جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: ازدواج پيامبر (ص) با زناني كه مهريه نداشتند

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۶
    نوشته
    303
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    22 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    ازدواج پيامبر (ص) با زناني كه مهريه نداشتند




    سلام
    آيا درست است كه در قرآن آمده است كه زنان خود را به پيامبر (ص) مي بخشيدند و پيامبر (ص) با آنان ازدواج ميكردند بدون اينكه مهريه به آنها بدهند ؟




    کارشناس بحث : پاسخگوي تاريخي
    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۰/۰۴/۱۰ در ساعت ۰۲:۲۵
    يارب نظر تو برنگردد

  2. تشکر


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,081
    مورد تشکر
    82 پست
    حضور
    14 روز 16 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط نتگرد نمایش پست
    سلام
    آيا درست است كه در قرآن آمده است كه زنان خود را به پيامبر (ص) مي بخشيدند و پيامبر (ص) با آنان ازدواج ميكردند بدون اينكه مهريه به آنها بدهند ؟




    کارشناس بحث : پاسخگوي تاريخي
    با عرض سلام و ادب

    در بحث ازدواج‌، آن چه كه مختص‌ پيامبر(ص) مي‌باشد اين است كه هبة به حضرت‌، مجاز و مشروع است‌. هبه‌، عقد ازدواجي است كه مهريه ندارد; قرآن مجيد مي‌فرمايد: "
    وَامْرَأَة‌ً مُّؤْمِنَة‌ً إِن وَهَبَت‌ْ نَفْسَهَا لِلنَّبِي‌ِّ إِن‌ْ أَرَادَ النَّبِي‌ُّ أَن يَسْتَنكِحَهَا;(1.) هرگاه زن با ايماني‌، خود را به پيامبر ببخشد ]و هيچ گونه مهري براي خود قائل نشود[ اگر پيامبر بخواهد مي‌تواند با او ازدواج كند."; "خَالِصَة‌ لَّكَ مِن دُون‌ الْمُؤْمِنِين‌; چنين ازدواجي تنها براي تو مجاز است نه ساير مؤمنان‌."

    پس پيامبر(ص) يك حق‌ّ فراتر دارد كه ازدواج به گونة "هبه‌" نيز مي‌تواند داشته باشد، در حالي كه براي مؤمنان‌، عقد بدون مهر، باطل است‌; بر اين اساس‌، پيامبر(ص) با لفظ "هبه‌" هم مي‌تواند صيغة ازدواج بخواند، ولي مؤمنان نمي‌توانند چنين كاري انجام دهند.

    چند نکته در مورد این نوع ازدواج:

    1 - بدون شک اجازه. ازدواج کردن بازن بدون مهر از مختصات پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) بود و آيه نيز صراحت در اين مساله دارد، و به همين جهت از مسلمات فقه اسلام است ، بنابراين هيچکس حق ندارد همسرى را بدون مهر (کم باشد يا زياد) ازدواج کند، حتى اگر نام مهر به هنگام اجراى صيغه عقد برده نشود، و قرينه تعيين کننده اى نيز در کار نباشد، بايد (مهر المثل ) پرداخت ، منظور از (مهر المثل ) مهريه اى است که زنانى با شرائط و خصوصيات او معمولا براى خود قرار مى دهند.

    2 - در اينکه آيا اين حکم کلى در مورد پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) مصداقى پيدا کرده يا نه ؟ در ميان مفسران گفتگو است .

    بعضى همچون ابن عباس و برخى ديگر از مفسران معتقدند که پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) با هيچ زنى به اين کيفيت ازدواج نکرد، بنابر اين حکم بالا فقط يک اجازه کلى براى پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) بود که هرگز عملا مورد استفاده قرار نگرفت .

    در حالى که بعضى ديگر نام سه يا چهار زن از همسران پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) را برده اند که بدون مهر به ازدواج آن حضرت در آمدند، (ميمونه ) دختر حارث و (زينب ) دختر خزيمه که از طايفه انصار بود، و زنى از بنى اسد به نام (ام شريک ) دختر جابر و (خوله ) دختر حکيم بوده است .
    از جمله در بعضى از روايات آمده است هنگامى که (خوله ) خود را به پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) بخشيد صداى اعتراض ‍ (عايشه ) بلند شد و گفت : ما بال النساء يبذلن انفسهن بلا مهر؟!: (چرا بعضى از زنان بدون مهر خود را در اختيار ازدواج مى گذارند)؟!

    و در اين هنگام آيه فوق نازل شد، ولى (عايشه ) رو به سوى پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) کرد و گفت : (من مى بينم خداوند مقصود تو را به سرعت انجام مى دهد) (و اين يکنوع تعريض بر پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) بود) اما پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) فرمود: و انک ان اطعت الله سارع فى هواک !: (تو نيز اگر اطاعت خدا کنى مقصودت را به سرعت انجام مى دهد)!.

    بدون شک اينگونه زنان تنها خواهان کسب افتخار معنوى بودند که از طريق ازدواج با پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) براى آنها حاصل مى شد، لذا بدون هيچگونه مهرى آماده همسرى با او شدند، ولى همانگونه که گفتيم وجود چنين مصداقى براى حکم بالا از نظر تاريخى مسلم نيست ، آنچه مسلم است اينست که خداوند چنين اجازه اى را به پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) داده بود، به خاطر فلسفه اى که بعدا به آن اشاره مى شود.

    3 - از اين آيه به خوبى استفاده مى شود که اجراى صيغه ازدواج با لفظ (هبه ) تنها مخصوص پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) بوده ، و هيچ فرد ديگرى نمى تواند با چنين لفظى عقد ازدواج را اجرا کند، ولى اگر اجراى عقد با لفظ ازدواج و نکاح انجام گيرد جائز است هر چند نامى از مهر برده نشود، زيرا همانگونه که گفتيم در صورت عدم ذکر مهر بايد مهر المثل پرداخت (در حقيقت همانند آن است که تصريح به مهر المثل شده باشد).{2}.


    پي نوشتها:

    1. احزاب‌، 50.

    2. تفسیر نمونه،ذیل آیه 50 سوره احزاب.

    ویرایش توسط معین : ۱۳۹۵/۰۴/۱۳ در ساعت ۱۵:۱۶

  5. تشکر


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود