جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: بالاخره زمین مسطح و تا بینهایت راست است یا ثابت؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۰
    نوشته
    100
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    بالاخره زمین مسطح و تا بینهایت راست است یا ثابت؟




    با سلام
    قرآن بیان می‌کند که خدا زمین را کشید و آنرا مسطح گردانید. در رعد/3 قرآن می‌گوید که ما زمین را کشیدیم:
    وَهُوَ الَّذِي مَدَّ الأَرْضَ وَجَعَلَ فِيهَا رَوَاسِيَ وَأَنْهَارًا وَمِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ جَعَلَ فِيهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهَارَ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ /و او كسي است كه زمين را گسترد و در آن كوهها و نهرهائي قرار داد و از تمام ميوه‏ها در آن دو جفت آفريد شب را بر روز مي‏پوشاند، در اينها آياتي است براي آنها كه تفكر مي‏كنند.
    مد در قرآن برای بیان چیزی که بطور کاملا مستقیمی کشیده و امتداد دارد بیان میگردد, در سوره ی فرقان، قرآن هنگامیکه از کشید شدن سایه و امتداد آن سخن می گوید, از کلمه ی مد استفاده می گردد:
    أَلَمْ تَرَ إِلَى رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّ وَلَوْ شَاء لَجَعَلَهُ سَاكِنًا ثُمَّ جَعَلْنَا الشَّمْسَ عَلَيْهِ دَلِيلًا (فرقان/ 45 ) آيا نديده‏اى كه پروردگارت چگونه سايه را گسترده است و اگر مى‏خواست آن را ساكن قرار مى‏داد آنگاه خورشيد را بر آن دليل گردانيديم , پس نور خورشید برای آن دلیلی قرار دادیم .
    در حجر/19 نیز بیان شده که زمین را کشیدیم که باز از لفظ مد استفاده شده :
    هوَالأَرْضَ مَدَدْنَاهَا وَأَلْقَيْنَا فِيهَا رَوَاسِيَ وَأَنبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ شَيْءٍ مَّوْزُونٍ (حجر/19 ) و زمين را گسترانيديم و در آن لنگرها (كوهها)ى استوار افكنديم و از هر چيز سنجيده‏اى در آن رويانيديم .
    پس از نظر قرآن, همانگونه که سایه راست است و اگر در فضائی بدون مانع قرار بگیرد، این راستی تا بینهایت ادامه دارد, زمین نیز اینگونه است.
    اما در جای دیگر می گوید زمین ثابت است!
    زمین ثابت است و این را به روشنی در نمل/61 بیان می‌کند:
    أَمَّن جَعَلَ الْأَرْضَ قَرَارًا وَجَعَلَ خِلَالَهَا أَنْهَارًا وَجَعَلَ لَهَا رَوَاسِيَ وَجَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حَاجِزًا أَإِلَهٌ مَّعَ اللَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ /يا كسي كه زمين را قرار داد، و در ميان آن نهرهائي روان ساخت، و براي زمين كوههاي ثابت و پا بر جا ايجاد كرد، و ميان دو دريا مانعي قرار داد آيا معبودي با الله است ؟، نه بلكه اكثر آنها نمي‏دانند.
    و در غافر/64 نیز به این موضوع اشاره می‌کند:
    اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ قَرَارًا وَالسَّمَاء بِنَاء وَصَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَرَزَقَكُم مِّنَ الطَّيِّبَاتِ ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ فَتَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ (غافر/64)الله كسي است كه زمين را براي شما ثابت قرار داد و آسمان را همچون سقفي (بالاي سرتان) و شما را صورتگري كرد و صورتتان را نيكو آفريد، و از طيبات به شما روزي داد، اين است الله پروردگار شما، جاويد و پر بركت است پروردگارتان كه پروردگار عالميان است.
    اما اگر گفته شود که معنای" قرار" ثابت بودن نیست، پس پاسخشان به این گفته‌ی قرآن چیست که برای بیان ثابت بودن جهنم و آخرت از واژه‌ی "قرار" استفاده شده که به معنای خانه‌ی(جایگاه) ثابت است:
    جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَهَا وَبِئْسَ الْقَرَارُ (ابراهیم/29 ) (دار القرار همان) جهنم است كه آنها در آتش آن وارد مي‏شوند و بد قرار(جایگاهی) است.
    برای بیان ثابت بودن ابدی آخرت از لفظ دارالقرار استفاده شده است:
    يَا قَوْمِ إِنَّمَا هَذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا مَتَاعٌ وَإِنَّ الْآخِرَةَ هِيَ دَارُ الْقَرَارِ (غافر/39 ) اي قوم من! اين زندگي دنيا متاع زودگذري است، و آخرت سراي هميشگي است.
    در ابراهیم/26 , کلمه‌ی خبیثه را مانند درخت خبیثه (فاسد) می‌نامد که آنرا از زمین بیرون آورده اند و در جای ثابتی است، در این آیه از لفظ قرار ندارد(ما لها من قرار) استفاده شده (وَمَثلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِن فَوْقِ الأَرْضِ مَا لَهَا مِن قَرَارٍ و (همچنين) كلمه خبيثه را به درخت ناپاكي تشبيه كرده كه از زمين بركنده شده، و قرار و ثباتي ندارد.
    "ما لها من قرار" یعنی جای ثابتی ندارد و از حالت سکون در زمین خارج شده.


    کارشناس بحث : پاسخگوي قرآني


    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۰/۰۷/۱۸ در ساعت ۰۹:۴۴

  2. تشکرها 2


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,698
    مورد تشکر
    102 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0





    با سلام و درود

    قرار و قرارگاه به معنای جایگاه و محل استقرار است، لذا اگر چه متضمن اشاره به زمان مدت دار و طولانی است که نوعی ثبات را می رساند ولی لزوما به معنای ثابت بودنی که مراد از آن سکون و بی حرکت بودن باشد نیست.

    لذا محل اسقرار و جایگاه جهنمیان در جهنم است همچنان که آخرت سرایی ماندگار و دائمی است ولی معنایش جایگاهی بی حرکت و ثابت نیست.

    با توجه به مطالب ذیل، مراد این آیات روشن تر می شود.





    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.



  5. تشکر


  6. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,698
    مورد تشکر
    102 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    مدّ: زيادت.

    طبرسى ذيل آيه «وَ يَمُدُّهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ» (بقره، 15) فرموده: مدّ در اصل به معنى زيادت است، جذب و كشيدن را مدّ گويند كه كشيدن چيزى سبب زيادت طول آن است.

    ولى راغب معناى آن را كشيدن مي داند و گويد: «اصل المدّ: الجرّ» و مَدّت را از آن مَدّت گويند كه وقت ممتدّ است.

    در اقرب الموارد آمده: سيل را از آن مدّ گويند كه زيادت آب است.

    به نظر مي آيد كه قول مجمع البيان اصحّ باشد و اين كه گسترش دادن زمين را مدّ الارض گوئيم كه گسترش يكنوع زيادت است، هم چنين مهلت دادن، مال دادن و غيره.

    «وَ هُوَ الَّذِي مَدَّ الْأَرْضَ» (رعد، 3) مراد از "مدّ الارض" ظاهرا گسترش و وسعت خشكى آن است اگر در نظر بگيريم كه زمين در اصل مذاب بوده سپس در اثر سرد شدن قسمتى از آن منجمد شده و بتدريج بر وسعت آن افزوده تا تمام سطح آنرا فرا گرفته است، در اين صورت معنى مدّ الارض را بهتر درك خواهيم كرد.

    ___________
    (قاموس قرآن، ج‏6، ص 242)

    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.



  7. تشکر


  8. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,698
    مورد تشکر
    102 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    قرار: ثبات و محل استقرار.

    راغب گفته: اصل آن از قرّ (بر وزن قفل) به معنى سرما است، و سرما مقتضى سكون است، چنان كه حرارت مقتضى حركت.

    در آيه «جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَها وَ بِئْسَ الْقَرارُ» (ابراهيم، 29) و نیز آیه « ثُمَّ جَعَلْناهُ نُطْفَةً فِي قَرارٍ مَكِينٍ» (مؤمنون، 13)

    و نظائر آن به معنى قرارگاه مي باشد.

    ________
    (قاموس قرآن، ج‏5، ص 302)

    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.



  9. تشکر


  10. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,698
    مورد تشکر
    102 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    (وَ هُوَ الَّذِي مَدَّ الْأَرْضَ)

    خداوند آن چنان زمین را گسترد كه براى زندگى انسان و پرورش گياهان و جانداران آماده باشد، گودالها و سراشيبى‏هاى تند و خطرناك را به وسيله فرسايش كوه‏ها و تبديل سنگها به خاك پر كرد، و آنها را مسطح و قابل زندگى ساخت، در حالى كه چين‏خوردگيهاى نخستين آن چنان بودند كه اجازه زندگى به انسان نمى‏دادند.

    اين احتمال نيز در اين جمله وجود دارد كه منظور از "مَدَّ الْأَرْضَ" اشاره به همان مطلبى باشد كه دانشمندان زمين‏شناسى مى‏گويند كه تمام زمين در آغاز زير آب پوشيده بود، سپس آبها در گودالها قرار گرفت و خشكيها تدريجا از آب سر بر آوردند و روز به روز گسترده شدند، تا به صورت كنونى در آمدند.

    __________
    (تفسير نمونه، ج‏10، ص 113)

    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.



  11. تشکر


  12. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,698
    مورد تشکر
    102 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0





    آرامش خود زمين كه در عين حركت سريع به دور خودش و به دور آفتاب و حركت در مجموعه منظومه شمسى، آن چنان يك نواخت و آرام است كه ساكنانش به هيچ وجه آن را احساس نمى‏كنند، گويى در يك جا ميخكوب شده و ثابت ايستاده است و كمترين حركتى ندارد.

    خداوند تمام شرائطى را كه براى يك قرارگاه مطمئن و آرام لازم است در كره زمين آفريده، و زمین محلى است ثابت و خالى از هر گونه تزلزل.

    از اینرو كره زمين داراى عجائب و غرائب بى‏شمارى است. با اين كه كره زمين از سيارات و دائما در حركت است ولی ساکنان آن اصلا حركت آن را احساس نمي كنند و اينگونه مى‏پندارند كه زمين اصلا حركتى ندارد. لذا با خيال راحت بر سطح آن استقرار يافته‏اند.





    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.



  13. تشکر


  14. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۰
    نوشته
    100
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    سلام
    ممنون از پاسختون.
    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی قرآنی نمایش پست
    به نظر مي آيد كه قول مجمع البيان اصحّ باشد و اين كه گسترش دادن زمين را مدّ الارض گوئيم كه گسترش يكنوع زيادت است،
    بنده هم همین نظر رو با ایات دیگر در تناقص میبینم.چون زیادت با ثابت بودن نمی سازد.
    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی قرآنی نمایش پست
    اينگونه مى‏پندارند كه زمين اصلا حركتى ندارد. لذا با خيال راحت بر سطح آن استقرار يافته‏اند
    منمظور ما از ثبات زمین در مقابل بزرگ شدن ان است نه حرکت و سکون.
    سوال این است که آیا زمین بزرگ می شود یا به همین اندازه از اول تا قیامت باقی می ماند؟

  15. تشکرها 2


  16. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,698
    مورد تشکر
    102 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط سائل قرآنی نمایش پست
    سلام
    ممنون از پاسختون.

    بنده هم همین نظر رو با ایات دیگر در تناقص میبینم.چون زیادت با ثابت بودن نمی سازد.

    منمظور ما از ثبات زمین در مقابل بزرگ شدن ان است نه حرکت و سکون.
    سوال این است که آیا زمین بزرگ می شود یا به همین اندازه از اول تا قیامت باقی می ماند؟

    با سلام و درود

    واضح و روشن است که این تعابیر "مد الارض"، "دحو الارض"، "قرارگاه بودن زمین" و ... اشاره دارد به زمان خلقت و آفرینش زمین و تبدیل شدن آن به محل زیست موجودات.

    بنابر این قرآن نفرموده که این گسترش زمین و ... هر دفعه رخ می دهد، تا بگوییم پس با ثابت بودن و بزرگ نشدن آن تناقض دارد.

    به بیان دیگر، در صورتی می توان ادعای تناقض بین گسترش زمین و بین ثابت بودن آن را مطرح کرد که قرآن فرموده باشد هر از گاهی زمین مانند ابتدای آفرینش آن، کشیده و گسترش داده می شود، در حالی که قرآن چنین مطلبی ندارد؛ لذا ادعای چنین تناقضی هم باطل است.




    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.



  17. تشکر


  18. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,698
    مورد تشکر
    102 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    جمع بندی و نتیجه گیری


    پرسش: قرآن بیان می‌کند که خدا زمین را کشید و آن را مسطح گردانید، "وَ هُوَ الَّذِي مَدَّ الأَرْضَ "(رعد/3)
    مد در قرآن برای بیان چیزی که بطور کاملا مستقیمی کشیده و امتداد دارد بیان میگردد, در سوره ی فرقان، قرآن هنگامی که از کشید شدن سایه و امتداد آن سخن می گوید, از کلمه ی مد استفاده میگردد: "أَلَمْ تَرَ إِلَىرَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّ " (فرقان/ 45)
    در حجر/19 نیز بیان شده که زمین را کشیدیم که باز از لفظ مد استفاده شده:"هوَ الأَرْضَ مَدَدْنَاهَا"
    اما در جای دیگر می گوید زمین ثابت است!"أَمَّن جَعَلَ الْأَرْضَ قَرَارًا "(نمل/61)
    و در غافر/64 نیز به این موضوع اشاره می‌کند:"اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ قَرَارًا "(غافر/64)
    اگر گفته شود که معنای "قرار" ثابت بودن نیست، در پاسخ می توان گفت که این گفته‌ی خود قرآن است که برای بیان ثابت بودن جهنم و آخرت از واژه‌ی "قرار" استفاده شده که به معنای خانه‌ی(جایگاه) ثابت است:"جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَهَا وَبِئْسَ الْقَرَارُ"(ابراهیم/29)
    پس بالاخره زمین مسطح و تا بینهایت راست است یا ثابت؟ و به بیان دیگر آیا زمین بزرگ می شود یا به همین اندازه از اول تا قیامت باقی میماند؟


    پاسخ: قرار و قرارگاه به معنای جایگاه و محل استقرار است، لذا اگر چه متضمن اشاره به زمان مدت دار و طولانی است که نوعی ثبات را می رساند ولی لزوما به معنای ثابت بودنی که مراد از آن سکون و بی حرکت بودن باشد نیست.
    لذا محل اسقرار و جایگاه جهنمیان در جهنم است همچنان که آخرت سرایی ماندگار و دائمی است ولی معنایش جایگاهی بی حرکت و ثابت نیست.
    با توجه به مطالب ذیل، مراد این آیات روشن تر می شود.

    مدّ: زيادت.
    طبرسى ذيل آيه «وَ يَمُدُّهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ» (1) فرموده: مدّ در اصل به معنى زيادت است، جذب و كشيدن را مدّ گويند كه كشيدن چيزى سبب زيادت طول آن است.
    ولى راغب معناى آن را كشيدن مي داند و گويد: «اصل المدّ: الجرّ» و مَدّت را از آن مَدّت گويند كه وقت ممتدّ است.
    در اقرب الموارد آمده: سيل را از آن مدّ گويند كه زيادت آب است.
    به نظر مي آيد كه قول مجمع البيان اصحّ باشد و اين كه گسترش دادن زمين را مدّ الارض گوئيم كه گسترش يكنوع زيادت است، هم چنين مهلت دادن، مال دادن و غيره.
    «وَ هُوَ الَّذِي مَدَّ الْأَرْضَ» (2) مراد از "مدّ الارض" ظاهرا گسترش و وسعت خشكى آن است اگر در نظر بگيريم كه زمين در اصل مذاب بوده سپس در اثر سرد شدن قسمتى از آن منجمد شده و بتدريج بر وسعت آن افزوده تا تمام سطح آنرا فرا گرفته است، در اين صورت معنى مدّ الارض را بهتر درك خواهيم كرد. (3)

    قرار: ثبات و محل استقرار.
    راغب گفته: اصل آن از قرّ (بر وزن قفل) به معنى سرما است، و سرما مقتضى سكون است، چنان كه حرارت مقتضى حركت.
    در آيه «جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَها وَ بِئْسَ الْقَرارُ» (4) و نیز آیه « ثُمَّ جَعَلْناهُ نُطْفَةً فِي قَرارٍ مَكِينٍ» (مؤمنون، 13)
    و نظائر آن به معنى قرارگاه مي باشد. (5)

    (وَ هُوَ الَّذِي مَدَّ الْأَرْضَ)
    خداوند آن چنان زمین را گسترد كه براى زندگى انسان و پرورش گياهان و جانداران آماده باشد، گودالها و سراشيبى‏هاى تند و خطرناك را به وسيله فرسايش كوه‏ها و تبديل سنگها به خاك پر كرد، و آنها را مسطح و قابل زندگى ساخت، در حالى كه چين‏خوردگيهاى نخستين آن چنان بودند كه اجازه زندگى به انسان نمى‏دادند.
    اين احتمال نيز در اين جمله وجود دارد كه منظور از "مَدَّ الْأَرْضَ" اشاره به همان مطلبى باشد كه دانشمندان زمين‏شناسى مى‏گويند كه تمام زمين در آغاز زير آب پوشيده بود، سپس آبها در گودالها قرار گرفت و خشكيها تدريجا از آب سر بر آوردند و روز به روز گسترده شدند، تا به صورت كنونى در آمدند. (6)
    آرامش خود زمين كه در عين حركت سريع به دور خودش و به دور آفتاب و حركت در مجموعه منظومه شمسى، آن چنان يك نواخت و آرام است كه ساكنانش به هيچ وجه آن را احساس نمى‏كنند، گويى در يك جا ميخكوب شده و ثابت ايستاده است و كمترين حركتى ندارد.
    خداوند تمام شرائطى را كه براى يك قرارگاه مطمئن و آرام لازم است در كره زمين آفريده، و زمین محلى است ثابت و خالى از هر گونه تزلزل.
    از اینرو كره زمين داراى عجائب و غرائب بى‏شمارى است. با اين كه كره زمين از سيارات و دائما در حركت است ولی ساکنان آن اصلا حركت آن را احساس نمي كنند و اينگونه مى‏پندارند كه زمين اصلا حركتى ندارد. لذا با خيال راحت بر سطح آن استقرار يافته‏اند.

    ضمنا واضح و روشن است که این تعابیر "مد الارض"، "دحو الارض"، "قرارگاه بودن زمین" و ... اشاره دارد به زمان خلقت و آفرینش زمین و تبدیل شدن آن به محل زیست موجودات.
    بنابر این قرآن نفرموده که این گسترش زمین و ... هر دفعه رخ می دهد، تا بگوییم پس با ثابت بودن و بزرگ نشدن آن تناقض دارد.
    به بیان دیگر، در صورتی می توان ادعای تناقض بین گسترش زمین و بین ثابت بودن آن را مطرح کرد که قرآن فرموده باشد هر از گاهی زمین مانند ابتدای آفرینش آن، کشیده و گسترش داده می شود، در حالی که قرآن چنین مطلبی ندارد؛ لذا ادعای چنین تناقضی هم باطل است.

    ___________
    (1) بقره، 15.
    (2) رعد، 3.
    (3) قاموس قرآن، ج‏6، ص 242.
    (4) ابراهيم، 29.
    (5) قاموس قرآن، ج‏5، ص 302.
    (6) تفسير نمونه، ج‏10، ص 113.





    ویرایش توسط میقات : ۱۳۹۰/۰۹/۱۸ در ساعت ۱۷:۰۶

    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.



  19. تشکر


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود