جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: امامت و تكليف

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۶
    نوشته
    303
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    22 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    امامت و تكليف




    مي دانيم برخي از ائمه (ع) آغاز امامتشان در سنين كودكي بود حال اين سوال مطرح است كه كودك چگونه مى تواند امام باشد در حال كه تكليف ندارد؟
    با تشكر

    کارشناس بحث : پاسخگوي علوم قرآن
    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۰/۰۳/۰۴ در ساعت ۱۱:۰۵
    يارب نظر تو برنگردد

  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    3,123
    مورد تشکر
    119 پست
    حضور
    37 روز 8 دقیقه
    دریافت
    127
    آپلود
    0
    گالری
    13



    در واقع سن بلوغ و سن تكليف ، سن رسيدن به حد رشد عقلاني است و افراد معمولا در اين سن به رشد عقلاني مي رسند . اما اگر افرادى در کودکى به طور یقین وقطع به حدّ اعلاى کمال ورشد رسیدند -که باید هم رسیده باشند وگرنه امامت آنها بى معنا خواهد بود- قطعاً مورد تکلیف هستند، واز آنجا که عقل کاملى داشته واز مقام عصمت بهره ‏مندند، هرگز کار ناشایست انجام نخواهند داد.
    همچنين لازم به يادآوري است كه براى رشد عقلى سنّ معیّن غير قابل تغييري وجود ندارد، زیرا چه بسا شخصى رشید است امّا سن او بیش از پنج سال نیست؛ چون قوّه عاقله او به قدرت خداوند به حدّ کافى رشد کرده است. چه مانعى دارد که خداوند متعال سنّ رشد را در امام (علیه السلام) سنّ پنج سالگى قرار دهد.
    علامه حلّى مى ‏فرماید: «طبیعت کودکان با دوستى ومحبت پدر ومادر ومیل به آن در آمیخته است، لذا کناره‏ گیرى کودک از آنان وتوجه به خداوند متعال دلیل بر قوّت کمال اوست».
    او در ادامه مى‏ نویسد: «طبیعت کودکان با نظر وتأمّل در امور عقلى وتکالیف الهى ناسازگار ومتناسب با بازى ولهو ولعب است، پس اگر کودکى با امورى که ناسازگار با طبع کودکانه است انس گرفته، دلیل رسیدن او به کمال است».( کشف المراد، ص 389و388)
    نكته ديگر اينكه خداوند با برهان عقلى ودلیل نقلى، امامت امامان را ثابت نموده است و مضاف بر اين بايد ياد آور شد كه امامت و نبوت مقام و منصبي الهي است همانگونه كه حضرت عيسي (ع) در سنين طفوليت و خردسالي به نبوت رسيدند چه استبعادي دارد كه امامي در سن پنج يا نه سالگي به اين منصب شريف منصوب شود ؟

    ویرایش توسط هدی : ۱۳۹۰/۰۳/۰۴ در ساعت ۱۸:۳۳
    اليس الله بكاف عبده

    الهی ای فلک هرگز نگردی اگر دور سرحیدر نگردی
    الهی ای نفس بی مهر زهرا درون سینه رفتی برنگردی

    ****
    بشكند دستي كه هتك حرمت اين خانه كرد
    شيعه را سوزاند و خون در قلب صاحبخانه كرد

    حضرت زهرا (س) :
    كسی كه عبادت های خالصانه خود را به سوی خدا فرستد، پروردگار بزرگ برترین مصلحت را به سویش فرو خواهد فرستاد

  4. تشکر


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    3,123
    مورد تشکر
    119 پست
    حضور
    37 روز 8 دقیقه
    دریافت
    127
    آپلود
    0
    گالری
    13



    مسأله تفويض امامت در دوران كودكي و خردسالي محال ذاتى یا وقوعى نیست، زیرا خداوند متعال قادر است تا تمام شرایط رسالت وامامت را در کودک قرار دهد. عقل انسان این مطالب را بعید نمى ‏داند. ونبوت حضرت یحیى وعیسى علي نبينا و آله و عليه السلام بهترین شاهد صدق بر این مدعا است.
    محمّد بن حسن صفّار به سند خود از على بن اسباط نقل کرده که گفت: «اباجعفر (علیه السلام) را در حالى که بر من وارد مى ‏شد مشاهده کردم. خوب به سر وپاى مبارکش نظاره کردم تا بتوانم بر اصحاب خود در مصر آن حضرت را توصیف نمایم. ناگهان مشاهده کردم که حضرت به سجده افتاد وفرمود: «خداوند احتجاج نموده در امر امامت به آنچه در امر نبوت احتجاج کرده است، ومى ‏فرماید: «وَآتَیْناهُ الحُکْمَ صَبِیّاً» ونیز مى‏فرماید: «فَلَمّا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَبَلَغَ أَرْبَعِینَ سَنَةً». پس گاهى ممکن است که خداوند به کسى حکمت عطا کند در حالى که کودکى بیش نیست، همان گونه که جایز است به کسى دیگر در سنین چهل سالگى حکمت عطا فرماید.»( بصائر الدرجات، ص 258، ح 10)
    صفوان بن یحیى مى ‏گوید: هنگامى که امام رضا (علیه السلام) به امام جواد (علیه السلام) اشاره کرد واو را به امامت منصوب نمود در حالى که سنّ او از سه سال تجاوز نمى‏ کرد، به آن حضرت عرض کردم: فدایت گردم! فرزند شما سه سال بیشتر ندارد؟ حضرت فرمود: «... وما یضرّه من ذلک شى‏ء قد قام عیسى (علیه السلام) بالحجّة وهو ابن ثلاثة سنین»؛ «چه اشکالى دارد در حالى که عیسى (علیه السلام) نیز در سنین سه سالگى حجت خدا گشت.»( کافى، ج 1، ص 383، ح 2)
    به امام جواد (علیه السلام) عرض شد: مردم به جهت کمى سنّ شما امامت شما را انکار مى ‏کنند. حضرت پاسخ فرمود: «وما ینکرون من ذلک قول اللَّه عزّوجلّ؟ لقد قال اللَّه عزّوجلّ لنبیّه(صلی الله علیه و اله): «قُلْ هذِهِ سَبِیلِى أَدْعُوا إِلىَ اللَّهِ عَلى بَصِیرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِى» فواللَّه ما تبعه إلّا على (علیه السلام) وله تسع سنین وأنا ابن تسع سنین»؛ «چرا انکار مى‏ کنند، در حالى که خداوند به نبىّ خود فرمود: اى رسول ما! امت را بگو: طریقه من وپیروانم همین است که خلق را با بینایى وبصیرت به سوى خدا دعوت کنیم. پس به خدا سوگند! در آن هنگام او را متابعت نکرد مگر على (علیه السلام) در حالى که نه سال بیشتر نداشت، ومن نیز فرزند نه ساله هستم.»( کافى، ج 1، ص 384، ح 8)

    اليس الله بكاف عبده

    الهی ای فلک هرگز نگردی اگر دور سرحیدر نگردی
    الهی ای نفس بی مهر زهرا درون سینه رفتی برنگردی

    ****
    بشكند دستي كه هتك حرمت اين خانه كرد
    شيعه را سوزاند و خون در قلب صاحبخانه كرد

    حضرت زهرا (س) :
    كسی كه عبادت های خالصانه خود را به سوی خدا فرستد، پروردگار بزرگ برترین مصلحت را به سویش فرو خواهد فرستاد

  6. تشکرها 2


  7. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    3,123
    مورد تشکر
    119 پست
    حضور
    37 روز 8 دقیقه
    دریافت
    127
    آپلود
    0
    گالری
    13



    پست دوم و سوم به عنوان پاسخ سوال و جمع بندي بحث معرفي مي شوند .
    اليس الله بكاف عبده

    الهی ای فلک هرگز نگردی اگر دور سرحیدر نگردی
    الهی ای نفس بی مهر زهرا درون سینه رفتی برنگردی

    ****
    بشكند دستي كه هتك حرمت اين خانه كرد
    شيعه را سوزاند و خون در قلب صاحبخانه كرد

    حضرت زهرا (س) :
    كسی كه عبادت های خالصانه خود را به سوی خدا فرستد، پروردگار بزرگ برترین مصلحت را به سویش فرو خواهد فرستاد

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود