جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چرا به مقتضای عدل الهی کسی سزاوار بهشت نیست؟؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۹
    نوشته
    153
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    7 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    0

    چرا به مقتضای عدل الهی کسی سزاوار بهشت نیست؟؟




    آنچه در قرآن به عنوان وعده به مؤمنان داده شده این است که در صورت ایمان و انجام عمل صالح و ترک محرمات، خداوند در عوض به شکرانه این اعمال صالح ،بندگان مؤمنش را به بهشت می برد به عبارت دیگر عمل صالح بهای بهشت معرفی شده است اما در احوالات ،ادعیه و برخی از روایات اهل بیت آمده که انسان به هیچ و جه نمی تواند به اعمال خیر خود متکی باشد و از اینرو خود را لایق بهشت بداند بهشت رفتن انسان از فضل و بخشش خداست نه از عدل او .
    اهل بیت عصمت و طهارت خود به عنوان بزرگترین عاملان به معروف هیچگاه خود را لایق و سزاوار بهشت ندانسته اند بلکه همیشه به قصور و تقصیر خود اعتراف و از اینکه خداوند با عدالتش با آنها برخورد کند در بیم و هراس بوده اند به عنوان نمونه امام سجاد در یکی از دعاهایش می فرماید :" بارالها اگر پس از همه اینها تو مرا به عذاب همه خلایق معذب کنی و جسم مرا آنقدر بزرگ گردانی که تمام طبقات جهنم را پر کند ،به گونه ای که در آتش غیر از من و آتش گیره ای سوای جسم من نباشد موافق با عدل تو بوده و اندکی از عقوبتی است که من سزاوار آنم "
    وقتی ایشان به عنوان پیشوایان ما اینگونه با خداوند سخن می گویند تکلیف ما دیگر چیست ؟ سؤالاتی که در اینجا مطرح می شود این است که :
    با توجه به اینکه عمل عادلانه عملی است که آنچه سزاوار هرکس هست به او عطا شود ،کیفیت عدل خداوند چگونه است آیا عدل آنچیزی است که خداوند بنانهاده یا آنچه که خداوند بر مبنای آن عمل می کند ؟
    چرا باید از عدل خداوند ترسید گرچه دستورات و طاعات او را انجام و از محرمات او چشم پوشده باشیم ؟
    و چرا به مقتضای عدل خداوند کسی سزاوار بهشت نمی شود ؟


    کارشناس بحث : پاسخگوي مباحث کلامي

    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۰/۰۵/۱۵ در ساعت ۱۳:۵۵
    این چنین است که در دنیائی که همه چیز و عزیز ترین و
    مقدس ترین چیزها ، ایمــان و عشــق نیز همه رو به ابتذال
    « نمــــود » می رود ،
    کتمـــان یعنی « بـــــودی بی نمود » .چنان سرشار از خــــلوص و تقــــوا و قــــداست خدائــــی است که با همه سختــی ها و محـــرومیت هایش لذتـــی ماورائـــی دارد .

    " دکتر علی شریعتی"


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    2,042
    مورد تشکر
    5 پست
    حضور
    2 روز 23 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0



    جمع بندي

    عنوان : عدل الهي

    پرسش:

    چرا به مقتضای عدل الهی کسی سزاوار بهشت نیست؟؟

    پاسخ:

    قرآن کریم در سوره نازعات بیان می کند که هر کس از مقام خداوند بترسد جایگاه او در بهشت است لذا کسانی که ترس از خدا ( مقام ربه ) دارند و خود را از هوا و هوس باز می دارند هیچ نگرانی نداشته و یقین بدانند خداوند سبحان اگر تقصیراتی هم داشتند بخشیده و اینان را وارد بهشت می کند .

    قرآن مجيد چنين مي‏فرمايد. «وَأَمّا مَن خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَنَهَي النَّفسَ عَنِ الهَوي فَانَّ الجَنَّة هِيَ الْمأْوي؛ هر كس كه از مقام پروردگارش بترسد، و خود را از هوا و هوس باز دارد، جايگاه او بهشت است». (1)

    اكنون ببينيم مقصود از ترس از «مقام خدا »چيست؟ مقصود از آن همان مقام عدالت و دادگري او است، آيا عدالت خدا ترس آور و وحشتناك است. جواب اين سؤال روشن است، آنها كه حسابشان پاك است، از عدالت خداوند ترس ندارند؛ اما آنها كه پرونده تاريكي دارند، مسلماً از عدالت او مي‏ترسند، زيرا اگر خداوند با بندگان بزهكار خود، بر اساس عدل و دادگري، رفتار كند، بايد آنان را مطابق پرونده‏هاي سياه خود به كيفر هاي سخت، محكوم سازد آيا يك چنين موضوعي، ترسناك و وحشتناك نيست؟

    از اين بيان نتيجه مي‏گيريم كه ترس از خداوند يعني ترس از مقام عدالت خدا ، و ترس از مقام عدالت او يعني ترس از گناه و اعمال زشت خويشتن. اينها است كه بايد انسان از آنها بترسد و هركجا ترس از خدا مطرح است مقصود همين ترس از اعمال زشت خويشتن است. امير مؤمنان(ع) در يكي از سخنان خود، به اين حقيقت اشاره كرده مي‏فرمايد: «ولا يخافنّ إلّا ذنبه » شايسته است هر فردي فقط از گناه و عمل ناشايست خود بترسد» (2)

    اینکه چرا اوليا و پيشوايان معصوم بيش از همه، از مقام خدا (عدالت خداوند) مي‏ترسيدند با اين كه آنان در برابر گناه معصوم بوده و هرگز گناهي از آنان سر نمي‏زده است؟ پاسخ به اين سؤال چندان پيچيده نيست، زيرا بيم آنان از سنخ ترس افراد عادي نيست. ترس اولياء از هيبت و سولت حقّ تعالي است كه كاملاً متفاوت با ترس معمولي و از سنخ ترسهايي است كه ما در محضر بزرگان احساس مي كنيم. در محضر بزرگان انسان مي ترسد ولي از سر شوق و علاقه. در چنين مواردي شخص از اين مي ترسد كه مبادا ادب حضور را رعايت نكند و به هجران از خدا گرفتار گردد. لذا چه بسا ممكن است عملي براي نوع افراد مباح و مشروع و حتي عبادت شمرده شود، ولي همان عمل براي كساني كه در سطح عالي قرار دارند، نسبت به موقعيت و مقامي‏كه به دست آورده‏اند، نوعي لغزش و ترك ادب حضور محسوب گردد.

    1.
    در سوره «نازعات، آيه 40 ـ 41»
    2. نهج البلاغه، كلمات قصار، شماره 82


    ویرایش توسط پاسخگوی اعتقادی 3 : ۱۳۹۱/۰۳/۰۲ در ساعت ۱۸:۵۴

  4. تشکرها 3


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. ✿^؟؟^✿بیت المال را جــدی بگیرید!✿^؟؟^✿
    توسط neginsabz در انجمن اخلاق
    پاسخ: 7
    آخرين نوشته: ۱۳۹۳/۰۹/۱۲, ۱۴:۰۸
  2. جمع بندی قیامت چه زمانی رخ می دهد؟؟!!
    توسط taslim در انجمن قیامت
    پاسخ: 41
    آخرين نوشته: ۱۳۹۰/۰۶/۲۰, ۰۸:۱۹
  3. سجده به غیرخدا حرام نیست؟؟(سجده برادران به یوسف)
    توسط منتقد کوچولو در انجمن آیات الاحکام
    پاسخ: 3
    آخرين نوشته: ۱۳۹۰/۰۳/۲۸, ۱۷:۵۱
  4. در خدا باوری و دین داری عقل مقدم است یا ایمان؟؟
    توسط paul در انجمن ادیان و فرق در قرآن
    پاسخ: 15
    آخرين نوشته: ۱۳۹۰/۰۲/۱۴, ۲۲:۰۷
  5. چرا افضل اعمال ؟؟
    توسط حکمتی فرد در انجمن مهدویت و امام زمان در قرآن
    پاسخ: 3
    آخرين نوشته: ۱۳۸۹/۰۵/۰۴, ۱۱:۰۷

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود