صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: پرسش و پاسخ در مورد شراب و مسكرات

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۷
    نوشته
    2
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0

    پرسش پرسش و پاسخ در مورد شراب و مسكرات




    سلام
    شراب در قرآن حرام نشده است؟
    پس اين چگونه اتفاق افتاده است
    ویرایش توسط جان بركف : ۱۳۹۲/۰۹/۲۵ در ساعت ۱۹:۵۹

  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۵
    نوشته
    513
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط akmo نمایش پست
    سلام
    شراب در قرآن حرام نشده است؟
    پس اين چگونه اتفاق افتاده است
    به نام خدا
    با عرض سلام
    دوست عزیز
    قرآن كريم ، درباره شراب و قمار مى فرمايد : "يأيّها الذين ءامنوا إنّما الخمر و الميسر و الأنصاب و الأزلم رجس من عمل الشيطـن فاجتنبوه لعلّكم تفلحون (سوره مائده ، آیه 90) اى كسانى كه ايمان آورده ايد ! شراب و قمار و بت ها و تيرهاى قرعه پليدندواز عمل شيطانند پس ، از آنها دورى گزينيد باشد كه رستگار شويد "
    اين آيه مبارك ، پيامهاى فراوانى دارد از جمله :
    1 . ايمان و شراب خوارى با هم سازگار نيستند
    2 . شراب و قمار در رديف بت پرستى است
    3 . دستورها و نهى هاى اسلام بى حكمت نيست
    4 . نه تنها شراب نخوريد ، بلكه حتى گِرد آن هم نرويد و به آن نزديك نشويد ;
    5 . تغذيه سالم در سعادت انسان ها مؤثر است ( ر .ك : تفسير نور ، محسن قرائتى ، ج 3 ، ص 171 ، مؤسسه در راه حق)
    6 . در اين آيه و آيه بعدى همين سوره ، به برخى از زيان هاى آشكار شراب و قمار اشاره شده و مى فرمايد : "شيطان مى خواهد از طريق شراب و قمار در ميان شما بذر عداوت و دشمنى بپاشد و از نماز و ذكر خدا بازدارد و معلوم مى شود كه ضررهاى معنوى، مهم تر از زيان هاى جسمى و مادّى است"
    افزون بر اين ، دانشمندان و محققان ، زيان هاى فراوانى را براى نوشابه هاى الكلى ذكر كرده اند كه به برخى از اظهارات آنها اشاره مى شود :
    يكى از دانشمندان مشهور غربى ثابت كرده است كه جوانهاى بيست ساله كه احتمال دارد پنجاه سال عمر كنند در اثر نوشيدن الكل بيشتر از 35 سال عمر نمى كنند . در شخص معتاد به شراب و الكل ، عاطفه خانوادگى و ميزان محبت به زن و فرزند ضعيف است به طورى كه مكرر اتفاق افتاده است كه مثلاً پدرى در حال مستى فرزندان خود را با دست خود كشته است . مشروبات الكلى ، عقل و هوش انسان را از بين مى برد . به موجب آمارى كه از تيمارستان هاى آمريكا به دست آمده است ، 85 درصد از بيماران روانى آنها ، مبتلايان به الكل هستند .
    يكى ديگر از دانشمندان انگليسى مى نويسد : مشروبات الكلى در كشورهاى شمالى ، انسان را كودن و ابله و در كشورهاى جنوبى ديوانه مى كند سپس مى گويد : آيين اسلام ، تمام انواع نوشابه هاى الكلى را تحريم كرده و اين يكى از امتيازات اسلام است.( ر .ك : تفسير نمونه ، ج 5 ، ص 70 ـ 76 و ج 1 ، ص 124 ـ 126)
    یا حق


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۶
    نوشته
    147
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط akmo نمایش پست
    سلام
    شراب در قرآن حرام نشده است؟
    پس اين چگونه اتفاق افتاده است
    حكم حرام بودن شراب در برخى آيات قرآن كريم و فرمايشات معصومين(ع) وارد شده و در حرمت آن هيچ ترديدى باقى نمانده است
    (مائده، آيه 90 و 91 - بقره، آيه 219).


    آثار زيان بارى كه مصرف الكل و شراب بر جسم و جان و اجتماع دارد بر كسى پوشيده نيست و آثار الكل نه تنهامتوجه مصرف كننده بلكه متوجه فرزندان اشخاص الكلى نيز مى‏باشد. قرآن كريم در آيه 90 و 91 سوره مائده آن را در رديف پرستش بت‏ها، يك نوع پليدى درونى، موجب كينه و نفاق و دورى از ياد خدا و نماز مى‏داند.
    «يا ايها الذين ءامنوا انما الخمر و الميسر و الانصاب و الازلام رجس من عمل الشيطان فاجتنبوه لعلكم تفلحون * انما يريد الشيطان ان يوقع بينكم العداوه و البغضاء في الخمر و الميسر و يصدكم عن ذكر الله و عن الصلوه فهل انتم منتهون»

    براى آگاهى بيشتر در اين زمينه ر.ك:
    1ـ شراب و قمار دو عامل فساد
    2ـ سمپوزيوم الكل

    بيان احكام در صدر اسلام به صورت تدريجى بوده است. چون پذيرش لازم براى بيان دفعى وجود نداشته است. از همين‏رو در آيه 219 سوره بقره
    ، «يسئلونك عن الخمر و الميسر قل فيهما اثم كبير و منفع للناس و اثمهما اكبر من نفعهما و يسئلونك ما ذا ينفقون قل العفو كذلك يبين الله لكم الايات لعلكم تتفكرون
    » ابتدا نفع و ضررهاى مسكرات و اين كه مضار آن بيشتر از منافع آن است بيان گرديده ولى بعدا در آيه 90 سوره مائده حرمت آن به طور كلى بيان گرديده است.

    بايد گفت كه مسئله حرمت خمر و شراب، در همه اديان الهي حرام بوده، و هيچ آييني كه از تحريف بشر مصون مانده باشد، شرب خمر را جايز نمي‌داند. روايتي از امام رضا عليه السلام نقل شده است كه فرمودند:


    ما بعث الله نبيا الا بتحريم الخمر... (صدوق، التوحيد)

    خداوند هيچ پيامبري را مبعوث نكرد، مگر آنكه شراب را در شريعت اوحرام نمود

    . بنابراين تصور اين كه حرمت شراب فقط مربوط به دين اسلام است، تصوري نادرست مي‌باشد واينكه امروزه در برخي اديان شرب خمر را حلال مي‌شمارند، اين خود يكي از نشانه‌هاي تحريف‌هايي است كه در آيين‌هاي الهي به دست بشر صورت گرفت (ر.ك: ذبيح الله محلاتي، ساحل نجات در مضرات شراب، ترياك، قمار، موسيقي، تهران، 1332.) كه نمونة بارز آن را مي‌توان در دين يهود، و همين طور در تحريفاتي كه در دين مسيح توسط پولس قديس صورت يافت، پي‌گرفت.

    البته بايد دانست احكام الهي براساس مصالح و مفاسد است يعني حلاليت نشانه مصلحت و فايده داشتن آن براي انسان است و حرمت نشانه مفسده و ضرري است كه آن براي انسان دارد.
    البته احكام الهي اعتباري است و ممكن است بنا بر مصالح مهمتر و يا به دلايل ويژه ديگري مدتي براي برخي مردم ابلاغ نشود و يا واجب نشود مانند ماهي گيري كه كاري حلال است ولي روزهاي شنبه براي يهوديان حرام شده است. اما اين گونه موارد با حرمت ذاتي برخي چيزها مانند گوشت، خون و شراب فرق مي كند.
    خلاصه کلام؛

    ضرر و زيان فردي و اجتماعي شراب بر کسي پوشيده نيست، هر چند ممکن است منافع زودگذر و اندکي داشته باشد چنان که قرآن کريم هم تصريح فرموده است:

    «يسئلونک عن الخمر والميسر قل فيهما اثم کبير و منافع للناس و اثمهما اکبر من نفعهما»

    ؛ درباره شراب و قمار از تو مي پرسند، بگو: در آن دو گناهي بزرگ و سودهايي براي مردم است و[لي] گناهشان از سودشان بزرگتر است» (بقره، آيه 219).

    نظرات شخصی نگارنده به صورت *نظرشخصی*درج میشوند .
    سایر جوابیه ها رونوشتی است از بانک سوالات نشریه الکترونیکی "پرسمان" به آدرس:

    http://porseman.org/q/

  5. تشکر


  6. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    3,425
    مورد تشکر
    7 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    علی بن یقطین روایت می‌کند که روزی مهدی خلیفه عباسی از امام کاظم علیه السلام پرسید:« آیا شراب در قرآن حرام شده است؟»
    امام فرمود:« بله، شراب در قرآن حرام شده است. خداوند در قرآن فرموده:« انما حرم ربی الفواحش ما ظهر منها و ما بطن و الاثم »؛ ( پروردگار فواحش ظاهری و مخفی و گناه را حرام نموده است.) در این آیه منظور از فواحش ظاهری، زنای علنی است. (در دوران جاهلیت بدکاره ها پرچم مخصوص بر سر در خانه خود داشتند.) و مراد از فواحش باطنی ازدواج پسران با نامادری خویش است. (در دوران جاهلیت، پسران پس از مرگ پدرانشان با نامادری خود ازدواج می‌کردند) و منظور از گناه، شراب است به دلیل آیه‌ی دیگری در قرآن که در آن شراب و قمار را گناه معرفی فرموده است:« و یسالونک عن الخمر و المیسر قل فیهما اثم کبیر » (از تو درباره شراب و ...؟ می‌پرسند. بگو در آنها گناهی بزرگ نهفته.»
    مهدی عباسی به علی بن یقطین گفت: « به خدا قسم این فتوای هاشمی رسول خداست.»
    علی بن یقطین می‌گوید:« گفتم آری، الحمدلله که خدا علم به این موضوع را به شما خاندان عطا کرد.»
    مهدی با کنایه گفت:« راست گفتی ای شیعه »

    منابع:
    بحار الانوار، ج 48، ص 149، ح 24 از کافی


  7. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    3,425
    مورد تشکر
    7 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    در شبه جزیره عربستان شراب‌خواری یک عادت عمومی بود و مبارزه قطعی و اصولی به زمان نیاز داشت. به همین جهت خداوند در قرآن کریم در چند مرحله حکم قطعی تحریم شراب را بیان فرمود:
    در مرحله اول، فرمود:« شما از
    خرما و انگور، شراب درست می‌کنید و روزی نیکو نیز به دست می‌آورید » (سوره نحل آیه 67) و به این صورت به مسلمانان فهماند که شراب، روزی نیکو نیست.
    در مرحله بعد، در سوره بقره آیه 116 فرمود نفع شراب در برابر مضرات بی‌شمارش اندک است.

    در مرحله بعد نیز در سوره نساء آیه 46 تصریح فرمود که چون مسکر و شراب، هوشیاری و متانت و هوش و وقار انسان را سلب می‌کند، کسی نباید در حال مستی به نماز بایستد.
    و سرانجام در مرحله چهارم تصریح فرمود که شراب و قمار و بت‌ها و ازلام (نوعی ابزار بخت آزمایی) پلید و نحس‌اند و باید از تمام آنها اجتناب کرد. با این آیه، حکم قطعی تحریم شراب صادر شد و یکی دیگر از محرمات دین اسلام به صورت صریح و شفاف به مسلمین ابلاغ گردید.

    منابع:
    فروغ ابدیت، ج2، ص 513تا517


  8. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    3,425
    مورد تشکر
    7 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    حرمت شرابخواری از نظر قرآن کریم:
    یکی از محرمات قطعی در اسلام، نوشیدن شراب است، یعنی آنچه عقل انسان را می‌گیرد و مست می‌کند.
    رسول خدا پس از زدودن شرک از دل‌های اعراب، نشر احکام را که از جمله آنها تحریم شرب خمر بود، آغاز کرد، ولی چون شرابخواری یکی از عادات دیرینه بت‌ پرستان بود و مشروب فروشی یکی از راه‌های درآمد عده‌ای از آنها بود، خداوند متعال چنین صلاح دید که حرمت شراب را بتدریج اعلام کند، لذا ابتدا در مکه آیه 33 سوره اعراف را فرستاد:«قل انّما حرم ربی الفواحش ما ظهر منها و ما بطن والاثم والبغی بغیر الحق » از آن پس به طور کلی هر چه "اثم" (گناه) بود، حرام اعلام شد.
    پس از این آیه، در
    مدینه منوّره آیه 43 سوره نساء نازل شد:«یاایها الذین آمنو ا لا تقربوا الصلوه و انتم سکاری » (ای مؤمنین، در حال مستی نماز نخوانید.»
    با این آیه، حرمت شراب برای نمازگزاران بیان شد. و سرانجام آیه 219 سوره بقره نازل شد:«و یسئلونک عن الخمر و المیسر قل فیهما اثم کبیر» در این آیه، شرابخوری صریحاً گناه معرفی شد که با انضمام آیه اول (آیه 33 سوره اعراف) حرمتش مشخص می‌شود.
    در عین حال گویی بعضی از مسلمان‌ها هنوز به حرمت شرابخوری تن نداده بودند؛ لذا آیه صریح دیگری (سوره مائده، آیه 90) نازل شد که فرمود:«انما الخمر والمیسر والانصاب والازالام رجس من عمل الشیطان فاجتنبوه لعلکم تفلحون»

    حرمت شرابخواری از دیدگاه پیامبر و ائمّه علیهم السلام :
    هیچیک از فقها خوردن شراب را حلال نمی دانند و در روایات زیادی تصریح به حرمت آن شده است. شرابخواری جزو گناهانی است که اثرات بسیار شوم و عواقب وخیمی در پی دارد که به چند روایت از پیامبر اسلام اشاره می‌شود:
    -رسول خدا در مورد شراب، ده نفر را لعنت فرمود:«زارع، نگهدار، آبگیر، خورنده، ساقی، آورنده، گیرنده، فروشنده، خریدار، سودبرنده.» یعنی هر کس به هر نحوی در شرابخوری نقش داشته باشد، مورد لعن پیامبر است.
    -« هر کس شراب بنوشد نمازش تا چهل روز، قبول نیست.»
    -«اگر فرد شرابخوار سخنی گفت، او را تصدیق نکنید. اگر از دخترتان خواستگاری کرد، او را رد کنید. اگر بیمار شد به عیادتش نروید، و اگر مُرد، در تشییع و تدفین او حاضر نشوید. به او اعتماد نکنید و امانتی به او نسپارید.»
    -«شرابخور را تا سه بار، تازیانه بزنید و در دفعه چهارم بکشید.»
    -«کسی که به اختیار خود بر سر سفره‌ای بنشیند که در آن شراب بنوشند، ملعون است، و ملعون است.»
    -«تمام بدی‌ها در خانه‌ای جمع شده‌اند و شرابخواری کلید آن خانه است.»
    -«شراب و ایمان در یک جا جمع نمی‌شود.»
    -«شرابخوار را به سیصد و شصت نوع عذاب شکنجه می‌کنند.»

    امام باقر علیه السلام فرمود:«خمر یعنی هر چه سکرآور و مست‌کننده باشد؛ و هر چه زیادش مست کننده باشد، خوردن مقدار اندکی از آن هم حرام است.»

    امام صادق علیه السلام فرمود:«خداوند شرابخوری را حرام فرمود، چون فسادانگیز است. کسی که دائماً شراب می‌خورد، حالت ارتعاش و اضطراب دارد، از قلبش نور هدایت و ایمان می‌رود و مردانگیش منهدم می‌شود. مستی و بی‌عقلی، او را به ارتکاب اعمال حرام وادار می‌کند؛ خونریزی می‌کند، مرتکب زنا می‌شود و چه بسا در حال مستی به محارم خود تجاوز کند.»

    گفتنی است هر چیز مست کننده ای حرام است، حتی اگر به آن شراب نگویند.
    روایات زیادی نیز در این مورد وارد شده است، از جمله:

    حضرت صاحب الزمان علیه السلام فرمود:«نوشیدن آبجو حرام است.»

    رسول خدا فرمود:«هر مست کننده ای حرام است.» و نیز فرمود:«از
    انگور شراب می سازند و از کشمش و خرما و جو هم شراب می سازند. ای مردم! من شما را از تمام آنها نهی می کنم!»

    منابع:
    تفسیر المیزان، ج 2، ص 202 و 203.
    تفسیر المیزان، ج 6، ص 123 و 124.
    بحار الانوار، ج 79،باب 86 و باب 88.


  9. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    3,425
    مورد تشکر
    7 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    فضیل بن یسار می گوید : ‌از امام معصوم علیه السلام پرسیدم: امیرمؤمنان علی علیه السلام درباره شراب خوار چه حکمی را اجرا می کرد؟ فرمود: او را حدّ (مجازات مقرر شرعی) می زد گفتم: اگر دو بار شراب می آشامید؟ فرمود: دوباره حدّ می زد گفتم: اگر بار سوم شراب می آشامید؟ فرمود: بار دیگر او را حدّ می زد و اگر بار دیگر شراب می آشامید او را به قتل می رساند.

    گفتم: امیرمؤمنان علیه السلام درباره کسی که مستی آوری (غیر از شراب) می آشامید چه حکمی را اجرا می کرد؟ فرمود: همین احکام را اجرا می کرد سپس فرمود: هر کس جرعه ای مستی آور بنوشد همانند کسی است که شراب (خمر) آشامیده باشد گفتم: یکسان هستند؟! و این مطلب در نظرم بزرگ (و شگفت آور) جلوه کرد.

    امام علیه السلام فرمود: ای فضیل این مطلب را گران مشمار به راستی خداوند حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم را رحمت برای همه خلق آفرید و پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم خود را ادب آموخت و نیکو ادب آموخت، سپس دین اسلام را به او سپرد پس آن گاه خداوند شراب (خمر) را حرام کرد و رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم هر مستی آوری را تحریم نمود و خداوند نیز آن را تائید کرد .

    خداوند مکه را حرم قرار داد و رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم مدینه را حرم قرار داد و خداوند نیز آن را تأیید کرد خداوند سهم میراث بران را معین کرد و رسول صلی الله علیه و آله وسلم سهم جدّ (پدر بزرگ) را معین نمود و خداوند نیز آن را تأیید کرد .

    سپس فرمود: ای فضیل این کلامی است و چه کلامی: آن کس که رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم را اطاعت کند به تحقیق خدا را پیروی کرده است . (و من یطع الرسول فقد اطاع الله سوره نساء آیه 80)


    با توجه به دلایل آورده شده در پستهای بالا نتیجه میگیریم که استغاده از شراب و کلیه مست کنندگان هم در کتاب و هم در سنت حرام میباشد
    ویرایش توسط سخن آشنا : ۱۳۸۷/۰۶/۰۱ در ساعت ۱۶:۵۶

  10. تشکر


  11. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۸
    نوشته
    2
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    پاسخ از دیدگاه ابن سینا




    جستاری که می خوانید نگاهی به کتاب قانون در طب تالیف شیخ الرئیس ابوعلی سینا می باشد؛ که در آن ابن سینا شراب را نه حرام بلکه جایز برای سلامتی دانسته است تا آنجا که در شعری می گوید:

    شراب را چه گنه گر که ابلهی نوشد
    گهی به تیغ برد دست و گهی به سوی نجق
    چو بو علی می ناب ار خوری حکیمانه
    به حق حق که وجودت به حق شود ملحق
    حلال گشت به فتوای عقل بر دانا
    حرام گشت به فتوای شرع بر نادان
    شراب سفید و رقیق برای کسانی که مزاج گرم دارند خوب است و سر درد نمی آورد و ممکن است بمناسبت رطوبت بخشی، سردرد ناشی از التهاب معده را از بین ببرد و یا سبک تر گرداند. شراب صاف شده همراه انگبین و نان نیز – بویژه اگر قبل از نوشیدن به مدت دو ساعت با هم آمیخته گردند-همان کار را انجام دهند.

    برای کسی که فربهی و نیرومندی آرزو می کند، شراب شیرین و غلیظ توصیه می شود، لیکن باید از بند آمدن ها بر حذر با شد. برای کسی که سرد مزاج و بلغمی است شراب سرخ و کهنه بی فایده نیست و علت آنرا سابقا بیان کردیم. قبل از هضم شدن و سرازیر شدن لقمه نباید مایعی به میان آید. اگر غذا بد کیموس باشد نباید موقع خوردن آن و حتی بعد از هضم آن نوشابه ای خورد زیرا مواد آبکی، میموس بد را تا نقاط دور دست بدن می برد. نوشیدن شراب بر روی میوه و بویژه بر روی خربزه خوب نیست.
    نوشیدن شراب باید با پیمانه های کوچک شروع شود و این روش بهتر از نوشیدن با پیمانه های بزرگ تر است. کسی که به شراب عادت داشته باشد چنانچه در هنگام غذا خوردن سه پیمانه سر کشد زیانی نمی بیند. اگر به شراب خو نگرفته است و دارای تن سالم است، چنانچه بعد از رگ زدن مقداری از آن بنوشد بی فایده نیست. کسانی که بیماری زهره دارند و کسانی که ترمزاجند از شراب بهره می بینند، زیرا شراب زهره را می راند و رطوبت را پخته می گرداند.
    هر قدرعطر شراب بیشتر، بوی آن در افزایش و مزه آن لذیذتر باشد ، نوع آن بهتر است. شراب بهترین غذا رسان به تمام بخش های بدن است. شراب بلغم را می گدازد، صفرا را از ادرار و مشابه آن بیرون می راند، سودا را می لغزاند و آسان بیرون می کند و بازگشت آن مانع می شود؛ هر بند آمده ای را بدون اینکه گرمی بیگانه را زیاد بکار برد آب می سازد و می گدازد. انواع شراب را در جای خود توصیف خواهیم کرد.
    کسی که مغزش نیرومند است و با شرب شراب به آسانی مست نمی شود و مغز وی بخارهای بالا رو و نا پسندیده را پذیرا نیست و از شراب بجز گرمای مناسب مزاج را نمی پذیرد، از تاثیر شراب چنان صفای ذهنی بر او دست می دهد که ذهن های دیگر به آن نمی رسد. در اشخاصی که حالت مغز بر عکس آن است، کنش های شراب نیز برعکس می باشد.
    کسی که سینه اش بی توان است و در فصل زمستان نفس تنگی بر او عارض می شودنباید زیاد شراب بخورد و اگر بخورد معده اش نباید پر از طعام باشد و باید در غذایش ماده جریان اندازنده ای باشد تا اگر معده از شراب و طعام انباشته شد بیرون براند و بهتر آنست که جهت آسودگی آب انگبین بنوشد و آنرا باز بیرون دهد و بعد دهان را با سرکه و انگبین و رخساره را با آب سرد بشوید.
    بدان که: شراب کهنه را باید در رده داروها قرار داد نه رده غذاها. شراب نو رسیده برای کبد خوب نیست و کبر را بر اثر باد کردن و اسهال دادن به شورش می اندازد. بهترین شراب ها آن است که نه کهنه و نه بسیار تازه است بلکه در میانه قرار دارد، صاف است و سفیدی اش به سرخی می زند، خوش بوست و طعم آن بین ترش و شیرین یعنی میخوش است .
    بهترین شراب که شراب شسته نام دارد آن است که سه پیمانه پونه کوهی و یک پیمانه آب را هم بحدی بجوشانند که حجم آن به دو سوم اولیه برسد.
    کسی که از خوردن شراب احساس سوزش می کند باید بعد از نوشیدن آن انار و آب بمکد و فدای آنروز در ناشتا شربت افسنطین بنوشد و کمی غذا بخورد و استحمام کند.
    بدان : شراب آمیخته با آب معده راسست و تر می گرداند و زودتر مستی می آورد، زیرا آبی که در آن است آنرا زودتر بمقصد می رساند. شراب آمیخته با آب، پوست را صیقل می دهد و نیروهای روانی را تشدید می کند.
    کسی که خود را خردمند می داند نباید ناشتا، قبل از اینکه اندام های تر مزاجش آب کافی خود را دریافت کنند شراب بخورد و نباید کمی بعد از حرکات دشوار و خسته کننده شراب میل نماید، زیرا در این حالات مغز و پی آسیب می بینند و ترنجیدگی ، بهم خوردن عقل و یا بیماری ها روی می آورند و یا مواد دفعی گرم پدید می آیند.
    برخی معتقدند اگر انسان یک یا دو بار در ماه مست شود خوبست زیرا نیروهای روانی سبکبار میشود و می آسایند و ادرار و عرق بیرون می روند، مواد دفعی می گدازند و بویژه مواد بیرون ریختنی معده آب می شود و دفع می گردند.
    شراب خوردن خردسالا بدان می ماند که چوب نازک سوزان را در آتش بیاندازند.پیران تا می توانند بنوشند. جوانان باید اندازه نگهدارند که اندازه نکوست. شراب مناسب برای جوانان، شراب کهنه و آمیخته با آب انار یا آب سرد و این مانع می شود که آسیب ببینند و مزاجشان بسوزد...



    قانون در طب/تالیف شیخ الرئیس ابن سینا/کتاب اول
    ابن القفطی/تاریخ الحکما/چاپ لایپزیک

  12. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۸
    نوشته
    2
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    برای اینجانب در هیچکدام از چهار آیه اشاره شده حرمت شراب ثابت نشده.الکل موجود در شراب حداکثر به 16درصد می رسد.که هیچ زیانی باخوردن مقدار اندک شراب به انسان وارد نمی شود.حتی نوشیدن مقدار کم به حد مستی نیز نمی رساندمگر در افراط نوشیدن.که این افراط در هر چیزی زیان اور است.
    چرا حرمت در مساله استعمال دخانیات و مواد مخدر جدید صادر نمی شود که مرگ و میر ناشی از آن به مراتب بالاتر از مشروبات الکلی می باشد.چرا ؟این ریشه در تقلید بدون تفکر دارد؟

    با تماماین دلایل اینجانب طرفدار میگساری وشرب خمر در عموم نیستم و با استعمال زیاد ان و بزهکاری به شدت مخالفم اما از هیچکدام از دلایل شما دوستان در حرمت آن قانع نشدم .

    در ضمن لطفا موارد حرمت شراب را در تورات و انجیل باذکر آیات در تورات و انجیل بیاورید
    ویرایش توسط parsa : ۱۳۸۸/۰۸/۰۷ در ساعت ۰۳:۱۸ دلیل: ترکیب پست ها

  13. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۷
    نوشته
    2
    مورد تشکر
    1 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    8
    آپلود
    0
    گالری
    0



    وقتي 1400 سال پيش امام صادق عليه السلام فرمود جايي كه مگس باشد مردم جزام نميگيرند كسي نفهميد اما حالا با ازمايشات تخصصي فهميدند مگس ميكروب ضعيف شده جزام را انتقال ميدهد و بدن پادتنش را ميسازد
    حالا همين امام صادق عليه السلام ميفرمايد شراب خوردنش حرام است ،خوردن نجاسات حرام است باز ما هي ان قلت بياوريم كه چرا؟
    مگر شما ميروي دكتر قلب و دارو به شما ميدهد ميگويي تا من نفهمم اين دارو براي چيست و چه كار ميكند نميخورم؟

    عجيب است كه حتي به اندازه يك دكتر به امام صادق عليه السلام اعتماد نداريم!!؟
    خداوند با احكام مختلف تعبد بندگانش و سر سپردگي انان به ولايت را امتحان ميكنند.

    ویرایش توسط kahani1788 : ۱۳۹۰/۰۸/۱۷ در ساعت ۲۰:۴۹

صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود