جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: ❖❖مراد از سوگند لغو چیست؟❖❖

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    2,954
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    16 روز 10 ساعت 17 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    611

    ❖❖مراد از سوگند لغو چیست؟❖❖




    یارب
    با سلام


    به چه سوگندهای ،سوگنده لغو بیهوده میگویند؟اصلا همچینین سوگندی داریم؟

    [IDEA]لا يُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فى أَيْمَنِكُمْ وَ لَكِن يُؤَاخِذُكم بِمَا عَقَّدتُّمُ الأَيْمَنَفَكَفَّرَتُهُ إِطعَامُ عَشرَةِ مَسكِينَ مِنْ أَوْسطِ مَا تُطعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسوَتُهُمْ أَوْ تحْرِيرُ رَقَبَةٍفَمَن لَّمْ يجِدْ فَصِيَامُ ثَلَثَةِ أَيَّامٍذَلِك كَفَّرَةُ أَيْمَنِكُمْ إِذَا حَلَفْتُمْوَ احْفَظوا أَيْمَنَكُمْكَذَلِك يُبَينُ اللَّهُ لَكُمْ ءَايَتِهِ لَعَلَّكمْ تَشكُرُونَ‏(89)
    خداوند شما را به خاطر سوگندهاى بيهوده ( و خالى از اراده ) مواخذه نمى‏كند ولى در برابر سوگندهائى كه ( از روى اراده ) محكم كرده‏ايد مواخذه مى‏كند ،

    لا يُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فى أَيْمَنِكُمْ وَ لَكِن يُؤَاخِذُكُم بمَا كَسبَت قُلُوبُكُمْوَ اللَّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌ‏(225)
    خداوند شما را به خاطر سوگندهايى كه بدون توجه ياد مى‏كنيد ، مؤاخذه نخواهد كرد ، اما به آنچه دلهاى شما كسب كرده ، ( و سوگندهايى كه از روى اراده و اختيار ، ياد مى‏كنيد ، ) مؤاخذه مى‏كند.[/IDEA]

    یاعلی

    یارب

    يا رب منم جويان تو يا خود تويى جويان من

    اى ننگ من تا من منم من ديگرم تو ديگرى





  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۷
    نوشته
    10,035
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    17 روز 15 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    2



    نقل قول نوشته اصلی توسط Moamma نمایش پست
    یارب
    با سلام

    به چه سوگندهای ،سوگنده لغو بیهوده میگویند؟اصلا همچینین سوگندی داریم؟

    [IDEA]لا يُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فى أَيْمَنِكُمْ وَ لَكِن يُؤَاخِذُكم بِمَا عَقَّدتُّمُ الأَيْمَنَفَكَفَّرَتُهُ إِطعَامُ عَشرَةِ مَسكِينَ مِنْ أَوْسطِ مَا تُطعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسوَتُهُمْ أَوْ تحْرِيرُ رَقَبَةٍفَمَن لَّمْ يجِدْ فَصِيَامُ ثَلَثَةِ أَيَّامٍذَلِك كَفَّرَةُ أَيْمَنِكُمْ إِذَا حَلَفْتُمْوَ احْفَظوا أَيْمَنَكُمْكَذَلِك يُبَينُ اللَّهُ لَكُمْ ءَايَتِهِ لَعَلَّكمْ تَشكُرُونَ‏(89)
    خداوند شما را به خاطر سوگندهاى بيهوده ( و خالى از اراده ) مواخذه نمى‏كند ولى در برابر سوگندهائى كه ( از روى اراده ) محكم كرده‏ايد مواخذه مى‏كند ،

    لا يُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فى أَيْمَنِكُمْ وَ لَكِن يُؤَاخِذُكُم بمَا كَسبَت قُلُوبُكُمْوَ اللَّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌ‏(225)
    خداوند شما را به خاطر سوگندهايى كه بدون توجه ياد مى‏كنيد ، مؤاخذه نخواهد كرد ، اما به آنچه دلهاى شما كسب كرده ، ( و سوگندهايى كه از روى اراده و اختيار ، ياد مى‏كنيد ، ) مؤاخذه مى‏كند.[/IDEA]

    یاعلی
    عرض سلام

    (لغو) از كارهايى است كه اثرى به دنبال نداشته باشد، ومعلوم است كه اثر هر چيزى به خاطر اختلاف متعلقات و جهاتش مختلف مى شود، سوگند هم اثرى از جهت لفظش دارد، و هم اثر ديگرى از اين جهت دارد كه گفتار آدمى را تاءكيد مى كند، و اثر سومش از اين جهت است كه خود عقد و پيمانى است ، و نيز اثر ديگرى دارد از حيث مخالفت و شكستن آن ، و همچنين از جهات ديگر آثار ديگرى دارد، الا اينكه چون در آيه شريفه مقابله شده ميان عدم مؤ اخذه بر سوگند لغو، و مؤ اخذه بر آثار سوئى كه هر گناهى و مخصوصا سوگند لغو، در دلها باقى مى گذارد، لذا به نظر مى رسد كه مراد از سوگند لغو، آن سوگندى باشد كه هيچ اثرى در قصد صاحب سوگند نداشته باشد، سوگندهاى بيهوده اى است كه صاحبش نمى خواهد به وسيله آن عقدى و پيمانى ببندد، و به اصطلاح فارسى زبانها، تكيه كلامى است كه بعضى به آن عادت كرده اند، و مرتب ميگويند، (آره و اللّه )، (نه و اللّه ).


    یَا إِلَهِی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ وَ رَبِّی صَبَرْتُ عَلَى عَذَابِکَ فَکَیْفَ أَصْبِرُ عَلَى فِرَاقِکَ



    اگه مي خواي اهل آسمون بهت رحم كنن به اهل زمين رحم كن


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,699
    مورد تشکر
    103 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    "لا يُؤاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمانِكُمْ"


    قسم يا در مقام إخبار است به اين معنى كه از امرى خبر مي دهد و اين خبر را بواسطه قسم مؤكد مى‏نمايد.
    چنين قسمى اگر مطابق با واقع باشد آن را صادق و راست نامند، و اگر بر خلاف واقع باشد آن را غموس و قسم دروغ گويند، و قسم دروغ يكى از گناهان كبيره است. و آن را غموس گفتند براى اين كه صاحب آن در معصيت و پس از آن در آتش دوزخ فرو مي رود، زيرا غمس به معنى فرو رفتن است.

    يا در مقام انشاء است به اين معنى كه امرى را بواسطه قسم بر خود واجب مي كند، مثل اينكه بگويد "و اللَّه فردا را روزه مي گيرم".
    اين نوع از قسم است كه متعلقش واجب مي شود و بر تخلف از آن كفارة تعلق مي گيرد.

    و قسم گاهى از روى قصد و اراده و اختيار و توجه به آن است، و گاهى از روى عدم قصد و بى توجهى به آن، يا از روى اكراه، يا بواسطه هيجان غضب و نحو آن.

    اين قسم اخير را لغو در أيمان (قسم) گويند زيرا لغو به معنى كلامى است كه داراى معنى نباشد يا متكلم به قصد معنى به آن تكلم نكند.

    و اين قِسم از يمين (قسم) مورد مؤاخذه نيست و تخلف از آن كفاره ندارد و آيه شريفه ناظر به اين قسم است.
    و اخبار و روایات نيز بر طبق اين معنى وارد شده، چنانچه از كافى از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمودند: «اللغو قول الرجل لا واللَّه و بلى واللَّه و لا يعقد على شيئى‏» لغو در قسم، گفتار مرد است که می گوید "لا والله" و "بلی والله" ولی چیزی را متعهد نمی شود.

    ___________
    (أطيب البيان في تفسير القرآن، ج‏2، ص 451)

    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,699
    مورد تشکر
    103 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    "لا يُؤاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمانِكُمْ ..."

    "لغو" از كارهايى است كه اثرى به دنبال نداشته باشد لذا به نظر مى‏رسد كه مراد از سوگند لغو، آن سوگندى باشد كه هيچ اثرى در قصد صاحب سوگند نداشته باشد، سوگندهاى بيهوده‏اى است كه صاحبش نمى‏خواهد به وسيله آن عقدى و پيمانى ببندد، و به اصطلاح فارسى زبانها، تكيه كلامى است كه بعضى به آن عادت كرده‏اند، و مرتب مي گويند،" آره و اللَّه"،" نه و اللَّه".

    __________
    (ترجمه الميزان، ج‏2، ص 334)

    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,699
    مورد تشکر
    103 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    قسم هاى لغو هيچ گونه اثرى ندارد و نبايد به آن اعتنا كرد، اين نوع قسمها آنهايى است كه مردم بدون توجه، تكيه كلام خود قرار مى‏دهند و به آن عادت كرده‏اند و در هر كارى "لا و اللَّه" (نه به خدا قسم ...) يا "بلى و اللَّه" (آرى به خدا سوگند ...) مى‏گويند، اين نوع قسم ها را قسم لغو مى‏نامند.

    زيرا لغو در لغت به تمام كارها و سخنانى گفته مى‏شود كه داراى هدف مشخصى نيست، يا از روى اراده و تصميم سر نمى‏زند.

    بنا بر اين سوگندهايى كه انسان در حال غضب (در صورتى كه غضب سبب بيرون رفتن از حال عادى شود) ياد مى‏كند، جزء قسمهاى لغو است و طبق آيه فوق، خداوند مؤاخذه‏اى بر اين گونه قسم ها نمى‏كند و نبايد به آن ترتيب اثر داد (هر چند انسان بايد خود را چنان تربيت كند كه اين گونه سوگندها را نيز كنار بگذارد)، به هر حال اين گونه قسمها واجب العمل نيست و مخالفت آن كفاره ندارد، زيرا از روى اراده و تصميم نيست.

    قسم ياد كردن از نظر اسلام كار خوبى نيست، ولى در عين حال حرام نمى‏باشد، و اگر به خاطر هدف هاى مهم تربيتى و اجتماعى و اصلاحى انجام گيرد ممكن است واجب يا مستحبّ گردد، ولى با اين حال يك سلسله از سوگندها است كه از نظر اسلام به كلى بى اعتبار است، از جمله:

    1- سوگندهايى كه به غير نام خدا باشد، حتى قسم خوردن به نام پيامبر (ص) و ائمه هدى (ع) واجب العمل نيست، يعنى اگر كسى به غير نام خدا قسم ياد كند ملزم به انجام آن نمى‏باشد و مخالفت آن كفاره ندارد.

    2- سوگندهايى كه براى انجام كار حرام يا مكروه، يا ترك واجب و مستحبّ باشد آن هم اعتبارى ندارد، مثل اين كه كسى سوگند ياد كند كه دِين خود را نپردازد يا با بستگان خويش ترك رابطه كند.

    اين گونه سوگندها نبايد اعتنا كرد، هر چند با نام خدا باشد.

    ___________
    (تفسير نمونه، ج‏2، ص 147 و 148)





    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,699
    مورد تشکر
    103 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0

    سوگندهای لغو




    جمع بندی و نتیجه گیری



    پرسش: به چه سوگندهایی سوگنده لغو و بیهوده می گویند؟ اصلا چنین سوگندی داریم؟


    پاسخ: آیات مر بوطه:
    «لا يُؤاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ في‏ أَيْمانِكُمْ وَ لكِنْ يُؤاخِذُكُمْ بِما كَسَبَتْ قُلُوبُكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ حَليمٌ»؛ خداوند شما را به خاطر سوگندهايى كه بدون توجه ياد مى‏كنيد، مؤاخذه نخواهد كرد، اما به آنچه دلهاى شما كسب كرده، (و سوگندهايى كه از روى اراده و اختيار، ياد مى‏كنيد،) مؤاخذه مى‏كند. و خداوند، آمرزنده و بردبار است. (1)

    «لا يُؤاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ في‏ أَيْمانِكُمْ وَ لكِنْ يُؤاخِذُكُمْ بِما عَقَّدْتُمُ الْأَيْمان‏»؛ خداوند شما را بخاطر سوگندهاى بيهوده (و خالى از اراده،) مؤاخذه نمى‏كند ولى در برابر سوگندهايى كه (از روى اراده) محكم كرده‏ايد، مؤاخذه مى‏نمايد. (2)

    قسم يا در مقام إخبار است به اين معنى كه از امرى خبر مي دهد و اين خبر را بواسطه قسم مؤكد مى‏نمايد.
    چنين قسمى اگر مطابق با واقع باشد آن را صادق و راست نامند، و اگر بر خلاف واقع باشد آن را غموس و قسم دروغ گويند، و قسم دروغ يكى از گناهان كبيره است. و آن را غموس گفتند براى اين كه صاحب آن در معصيت و پس از آن در آتش دوزخ فرو مي رود، زيرا غمس به معنى فرو رفتن است.
    يا در مقام انشاء است به اين معنى كه امرى را بواسطه قسم بر خود واجب مي كند، مثل اينكه بگويد "و اللَّه فردا را روزه مي گيرم".
    اين نوع از قسم است كه متعلقش واجب مي شود و بر تخلف از آن كفاره تعلق مي گيرد.
    و قسم گاهى از روى قصد و اراده و اختيار و توجه به آن است، و گاهى از روى عدم قصد و بى توجهى به آن، يا از روى اكراه، يا بواسطه هيجان غضب و نحو آن.
    اين قسم اخير را لغو در أيمان (قسم) گويند زيرا لغو به معنى كلامى است كه داراى معنى نباشد يا متكلم به قصد معنى به آن تكلم نكند.
    و اين قِسم از يمين (قسم) مورد مؤاخذه نيست و تخلف از آن كفاره ندارد و آيه شريفه ناظر به اين قسم است.
    و اخبار و روایات نيز بر طبق اين معنى وارد شده، چنانچه از كافى از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمودند: «اللغو قول الرجل لا واللَّه و بلى واللَّه و لا يعقد على شيئى‏» لغو در قسم، گفتار مرد است که می گوید "لا والله" و "بلی والله" ولی چیزی را متعهد نمی شود. (3)
    "لا يُؤاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمانِكُمْ ..."
    "لغو" از كارهايى است كه اثرى به دنبال نداشته باشد لذا به نظر مى‏رسد كه مراد از سوگند لغو، آن سوگندى باشد كه هيچ اثرى در قصد صاحب سوگند نداشته باشد، سوگندهاى بيهوده‏اى است كه صاحبش نمى‏خواهد به وسيله آن عقدى و پيمانى ببندد، و به اصطلاح فارسى زبانها، تكيه كلامى است كه بعضى به آن عادت كرده‏اند، و مرتب مي گويند،" آره و اللَّه"،" نه و اللَّه". (4)
    قسم هاى لغو هيچ گونه اثرى ندارد و نبايد به آن اعتنا كرد، اين نوع قسمها آنهايى است كه مردم بدون توجه، تكيه كلام خود قرار مى‏دهند و به آن عادت كرده‏اند و در هر كارى "لا و اللَّه" (نه به خدا قسم ...) يا "بلى و اللَّه" (آرى به خدا سوگند ...) مى‏گويند، اين نوع قسم ها را قسم لغو مى‏نامند.
    زيرا لغو در لغت به تمام كارها و سخنانى گفته مى‏شود كه داراى هدف مشخصى نيست، يا از روى اراده و تصميم سر نمى‏زند.
    بنا بر اين سوگندهايى كه انسان در حال غضب (در صورتى كه غضب سبب بيرون رفتن از حال عادى شود) ياد مى‏كند، جزء قسمهاى لغو است و طبق آيه فوق، خداوند مؤاخذه‏اى بر اين گونه قسم ها نمى‏كند و نبايد به آن ترتيب اثر داد (هر چند انسان بايد خود را چنان تربيت كند كه اين گونه سوگندها را نيز كنار بگذارد)، به هر حال اين گونه قسمها واجب العمل نيست و مخالفت آن كفاره ندارد، زيرا از روى اراده و تصميم نيست. (5)
    قسم ياد كردن از نظر اسلام كار خوبى نيست، ولى در عين حال حرام نمى‏باشد، و اگر به خاطر هدف هاى مهم تربيتى و اجتماعى و اصلاحى انجام گيرد ممكن است واجب يا مستحبّ گردد، ولى با اين حال يك سلسله از سوگندها است كه از نظر اسلام به كلى بى اعتبار است، از جمله:
    1- سوگندهايى كه به غير نام خدا باشد، حتى قسم خوردن به نام پيامبر (ص) و ائمه هدى (ع) واجب العمل نيست، يعنى اگر كسى به غير نام خدا قسم ياد كند ملزم به انجام آن نمى‏باشد و مخالفت آن كفاره ندارد.
    2- سوگندهايى كه براى انجام كار حرام يا مكروه، يا ترك واجب و مستحبّ باشد آن هم اعتبارى ندارد، مثل اين كه كسى سوگند ياد كند كه دِين خود را نپردازد يا با بستگان خويش ترك رابطه كند.
    اين گونه سوگندها نبايد اعتنا كرد، هر چند با نام خدا باشد. (6)

    ________
    (1) بقره، 225.
    (2) مائده، 89.
    (3) أطيب البيان في تفسير القرآن، ج ‏2، ص 451.
    (4) ترجمه الميزان، ج ‏2، ص 334.
    (5) تفسير نمونه، ج ‏2، ص 147.
    (6) تفسير نمونه، ج ‏2، ص 148.
    ویرایش توسط میقات : ۱۳۹۱/۰۲/۲۱ در ساعت ۱۷:۵۲

    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.



  8. تشکرها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود