جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: اسلام + روایات زننده در خصوص بانوان

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۰
    نوشته
    6
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 ساعت 37 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1

    عصبانی اسلام + روایات زننده در خصوص بانوان




    سلام
    با توجه به اینکه قرآن جایگاه زن و مرد را یکی می داند و حقوق آن ها را برابر می شمارد ، علت وجود برخی روایات نظیر این روایت از امام علی علیه السّلام که می فرمایند با زنان در کارهای مهم مشورت نکنید ، چیست ؟
    به عقیده بنده این قبیل روایات زننده زن و مرد را از نظر جایگاهی جدا می کند و موجبات گرایش هر چه بیشتر بانوان را به تفکرات کاذب فمینیسمی افزایش می دهد و خود به نحوی باعث سوء استفاده برخی آقایان سودجو می شود. اگر غیر این است لطفا توضیح دهید.
    ویرایش توسط طوبی : ۱۳۹۱/۱۲/۰۷ در ساعت ۱۹:۰۵
    امان از لحظه های غفلتم که شاهدم هستی مهدی جان ...
    التماس دعا !


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,081
    مورد تشکر
    82 پست
    حضور
    14 روز 16 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط f_raha نمایش پست
    سلام
    با توجه به اینکه قرآن جایگاه زن و مرد را یکی می داند و حقوق آن ها را برابر می شمارد ، علت وجود برخی روایات نظیر این روایت از امام علی علیه السّلام که می فرمایند با زنان در کارهای مهم مشورت نکنید ، چیست ؟
    به عقیده بنده این قبیل روایات زننده زن و مرد را از نظر جایگاهی جدا می کند و موجبات گرایش هر چه بیشتر بانوان را به تفکرات کاذب فمینیسمی افزایش می دهد و خود به نحوی باعث سوء استفاده برخی آقایان سودجو می شود. اگر غیر این است لطفا توضیح دهید.

    پاسخگوی قرآنی 4 پاسخ دهند.
    با عرض سلام و ادب

    با كسب اجازه از محضر همكار بزرگوار جناب پاسخگوي قرآني4،مطالبي در رابطه با سوال شما عرض مي كنم،اميدوارم كه مفيد واقع گردد:

    از دیدگاه قرآن، افراد انسان چه مرد و چه زن از نظر حقیقت انسانیت و مسایل ارزشی یکسانند و هیچ یک بر دیگری جز به تقوا و عمل صالح برتری ندارد: ... إنَّ أکْرَمَکُمْ عِندَاللهِ أتْقَیکُمْ...[1]؛

    مَنْ عَمِلَ صَالِحاً مِّن ذَکَرٍ أوْ أنثی وَهُوَ مُؤمِنٌ فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیَوةً طَیِّبَةً وَلَنَجْزِیَنَّهُمْ أجْرَهُم بِأحْسَنِ مَاکَانُوا یَعْمَلُونَ[2]؛ «هرکس ـ از مرد یا زن ـ کار شایسته کند و مؤمن باشد، قطعاً او را با زندگی پاکیزه ای، حیات [حقیقی] بخشیم، و مسلماً به آنان بهتر از آنچه انجام می دادند پاداش خواهیم داد».

    قرآن همچنان که از مردان شایسته، مانند: لقمان حکیم سخن می گوید، از زنان شایسته ؛ همچون حضرت مریم[3] و همسر فرعون[4] یاد می کند.

    همان گونه که مردان، صاحب اندیشه، اراده و اختیارند و برای رسیدن به رشد و قرب الهی، وظایف و تکالیفی بر عهده دارند، زن ها نیز این گونه اند؛ گرچه در برخی احکام و وظایف با یکدیگر متفاوتند.

    در پاسخ به این سؤال که آیا در تعیین مشاور نیز میان زن و مرد تفاوت است؛ یعنی فقط باید با مردان مشورت کرد و مشورت با زنان جایز نیست؟، می گوییم:

    آیات ذیل به موضوع مشورت پرداخته است:

    1. به پیامبر دستور داده شد تا با مسلمانان مشورت کند: ...وَشَاوِرْهُمْ فِی الأمْرِ....[5]

    2. مشورت نمودن با یکدیگر یکی از ویژگی های مسلمانان است: ... وَأمْرُهُمْ شُورَی بَیْنَهُمْ....[6]

    3. مشورت کردن پدر و مادر در مورد بازگیری کودک از شیر خوردن: ...فإنْ أرَادَا فِصَالاً عَن تَرَاضٍٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلاَ جُنَاحَ عَلَیْهِمَا....[7]

    4. برای شنیدن سخنان دیگران و انتخاب بهترین سخن: ... فَبَشِّّر عَبَادِ „ الّذِینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أحْسَنَهُ....[8]

    علامه طباطبایی قدس سره آیه ی چهارم را از نظر معنا نزدیک به آیه ی دوّم می داند.[9]

    روایات زیادی نیز بر امر مشورت تأکید می کند و استبداد رأی را نکوهیده می داند.[10]

    مشورت با زنان در برخی روایات منع شده است و عبارت هایی؛ همچون «إیّاکم و مشاورة النّساء؛[11] از مشورت با زنان دوری کنید». و نیز: «شاوروا النّساء و خالفوهنّ[12]؛ با زنان مشورت کنید و با نظر آنان مخالفت نمایید» به چشم می خورد.[13]

    لکن از مجموع این آیات و روایات می توان نتیجه گرفت:

    برای انتخاب مشاور، زن بودن مانع نیست؛ همان گونه که مرد بودن شرط آن نمی باشد؛ زیرا در روایاتی که به شرایط مشاور اشاره می فرماید، «مرد بودن» شرط نیست، بلکه از صفاتی؛ همچون عقل، علم، تجربه، تقوا و خیرخواهی سخن به میان آورده است و به مشورت نکردن با شخص بخیل، ترسو و حریص نیز اشاره شده است.[14]

    افزون بر این، آیه ی سوم، مشورت زن و مرد را در امر کودک شایسته دانسته است و عبارت برخی از روایات، مشورت با زنان را هم در بر می گیرد، مانند: «الحزم أن تستشیر ذاالرّأی وتطیع أمره[15]؛ دوراندیشی آن است که با صاحب اندیشه مشورت نمایی و آنچه گفت پیروی کنی»؛
    تعبیر «صاحب اندیشه» شامل مرد و زن می شود، و نیز «شاور ذوی العقول...[16]؛ با صاحبان عقل مشورت کن!» که عبارت «صاحبان عقل» هردو گروه مردان و زنان را در بر می گیرد».

    «أفضل من شاورت ذوالتّجارب[17]؛ برترین مشاوران، صاحبان تجربه هستند»؛ از عبارت صاحبان تجربه زن و مرد استفاده می شود».

    مشورت نمودن در امور خانواده، اجتماع و نیز کارهای شخصی رحجان عقلی دارد و تأکید آیات و روایات ارشاد به حکم عقل است. حال که نیمی از اعضای خانواده و جامعه را زنان تشکیل می دهند و بخشی از بار مسؤولیت خانواده و جامعه بر عهده ی آنان است، چگونه می توان بدون نظرخواهی از آنان، محیط خانواده و جامعه را سامان دهی مطلوب نمود؟!

    علاوه بر این برخی از امور خانواده و جامعه، مربوط به زنان است و یکی از شرایط مشاور این است که از علم و تجربه برخوردار باشد و زنان در امور مربوط به خودشان از علم و تجربه ای بیش از مردان برخوردارند، پس باید با آنان مشورت کرد.

    از آن جا که از نظر فقهی مشورت کردن و عمل نمودن به آن واجب نیست که ترک آن حرمت داشته باشد و مشورت با زن نیز تحریم نشده است؛ نسبت به حدود و ثغور مشورت، عقل انسان نیز مستقل است؛ همچنان که عقل می گوید: با مرد کم خرد و کم تجربه مشورت نکن، با انسان ترسو مشورت ننما، با مرد کهن سالی که توان ذهنی اش را از دست داده مشوت نکن، درباره ی مشورت با زنان نیز می گوید: در مسایلی که احساسات و عواطف زن نمی تواند بر عقل او تأثیر بگذارد، مشورت کن و در مواردی که احساسات و عواطف زن دخالت می کند، ولی این دخالت مصلحت دارد، مانند: مسأله رضاع نیز مشورت کن.

    اگر بخواهیم همه ی احکام عقلی را جمع بندی کنیم؛ نتیجه این می شود که چون اصلی ترین عنصر دخیل در یک مشاوره ی خوب، عقل و تجربه است که در مردان به دلیل کم رنگ بودن احساسات لطیف و عواطف ظریف، این دو عنصر بیشتر وجود دارد؛ از این رو مشورت با مردان ترجیح دارد با آن که زن های مجرّب نیز از اصل صلاحیت در مشاوره برخوردارند.

    برخی از روایاتی که مشورت با زنان را نهی کرده اند، از نظر سند ضعیف هستند.

    برخی نیز اگرچه به صورت کلی از مشورت با زنان منع کرده اند، ولی مصداق خاصی را در نظر دارند.

    مراد برخی دیگر از روایات در منع مشورت با زنان، مشورت در همه کارها نیست، بلکه مشورت در اموری است که می بایست مخفی بماند و افشا نشود. همچنان که آمده است: النّساء لایشاورن فی النّجوی [18]؛ در راز با زنان مشورت نمی شود.

    مواردی از روایات نیز به جهت آن که عواطف و احساسات در زن ها قوی است و گاهی هنگام مشورت عاطفه و احساس بر آنان چیره می شود و حال آن که باید آن امور با تعقل و تدبیر پیش رود.

    امیرالمؤمنین (عليه السلام) مشخصات زنانی را که می توان با آن ها مشورت نمود، ذکر می فرماید: إیّاک و مشاورة النّساء الاّ من جربّت بکمال عقله[19]؛ از مشورت با زنان بپرهیز؛ مگر با زنانی که کمال عقل آنان را تجربه کرده ای!.

    پس با توجّه به آیات و روایات، مشورت با زنانی که شرایط مشاور را دارا باشند، هیچ مانعی ندارد. در امور تربیتی، فرهنگی و مدیریتی نیز استفاده از زنان کارشناس و با تجربه مانعی ندارد.[20]

    پي نوشتها:
    1. الحجرات 49 : 13.

    2. النحل، 16 : 97.

    3. آل عمران 3 : 42.

    4. التحریم 66 : 11.

    5. آل عمران 3 : 159. محدوده ی مشورت در امور مربوط به اداره ی جامعه و شیوه ی اجرای احکام است.

    6. الشّوری42 : 38.

    7. البقره 2 : 233.

    8. الزّمر 39 : 18.

    9. ر.ک؛ المیزان، ج 18، ص 63 .

    10. ر.ک؛ همان، ص 81 ـ 66 .

    11. کافی، ج 5 ، ص 517 .

    12. حاجی نوری، مستدرک الوسایل، ج 8 ، ص 348.

    13. کافی، ج 5 ، ص 517 و 518 .

    14. ر.ک؛ شوری در قرآن و حدیث، ص 89 ـ 82 .

    15. علامه مجلسی قدس سره، بحارالأنوار، ج 72، ص 105.

    16. آمدی، غررالحکم، ص 442.

    17. همان، ص 442.

    18. کافی، ج 5 ، ص 518 .

    19. ابوالفتح کراجکی، کنزالفواید، ج 1، ص 376.

    20. ر.ک؛ تفسیر المیزان، ج4، ص 56 و 57 .

    منبع: اينجا


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود