جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: سوال در مورد ايه يازدهم سوره تغابن

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۹
    نوشته
    239
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    14 ساعت 3 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    سوال در مورد ايه يازدهم سوره تغابن




    با سلام

    خداوند در آيه 11 سوره تغابن مي فرمايد :

    هیچ مصیبتى جز به اذن خدا نرسد و كسى كه به خدا بگرود دلش را به راه آورد و خدا[ست كه] به هر چیزى داناست.
    منظور از مصیبت به اذن خدا چيه ؟

    مگر نه اينکه هر مصيبت و مشکلي که بر سر انسان مياد نتيجه اعمال خودش هست ؟
    البته بجز مصيبت مرگ عزيزان که خود فرد در ان نقشي نداره .

    ممنون


    کارشناس بحث : پاسخگوي مباحث قرآني
    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۰/۰۷/۰۹ در ساعت ۰۲:۱۵


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    توحید افعالی




    ما أَصابَ مِنْ مُصيبَةٍ إِلاَّ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ مَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ يَهْدِ قَلْبَهُ وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْ‏ءٍ عَليمٌ (تغابن/11)
    هيچ مصيبتى رخ نمى‏دهد مگر به اذن خدا! و هر كس به خدا ايمان آورد، خداوند قلبش را هدايت مى‏ كند و خدا به هر چيز داناست

    خدای سبحان در این آیه کریمه به يك اصل كلى در مورد مصائب و حوادث دردناك اين جهان اشاره مى‏ كند و مى‏ فرمايد: هيچ مصيبتى رخ نمى ‏دهد مگر به اذن خدا (ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ).

    بدون شك همه حوادث اين عالم به اذن خدا است، چرا كه به مقتضاى «توحيد افعالى» در تمام عالم هستى، چيزى بدون اراده حق تعالی تحقق نمى‏ يابد، اما از آنجا كه مسأله مصائب (مخصوصا
    چگونگی رابطه آن با عدل الهی)، مورد پرسش و استفهام اذهان بوده، لذا در اینجا به طور خاص به مصائب تصریح می کند و یادآور می شود که مصائب هم مانند تمام امورات دیگر عالم هستی، از حیطه قدرت و اراده حق تعالی خارج نمی شود و غایب از نظر او رخ نمی دهد بلکه تحت سلطه و فرمان اوست.

    نکته:
    منظور از اذن در اينجا همان اراده تكوينى خداوند است، نه اراده تشريعى.

    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۷/۱۰ در ساعت ۱۳:۴۳
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  4. تشکرها 2


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    نکته تکمیلی




    پرسش:
    بسيارى از مصائب به وسيله ظلم ظالمان و اراده جباران رخ مى ‏دهد و گاه حاصل کم کاری و ندانم كارى و اشتباه خود آدمیست! آيا اينها هم به اذن خدای تعالاست؟

    پاسخ:
    از مجموع آياتى كه در باره مصائب در قرآن مجيد آمده است بر مى‏ آيد كه مصائب دو گونه است:

    1) مصائبى كه با طبيعت زندگى انسان سرشته شده و اراده بشر كمترين تأثيرى در آن ندارد، مانند مرگ و مير و قسمتى از حوادث دردناك طبيعى:

    وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْ‏ءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرينَ (بقره/155)
    قطعاً همه شما را با چيزى از ترس، گرسنگى، و كاهش در مالها و جانها و ميوه ‏ها، آزمايش مى‏ كنيم و بشارت ده به استقامت‏ كنندگان

    2) مصائبى كه انسان به نحوى در پیدایش آن نقشى داشته است؛ مانند:

    أَ وَ لَمَّا أَصابَتْكُمْ مُصيبَةٌ قَدْ أَصَبْتُمْ مِثْلَيْها قُلْتُمْ أَنَّى هذا قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَديرٌ (آل عمران/165)
    آيا هنگامى كه مصيبتى (در ميدان جنك احد) به شما رسيد، در حالى كه دو برابر آن را (در ميدان جنگ بدر بر دشمن) وارد ساخته بوديد، گفتيد: «اين مصيبت از كجاست؟!» بگو: «از ناحيه خود شماست (كه در ميدان جنگ احد، با دستور پيامبر مخالفت كرديد)! خداوند بر هر چيزى قادر است. (و چنانچه روش خود را اصلاح كنيد، در آينده شما را پيروز مى‏ كند.)»

    وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْديكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثيرٍ (شوری/30)
    هر مصيبتى به شما رسد بخاطر اعمالى است كه انجام داده ‏ايد، و بسيارى را نيز عفو مى ‏كند!

    قرآن در باره دسته اول مى ‏گويد: همه آنها به اذن خدا رخ مى‏ دهد و درباره قسم دوم مى‏ گويد: به خاطر اعمال خودتان، دامانتان را مى ‏گيرد.

    بنا بر اين كسى نمى‏ تواند به اين بهانه كه تمام مصائب از سوى خداست، در مقابل ظلم و ظالم سكوت کند و به مبارزه بر نخيزد و نيز نمى‏ تواند به اين بهانه، دست از مبارزه با بيماريها و آفات، و مبارزه با فقر و جهل بردارد.

    البته ناگفته پیداست که در مصائب نوع دوم (که خود انسان نیز در آن نقش داشته است)، تاثير اسباب هم از ناحيه خداوند و به اذن و فرمان اوست. (
    با استفاده از: تفسير نمونه، ج‏24، ص: 197تا99)

    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۷/۱۰ در ساعت ۱۳:۴۲
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  6. تشکرها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود