صفحه 1 از 8 123 ... آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آیا الله شرک را میبخشد؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۰
    نوشته
    100
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    آیا الله شرک را میبخشد؟




    با سلام
    شرک بدترین گناهان شمرده میشود، اما به نظر میرسد قرآن نتوانسته است در مورد اینکه الله شرک را میبخشد یا نمیبخشد تصمیم قاطعی بگیرد. در (سوره 4 آیه 48، 116) میگوید نمیبخشد و در سوره (4 آیه
    153 ) میگوید میبخشد؟



    كارشناس بحث : پاسخگوي تاريخي
    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۰/۰۷/۲۵ در ساعت ۱۲:۳۲


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,082
    مورد تشکر
    84 پست
    حضور
    14 روز 16 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط سائل قرآنی نمایش پست
    با سلام
    شرک بدترین گناهان شمرده میشود، اما به نظر میرسد قرآن نتوانسته است در مورد اینکه الله شرک را میبخشد یا نمیبخشد تصمیم قاطعی بگیرد. در (سوره 4 آیه 48، 116) میگوید نمیبخشد و در سوره (4 آیه
    153 ) میگوید میبخشد؟



    كارشناس بحث : پاسخگوي تاريخي
    با عرض سلام و ادب

    خداوند متعال در آيات متعددي از قرآن كريم،به بزرگي گناه شرك و اينكه شرك گناهي نابخشودني است اشاره كرده است،از جمله در آيه 48 سوره نساء مي فرمايد:

    «إِنَّ اللَّهَ لَا يغْفِرُ أَنْ يشْرَكَ بِهِ وَيغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يشَاءُ وَمَنْ يشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْمًا عَظِيمًا

    : خداوند (هرگز) شرک را نمي‌بخشد! و پايين‌تر از آن را براي هر کس (بخواهد و شايسته بداند) مي‌بخشد. و آن کسي که براي خدا، شريکي قرار دهد، گناه بزرگي مرتکب شده است».

    همچنين در آيه 116 سوره نساء مي فرمايد:

    «إِنَّ اللَّهَ لَا يغْفِرُ أَنْ يشْرَكَ بِهِ وَيغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يشَاءُ وَمَنْ يشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِيدًا

    :خداوند، شرک به او را نمي‌آمرزد؛ (ولي) کمتر از آن را براي هر کس بخواهد (و شايسته بداند) مي‌آمرزد. و هر کس براي خدا همتايي قرار دهد، در گمراهي دوري افتاده است».

    آيات فوق صريحا اعلام مى کند که همه گناهان ممکن است مورد عفو و بخشش واقع شوند، ولى (شرک ) به هيچ وجه بخشوده نمى شود، مگر اينکه از آن دست بردارند و توبه کنند و موحد شوند، و به عبارت ديگر هيچ گناهى به تنهايى ايمان را از بين نمى برد همانطور که هيچ عمل صالحى با شرک ، انسان را نجات نمى بخشد (ان الله لا يغفر ان يشرک به و يغفر ما دون ذلک لمن يشاء).

    در كنار اين آيات كه صريحاً نابخشودني بودن گناه شرك را بيان مي كند،آيه اي در قرآن است كه در ظاهر با اين آيات در تعارض مي باشد،و آن آيه 53 سوره زمر است،كه خداوند مي فرمايد:

    «قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ :

    بگو: اي بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده‌ايد! از رحمت خداوند نوميد نشويد که خدا همه گناهان را مي‌آمرزد، زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است».

    با كنار هم قرار دادن اين آيات،اين سوال به ذهن خطور مي كند كه بالاخره شرك قابل بخشش مي باشد يا خير؟

    در تفسير نمونه به خوبي به اين سوال پاسخ داده شده است،در تفسير آيه 53 سوره زمر اينگونه آمده است كه:

    در اينجا دو مساءله فکر مفسران را به خود مشغول ساخته که اتفاقا راه حل آن در خود آيه و آيات بعد نهفته است .

    نخست اينکه : آيا عموميت آيه همه گناهان حتى شرک را هم فرا مى گيرد؟ اگر چنين است پس چرا در آيه 48 و 116 سوره نساء شرک از گناهان قابل بخشش استثناء شده است ؟ «ان الله لا يغفر أ ن يشرک به و يغفر ما دون ذلک لمن يشاء»

    ديگر اينکه : آيا اين وعده غفران که در آيه مورد بحث آمده است مطلق است يا مشروط به توبه و مانند آن ؟

    البته اين دو سؤ ال به هم مربوط است . و پاسخ آن را در آيات بعد به خوبى مى توان يافت زيرا سه دستور در آيات بعد داده شده که همه چيز را روشن مى سازد:

    انيبوا الى ربکم (به سوى پروردگارتان باز گرديد) و اسلموا له (در برابر فرمان او تسليم شويد)

    واتبعوا احسن ما انزل اليکم من ربکم ( پيروى کنيد از بهترين دستوراتى که از سوى پروردگارتان بر شما نازل شده ).

    اين دستورهاى سه گانه مى گويد:
    درهاى غفران و رحمت به روى همه بندگان بدون استثنا گشوده است مشروط بر اينکه بعد از ارتکاب گناه به خود آيند، و تغيير مسير دهند، رو به سوى درگاه خدا آورند، در برابر فرمانش تسليم باشند و با عمل ، صداقت خود را در اين توبه و انابه نشان دهند، به اين ترتيب نه شرک از آن مستثناست و نه غير آن ، و نيز مشروط بودن اين عفو عمومى و رحمت واسعه به شرائطى غير قابل انکار است .

    و اگر مى بينيم در آيه 48 سوره نساء بخشش و عفو مشرکان را استثنا کرده در مورد مشرکانى است که در حالت شرک از دنيا بروند، نه آنها که بيدار شوند و راه حق پيش گيرند، چرا که اکثريت قريب به اتفاق مسلمانان صدر اسلام چنين بوده اند.

    اگر حال بسيارى از مجرمان را در نظر بگيريم که بعد از انجام گناهان کبيره چنان ناراحت و پشيمان مى شوند که باور نمى کنند راه بازگشتى به روى آنها باز باشد و آنچنان خود را آلوده مى دانند که با هيچ آبى قابل شستشو نيستند مى پرسند آيا به راستى گناهان ما قابل بخشش است ؟

    آيا راهى به سوى خدا براى ما باز است ؟ آيا پلى در پشت سر ما وجود دارد که ويران نشده باشد؟ مفهوم آيه را به خوبى درک مى کنيم ، زيرا آنها آماده هر گونه توبه اند ولى گناه خود را قابل بخشش نمى دانند، مخصوصا اگر بارها توبه کرده باشند و شکسته باشند.
    اين آيه به همه آنها نويد مى دهد که راه به روى همه شما باز است {تفسير نمونه،ذيل آيه 53 سوره زمر}.

    بنابراين بايد گفت:
    در قرآن كريم خداوند در مورد شرك و كساني كه با حال شرك از دنيا مي روند،بطور قطعي و صريح مي فرمايد كه آنان را نخواهد بخشيد،ولي با توجه به آيه 53سوره زمر و آيه بعد از آن كه خداوند غفران و بخشش گناهان را منوط به شرايطي كرده است و مي فرمايد:

    «وَأَنِيبُوا إِلَى رَبِّكُمْ وَأَسْلِمُوا لَهُ مِنْ قَبْلِ أَنْ يأْتِيكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ»

    مشخص مي شود كه مشرك اگر واقعاً توبه كند،مورد رحمت و مغفرت خداوند قرار خواهد گرفت.


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۰
    نوشته
    5,567
    صلوات
    200
    تعداد دلنوشته
    2
    مورد تشکر
    5 پست
    حضور
    59 روز 4 ساعت 37 دقیقه
    دریافت
    47
    آپلود
    3
    گالری
    196



    سلام

    ممنون از سوال و جواب مفیدی که ارائه کردید

    به نظر من تمامی گناهانی که به الله مربوط میشود (گناهان حق الله ) اگر شخص ازآن گناه توبه کند و دیگر مرتکب آن نشود ، بخشیده خواهد شد
    خداوند بخشنده و مهربان است و دنبال بهانه برای بخشش بنده است
    یا حق
    ***************************


    ܓ✿ اللهم عجل لولیک الفرج ܓ✿


    ***************************


  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۹
    نوشته
    1,230
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 روز 23 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    34
    آپلود
    0
    گالری
    22



    سلام

    درباره اینکه خداوند هرگز شرک را نمی بخشد مطلب زیاد مطرح شده است ولی ایا تا به حال فکر کرده اید
    چرا خداوند شرک را نمی بخشد ؟مگر شرک ومشرک بودن چه اثرات سویی دارد که قابل بخشش نیست ؟
    شرک ورزیدن حق الله هست یا حق الناس ؟
    به نام الله.......به یاد الله .......برای الله

    بیا تا ما فلک راسقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم

  6. تشکرها 2


  7. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,082
    مورد تشکر
    84 پست
    حضور
    14 روز 16 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط اشک خدا نمایش پست
    سلام

    درباره اینکه خداوند هرگز شرک را نمی بخشد مطلب زیاد مطرح شده است ولی ایا تا به حال فکر کرده اید
    چرا خداوند شرک را نمی بخشد ؟مگر شرک ومشرک بودن چه اثرات سویی دارد که قابل بخشش نیست ؟
    شرک ورزیدن حق الله هست یا حق الناس ؟
    باعرض سلام وادب

    قبل از بررسي اينكه شرك،حق الله هست يا حق الناس،لازم است در مورد اين سخن كه«خداوند هرگز شرک را نمی بخشد»،مطالبي خدمت شما عرض كنم:

    علماي اسلام اتفاق نظردارند كه چنانچه توبه جامع شرايط باشد درپيشگاه خداوند مقبول است. آيات و روايات به وضوح براين مطلب دلالت مي كند.

    توبه گستره عامي دارد و به گناه يا گناهان خاص ، شخص يا اشخاصي معين اختصاص ندارد ، بنابراين وقتي سخن از توبه مي رود ، توبه از تمام گناهان و نسبت به همه اشخاص و در هر عصر ومكاني است.

    اگر توبه با شرايط آن صورت بپذيرد، مقبول درگاه الهي خواهد بود. تنها استثنايي كه در اين باره وجود دارد، زماني است كه انسان در آستانه مرگ به فكر توبه بيفتد. در اين حالت توبه او پذيرفته نيست ، چرا كه در آن زمان در هاي توبه بسته شده و اگر كسي در اين حال توبه كند، توبه او اضطراري است، نه توام با ميل و رغبت.

    قرآن كريم مي فرمايد هنگامي كه فرعون و لشگريانش وارد مسير خشكي دريا شدند، ناگهان آب فرو ريخت و فرعون در حال غرق شدن گفت : «و ايمان آوردم كه هيچ معبودي جز آن كسي كه بني اسرائيل به او ايمان آوردند نيست و من از مسلمين هستم» {يونس-90}.

    كه بي درنگ جواب شنيد :

    «آلان و قد عصيت قبل و كنت من المفسدين ، حالا ايمان مي آوري ، در حالي كه قبلا عصيان كردي و از مفسدان بودي»

    به همين دليل در مورد حدود اسلامي نيز آمده است كه توبه شخص مجرم بعد از دستگير شدن و گرفتاري در چنگال عدالت پذيرفته نيست ، چرا كه اين گونه توبه ها از روي اضطرار و ناچاري است.

    برخي چنين پنداشته اند كه توبه در مورد شرك پذيرفته نيست : چرا كه قرآن مي فرمايد : « خداوند شرك را نمي بخشد و پايين تر از آن را براي هر كسي بخواهد و شايسته بداند مي بخشد.» (نساء- 84)

    اما اين سخن ، سخن صحيحي نيست ، زيرا كه در اين آيه ، بحث از توبه نيست ، بلكه سخن از عفو بدون توبه است ، بديهي است تمام كساني كه در آغاز اسلام از شرك توبه كردند و مسلمان شدند توبه آنان قبول مي شود ولي اگر مشرك توبه نكند و با حال شرك از دنيا برود ، مشمول غفران الهي نخواهد شد.

    بنابراين توبه سبب آمرزش تمام گناهان حتي شرك نيز خواهد شد.

    اما اينكه چرا خداوند شرك را - البته بدون توبه- نمي بخشد،بايد گفت:

    چون خداى (عز و جل) عزيز و حكيم است، و هيچ كار او جزافى و بى حكمت نيست، به ناچار نيامرزيدن مشرك و آمرزيدن ساير گناهان او بايد طبق حكمت باشد.

    اما حكمت اين كه شرك را نمى ‏آمرزد، اين است كه عالم خلقت كه سراپايش رحمت خدا است، اساسش عبوديت خلق و ربوبيت خداى تعالى است، هم چنان كه خود خداى تعالى فرمود:"وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ" (ذاريات، 56)، و معلوم است كه با شرك ديگر عبوديتى نيست.{ترجمه الميزان، ج‏4، ص 589}

    جابر عبد اللّه انصارى روايت كرد كه: رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) گفت كه: مغفرت و آمرزش به بنده فرو مى ‏آيد مادام تا حجاب نباشد.

    ما گفتيم: اى رسول اللّه! حجاب چيست؟

    فرمود: شرك به خدا، آنگاه اين آيه را خواند: "إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِه‏"{روض الجنان و روح الجنان في تفسيرالقرآن، ج‏5، ص 389}.

    لذا مشرک (تا وقتی باقی بر شرک باشد) اصلا قابلیت دریافت رحمت و مغفرت را در خود از بین برده است.

    براي پاسخ به اين سوال كه شرك به خدا حق الله هست يا حق الناس،لازم است معناي اين دو عبارت را بدانيم:

    حق الله اصطلاحاً به حقوقی می گویند که خدا آن ها را بر انسان واجب کرده و وظیفهء انسان قرار داده است و باید انسان آن ها را به جهت احترام گذاشتن به خدا و رعایت ادب انسانی با خالقش انجام دهد یا ترک کند،مثلاً نماز خواندن و روزه گرفتن حق الله است . توحید در عبادت حق الله است و انسان نباید معبودی جز خدا رابپرستد یا معتقد باشد عاملی بدون اذن خدا، مستقل در تأثیر است ، که توحید در افعال است و باید بداند رازق و شفادهندهء و میراننده و زنده کننده او است (لا مؤثر فی الوجود الا اللّه ).

    حق الناس به حقوقی گفته می شود که نسبت به انسان دیگر باید مراعات شود، مانند حق همسایگی و حق پدر ومادر و حق استاد و معلم و حق انسان ها در اجتماع و حق مؤمنان نسبت به یکدیگر و حق همسر و فرزند و حقوق مالی و آبرویی که مربوط به دیگران است ، مانند غیبت نکردن و نکشتن فرد بی گناه و جراحت وارد نکردن که دیه دارد .

    هر حکمی که از ناحیهء خدا واجب شده باشد، حتی اگر متعلق به انسان ها باشد، حق اللّه محسوب می شود.

    عدم رعایت حقوق الهی گناه محسوب می شود و برای جبران آن ، نیاز به توبه است و در بعضی موارد، غیر از توبه ،نیاز به جبران و کفّاره و پرداخت جریمه است ، مثلاً اگر کسی به طور عمد روزه نگرفت ، غیر از قضا، باید کفاره بدهد.

    اما در حقوق الناس غیر از توبه به درگاه خدا باید در صورت امکان رضایت صاحب حق را جلب کرد و اگر حق مالی است ، آن را به صاحبان مال یا وارثان پرداخت نمود و اگر مدیون، آنان را نمی شناسند یا امکان دسترسی به آنان را ندارد، با اجازهء حاکم شرع ردّ مظالم نماید.

    در حقوق الناس ، حق الهی نیز هست . بنابراین در ترک آن نیاز به توبه است .


  8. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۹
    نوشته
    1,230
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 روز 23 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    34
    آپلود
    0
    گالری
    22



    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی تاريخي نمایش پست
    اما حكمت اين كه شرك را نمى ‏آمرزد، اين است كه عالم خلقت كه سراپايش رحمت خدا است، اساسش عبوديت خلق و ربوبيت خداى تعالى است، هم چنان كه خود خداى تعالى فرمود:"وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ" (ذاريات، 56)، و معلوم است كه با شرك ديگر عبوديتى نيست.{ترجمه الميزان، ج‏4، ص 589}

    با سلام خدمت شما

    متاسفانه جواب شما رو کافی و قانع کننده نمی دانم
    مشرکین هم خدارو عبادت می کنند
    از طرف دیگر بطور عامیانه می گویم خدا مگر حسود است که مثلا اگر من نوعی جز او را اثر گذار بدانم برمن خشم
    گیرد و مرا نبخشاید
    متاسفانه همین ظاهر نگری مبانی و دستورات قران افت دین است
    به نام الله.......به یاد الله .......برای الله

    بیا تا ما فلک راسقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم

  9. تشکرها 2


  10. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۰
    نوشته
    271
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 ساعت 54 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با سلام به اشک خدا
    خداوند، شرک را ظلم خوانده است ("إن الشرک لظلم عظیم") وچه بسا همین، وجه نابخشودنی بودن آن باشد واین که ظلم عظیم خوانده یعنی انسان بزرگترین ظلم را نموده است (آن هم به خود! نه خدا!) که از مدح وپرستش "تنها خالق وقادر مطلق" غافل شده ومخلوق را نیز می خواند (که یا اشیاء بی جان هستند ویا کسانی هستند که صدها سال پیش مرده وروحشان در عالم دیگر است) ویا در کنار حکم وکلام خالق، سخن دیگران را قانون زندگی وحلال وحرام قرار می دهد.
    شاید هم منظورتان این است که خداوند خواسته به ما توجه دهد که گمان نکنید که شما که خود را مسلمان می خوانید دیگر مشرک نیستید بلکه شما هم حواستان باشد زیرا خداوند مسیحیان ویهودیان را مشرک می داند در حالی که آنها خود را جزء ادیان ابراهیمی وموحد می دانند وهمین طور باشند شیعه وسنی. متاسفانه با ندانستن معنای "پرستش غیر خدا" ونیز با مطرح کردن مراتب برای شرک (جلی وخفی) نیز که چه بسا از نظر تقسیم کننده، توجه دادن انسان به شرک بوده عملا از مشرک بودن خود غافل می شوند. منتظر پاسخ شما نیز هستم.



  11. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    1,093
    صلوات
    20000
    تعداد دلنوشته
    1
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    2 روز 13 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    1
    گالری
    0



    مشرک بخشیده نمی شود و خداوند طلب بخشش برای مشرک را منع کرده

    اما

    مشرک بخشیده نمی شود زیرا که هیچ گاه نمی گوید خداوندا مرا ببخش چون به خداوند اعتقاد ندارد که بگوید

    اگر بگوید و توبه کند صد البته
    حقیقت بوده هست و خواهد بود. ازلی و ابدی است. لیکن واقعیت «بوده» اما شاید دیگر حالا نباشد. یا الان هست اما چه بسا بعدا نباشد و شاید هم نه در گذشته بوده و نه در حالا بلکه در «آینده» واقع شود. واقعیت «هست» است و حقیقت هستی «هست» است. هست جزیی از هستی است، اما هستی جزیی از هست نیست... حقیقت زنده و حاضر است وانگهی لایتناهی و نامحدود است. اما واقعیت ممکن است چنین نباشد. که اگر بود جزیی از جریان حقیقت بود.


  12. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,082
    مورد تشکر
    84 پست
    حضور
    14 روز 16 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط اشک خدا نمایش پست
    با سلام خدمت شما

    متاسفانه جواب شما رو کافی و قانع کننده نمی دانم
    مشرکین هم خدارو عبادت می کنند
    با عرض سلام و ادب

    در رابطه با اين سخن شما كه فرموديد:مشركين هم خدا را عبادت مي كنند،مطالبي خدمت شما عرض مي كنم:

    قبل از هر چيز مناسب است به اقسام شرک اشاره اي داشته باشم:

    شرک یا متعلق به عقیده است و یا مربوط به عمل. نوع اوّل بر سه قسم است:
    1 - شرک در الوهیت؛
    2 - شرک در خالقیت؛
    3 - شرک در ربوبیت.

    شرک مربوط به عمل را شرک در عبادت و طاعت می‏نامند که بر دو قسم است:
    1 - شرک جلی: که در علم کلام و فقه مورد بحث قرار می‏گیرد.
    2 - شرک خفی: که در علم اخلاق از آن بحث می‏شود و قرآن تمام این اقسام را بررسی کرده است.

    شرک در الوهیت:
    یعنی اعتقاد به موجودی غیر از خداوند که دارای تمامی صفات جمال و کمال به طور استقلال است؛ قرآن کریم می‏فرماید: «لَقَدْ کَفَرَ الَّذِینَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِیحُ ابْنُ مَرْیَمَ{ سوره مائده، آیه 17 }به طور تحقیق کسانی که قائلند خداوند همان مسیح بن مریم است، کافر شدند.»

    شرک در خالقیت:
    یعنی انسان به دو مبدأ مستقل برای عالم قائل شود؛ به طوری که خلق و تصرّف در شئونات عالم به دستشان است؛ همان‏گونه که مجوس قائل به دو مبدأ خیر به نام «یزدان» و «شر» به نام «اهرمن» می‏باشند.

    شرک در ربوبیت:
    آن است که انسان معتقد شود در عالم، ارباب متعددی است و خداوند متعال ربّ الارباب است، به این معنا که تدبیر عالم به هر یک از این ارباب که قرآن از آن به عنوان ارباب متفرق نام می‏برد، به طور استقلال تفویض شده است؛ همان‏گونه که مشرکان عصر حضرت ابراهیم‏علیه السلام به این نوع شرک مبتلا بودند.

    خداوند متعال می‏فرماید: «فَلَمّا جَنَّ عَلَیْهِ اللَّیْلُ رَأی کَوْکَباً قالَ هذا رَبِّی فَلَمّا أَفَلَ قالَ لا أُحِبُّ

    اْلآفِلِینَ، فَلَمّا رَأَی الْقَمَرَ بازِغاً قالَ هذا رَبِّی فَلَمّا أَفَلَ قالَ لَئِنْ لَمْ یَهْدِنِی رَبِّی َلأَکُونَنَّ مِنَ الْقَوْمِ

    الضّالِّینَ، فَلَمّا رَأَی الشَّمْسَ بازِغَةً قالَ هذا رَبِّی هذا أَکْبَرُ فَلَمّا أَفَلَتْ قالَ یا قَوْمِ إِنِّی بَرِی‏ءٌ مِمّا

    تُشْرِکُونَ
    { سوره انعام، آیات 78 - 76 }چون شب تاریک در آمد، ستاره درخشانی را دید، گفت: این پروردگار من است، پس چون آن ستاره غروب کرد، گفت: من چیز نابود شونده را به خدایی نخواهم گرفت. پس چون ماه تابان را دید، گفت: این خدای من است، وقتی که آن هم نابود شد، گفت: اگر خدای من مرا هدایت نکند همانا من از گمراهان عالم خواهم بود. پس چون خورشید درخشان را دید، گفت: این خدای من است، این از آن ستاره و ماه با عظمت‏تر و روشن‏تر است، پس چون آن نیز نابود گردید، گفت: ای گروه مشرکان من از آنچه شریک خدا قرار می‏دهید بیزارم.»

    شرک در عبادت وطاعت:
    به این معناست که انسان خضوع و تذلّلش ناشی از اعتقاد به الوهیت یا ربوبیت کسانی باشد که برای آن‏ها خضوع و تذلل و خشوع می‏کند.

    قرآن کریم برای مشرک و شرک، احکام سنگینی را ذکر کرده است. اینک به برخی از آن‏ها اشاره می‏کنیم:

    شرک، گناهی نابخشودنی
    از آیات قرآن استفاده می‏شود که شرک به خداوند گناهی نابخشودنی است:

    خداوند سبحان می‏فرماید:«إِنَّ اللَّهَ لا یَغْفِرُ أَنْ یُشْرَکَ بِهِ وَیَغْفِرُ ما دُونَ ذلِکَ لِمَنْ یَشاءُ وَمَنْ یُشْرِکْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَری إِثْماً عَظِیماً{ سوره نساء، آیه 48 }خداوند [هرگز] شرک را نمی‏بخشد و پایین‏تر از آن را برای هر کس بخواهد [و شایسته بداند] می‏بخشد و آن کس که برای خدا شریکی قرار دهد، گناه بزرگی مرتکب شده است.»

    شرک، ظلمی بزرگ است
    خداوند سبحان می‏فرماید:«وَإِذْ قالَ لُقْمانُ لاِبْنِهِ وَهُوَ یَعِظُهُ یا بُنَیَّ لا تُشْرِکْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْکَ لَظُلْمٌ عَظِیمٌ{ سوره لقمان، آیه 13 }[به خاطر بیاور] هنگامی را که لقمان به فرزندش - در حالی که او را موعظه می‏کرد - گفت: پسرم! چیزی را همتای خدا قرار مده که شرک، ظلم بزرگی است.»

    با بررسی آیات و روایات و تاریخ پی می‏بریم که خداوند مشرکان را به جهت اعتقاد به استقلال معبودان مذمّت کرده است.

    خداوند متعال در مذمّت یهود می‏فرماید:«اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَرُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ وَالْمَسیحَ ابْنَ

    مَرْیَمَ وَما أُمِرُوا إِلّا لِیَعْبُدُوا إِلهاً واحِداً لا إِلهَ إِلّا هُوَ سُبْحانَهُ عَمّا یُشْرِکُونَ
    { سوره توبه، آیه 31 }علما و راهبان خود را به مقام ربوبیت رساندند و خدا را نشناختند و نیز مسیح پسر مریم را به ربوبیت گرفتند، در صورتی که مأمور نبودند جز آن که خدای یکتا را پرستش کنند. او منزه و برتر از آن است که برایش شریک قرار می‏دهند.»

    از این آیه به طور وضوح استفاده می‏شود که علت مذمّت آنان این بود که احبار و راهبان را به طور مستقل ربّ و مربّی خود می‏دانستند.

    خداوند متعال می‏فرماید:«إِنَّ الَّذِینَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ لا یَمْلِکُونَ لَکُمْ رِزْقاً{ سوره عنکبوت، آیه 17 }آن‏هایی را که غیر از خدا پرستش می‏کنید، مالک هیچ رزقی برای شما نیستند.»

    یعنی عبادت و استعانت از غیر خدا به طور مستقل مذموم است.

    ابن هشام نقل می‏کند:

    اولین کسی که بت پرستی را به مکه و اطراف آن وارد کرد «عمرو بن لحی» بود. او در سفری که به «بلقاء» از اراضی شام داشت، مردمانی را دید که بت‏ها را عبادت می‏کردند؛ از این عمل سؤال نمود، در جواب او گفتند: این‏ها بت‏هایی‏اند که آنان را عبادت می‏کنیم و هر گاه از آن‏ها باران و نصرت می‏خواهیم به ما باران و نصرت می‏دهند. عمرو بن لحی به آنان گفت: از این بتان به ما نمی‏دهید تا با خود به سرزمین عرب برده و آن‏ها را عبادت نماییم؟ او با خود بت بزرگی به نام «هبل» برداشت و آن را بر سطح کعبه قرار داد، و مردم را به عبادت آن دعوت کرد{ سیره ابن هشام، ج 1، ص 79}.

    از این داستان استفاده می‏شود که مشرکان جهت اعتقاد خاصی که به بتان داشتند مذمّت می‏شدند و آن‏ها را به اعتقاد این که به طور مستقل باران می‏دهند و هنگام جنگ آنان را یاری می‏کنند، پرستش می‏کردند، و در حقیقت بر این اعتقاد مذمّت شدند،بنابراين اينگونه نيست كه بگوييم مشركان هم خدا را عبادت مي كردند،چرا كه آنها آنچه را كه مي پرستيدند واقعاً مستقل در تأثير گذاري مي دانستند.

  13. تشکرها 2


  14. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,082
    مورد تشکر
    84 پست
    حضور
    14 روز 16 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط اشک خدا نمایش پست
    با سلام خدمت شما

    متاسفانه جواب شما رو کافی و قانع کننده نمی دانم

    از طرف دیگر بطور عامیانه می گویم خدا مگر حسود است که مثلا اگر من نوعی جز او را اثر گذار بدانم برمن خشم گیرد و مرا نبخشاید
    متاسفانه همین ظاهر نگری مبانی و دستورات قران افت دین است
    با عرض سلام و ادب

    اينجا بحث بر سر قابلیت است، نه حسادت.بحث بر سر حجت و لاحجت است؛

    به اين معنا كه :
    شرك و كفر مانع ارتباط با منبع خير است و فقط بر اثر كثرت گناه و قساوت قلب و محجوب شدن فطرت تحقق مي يابد. از اين رو خداي تعالي فرمود: «ان الله لا يغفر ان يشرك به و يغفر مادون ذلك لمن يشاء؛ به راستي كه خداوند شرك به خود را نمي آمرزد و غير آن را از هر كه بخواهد مي بخشد».{نساء، آيات 48 و 116}

    بنابراين شرك و كفر اگر از روي عناد باشد آمرزيده نمي شود. چه بسيارند كساني كه ايمان قلبي و باطني دارند ولي به علت جهل، شرك و كفر ابراز مي كنند و در صورتي كه حق به آنها عرضه شود خاشعانه مي پذيرند. از اين رو قرآن كريم مي فرمايد:

    «وَإِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يسْمَعَ كَلَامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يعْلَمُونَ(التوبة/6)
    و اگر يکي از مشرکان از تو پناهندگي بخواهد، به او پناه ده تا سخن خدا را بشنود (و در آن بينديشد)! سپس او را به محل امنش برسان، چرا که آنها گروهي ناآگاهند!».

    از آيه فوق اين نکته نيز استفاده مى شود که عامل مهم بى ايمانى جهل است و سرچشمه اصلى ايمان علم و آگاهى است ، لذا براى ارشاد و هدايت مردم بايد امکانات کافى براى مطالعه و انديشه در اختيار آنها گذارد تا بتوانند راه حق را پيدا کنند.

    بنابراين شرك و كفر از روي جهل و ناآگاهي، گناهي نيست كه آمرزيده نشود بلكه شرك و كفر حقيقي و قلبي كه در اثر دشمني با خدا و دين او و گناه پديد مي آيد آمرزش ناپذير است. بلكه بر همه مسلمانان لازم است كه مشركان و كافران ظاهري را فراخوانده و نداي توحيد ايمان را به گوششان برسانند و جهل را از آنها بزدايند، تا خداي متعال آنها را در ثواب ايمان و ساير كارهاي نيك دعوت شدگان شريك گرداند.

    ايمان حيات حقيقي است و كسي كه ديگري را به ايمان دعوت كرده در حقيقت او را زنده كرده و به زندگي حقيقي فراخوانده است. چنان كه خداي تعالي مي فرمايد: «يا ايها الذين آمنوا استجيبوا لله و للرسول اذا دعاكم لما يحييكم؛ اي كساني كه ايمان آورده ايد خدا و رسول را پاسخ دهيد وقتي شما را دعوت مي كنند تا زنده گردانند».{انفال، آيه 24}.
    با توجه به اين مطالب،مشخص مي شود كه اگر كسي بعد از اتمام حجت در باب توحيد بر او،از روي لجاجت و دشمني با خداوند متعال،شرك بورزد،قابليت بخشش و آمرزش را ندارد.

    ویرایش توسط مقداد : ۱۳۹۰/۰۷/۲۷ در ساعت ۲۳:۱۲

  15. تشکرها 2


صفحه 1 از 8 123 ... آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود