مفهومی دارد؟!


    بله، اگر کسی اینهمه لطف را نادیده گرفت و اینهمه ابزار شناخت را به گوشه ای وانهاد و در مسیر حق، کمتر قدمی برنداشت، خود را محروم نموده و سنت الهی بر اینست که مهر اجبار بر هدایت کسی نزند و کسی را به زور به راه راست هدایت نکند:

    إِنْ هُوَ إِلاَّ ذِكْرٌ لِلْعالَمينَ
    لِمَنْ شاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقيمَ (تکویر/27و28)

    اين قرآن چيزى جز تذكّرى براى جهانيان نيست‏
    براى كسى از شما كه بخواهد راه مستقيم در پيش گيرد


    إِنَّا هَدَيْناهُ السَّبيلَ إِمَّا شاكِراً وَ إِمَّا كَفُوراً (انسان/2و3)
    ما راه را به او نشان داديم، خواه شاكر باشد (و پذيرا گردد) يا ناسپاس!


    وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمينَ (بقره/258)
    و خداوند، قوم ستمگر را هدايت نمى ‏كند
    وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرينَ (بقره/264)
    و خداوند، جمعيت كافران را هدايت نمى‏ كند
    وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقينَ (توبه/24)
    و خداوند جمعيّت نافرمانبردار را هدايت نمى‏ كند


    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۲/۰۴ در ساعت ۱۳:۴۶
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۹
    نوشته
    4,144
    صلوات
    71
    تعداد دلنوشته
    17
    مورد تشکر
    30 پست
    حضور
    89 روز 17 ساعت 52 دقیقه
    دریافت
    18
    آپلود
    0
    گالری
    1001



    سلام و تشکر بابت معرفی این تاپیک به بنده
    من همه ی حرفای شما رو قبول دارم اما
    حرف جناب طه رو هم قبول دارم که بنده
    خودش نتونه از سر تقصیراتش بگذره و
    نتونه فکرشو بکنه با اونهمه گناهی که کرده
    چطور دوباره بیاد و دم از عشق خدا بزنه خیلی سخته
    شما ها که انسانهای پاکی هستید کمتر این
    موضوع رو درک میکنید تا ما که تا خرخره تو
    لجنزار گناه غلطیدیم و طعم همه جور لجنی رو چشیدیم
    اما با همه ی این احوالات من تصمیم جدی گرفتم
    به این احساساتم بی محلی کنم وسفت و سخت
    پای خدا وایسم تا به اوجی برسم که لایق خداست
    نه اینی که الان هستم میخوام خدارو "بپرستم"
    نه مثل اینکه تا حالا میپرستیدم
    و اما مشکل من
    شش معنا (و مرحله) دارد:
    پشيمانى بر گناهان گذشته،
    تصميم بر ترک دائمی گناه،
    اداى حقّ ديگران (حق الناس) تا خدا را در حالى ملاقات كنى كه كسى بر تو حقى نداشته باشد،
    اداى هر واجبى كه فوت شده (=حق الله)،
    ذوب كردن گوشتى كه از حرام روييده با حزن و اندوه، تا پوست به استخوان بچسبد و گوشت دوباره برويد،
    رنج و سختى طاعت و عبادت را به بدن بچشاند، تا شيرينى گناه هايى كه چشيده از بين برود و چون كسى اين شش امر را بجا آورد، آنگاه بگويد: استغفر اللَّه.
    با بند هیچ مشکلی ندارم مثل....پشیمونم
    با بند هم که میبینید مشکلی ندارم
    بند را تاجایی که از دستم بر میاومده انجام دادم
    با بند خیلی مشکل دارم خیلی خیلی
    بند هم شاید به ظاهر به من ارتباطی نداشته
    باشه اما ممکنه مثال همون بشه که خدا از نخ
    دکمه ای هم نمیگذره احتمالش هست یه موقعی ناخواسته
    آدم حقی رو خورده که حتی خودشم خبر نداره پس باید
    این بند هم انجام بشه اما چطوری؟؟؟؟؟خدا داند....
    بند هم سخته منی که یه نماز رو با کسالت و تنبلی میخوانم
    نمازهای قضام هم سربه فلک کشیده چطور این بندو انجام بدم
    حالا شما بگید با این مشکلات بزرگ من چطور توبه واقعی کنم
    توبه الکی تادلتون بخواد کردم واقعا هم گناهی رو که توبه
    ازش کرده باشم رو انجام نمیدم اما توی جبران مابقی مواردش
    واقعااااااااااااااا مشکل دارم نمیدونم چطور از این مانع که
    سه برابر قد منه بپرم به همین خاطر فکر میکنم شاید
    قراره تا آخر عمر روسیاه بمونم100بار اگر توبه شکستی بازآ. حالا اگر این 100بار بشه هزاربار چی؟بازقبولمون میکنه؟

    »»» لطفا برای برآورده شدن حاجت همه ی حاجتمندان دعا کنید «««

    دانلود کنید تا زندگیتون
    (بــنــدگــیــتــون) عوض بشه
    »»» مشاهده پست حاوی لینک دانلود + توضیحات «««
    جلد 1
    جلد 2

    جلد 3

    ۞۞ کلاس مجازی حفظ قرآن کریم ۞۞
    »»» جوانها کلیک کنند ««

  6. تشکرها 2


  7. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2



    نقل قول نوشته اصلی توسط [[یا فاطمه زهرا(س)]] نمایش پست
    سلام و تشکر بابت معرفی این تاپیک به بنده
    من همه ی حرفای شما رو قبول دارم اما
    حرف جناب طه رو هم قبول دارم که بنده
    خودش نتونه از سر تقصیراتش بگذره و
    نتونه فکرشو بکنه با اونهمه گناهی که کرده
    چطور دوباره بیاد و دم از عشق خدا بزنه خیلی سخته
    شما ها که انسانهای پاکی هستید کمتر این
    موضوع رو درک میکنید تا ما که تا خرخره تو
    لجنزار گناه غلطیدیم و طعم همه جور لجنی رو چشیدیم
    اما با همه ی این احوالات من تصمیم جدی گرفتم
    به این احساساتم بی محلی کنم وسفت و سخت
    پای خدا وایسم تا به اوجی برسم که لایق خداست
    نه اینی که الان هستم میخوام خدارو "بپرستم"
    نه مثل اینکه تا حالا میپرستیدم
    و اما مشکل من

    با بند هیچ مشکلی ندارم مثل....پشیمونم
    با بند هم که میبینید مشکلی ندارم
    بند را تاجایی که از دستم بر میاومده انجام دادم
    با بند خیلی مشکل دارم خیلی خیلی
    بند هم شاید به ظاهر به من ارتباطی نداشته
    باشه اما ممکنه مثال همون بشه که خدا از نخ
    دکمه ای هم نمیگذره احتمالش هست یه موقعی ناخواسته
    آدم حقی رو خورده که حتی خودشم خبر نداره پس باید
    این بند هم انجام بشه اما چطوری؟؟؟؟؟خدا داند....
    بند هم سخته منی که یه نماز رو با کسالت و تنبلی میخوانم
    نمازهای قضام هم سربه فلک کشیده چطور این بندو انجام بدم
    حالا شما بگید با این مشکلات بزرگ من چطور توبه واقعی کنم
    توبه الکی تادلتون بخواد کردم واقعا هم گناهی رو که توبه
    ازش کرده باشم رو انجام نمیدم اما توی جبران مابقی مواردش
    واقعااااااااااااااا مشکل دارم نمیدونم چطور از این مانع که
    سه برابر قد منه بپرم به همین خاطر فکر میکنم شاید
    قراره تا آخر عمر روسیاه بمونم100بار اگر توبه شکستی بازآ. حالا اگر این 100بار بشه هزاربار چی؟بازقبولمون میکنه؟


    سلام مجدد خدمت شما دوست گرامی،

    الحمدلله، خودتان فرموده اید که ندامت دارید و تصمیم جدی و دائم بر ترک گناه گرفته اید و حق الناس را هم در حد توان ادا کرده اید؛ این چیز کمی نیست و به نظرم کار مهمی انجام داده اید و قطعا چنین حالتی مورد توجه و رضای حق تعالی قرار خواهد گرفت زیرا این وعده تخلف ناپذیر ذات اقدس اله است که:

    وَ هُوَ الَّذي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ وَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ (شوری/25)
    او كسى است كه توبه را از بندگانش مى‏ پذيرد و بديها را مى ‏بخشد، و آنچه را انجام مى ‏دهيد مى ‏داند.

    فرموده اید: ادای واجبات فوت شده، برایتان سخت است! عرض می کنم: لزومی ندارد که کار و زندگیتان را رها کنید و صبح و شب به قضای نمازهای فوت شده بپردازید! مقداری که می دانید با روحیه شما تناسب دارد را به مرور انجام دهید، بقیه موراد را هم در طول زمان برنامه ریزی کنید و قضا نمایید. این یک قاعده کلی و قطعی قرآنیست که:

    لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَها (بقره/286)
    خداوند هيچ كس را، جز به اندازه تواناييش، تكليف نمى ‏كند.

    ادامه مطلب در پست بعد خواهد آمد.


    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۳/۱۶ در ساعت ۰۸:۱۵
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  8. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2



    بند 5 که اشاره داشته اید، ظاهرا برای کسانی است که نعوذ باالله به حرام خواری اشتغال داشته اند (مانند رباخوار، شراب خوار و ...) که گوشت بدنشان از حرام تغذیه شده و رشد کرده است و افرادی از این دست.

    بند 6 هم ناظر به کمال توبه است؛ یعنی اگر کسی می خواهد به آخرین درجات توبه یک بنده مؤمن دست یابد این مراحل را به طور کامل بگذراند و الا با همان ادای حق الله و حق الناس و پشیمانی به ترک گناه، توبه محقق شده و بنده خدا، تکلیفی بیش از این ندارد.


    ظاهرا روحیه شما با همین سه موردی که عرض کردم سازگاری دارد. دو موردش را که موفق شده اید (ندامت و ادای حق الناس)؛ مورد سوم (یعنی حق الله) را هم به مرور و بدون سخت گیری انجام دهید، حتما توبه و عبادت شما مورد قبول حق تعالی قرار خواهد گرفت (ان شاء الله) زیرا این وعده حتمی و تخلف ناپذیر الهیست
    (شوری/25).
    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۳/۱۶ در ساعت ۰۸:۱۵
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  9. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۹
    نوشته
    4,144
    صلوات
    71
    تعداد دلنوشته
    17
    مورد تشکر
    30 پست
    حضور
    89 روز 17 ساعت 52 دقیقه
    دریافت
    18
    آپلود
    0
    گالری
    1001



    انشاءالله همینطور که میفرمایید باشه
    نمیدونم یه حس غریبی میگه این توبه
    پذیرفته نیست!!!!!!!!
    دعا کنید

    »»» لطفا برای برآورده شدن حاجت همه ی حاجتمندان دعا کنید «««

    دانلود کنید تا زندگیتون
    (بــنــدگــیــتــون) عوض بشه
    »»» مشاهده پست حاوی لینک دانلود + توضیحات «««
    جلد 1
    جلد 2

    جلد 3

    ۞۞ کلاس مجازی حفظ قرآن کریم ۞۞
    »»» جوانها کلیک کنند ««

  10. تشکرها 2


  11. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2



    نقل قول نوشته اصلی توسط [[یا فاطمه زهرا(س)]] نمایش پست
    نقل قول نوشته اصلی توسط [[یا فاطمه زهرا(س)]] نمایش پست
    من همه ی حرفای شما رو قبول دارم اما
    حرف جناب طه رو هم قبول دارم که بنده

    خودش نتونه از سر تقصیراتش بگذره و

    نتونه فکرشو بکنه با اونهمه گناهی که کرده

    چطور دوباره بیاد و دم از عشق خدا بزنه خیلی سخته

    نقل قول نوشته اصلی توسط [[یا فاطمه زهرا(س)]] نمایش پست
    انشاءالله همینطور که میفرمایید باشه
    نمیدونم یه حس غریبی میگه این توبه

    پذیرفته نیست!!!!!!!!

    دعا کنید

    دوست خوب،
    وقتی خود خدای تعالی وعده بخشش و آمرزش داده و به این ندای بلند، همگان را با هر وضعیتی دعوت کرده:

    قُلْ يا عِبادِيَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ (زمر/53)
    بگو: «اى بندگان من كه بر خود اسراف و ستم كرده ‏ايد! از رحمت خداوند نوميد نشويد كه خدا همه گناهان را مى ‏آمرزد، زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است

    با این بیان روشن و کامل، فکر نمی کنم هیچ بنده ای عذر تقصیر و تأخیر داشته باشه!

    واقع بین باشید! همه ما مسلمان و مؤمن به آیات قرآن هستیم و هر آنچه که این کتاب کامل، به عنوان برنامه زندگی پیش راه ما قرار دهد، سمعا و طاعتا گوش جان داده و با اعتقاد کامل عمل می کنیم.

    وقتی خداوند می فرماید به سوی من بازگردید، من توبه شما را می پذیرم (که آیات ناظر به این مفهوم، در پست دوم ذکر شد)، دیگر جای عذر و بهانه ای باقی نمی ماند بنابراین اگر چیزی در درون شما، ندای نومیدی سر می دهد، یقین بدانید وسوسه شیطانیست و نه ندای رحمانی! ندای رحمانی آرام بخش و امیدوار کننده است اما وسوسه شیطانی، اضطراب آور، نومید کننده و نگران کننده است.


    در پست بعد درباره تفاوت این دو بیشتر عرض می کنم:


    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۳/۱۶ در ساعت ۰۸:۱۵
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  12. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2



    یکی از راههای تشخیص الهام رحمانی یا وسوسه شیطانی اثر قلبی (و روانی) آنست؛

    الهامات رحمانی چون از جانب خدای تعالاست و از جنس رحمت و یقین است، آرامش بخش است و اطمینان آور.

    الَّذينَ آمَنُوا وَ تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ (رعد/28)
    آنها كسانى هستند كه ايمان آورده ‏اند و دلهايشان به ياد خدا مطمئن (و آرام) است آگاه باشيد، تنها با ياد خدا دلها آرامش مى ‏يابد.

    این الهامات، نوعی نشاط و انبساط روحانی حقیقی در فرد به وجود می آورد.

    شاید برای شما هم اتفاق افتاده باشد که گاهی بعد از بیدار شدن از خواب (که یکی از راه های الهامات رحمانی است)، در خود نوعی شادی و بسط روحی احساس می کنید، بدون اینکه علت و منشأ آن را بدانید و گاهی اوقات بعد از مدتی به خاطرتان می آورید که در همان شب، رؤیای صادقه ای دیده اید و به منشأ آن انبساط روحانی واقف می شوید.


    اما وسوسه شیطان از جنس شک و تردید است و شک و تردید هم منزلگاه اضطراب و تشویش و دلهره و عدم اطمینان است و این نیست جز آنکه هر آنچه مورد دعوت شیطان است از جنس فقدان و جهل و ناداری و پلیدی است:

    الشَّيْطانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَ يَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشاءِ وَ اللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلاً وَ اللَّهُ واسِعٌ عَليمٌ (بقره/268)
    شيطان شما را از تنگدستى مى ‏ترساند و شما را به ناشايست فرمان مى‏ دهد و خدا شما را به آمرزش و بخشايشى از جانب خويش وعده مى ‏دهد و خداوند گشايشگر داناست.

    هر گاه از اینگونه وسوسه های شیطانی به سراغ شما آمد، نفس پریشان خود را خطاب قرار داده و آیات قبولی توبه (که در پست دوم ذکر کرده ام) را برایش بخوانید و بگویید: این وعده قطعی و تخلف ناپذیر خدای تعالاست و خداوند متعال هم از وعده اش تخلف نمی کند:

    وَ لَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ وَعْدَه‏ (حج/47)
    خداوند هرگز از وعده خود تخلّف نخواهد كرد

    بنابراین هر آنچه که بر خلاف این معنا و مفهوم به توی نفس القا می شود، وسوسه شیطان لعین است و می خواهد تو را با خود به وادی یأس و نومیدی و دوری از رحمت حق تعالی بکشاند؛ پس به این وسوسه ها توجهی نکن!

    اگر چند بار به این وسوسه های نومیدی توجه نکنید، مطمئن باشید از بین خواهد رفت.


    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۳/۲۵ در ساعت ۱۱:۱۱
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  13. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۹
    نوشته
    4,144
    صلوات
    71
    تعداد دلنوشته
    17
    مورد تشکر
    30 پست
    حضور
    89 روز 17 ساعت 52 دقیقه
    دریافت
    18
    آپلود
    0
    گالری
    1001



    با تشکر بسیار زیاد از شما استاد بزرگ
    که روشنگری کردید و واقعا اعتقاد پیدا
    کردم که این القائات شیطانیست فقط
    یه مورد دیگه میماند که اگه نگم ممکنه
    گزکی بشه دست شیطان برای ادامه ی
    فعالیتش در وجود من و بازداری ام از توبه
    اون هم معنای این دو آیه است
    سوره فجر
    فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ(15)

    وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ (16)

    یه وقتایی اون آرامشی که گفتید به سراغم
    میاد بلافاصله این آیه توی ذهنم میچرخه
    فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ(15)
    موقع سختی ها هم همینطوره به محض مواجهه این
    آیه توی ذهنم میچرخه
    وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ
    خداییش قبول کنید که این دو آیه انسان رو میون
    زمین و هوا نگه میداره معلوم نیست باید به کدومش
    فکر کرد یعنی ما حتی اگه احساس دوستی و نزدیکی
    به خدا رو هم داشته باشیم احتمالش هست که غرور
    انسانیمون منشاش باشه و چیزی جز وهم و خیال نباشه

    »»» لطفا برای برآورده شدن حاجت همه ی حاجتمندان دعا کنید «««

    دانلود کنید تا زندگیتون
    (بــنــدگــیــتــون) عوض بشه
    »»» مشاهده پست حاوی لینک دانلود + توضیحات «««
    جلد 1
    جلد 2

    جلد 3

    ۞۞ کلاس مجازی حفظ قرآن کریم ۞۞
    »»» جوانها کلیک کنند ««

  14. تشکر


صفحه 1 از 3 123 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. 100سال قبل مردم ایران چه می‌پوشیدند؟
    توسط monemizadeh در انجمن حجاب و پوشش اسلامي
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: ۱۳۹۲/۰۲/۲۹, ۲۰:۰۹
  2. پاسخ: 5
    آخرين نوشته: ۱۳۸۸/۰۵/۱۶, ۱۱:۰۶

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود