صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: عجوزه ی قوم لوط

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۰
    نوشته
    24
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    34 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    عجوزه ی قوم لوط




    در مورد داستان لوط در قرآن می گوید: "ما خانواده او را نجات دادیم، بغیر از عجوزه ای که عقب ماند" (سوره 26 آیه 170-171). و باز می گوید "اما ما او و خانواده اش را حفظ کردیم، بغیر از همسرش را، او از کسانی بود که با دیگران در شهر ماند (سوره 7 آیه 82).

    آیا این دو آیه یا باهم تناقض دارند یا الله احترام چندانی به همسر پیامبر قایل نمی شود؟



    کارشناس بحث : پاسخگوی مباحث قرآنی

    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۰/۰۸/۱۰ در ساعت ۰۲:۳۲


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2



    سلام به شما کاربر گرامی،
    شما دو پرسش مطرح کرده اید که به ترتیب پاسخ آنها را عرض می کنم:

    پرسش اول:
    آیا آیات سوره 26 آیه 170-171 با آیات سوره 7 آیه 82 تناقض دارد؟

    پاسخ:
    ابتدا آیات مورد نظر را نقل می کنم تا فضای بحث روشن تر شود و بدانیم درباره چه چیزی بحث می کنیم:

    در سوره شعرا ، لوط نبی بعد از سال ها تبلیغ وقتی از هدایت قوم نادانش نومید می شود، به درگاه الهی چنین دعا می کند:

    رَبِّ نَجِّني‏ وَ أَهْلي‏ مِمَّا يَعْمَلُونَ (شعراء/169)
    پروردگارا! من و خاندانم را از آنچه اينها انجام مى ‏دهند رهايى بخش!»

    خدای سبحان هم دعای او را مستجاب کرد و او و خاندانش را (جز همسرش که همدست قوم نادان بود) نجات بخشید:

    فَنَجَّيْناهُ وَ أَهْلَهُ أَجْمَعينَ
    إِلاَّ عَجُوزاً فِي الْغابِرينَ (شعراء/170و171)
    ما او و تمامى خاندانش را نجات داديم
    جز پير زنى كه در ميان بازماندگان بود!

    و پس از نجات لوط (ع) و همراهانش، قوم نادان را هلاک نمود:

    ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرينَ
    وَ أَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ مَطَراً فَساءَ مَطَرُ الْمُنْذَرينَ (شعراء/172و173)
    سپس ديگران را هلاك كرديم
    و بارانى (از سنگ) بر آنها فرستاديم؛ چه باران بدى بود باران انذارشدگان

    در سوره اعراف عینا همین معنا به بیان دیگر ذکر شده:

    فَأَنْجَيْناهُ وَ أَهْلَهُ إِلاَّ امْرَأَتَهُ كانَتْ مِنَ الْغابِرينَ
    وَ أَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ مَطَراً فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُجْرِمينَ (اعراف/83و84)
    (چون كار به اينجا رسيد،) ما او و خاندانش را رهايى بخشيديم جز همسرش، كه از بازماندگان (در شهر) بود.
    و (سپس چنان) بارانى (از سنگ) بر آنها فرستاديم (كه آنها را در هم كوبيد و نابود ساخت.) پس بنگر سرانجام كار مجرمان چه شد!

    همانطور که ملاحظه می فرمایید این دو دسته آیات که در پرسش شما بدان اشاره شده، هیچگونه تعارض و تنافی و تناقضی با یکدیگر ندارند. تنها تفاوتی که دارند اینست که در سوره شعرا، دعای لوط (ع) هم ذکر شده (شعراء/169) اما در سوره اعراف این دعا بیان نشده است و همانطور که می دانیم چنین چیزی ارتباطی با تناقض و تنافی و مانند آن ندارد زیرا می توان یک داستان را با دهها شکل مختلف روایت نمود (گاه خلاصه، گاه مفصل، گاه با تاکید بر یک قسمت حادثه و ...) که نتیجتاً روایت ها مختلف می شود اما همگی می تواند صادق باشد و تنافی با یکدیگر نداشته باشد.


    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۸/۱۰ در ساعت ۱۸:۱۰
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2



    پرسش دوم:
    نقل قول نوشته اصلی توسط الماس بنفش نمایش پست
    بغیر از عجوزه ای که عقب ماند" (سوره 26 آیه 170-171). و باز می گوید "اما ما او و خانواده اش را حفظ کردیم، بغیر از همسرش را، او از کسانی بود که با دیگران در شهر ماند (سوره 7 آیه 82). آیا الله احترام چندانی به همسر پیامبر قایل نمی شود؟
    بنده برداشتم از این قسمت نوشتار شما اینست که می خواهید بفرمایید: چرا قرآن در آیه 171 شعرا از همسر لوط (ع) به «عجوزه ای که عقب ماند» تعبیر می کند؟ گویا این تعبیر از نظر شما مناسب شأن همسر یک پیامبر به نظر نمی رسد! (اگر پرسش شما چیزی غیر از اینست، تصریح بفرمایید.)

    پاسخ این پرسش را می توان با یک رجوع ساده به کتاب های معتبر لغت بدست آورد و آن اینکه:
    عجوز از ماده عجز (یعنی ناتوانی) می باشد لذا عرب به پیرزن عجوز می گوید. (الميزان/ج‏10/ص325). حالا چرا به پیرزن «عجوز» می گویند؟ چون در انجام بسیاری از کارها ناتوان است. ( المفردات في غريب القرآن، ص: 548)

    یک نمونه قرآنی:

    وقتی فرشتگان عذاب قوم لوط (ع) ، مهمان ابراهیم (ع) شدند، در آنجا به او و همسرش که هر دو پیر و سالخورده بودند، بشارت دادند که خداوند در این زمان ِ پیری به شما فرزندی پسر به نام اسحاق عنایت خواهد کرد! همسر ابراهيم (ساره) با توجه به سن زياد خود و همسرش، از این بشارت شگفت زده می شود که چگونه ممکن است من ِپیرزن و ابراهیم ِسالخورده، در این سن صاحب بچه شویم لذا با لحن بسيار تعجب آميزى می پرسد:

    قالَتْ يا وَيْلَتى‏ أَ أَلِدُ وَ أَنَا عَجُوزٌ وَ هذا بَعْلي‏ شَيْخاً إِنَّ هذا لَشَيْ‏ءٌ عَجيبٌ (هود/72)
    گفت: «اى واى بر من! آيا من فرزند مى ‏آورم در حالى كه پير زنم، و اين شوهرم پير مردى است؟! اين راستى چيز عجيبى است!»

    در اینجا می بینید که ساره ی سالخورده ، خود را با لفظ «عجوز» یعنی پیرزن ذکر می کند. نتیجه اینکه: لفظ «عجوزة» بار منفی و نامناسب ندارد و تنها بیانگر سالخوردگی و مسن بودن فرد مورد نظر است.


    ادامه...

    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۸/۱۱ در ساعت ۱۴:۵۵
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2



    اما معنای غابر در آیه 171 شعراء (إِلَّا عَجُوزاً فِي الْغابِرِينَ‏):

    «غابر» از ماده «غُبور» به معنى باقيمانده چيزى است؛ هر گاه جمعيتى از نقطه‏ اى حركت كنند و كسى از آنها باقى بماند، به او «غابر» مى‏ گويند. به همين جهت است که به باقيمانده خاك ، «غبار» مى‏ گویند و به باقيمانده شير در پستان حيوان ، «غبرة» گفته مى‏ شود. (تفسير نمونه/ج‏15/ص 325)

    پس این کلمه هم بار معنایی بد و نامناسب ندارد و تنها بیانگر اینست که همسر لوط (ع) به همراه لوط از شهر بیرون نرفت و با قوم نادان باقی ماند و همانند آنها به عذاب سنگ گرفتار شد.

    پس معنای آیه 170 و 171 شعراء این می شود که:
    ما لوط و خاندانش را نجات دادیم، جز پير زنى كه در ميان بازماندگان بود [و به سرنوشت آنان گرفتار شد و با عذاب سنگ از بین رفت].

    ---------------------------------
    نتیجه اینکه:
    بعد از بررسی اجمالی دو دسته آیاتی که در پرسش بدان ها اشاره شده، روشن شد که این دو دسته هیچگونه تعارض و تناقضی با یکدیگر ندارند؛ نیز تعبیر «عَجُوزاً فِي الْغابِرِينَ‏» (=پير زنى كه در ميان بازماندگان بود) در آیه 171 شعراء ، هیچ گونه بار معنایی نامناسبی ندارد.

    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۸/۱۰ در ساعت ۱۸:۲۴
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    6,000
    مورد تشکر
    77 پست
    حضور
    117 روز 12 ساعت 30 دقیقه
    دریافت
    47
    آپلود
    19
    گالری
    71




    باسلام و عرض ادب خدمت پاسخگوي گرامي
    سوالي برام پيش اومده
    چرا در قرآن در بيشتر موارد براي اشاره به داستان حضرت لوط (ع) (مثل آيه 13 سوره قاف)از اصطلاح اخوان لوط استفاده مي كند؟



  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2



    نقل قول نوشته اصلی توسط seyed yasin نمایش پست

    باسلام و عرض ادب خدمت پاسخگوي گرامي
    سوالي برام پيش اومده
    چرا در قرآن در بيشتر موارد براي اشاره به داستان حضرت لوط (ع) (مثل آيه 13 سوره قاف)از اصطلاح اخوان لوط استفاده مي كند؟
    سلام دوست عزیز،
    تعبیر «اخاهم» یا «اخوهم» تنها درباره لوط نبی (ع) ذکر نشده بلکه درباره سایر پیامبران الهی هم این تعبیر آمده است:

    وَ إِلى‏ عادٍ أَخاهُمْ هُوداً ... (اعراف/65)
    وَ إِلى‏ ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً ... (اعراف/73)
    وَ إِلى‏ مَدْيَنَ أَخاهُمْ شُعَيْباً ... (اعراف/85)
    إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ ... (شعراء/106)

    علامه طباطبایی در المیزان
    ذیل آیه وَ إِلى‏ عادٍ أَخاهُمْ هُوداً (اعراف/65) می نویسد:

    «أخ» (كه اصلش «اخو» است) به معناى برادر است، حال يا برادر تكوينى يعنى آن كسى كه در ولادت از پدر يا مادر و يا هر دو با انسان شريك است، يا برادر رضاعى كه شرع او را برادر دانسته، و يا برادر خواندگى، كه بعضى از اجتماعات آن را معتبر شمرده ‏اند؛ اين معناى اصلى این واژه است ولی به طور استعاره به هر كسى كه با قومى يا شهرى يا صنعتى یا یک ویژگی اخلاقی نسبتی داشته باشد، نيز برادر آن چيز اطلاق مى‏ كنند؛ مثلا مى‏ گويند: «اخو بنى تميم» برادر قبيله بنى تميم و يا «اخو يثرب» برادر يثرب و يا «اخو الحياكة» برادر پشم بافى و يا «اخو الكرم» برادر كرامت. [اینها تعبیراتی است که در زبان عربی بکار می رود.]

    در آيه «وَ إِلى‏ عادٍ أَخاهُمْ هُوداً» برادر به همين معناى استعارى است.
    (المیزان/ج‏8/ص177)

    در مورد قوم لوط هم مطلب به همین صورت است.
    البته ممکن است که پیامبران با قومشان، خویشاوندی نسبی هم داشته باشند و فامیل باشند (مثل پیامبر اسلام که در میان قوم و عشیره و فامیل خود بود) اما از تعبیر «اخاهم» نمی توان به طور قطع این معنا (= فامیل بودن، پیوند نسبی داشتن) را برداشت کرد.


    تعبير «اخاهم» حاكى از يك نوع برابرى و نفى هر گونه برتری طلبى و رياست‏ طلبى است، يعنى انبیا هيچ گونه داعيه‏ اى غیر از هدايت قومشان در سر نداشتند و تنها برای نجات آنان از ضلالت و گمراهی تلاش می کردند.

    این مطلب هم مسلم است که تعبير «اخاهم» هرگز اشاره به «برادرى دينى» ندارد زيرا آن اقوام غالبا به دعوت اصلاح طلبانه پيامبرانشان پاسخ مثبت ندادند.
    (تفسير نمونه/ج‏6/ص226/با تصرف)
    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۸/۱۱ در ساعت ۱۵:۰۶
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۰
    نوشته
    12
    مورد تشکر
    5 پست
    حضور
    1 ساعت 18 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با سلام وخسته نباشید خدمت کارشناسان محترم این سایت
    چرا درهمه جای قرآن (هرجا که اشاره به بازماندن عجوزه ی قوم لوط شده) هیچ دلیلی برای این بازماندن ذکر نشده و به نظر می رسد که خیلی با احتیاط از این موضوع سخن گفته شده. اصلا گناه یک عجوزه درمیان شهوت رانان قوم لوط چه می تواند باشد درحالی که هرکس از هرقومی که عذاب شد، به دلیل ارتکاب به گناه همان قوم بوده است مثل کنعان که قصه اش راهمه می دانیم.


  9. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2



    نقل قول نوشته اصلی توسط لیلاتکلیمی نمایش پست
    با سلام وخسته نباشید خدمت کارشناسان محترم این سایت
    چرا درهمه جای قرآن (هرجا که اشاره به بازماندن عجوزه ی قوم لوط شده) هیچ دلیلی برای این بازماندن ذکر نشده و به نظر می رسد که خیلی با احتیاط از این موضوع سخن گفته شده. اصلا گناه یک عجوزه درمیان شهوت رانان قوم لوط چه می تواند باشد درحالی که هرکس از هرقومی که عذاب شد، به دلیل ارتکاب به گناه همان قوم بوده است مثل کنعان که قصه اش راهمه می دانیم.
    سلام جناب تکلیمی
    از دقت خوب شما تشکر می کنم.

    در هر جایی از قرآن که اشاره ای به این زن شده، قبلش هم اشاره ای به نجات خاندان لوط شده است؛ یعنی قرآن کریم می فرماید: «ما قوم لوط را هلاک کردیم و خاندان لوط را نجات بخشیدیم.» اینجا برای مخاطب پرسشی ایجاد می شود که: همه خاندانش را؟ حتی همسرش را؟ خداوند سبحان به این پرسش پاسخ می دهد که: همسرش به لوط ایمان نیاورد و به گونه ای شریک جنایات قومش بود لذا با آن قوم نادان باقی ماند و به عذاب سنگ گرفتار شد:

    فَأَنْجَيْناهُ وَ أَهْلَهُ إِلاَّ امْرَأَتَهُ كانَتْ مِنَ الْغابِرينَ (اعراف/83)
    ما او و خاندانش را رهايى بخشيديم جز همسرش، كه از بازماندگان (در شهر) بود

    إِلاَّ آلَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمْ أَجْمَعينَ
    إِلاَّ امْرَأَتَهُ قَدَّرْنا إِنَّها لَمِنَ الْغابِرينَ (حجر/59و60)

    مگر خاندان لوط، كه همگى آنها را نجات خواهيم داد
    بجز همسرش، كه مقدّر داشتيم از بازماندگان (در شهر، و هلاك‏ شوندگان) باشد

    فَنَجَّيْناهُ وَ أَهْلَهُ أَجْمَعينَ
    إِلاَّ عَجُوزاً فِي الْغابِرينَ (شعرا/170و171)

    ما او و تمامى خاندانش را نجات داديم
    جز پير زنى كه در ميان بازماندگان بود

    فَأَنْجَيْناهُ وَ أَهْلَهُ إِلاَّ امْرَأَتَهُ قَدَّرْناها مِنَ الْغابِرينَ (نمل/57)
    ما او و خانواده‏ اش را نجات داديم، بجز همسرش كه مقدّر كرديم جزء باقى‏ ماندگان (در آن شهر) باشد

    پس علت اصلی اشاره به همسر لوط یکی این بوده که قرآن از نجات خاندان لوط خبر می دهد و چون همسر لوط شریک جرم قوم نادان بود، لذا او را به صورت خاص ذکر و از نجات یافتگان خاندان لوط (ع) استثنا می کند.

    ادامه...
    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۸/۱۳ در ساعت ۱۶:۰۵
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  10. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2



    خدای سبحان در آیه 10 سوره مبارکه تحریم همسر لوط را نماد بی ایمانی و سرگذشت او را مایه عبرت معرفی می کند؛ شخصی که در خانه نبوت زندگی می کند و در کنار پیامبری بزرگ نفس می کشد اما هیچ کدام از این ویژگیها نجات او از عذاب الهی را تضمین نمی کند و سرانجام به همراه قوم نادان، به عاقبت خیانت و کفرش عقاب می شود:

    ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلاً لِلَّذينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَ امْرَأَتَ لُوطٍ كانَتا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبادِنا صالِحَيْنِ فَخانَتاهُما فَلَمْ يُغْنِيا عَنْهُما مِنَ اللَّهِ شَيْئاً وَ قيلَ ادْخُلاَ النَّارَ مَعَ الدَّاخِلينَ (تحریم/10)

    خداوند براى كسانى كه كافر شده ‏اند به همسر نوح و همسر لوط مثَل زده است، آن دو تحت سرپرستى دو بنده از بندگان صالح ما بودند، ولى به آن دو خيانت كردند و ارتباط با اين دو (پيامبر) سودى به حالشان (در برابر عذاب الهى) نداشت، و به آنها گفته شد: «وارد آتش شويد همراه كسانى كه وارد مى ‏شوند!»

    البته خيانت آنها هرگز انحراف از جاده عفت نبود، زيرا هرگز همسر هيچ پيامبرى آلوده به بى ‏عفتى نشده است، چنان كه در حديثى از پيامبر اكرم (ص) صريحا آمده است: ما بغت امرأة نبى قط: همسر هيچ پيامبرى هرگز آلوده عمل منافى عفت نشد. (در المنثور/ج6/ص245)

    خيانت همسر "لوط" اين بود كه با دشمنان آن پيامبر (ع) همكارى مى‏ كرد و اسرار خانه او را به دشمن مى ‏سپرد، و همسر نوح نيز چنين بود. (تفسير نمونه/ج‏24/ص301)



    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۹/۲۰ در ساعت ۲۰:۳۹
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  11. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۰
    نوشته
    12
    مورد تشکر
    5 پست
    حضور
    1 ساعت 18 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    بسیار ممنون از جواب جامع و کامل شما
    درواقع من تابه حال فکر می کردم که گناه همسرلوط رضایت به گناهکاری قومش بوده واو مرتکب خیانت آشکاری نشده است اما با مطالبی که از تفسیر نمونه و درالمنثور عنوان فرمودید بنده جوابم را گرفتم
    مؤید باشید


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود