جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: شرشناسی یا خیرشناسی؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۰
    نوشته
    29
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    55 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0

    شرشناسی یا خیرشناسی؟




    بسم الله النور
    سلام علیکم و خسته نباشید
    به نظر شما شناخت شر و بدی و مسیرهای منتهی به آن مهمتر هست یا شناخت نیکی و خیر؟
    بهترین راه شناخت هر کدام چی است و چگونه باید باشد؟
    ببخشید سوالم را خیلی کلی پرسیدم
    با تشکر
    یا علی

    کارشناس بحث : پاسخگوي معارف قرآن
    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۰/۰۳/۰۷ در ساعت ۲۱:۵۷

  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    1,379
    مورد تشکر
    66 پست
    حضور
    13 روز 19 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با سلام و عرض ادب
    دوست عزيز هر كدام از شناخت خوبي و مسیرهای منتهی به آن و بدي به نوبه خود مهم هستند و نمي توان غافل شد از هر يك.و به عبارتي اينها مكمل يكديگر مي باشند به اين صورت كه شما وقتي خوبي را شناختيد در مقابل ان بدي هم مشخص است و يا بر عكس.

    اما در مورد راه شناخت خوبي و بدي ها دوست عزيز بايد عرض كنم كه يكي از بهترين موهبت‏هاي خداوند به انسان عقل است، كه خوبي و بدي را به طور كلي به وسيله آن تشخيص مي‏دهد اموري مانند ظلم بد است و عدالت و محبت خوب؛ ليكن از آنجا كه انسان در جهاني زندگي مي‏كند كه پر از رابطه‏هاست، نمي‏تواند به اين مقدار رهنمود عقل كفايت كند، زيرا انسان با خويش، با ديگران و با نظام هستي رابطه دارد و اين رابطه دارد و اين رابطه‏ها به ضابطه و قانون نياز دارد؛ قوانيني كه با توجّه به خوبي و بدي و مصالح واقعي انسان تدوين شده باشد.

    به دليل عدم دسترسي عقل به كشف تمامي روابط و قوانين حاكم بر آن وحي ضرورت مي‏يابد؛ كه وحي به همه اين پيوندها و رابطه‏ها و قوانين آن آگاه است. البته اين انتخاب نيز به رهنمود عقل است. چرا كه عقل گستره آگاهي وحي را از خويش وسيع‏تر مي‏بيند و به اين هدايت دل مي‏سپارد.

    در حديث زيبايي آمده است.«خداوند وقتي آدم را آفريد، حياء و دين و عقل را برابر انسان نهاد و گفت:انتخاب كن، انسان عقل را برگزيد. سپس دين و حياء به دنبال عقل حركت كردند سؤال شد: و شما كجا مي‏رويد؟ حياء و دين گفتند:و آنجا كه عقل باشد ما نيز هستيم».(
    اصول كافي، باب عقل و جهل) اين پيروي ابتدايي دين و حيا همان رهنمود عقل است كه با جزئيات خوبي و بدي دسترسي ندارد و بعد از آن تابعيت عقل از دين شروع مي‏شود، تا به كمال خويش دست يابد.

    اگر عقل گرايان افراطي ادعا كنند كه عقل همه چيز را تشخيص مي‏دهد، مشكل بزرگي رخ مي‏نمايد و آن اينكه به چه دليل بايد خوبي و بدي را دعايت كرد؟ اصلاً چرا ظلم بد است؟ اينجاست كه ايمان به خداوند، ضمانت اجرايي و پشتوانه همه خوبي‏ها و بديها مي‏شود؛ چرا كه به گفته داستايوفسكي:«اگر خدا نباشد همه چيز مجاز است». در آيه‏اي از قرآن(
    بقره، آيه 177) به نحو بسيار زيبايي توصيف شده كه خوبيها به چه مباني‏اي تكيه دارد كه از معناي مخالف آن بديها هم روشن مي‏شود.

    .


    ویرایش توسط عمار : ۱۳۹۰/۰۳/۰۸ در ساعت ۰۸:۰۸
    شرشناسی یا خیرشناسی؟

    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی معارف قرآن



  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    1,379
    مورد تشکر
    66 پست
    حضور
    13 روز 19 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0

    پست جمع بندي موضوع.




    پرسش:
    به نظر شما شناخت شر و بدی و مسیرهای منتهی به آن مهمتر هست یا شناخت نیکی و خیر؟بهترین راه شناخت هر کدام چی است و چگونه باید باشد؟


    پاسخ:
    هر كدام از شناخت خوبي و مسیرهای منتهی به آن و بدي به نوبه خود مهم هستند و نمي توان غافل شد از هر يك.و به عبارتي اينها مكمل يكديگر مي باشند به اين صورت كه شما وقتي خوبي را شناختيد در مقابل ان بدي هم مشخص است و يا بر عكس.

    اما در مورد راه شناخت خوبي و بدي ها دوست عزيز بايد عرض كنم كه يكي از بهترين موهبت‏هاي خداوند به انسان عقل است، كه خوبي و بدي را به طور كلي به وسيله آن تشخيص مي‏دهد اموري مانند ظلم بد است و عدالت و محبت خوب؛ ليكن از آنجا كه انسان در جهاني زندگي مي‏كند كه پر از رابطه‏هاست، نمي‏تواند به اين مقدار رهنمود عقل كفايت كند، زيرا انسان با خويش، با ديگران و با نظام هستي رابطه دارد و اين رابطه دارد و اين رابطه‏ها به ضابطه و قانون نياز دارد؛ قوانيني كه با توجّه به خوبي و بدي و مصالح واقعي انسان تدوين شده باشد.

    به دليل عدم دسترسي عقل به كشف تمامي روابط و قوانين حاكم بر آن وحي ضرورت مي‏يابد؛ كه وحي به همه اين پيوندها و رابطه‏ها و قوانين آن آگاه است. البته اين انتخاب نيز به رهنمود عقل است. چرا كه عقل گستره آگاهي وحي را از خويش وسيع‏تر مي‏بيند و به اين هدايت دل مي‏سپارد.

    در حديث زيبايي آمده است.«خداوند وقتي آدم را آفريد، حياء و دين و عقل را برابر انسان نهاد و گفت:انتخاب كن، انسان عقل را برگزيد. سپس دين و حياء به دنبال عقل حركت كردند سؤال شد: و شما كجا مي‏رويد؟ حياء و دين گفتند:و آنجا كه عقل باشد ما نيز هستيم».(
    اصول كافي، باب عقل و جهل) اين پيروي ابتدايي دين و حيا همان رهنمود عقل است كه با جزئيات خوبي و بدي دسترسي ندارد و بعد از آن تابعيت عقل از دين شروع مي‏شود، تا به كمال خويش دست يابد.

    اگر عقل گرايان افراطي ادعا كنند كه عقل همه چيز را تشخيص مي‏دهد، مشكل بزرگي رخ مي‏نمايد و آن اينكه به چه دليل بايد خوبي و بدي را دعايت كرد؟ اصلاً چرا ظلم بد است؟ اينجاست كه ايمان به خداوند، ضمانت اجرايي و پشتوانه همه خوبي‏ها و بديها مي‏شود؛ چرا كه به گفته داستايوفسكي:«اگر خدا نباشد همه چيز مجاز است». در آيه‏اي از قرآن(
    بقره، آيه 177) به نحو بسيار زيبايي توصيف شده كه خوبيها به چه مباني‏اي تكيه دارد كه از معناي مخالف آن بديها هم روشن مي‏شود.
    شرشناسی یا خیرشناسی؟

    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی معارف قرآن


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. +++کوچولو،مامانتو با بستنی عوض میکنی؟+++
    توسط hamid66 در انجمن عرفان ناب
    پاسخ: 5
    آخرين نوشته: ۱۳۹۰/۱۲/۱۳, ۱۱:۵۹
  2. رجعت با جسم مثالی یا واقعی؟
    توسط پر سوال در انجمن مهدویت و امام زمان در قرآن
    پاسخ: 4
    آخرين نوشته: ۱۳۹۰/۰۸/۱۴, ۱۶:۳۴
  3. دشمن و آخوند حکومتی؟
    توسط 5231 در انجمن ادیان و فرق در قرآن
    پاسخ: 32
    آخرين نوشته: ۱۳۹۰/۰۷/۲۲, ۲۲:۴۷
  4. پاسخ: 5
    آخرين نوشته: ۱۳۹۰/۰۷/۰۳, ۱۹:۳۲
  5. خلیج فارس یا خلیج ع/ر/ب/ی؟
    توسط لوتي در انجمن سایر موارد
    پاسخ: 35
    آخرين نوشته: ۱۳۸۹/۰۴/۲۲, ۱۳:۵۹

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود