جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: ►.✿.◄ تکه‌های بدن شهدا را از لباس­ها و پتوها جدا می‌کردیم ►.✿.◄

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    9,030
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 روز 9 ساعت 2 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    89

    ►.✿.◄ تکه‌های بدن شهدا را از لباس­ها و پتوها جدا می‌کردیم ►.✿.◄




    ►.✿.◄ تکه‌های بدن شهدا را از لباس­ها و پتوها جدا می‌کردیم ►.✿.◄

    ►.✿.◄ تکه‌های بدن شهدا را از لباس­ها و پتوها جدا می‌کردیم ►.✿.◄
    سال‌ها از دوران جنگ و جبهه می‌گذرد.
    دیگر نه صدای ناهنجار آژیر قرمز خواب کودکی رامی‌شکند و نه پیغام‌های جبهه، دل مادری را! از روزهای پر التهاب بمب‌های شیمیایی هم خبری نیست هر چند که هنوز بوی آن از حنجره خیلی‌ها به مشام می‌رسد.
    در آن روزها شیرزنان زیادی نیز پا به پای همسران و فرزندان خود کمی عقب‌تر از خاکریزها، سنگر دیگری ساختند تا با نهایت توان به رزمندگان خدمت کنند.
    شاید آنان را نشناسید یا اصلا ندیده باشید، اما این زنان گمنام که روزی خالصانه چادرها را به کمر بستند و لباس‌های رزمندگان را شستند، خاطرات شنیدنی از پشت جبهه به همراه دارند که تاریخ دیگری از دفاع مقدس را به تصویر می‌کشد.
    "کبری افسری" یکی از زنان داوطلب پشت جبهه، از اهالی ری است که آن روزها با اصرار، خود را به مناطق جنگی غرب می‌رساند و به همراه زنان دیگر لباس‌ها، پتوها و ظروف رزمندگان را می‌شست تا خدمتی به گفته خودش، هر چند کوچک به بچه‌های اسلام کرده باشد اما جنگ و جبهه هنوز خانم افسری را رها نکرده است. استشمام گازهای شیمیایی در آن دوران سبب شده که امروز به اتکای دستگاه اکسیژن‌ساز نفس بکشد و در جبهه دیگری بجنگد.
    این زن شیردل 4 پسر دارد که همگی آنان نیز در نبرد حق علیه باطل شیمیایی شده‌‌اند.
    سراغش را که می‌گیرم، می‌گویند کمی برای مصاحبه بدقلق است و به این راحتی‌ها حرف نمی‌زند. شماره‌ منزلش را می‌گیرم، صدای بوق‌های ممتد از پشت سیم تلفن کمی دلهره به جانم می‌اندازد.
    سرانجام صدایی از آن سوی سیم با چند سرفه کوتاه، پاسخ سلامم را می‌دهد.
    صدای خس خس ریه‌هایش را می‌شنوم.
    فصل دیگری از کتاب حماسه بانوان ایران باز می‌شود و خانم افسری از پس ریه‌های شیمیایی‌اش دلخراش اما شیرین خاطره تعریف می‌کند.
    می‌گوید: "اگر سراغم را گرفتی و نبودم بیا بیمارستان بقیه‌الله، هر 2 یا 3 ماه یکبار حدود یک ماه در این بیمارستان بستری می‌شوم".


    [IMG]del.askquranu21m1v37cvw3rwemcqw.gif[/IMG]

    شهدا شمع محفل دوستانند، شهدا در قهقهه مستانه شان و در شادی وصولشان "عند ربهم یرزقون" اند و از نفوس مطمئنه ای هستند که مورد خطاب "فادخلی فی عبادی و ادخلی جنتی" پروردگارند.
    امام خمینی (ره)




  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    9,030
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 روز 9 ساعت 2 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    89



    ►.✿.◄ تکه‌های بدن شهدا را از لباس­ها و پتوها جدا می‌کردیم ►.✿.◄

    حاج‌خانم چطور به جبهه می‌رفتید و آنجا چه کارهایی انجام می‌دادید؟
    آن موقع همه دلشان می‌خواست بروند جبهه؛ آنقدر گریه و زاری می‌کردیم که دلشان به رحم می‌آمد و ما را هم با خودشان به مناطق جنگی می‌بردند.
    خدا رحمت کند، خانم مشیری را، در آن دوران ایشان سرپرست‌ خانم‌های داوطلب ری برای اعزام به جبهه بود.
    از همه جای ایران ترک، بلوچ، فارس، شمالی، اصفهانی، تبریزی و شهرهای اطراف تهران زنان زیادی برای کمک به رزمندگان راهی مناطق جنگی می‌شدند.

    انبار بزرگی در نزدیکی مناطق جنگی قرار داشت که زنان داوطلب برای شستن لباس رزمندگان، ملافه و پتو به آنجا اعزام می‌شدند.
    این انبار، در واقع انبار چایی بود که به آن چایخانه اهواز می‌گفتند که پس از آغاز جنگ به محلی برای شستشوی لباس‌های رزمندگان تبدیل شده بود.
    بعدها به انبار شهید علم‌الهدی تغییر نام یافت.
    بسیاری از زنان ری، ورامین و باقرشهر برای خدمت به رزمندگان داوطلب می‌شدند.
    به غیر از ما، چند اتوبوس هم از دزفول و اهواز برای کمک می‌آمدند.

    کار شتسشو را به صورت شیفتی انجام می‌دادیم.
    به این ترتیب تعدادی از خانم‌ها صبح تا ظهر و عده‌ای دیگر از ظهر تا بعداز ظهر در آن انبار کار می‌کردند.
    در جاهای دیگر گاهی مدت طولانی در بیابان راه می‌رفتیم تا به انبار مورد نظر برسیم و کارمان را شروع کنیم.

    [IMG]del.askquranu21m1v37cvw3rwemcqw.gif[/IMG]

    شهدا شمع محفل دوستانند، شهدا در قهقهه مستانه شان و در شادی وصولشان "عند ربهم یرزقون" اند و از نفوس مطمئنه ای هستند که مورد خطاب "فادخلی فی عبادی و ادخلی جنتی" پروردگارند.
    امام خمینی (ره)




  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    9,030
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 روز 9 ساعت 2 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    89



    ►.✿.◄ تکه‌های بدن شهدا را از لباس­ها و پتوها جدا می‌کردیم ►.✿.◄


    خودتان فکر می‌کنید کی و کجا شیمیایی شدید؟
    شاید سال 61 یا 62 در سردشت، زیرا همان موقع بود که پس از برگشت به شهرری متوجه آثارش شدم.
    چند وقت هم در بیمارستان فیروزآبادی بستری بودم.
    آلودگی‌های باقی مانده از بمب‌های شیمیایی عملیات شب قبل، ظرف‌های پر از لجن و خاک‌آلوده و لباس‌های رزمندگان و شهدا هم آلوده بودند.
    در انباری که شستشو انجام می‌شد، کانتینرها هنگام خالی کردن لباس‌های رزمندگان، پتوها و ملافه‌ها کلی خاک و لجن هم به انباری منتقل می‌کردند.
    گاهی اوقات هم به مناطقی اعزام می‌شدیم که می‌گفتند دیشب اینجا را بمباران شیمیایی کرده‌اند و کسی به جایی دست نزند.
    یکبار که در یکی از کوچه‌های نزدیک به انبار شستشو، مشغول جمع‌آوری سنگ بودم یکی از برادران پاسدار جلو آمد و گفت خانم این‌ سنگ‌ها همه‌ آلوده به بمب‌های شیمیایی هستند، سریع بیایید داخل انبار؛ فکر می‌کنم شاید یکی از دلایل شیمیایی شدنم این موضوع باشد.

    از زنان داوطلبی که از شهرری اعزام می‌شدید، کس دیگری هم مانند شما شیمیایی شد؟
    سه نفر بودیم که یکی از آنها هم ریه‌هایش مانند من دچار مشکل شد.
    آن زمان می‌گفتند هر کس شیمیایی شود 10 سال بعد آثار آن در بدنش ظاهر می‌شود اما من از همان موقع که از جبهه برگشتم، به دلیل سرفه‌های مکرر به پزشک مراجعه کردم و مشخص شد که ریه‌هایم آسیب دیده است.

    شما روزهای زیادی پشت جبهه بوده‌اید، آیا نگرانی از بابت زندگی و فرزندان‌تان نداشتید؟
    چهار تا پسر دارم، پسر بزرگم در آن زمان در سپاه سرباز وظیفه بود و راننده جبهه محسوب می‌شد.
    سه پسر دیگرم که هنوز به سن قانونی برای رفتن به سربازی نرسیده بودند به عضویت بسیج درآمدند و راهی مناطق جنگی شدند.
    [IMG]del.askquranu21m1v37cvw3rwemcqw.gif[/IMG]

    شهدا شمع محفل دوستانند، شهدا در قهقهه مستانه شان و در شادی وصولشان "عند ربهم یرزقون" اند و از نفوس مطمئنه ای هستند که مورد خطاب "فادخلی فی عبادی و ادخلی جنتی" پروردگارند.
    امام خمینی (ره)




  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    9,030
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 روز 9 ساعت 2 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    89



    با توجه به اینکه پسران خودتان هم آن زمان در جبهه بودند، شستن لباس خونین رزمندگان و شهدا برایتان سخت نبود؟

    در روزهای نخست کار، با دیدن لباس‌ها سخت دلمان می‌‌گرفت اما هیچ‌کس به خودش اجازه خستگی نمی‌داد و هر کس تلاش می‌کرد تا با شستن یک پتو یا آبکش کردن یک لباس بیشتر از بقیه، خدمت بیشتری به رزمندگان کرده باشد.
    در آن روزها به خاطر افزایش تعداد مجروحان و شهیدان گویا کارکنان بیمارستان‌ها و مراکز درمانی فرصت نمی‌کردند خرده‌ریزه‌های پیکر رزمندگان را که بر اثر اصابت ترکش قطع شده بود، در همان بیمارستان از ملافه‌ها جدا کنند.
    وقتی کانتینرهای بزرگ حاوی ملافه و پتو برای شستشو به انباری چایخانه اهواز می‌رسید، بسیار پیش می‌آمد که با تکه‌هایی از بدن رزمندگان در لابه لای ملافه‌های خونینی که از بیمارستان برای شستشو و استفاده مجدد، به انباری می‌آمد، مواجه می‌شدیم.

    مشاهده انگشتان قطع شده دست در ملافه‌های خونین و تکه‌هایی از پا در پوتین‌های خاک‌آلود رزمندگان صدای گریه و شیون زن‌هایی که بعضا فرزندان یا همسرانشان هم در جبهه بودند را بالا می­برد.
    با دیدن اعضای جدا شده بدن رزمندگان در پیچ‌های نامرتب پتوها و ملافه‌ها در روزهای نخست صدای شیون و زاری سراسر انباری را پر می‌کرد اما هیچوقت این موضوع سبب نشد که کسی دست از کار بکشید.
    زن‌ها اشک می‌ریختند، برای پیروزی رزمندگان دعا می‌خواندند و تندتر از قبل کار می‌کردند.


    در حال حاضر وضعیت پسران‌تان چگونه است؟
    پسر بزرگم، قاسم مدت بیشتری از بقیه بچه‌ها در جبهه بود.
    ترکش خمپاره به ناحیه پایین بدنش اصابت کرده و بر اثر حملات شیمیایی نیز ریه‌هایش آلوده شده است هر چند که بنیاد شهید مدارک او را قبول نکرد و در حال حاضر تحت حمایت این بنیاد نیست.

    پسر دومم هم بر اثر موج انفجار ناراحتی عصبی دارد، دست‌هایش آسیب دیده و ریه‌‌هایش هم شیمیایی شده است.
    فرزند سومم علاوه بر آلودگی به گازهای شیمیایی، بر اثر اصابت ترکش، یکی از چشم‌هایش آسیب دیده است.
    پسر کوچکم نیز 70 درصد شیمیایی است. خدا را شکر در حال حاضر همه پسرهایم متاهل هستند و من هم با قاسم زندگی می‌کنم.
    [IMG]del.askquranu21m1v37cvw3rwemcqw.gif[/IMG]

    شهدا شمع محفل دوستانند، شهدا در قهقهه مستانه شان و در شادی وصولشان "عند ربهم یرزقون" اند و از نفوس مطمئنه ای هستند که مورد خطاب "فادخلی فی عبادی و ادخلی جنتی" پروردگارند.
    امام خمینی (ره)



اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود