جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آثار معاصي چيست؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۰
    نوشته
    71
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    آثار معاصي چيست؟




    آثار معاصي چيست؟



    کارشناس بحث : پاسخگوي مباحث کلامي
    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۰/۰۳/۲۱ در ساعت ۰۳:۲۷

  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    2,042
    مورد تشکر
    5 پست
    حضور
    2 روز 23 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0




    پرسش:
    آثار معاصي چيست؟


    پاسخ:

    گناه و معصيت اثرات زيانباري بر روح و روان و زندگي دنيوي و اخروي انسان دارد كه به نمونه‌هايي از آن اشاره مي‌شود.

    1. تباهي دل: گناه، دل را ويران مي‌كند، دلي كه حرم و خانة خداست؛ دلي كه تنها مجراي ارتباط مستقيم با حضرت حق است؛ دلي كه كانون معنويت و پايگاه رشد و تقويت ايمان انسان است. گناه آن را نابود و قواي معنوي را تضعيف و ريشه‌هاي درخت ايمان را مي‌سوزاند.

    امام باقر ـ عليه السّلام ـ مي‌فرمايند: هيچ بنده مؤمني نيست مگر اين كه در قلبش نقطة سفيدي است. پس هر گاه گناهي را مرتكب شود، نقطة سياهي در قلبش نمودار مي‌گردد و باعث تباهي دل مي‌شود».(1)

    2. زايل كننده ايمان: گناه اعمال انسان را نابود مي‌كند و عاقبت او را گرفتار قهر آتش مي‌سازد. ملا احمد نراقي مي‌فرمايد: «معاصي و گناهان منجر به سلب ايمان و سوء خاتمه و آن نيز سبب خلود در آتش مي‌گردد. نسبت معاصي و گناهان به ايمان، مثل نسبت غذاهاي مسموم و مضر و يا طعامهاي زهر آلود است به بدن انسان... آثار معاصي اندك اندك در نفس بر روي هم مي‌نشيند، تا مزاج نفس را فاسد گردانند و اهل ايمان را زايل سازند و روح را به هلاكت اندازند».(2)

    3. باعث محروم شدن از روزي و رزق: يكي از مضرات گناه و آثار آن، حبس كردن و محروم كردن انسان از روزي خداوند است. گناهان در زندگي ما انسانها اثرات منفي زيادي به جاي مي‌گذارد. بسيارند كساني كه براي زياد كردن روزي و به دست آوردن پول و ثروت به گناه آلوده مي‌شوند و يا كسب و كارشان را آميخته به گناه و حرام مي‌كنند و در آخر الامر به فقر مبتلا مي‌شوند. امام صادق ـ عليه السّلام ـ فرمودند: «انّ الرجل ليذنب الذنب فيدرأ عنه الرزق؛ همانا به درستي كه انسان گناهي را كه مرتكب مي‌شود با آن گناه رزق و روزي از او دفع مي‌گردد».(3)

    4. محروم شدن از نماز شب: يكي ديگر از آثار گناه و زيانهاي آن، محروم شدن از نماز شب است. نماز شب با آن همه فضيلتش، از كف مي‌رود. گناهان مانع انجام اين عبادت سترگ و سراسر اخلاص و عاشقي مي‌شوند.

    پيامبر گرامي اسلام ـ صلّي الله عليه و آله ـ فرمودند: «انّ العبد ليذنب الذنب فيمنع به من قيام الليل»؛ هر گاه بنده گناهي را مرتكب شود، به خاطر آن گناه از نماز شب محروم مي‌شود.»(4)

    5. سلب لذت عبادت: يكي از زيانهاي گناه، اين است كه از لذت مناجات با خداوند،‌ انسان محروم مي‌شود. محروم شدن از مناجات خداوند، تنها بلايي است كه خداوند به واسطة گناهان دامنگير انسان مي‌كند. امام سجاد ـ عليه السّلام ـ در مناجاتش مي‌فرمايد: «اللهم احملنا في سفن نجاتك و متعنا بلذيذ مناجاتك؛ خداوندا ما را در كشتيهاي نجاتت حمل كن و از لذّت مناجاتت ما را بهره‌مند فرما».

    امام صادق ـ عليه السّلام ـ مي‌فرمايند: «انّ ادني ما اصنع بالعبد اذا آثر شهوته علي طاعتي ان احرمه لذيذ مناجاتي؛ هر بنده‌اي كه خواهش نفس خود را بر طاعت من اختيار نمود كمترين كاري كه دربارة او انجام دهم اين است كه او را از لذّت مناجاتم محروم مي‌سازم.»(5)

    6. باعث زنداني شدن در قيامت: يكي ديگر از تبعات گناه اين است كه باعث حبس انسان در قيامت مي‌شود. بعضي از انسانها مرتكب گناه مي‌شوند و كسي هم آنها را نمي‌بيند و آنها خيال مي‌كنند كه راحتند و تا به حال گرفتار قانون و عدالت نيامده‌اند و به خاطر اين خوشحال و گاهي احساس غرور مي‌كنند. غافل از اين كه خداوند شاهد و ناظر افعال و اعمالشان است و در قيامت، همين شاهد، حاكم هم خواهد بود. و شايد انسان در دنيا صد سال گناه كند، ولي يكبار هم حبس نشود، امّا در قيامت عكس اين قيامت جاري است و به خاطر يك گناه گاهي انسان صد سال حبس مي‌شود.

    پيامبر گرامي اسلام ـ صلّي الله عليه و آله ـ فرمودند: «اعلموا انّ العبد ليحبس علي ذنبٍ مِن ذُنوبهِ مأة عام و انّهُ لينظر الي ازدواجهِ في الجنّةِ يَتَنَعُمَنَّ؛ بدانيد و هوشيار باشيد همانا در قيامت بنده‌ را به خاطر يكي از گناهانش صدسال حبس مي‌كنند در حالي كه او به حوراني نگاه مي‌كند كه در بهشت براي او آماده شده‌اند و به نماز و نعمت مشغولند (و او حسرت مي‌خورد).»(6)

    خلاصه اين كه بايد مواظب بود و با انجام معصيت دنيا و آخرت خود را تباه و نابود نساخت و باعث هلاكت و ذلّت خود نگرديد.


    پی نوشت:
    1. كليني، اصول كافي، دار الكتب الاسلاميه، 1388 ق، ج 2، ص 273.
    2. ملا احمد نراقي، معراج السعادة، انتشارات هجرت، 1371، ص 677 ـ 678.
    3. مجلسي،‌ بحارالانوار، موسسه الوفاء، 1403 ق، ج 73، ص 358.
    4. همان، ص 377.
    5. ملا احمد نراقي، معراج السعادة، انتشارات هجرت، 1371، ص 673.
    6. كليني، اصول كافي، دار الكتب الاسلاميه، 1388 ق، ج 2، ص 273.

    ویرایش توسط مدیر تدوین : ۱۳۹۵/۱۰/۰۸ در ساعت ۲۲:۱۱ دلیل: رعایت فاصله


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود