صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آيا قرآن مخالف قول به رجعت است ؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۰
    نوشته
    87
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    46 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    آيا قرآن مخالف قول به رجعت است ؟




    با سلام خدمت شما آيا قرآن مخالف قول به رجعت است ؟ ممنون میشم پاسخ بدید


    کارشناس بحث : پاسخگوي مباحث قرآني
    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۰/۰۶/۲۶ در ساعت ۱۹:۰۰

  2. تشکرها 2


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    مقدمه ای در باب مسأله رجعت




    سلام علیکم
    مناسب است که قبل از پاسخ پرسش شما ابتدا درباره رجعت مطالبی خدمت شما و سایر دوستان عرض کنم و سپس شواهد قرآنی امکان چنین مطلبی را ذکر خواهم کرد.
    -------------------------------------

    مسأله «رجعت» از عقاید معروف شيعه است و تفسيرش در يك عبارت كوتاه چنين است: بعد از ظهور مهدى (ع) و در آستانه رستاخيز، گروهى از"مؤمنان خالص" و "كفار و طاغيان بسيار شرور" به اين جهان بازمى ‏گردند؛ گروه اول مدارجى از كمال را طى مى‏ كنند و گروه دوم هم كيفرهاى شديدى خواهند چشید.

    مرحوم "سيد مرتضى" كه از بزرگان شيعه است، در این باره چنين مى‏گويد: "خداوند متعال بعد از ظهور حضرت مهدى، گروهى از كسانى كه قبلا از دنيا رفته‏ اند را به اين جهان بازمى‏ گرداند تا در ثواب و افتخارات يارى او و مشاهده حكومت حق بر سراسر جهان شركت جويند و نيز گروهى از دشمنان سرسخت را بازمى ‏گرداند تا از آنها انتقام گيرد.

    سپس مى ‏افزايد: هيچ عاقلى نمى ‏تواند قدرت خدا را بر اين امر انكار كند چرا كه اين مطلب محالى نيست... امامیه بر این عقيده، اجماع دارند و احدى از آنها با اين عقيده مخالفت نكرده است.(سفينة البحار/جلد 1/صفحه 511 /ماده رجع )

    البته از كلمات بعضى از قدماى علماى شيعه و همچنين از سخنان مرحوم طبرسى در مجمع البيان برمى ‏آيد كه اقليت بسيار كوچكى از شيعه با اين عقيده مخالف بودند و رجعت را به معنى بازگشت دولت و حكومت اهل بيت (ع) تفسير مى‏ كردند، نه بازگشت اشخاص و زنده شدن مردگان، ولى مخالفت آنها طورى است كه لطمه‏ اى به صحت اجماع نقل شده سید مرتضی نمى‏ زند. (تفسير نمونه، ج‏15، ص: 555)
    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۶/۳۰ در ساعت ۰۱:۴۱
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  5. تشکرها 2


  6. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    امکان رجعت




    در باب امکان مسأله رجعت دو مطلب روشن است:

    1- بدون ترديد «زنده شدن دوباره گروهى از مردگان در اين دنيا» از محالات عقلی نيست و از چنین مطلبی محال عقلی لازم نمی آید؛ یعنی همانگونه كه زنده شدن همه انسانها در قيامت امریست که از نظر عقلی کاملا ممکن است، مسأله رجعت هم چنین است و از نظر عقلی، امکان دارد.

    و تعجب از امکان مسأله رجعت، همچون تعجب گروهى از مشركان جاهليت از امکان مساله معاد و زنده شدن دوباره مردگان است؛ عقل چنين اموری را محال نمى‏ بيند و قدرت خدای سبحان آن چنان وسيع و گسترده است كه همه اين امور در برابر آن سهل و آسان است. (تفسير نمونه، ج‏15، ص:556)

    2- در قرآن مجيد، وقوع رجعت اجمالا در پنج مورد از امتهاى پيشين ذکر شده که ان شاء الله در ادامه ذکر خواهد شد. طبق فرمایش قرآن کریم، در گذشته مواردى بوده كه افرادى بعد از مرگ، به اين جهان بازگشته اند، بنابراين مانعى ندارد كه همين مساله در آينده نيز تكرار شود. (تفسير نمونه، ج‏15، ص: 556 و ج2 ، ص 222)

    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۶/۳۰ در ساعت ۰۱:۵۷
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  7. تشکر


  8. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    شواهد قرآنی امکان رجعت 1




    در قرآن مجيد، وقوع رجعت اجمالا درباره پنج مورد از امتهاى پيشين نقل شده است:

    در مورد پيامبرى كه از كنار يك آبادى عبور كرد در حالى كه ديوارهاى آن فرو ريخته بود و اجساد و استخوان هاى اهالی آن آبادی در هر سو پراكنده شده بود. از خود پرسيد: چگونه خداوند اينها را پس از مرگ زنده مى‏ كند؟ خدای سبحان هم او را صد سال ميراند و سپس زنده كرد و به او گفت چقدر درنگ كردى؟
    عرض كرد يك روز يا قسمتى از آن، فرمود نه بلكه صد سال بر تو گذشت. (آيه 259 سوره بقره).

    اين پيامبر، عزير باشد يا پيامبر ديگر، تفاوت نمى‏ كند، مهم صراحت قرآن در زندگى پس از مرگ است در همين دنيا (فَأَماتَهُ اللَّهُ مِائَةَ عامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ).

    أَوْ كَالَّذي مَرَّ عَلى‏ قَرْيَةٍ وَ هِيَ خاوِيَةٌ عَلى‏ عُرُوشِها قالَ أَنَّى يُحْيي‏ هذِهِ اللَّهُ بَعْدَ مَوْتِها فَأَماتَهُ اللَّهُ مِائَةَ عامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ قالَ كَمْ لَبِثْتَ قالَ لَبِثْتُ يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قالَ بَلْ لَبِثْتَ مِائَةَ عامٍ فَانْظُرْ إِلى‏ طَعامِكَ وَ شَرابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ وَ انْظُرْ إِلى‏ حِمارِكَ وَ لِنَجْعَلَكَ آيَةً لِلنَّاسِ وَ انْظُرْ إِلَى الْعِظامِ كَيْفَ نُنْشِزُها ثُمَّ نَكْسُوها لَحْماً فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ قالَ أَعْلَمُ أَنَّ اللَّهَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَديرٌ (بقره/259)

    يا همانند كسى كه از كنار يك آبادى (ويران شده) عبور كرد، در حالى كه ديوارهاى آن، به روى سقفها فرو ريخته بود، (و اجساد و استخوانهاى اهل آن، در هر سو پراكنده بود او با خود) گفت: «چگونه خدا اينها را پس از مرگ، زنده مى ‏كند؟!» (در اين هنگام،) خدا او را يكصد سال ميراند سپس زنده كرد و به او گفت: «چقدر درنگ كردى؟» گفت: «يك روز يا بخشى از يك روز.» فرمود: «نه، بلكه يكصد سال درنگ كردى! نگاه كن به غذا و نوشيدنى خود (كه همراه داشتى، با گذشت سالها) هيچ گونه تغيير نيافته است! (خدايى كه يك چنين مواد فاسدشدنى را در طول اين مدت، حفظ كرده، بر همه چيز قادر است!) ولى به الاغ خود نگاه كن (كه چگونه‏ از هم متلاشى شده! اين زنده شدن تو پس از مرگ، هم براى اطمينان خاطر توست، و هم) براى اينكه تو را نشانه ‏اى براى مردم (در مورد معاد) قرار دهيم. (اكنون) به‏ استخوانها (ى مركب سوارى خود نگاه كن كه چگونه آنها را برداشته، به هم پيوند مى ‏دهيم، و گوشت بر آن مى‏پوشانيم!» هنگامى كه (اين حقايق) بر او آشكار شد، گفت: «مى ‏دانم خدا بر هر كارى توانا است».


    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۶/۳۰ در ساعت ۰۲:۱۷
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  9. تشکر


  10. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    شواهد قرآنی امکان رجعت 2




    قرآن در آيه 243 همين سوره بقره سخن از جمعيت ديگرى به ميان مى‏ آورد كه از ترس مرگ و طبق گفته برخی مفسران، به بهانه بيمارى طاعون از شركت در ميدان جهاد خوددارى كردند و از خانه‏هاى خود بيرون رفتند! خداوند سبحان همه آنها را میراند و سپس آنها را زنده كرد (فَقالَ لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا ثُمَّ أَحْياهُمْ).

    گرچه بعضى از مفسران كه نتوانسته ‏اند وقوع چنين حادثه غير عادى را تحمل كنند، آن را تنها بيان يك مثال شمرده‏ اند، ولى روشن است كه اين گونه تأويلات، در برابر ظهور آیه و صراحتی که در وقوع اين مساله دارد، قابل قبول نيست.

    أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ هُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ فَقالَ لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا ثُمَّ أَحْياهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لايَشْكُرُونَ (بقره/243)

    آيا نديدى جمعيتى را كه از ترس مرگ، از خانه ‏هاى خود فرار كردند؟ و آنان، هزارها نفر بودند (كه به بهانه بيمارى طاعون، از شركت در ميدان جهاد خوددارى نمودند). خداوند به آنها گفت: بميريد! (و به همان بيمارى، كه آن را بهانه قرار داده بودند، مردند.) سپس خدا آنها را زنده كرد (و ماجراى زندگى آنها را درس عبرتى براى آيندگان قرار داد). خداوند نسبت به بندگان خود احسان مى‏ كند ولى بيشتر مردم، شكر (او را) بجا نمى‏آورند

    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۶/۳۰ در ساعت ۰۲:۲۲
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  11. تشکر


  12. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    شواهد قرآنی امکان رجعت 3




    در آيه 55 و 56 سوره بقره درباره "بنى اسرائيل" مى ‏خوانيم كه گروهى از آنها بعد از تقاضاى مشاهده خداوند، گرفتار صاعقه مرگبارى شدند و مردند، سپس خداوند آنها را به زندگى بازگرداند تا شكر نعمت او را بجا آورند.

    وَ إِذْ قُلْتُمْ يا مُوسى‏ لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ
    ثُمَّ بَعَثْناكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ (بقرة/55و56)

    و (نيز به ياد آوريد) هنگامى را كه گفتيد: «اى موسى! ما هرگز به تو ايمان نخواهيم آورد مگر اينكه خدا را آشكارا (با چشم خود) ببينيم!» پس صاعقه شما را گرفت در حالى كه تماشا مى‏ كرديد
    سپس شما را پس از مرگتان، حيات بخشيديم شايد شكر (نعمت او را) بجا آوريد

    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۶/۳۰ در ساعت ۰۲:۳۰
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  13. تشکر


  14. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    شواهد قرآنی امکان رجعت 4




    در آيه 110 سوره مائده ضمن بر شمردن معجزات عيسى (ع) مى‏ خوانيم:

    وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتى‏ بِإِذْنِي:
    تو مردگان را به فرمان من زنده مى ‏كردى

    اين تعبير نشان مى‏ دهد كه مسيح (ع) از اين معجزه خود (یعنی زنده کردن مردگان) استفاده می كرد، بلكه تعبير به فعل مضارع (تخرج) دليل بر تكرار آن است و اين گونه ای رجعت براى آن مردگان محسوب مى‏ شود.

    إِذْ قالَ اللَّهُ يا عيسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتي‏ عَلَيْكَ وَ عَلى‏ والِدَتِكَ إِذْ أَيَّدْتُكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَ كَهْلاً وَ إِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجيلَ وَ إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْني‏ فَتَنْفُخُ فيها فَتَكُونُ طَيْراً بِإِذْني‏ وَ تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْني‏ وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتى‏ بِإِذْني‏ وَ إِذْ كَفَفْتُ بَني‏ إِسْرائيلَ عَنْكَ إِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَقالَ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ إِنْ هذا إِلاَّ سِحْرٌ مُبينٌ (مائده/110)

    (به خاطر بياور) هنگامى را كه خداوند به عيسى بن مريم گفت: «ياد كن نعمتى را كه به تو و مادرت بخشيدم! زمانى كه تو را با» روح القدس «تقويت كردم كه در گاهواره و به هنگام بزرگى، با مردم سخن مى‏گفتى و هنگامى كه كتاب و حكمت و تورات و انجيل را به تو آموختم و هنگامى كه به فرمان من، از گل چيزى بصورت پرنده مى‏ساختى، و در آن مى‏دميدى، و به فرمان من، پرنده‏اى مى‏شد و كور مادرزاد، و مبتلا به بيمارى پيسى را به فرمان من، شفا مى‏دادى و مردگان را (نيز) به فرمان من زنده مى‏كردى و هنگامى كه بنى اسرائيل را از آسيب رساندن به تو، بازداشتم در آن موقع كه دلايل روشن براى آنها آوردى، ولى جمعى از كافران آنها گفتند: اينها جز سحر آشكار نيست!»


    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۶/۳۰ در ساعت ۰۲:۲۵
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  15. تشکر


  16. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    شواهد قرآنی امکان رجعت 5




    در سوره بقره در آيه 73 در مورد كشته‏ اى كه براى پيدا كردن قاتلش، در میان بنی اسرائیل نزاع و جدال درگرفته بود، قرآن مى‏ فرماید: دستور داده شد گاوى را با ويژگی هايى سر ببرند و بخشى از آن را بر بدن مرده زنند تا به حيات بازگردد (و قاتل خود را معرفى كند و نزاع خاتمه يابد).

    وَ إِذْ قَتَلْتُمْ نَفْساً فَادَّارَأْتُمْ فيها وَ اللَّهُ مُخْرِجٌ ما كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ
    فَقُلْنا اضْرِبُوهُ بِبَعْضِها كَذلِكَ يُحْيِ اللَّهُ الْمَوْتى‏ وَ يُريكُمْ آياتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ (بقره/72و73)

    و (به ياد آوريد) هنگامى را كه فردى را به قتل رسانديد سپس درباره (قاتل) او به نزاع پرداختيد و خداوند آنچه را مخفى مى‏ داشتيد، آشكار مى ‏سازد سپس گفتيم: «قسمتى از گاو را به مقتول بزنيد! (تا زنده شود، و قاتل را معرفى كند.) خداوند اين گونه مردگان را زنده مى‏ كند و آيات خود را به شما نشان مى ‏دهد شايد انديشه كنيد!»

    --------------------------------------------

    چگونه ممكن است كسى قرآن را به عنوان يك كتاب آسمانى بپذيرد و با اينهمه آيات روشن، باز هم منکرامكان رجعت شود؟!

    كسى كه رستاخيز و زنده شدن مردگان را در آن مقياس وسيعش مى ‏پذيرد، چگونه مى ‏تواند خط سرخ بر مساله رجعت بكشد و همچون نویسنده متعصب مصری، احمد امين در كتاب فجر الاسلام بگويد: اليهودية ظهرت بالتشيع بالقول بالرجعة: آئين يهود ديگرى در مذهب شيعه به خاطر اعتقاد به رجعت ظهور كرده است! (عقائد الاماميه/شيخ محمد رضا المظفر/ص71)

    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۶/۳۰ در ساعت ۰۲:۳۴
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  17. تشکر


  18. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    دلیل اثبات رجعت، روایات متواتریست که از اهل بیت (ع) رسیده است




    آنچه تا اينجا گفتيم تنها امكان رجعت را ثابت مى‏ كند اما آنچه که وقوع آن را تاييد مى‏ نماید، روايات زيادى است كه از جمعى از راویان ثقه از ائمه اهل بيت (ع) نقل شده است؛ كافیست آمارى را كه مرحوم علامه مجلسى از این دسته روایات جمع آورى كرده است را بازگو كنيم تا اهمیت این مسأله روشن شود؛ او مى‏ گويد:

    چگونه ممكن است كسى به صدق گفتار ائمه اهل بيت (ع) ايمان داشته باشد و احاديث متواتر رجعت را نپذيرد؟ احاديث صريحى كه شماره آن به حدود دويست حديث مى‏رسد كه چهل و چند نفر از راويان ثقات و علماى اعلام، در بيش از پنجاه كتاب آورده‏ اند ... اگر اين احاديث متواتر نباشد، پس چه حديثى متواتر است؟! (بحار الانوار جلد 53 صفحه 122)
    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۶/۳۰ در ساعت ۰۱:۵۹
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  19. تشکر


  20. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    دو نکته پایانی




    نکته:
    از روايات اسلامى استفاده مى‏ شود که مسأله رجعت، جنبه همگانى ندارد و برای همه افراد رخ نمی دهد بلكه اختصاص به مؤمنان صالحی دارد كه در يك مرحله عالى از ايمان قرار دارند و همچنين كفار و طاغيان ستمگرى كه در درجه بسیار زیادی از كفر و ظلم قرار دارند؛ چنين به نظر مى‏ رسد كه بازگشت مجدد اين دو گروه به زندگى دنيا به منظور تكميل يك حلقه تكاملى گروه اول و چشيدن كيفر دنيوى گروه دوم است.

    امام صادق (ع) فرمود:
    ان الرجعة ليست بعامة و هى خاصة، لا يرجع الا من محض الايمان محضا، أو محض الشرك محضا: رجعت عمومى نيست بلكه جنبه خصوصى دارد؛ تنها گروهى بازگشت مى‏ كنند كه ايمان خالص يا شرك خالص داشته اند. (بحار الانوار جلد 53 صفحه 39)

    نکته:
    شيعه در عين اعتقاد به رجعت كه آن را از مكتب ائمه اهل بيت (ع) گرفته است، منكران رجعت را كافر نمى‏ شمرد، چرا كه رجعت از ضروريات مذهب شيعه است، نه از ضروريات اسلام، بنابراين رشته اخوت اسلامى را با ديگران به خاطر آن نمى ‏گسلد ولى به دفاع منطقى از عقيده خود ادامه مى‏ دهد. (تفسير نمونه، ج‏15، ص: 561)

    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۶/۳۰ در ساعت ۰۱:۵۹
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  21. تشکر


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود