جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چرابه فرشته مرگ رسول گفته شده است ؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    3
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    چرابه فرشته مرگ رسول گفته شده است ؟




    چرا در سوره انعام آیه 61 خداوند می فرمایید رسلنا (...رسول مااورا می میراند...) چرا به فرشته مرگ رسلنا گفته می شود ؟ وچرا فرشتگان رسولان هستند؟ یا درسوره هود آیه 81و سوره یونس آیه 21 هم به فرشتگان رسولان گفته شده است؟


    کارشناس بحث : پاسخگوی قرآنی 2


    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۰/۰۹/۲۷ در ساعت ۱۶:۱۷


    اللهم العجل لولیک الفرج

  2. تشکر


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2



    نقل قول نوشته اصلی توسط ghoranbaran نمایش پست
    چرا در سوره انعام آیه 61 خداوند می فرمایید رسلنا (...رسول مااورا می میراند...) چرا به فرشته مرگ رسلنا گفته می شود ؟ وچرا فرشتگان رسولان هستند؟ یا درسوره هود آیه 81و سوره یونس آیه 21 هم به فرشتگان رسولان گفته شده است؟
    سلام ghoranbaran گرامی،
    اینطور که بنده متوجه شدم: شما از این دو نکته پرسش کرده اید:

    1- چرا از فرشته مرگ (یعنی عزرائیل علیه اسلام) که یک فرشته است، به صورت جمع یاد شده و تعبیر «رسلنا» آورده؟

    2- چرا درباره فرشتگان تعبیر «رسول» بکار رفته؟

    پاسخ ها به ترتیب:
    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۹/۲۸ در ساعت ۱۴:۱۸
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  5. تشکر


  6. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    چرا تعبیر «رسلنا» به صورت جمع آمده؟ (1)




    پرسش:
    چرا از فرشته مرگ (یعنی عزرائیل علیه اسلام) که یک فرشته است، به صورت جمع یاد شده و تعبیر «رسلنا» آورده؟

    پاسخ:

    در آیات کریمه قرآن توفی اموات (یا همان «قبض روح» و «گرفتن جان و روح مردگان به هنگام مرگ») گاهی به خداوند سبحان نسبت داده شده، گاهی به ملک الموت و گاهی هم به فرشتگان که به ترتیب آیاتشان ذکر می شود:

    اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حينَ مَوْتِها (زمر/42)
    خداوند جانها را به هنگام مرگشان مى ‏ستاند

    قُلْ يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ الَّذي وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ إِلى‏ رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ (سجده/11)
    بگو: فرشته [مأمور] مرگى كه بر شما گمارده شده است، جانتان را مى ‏ستاند. آن گاه به نزد پروردگارتان باز گردانده مى ‏شويد

    وَ لَوْ تَرى إِذْ يَتَوَفَّى الَّذينَ كَفَرُوا الْمَلائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَ أَدْبارَهُمْ وَ ذُوقُوا عَذابَ الْحَريقِ(انفال/50)
    و اگر مى‏ ديدى، [شگفت زده مى‏ شدى‏] چون فرشتگان روح كافران را مى‏گيرند و فرشتگان بر روى‏ هايشان و پشتهايشان مى ‏زنند و [مى‏ گويند: طعم‏] عذاب سوزان را بچشيد.


    پس فرشته اصلی مرگ و قبض روح انسان ها، ملک الموت یا همان عزرائیل (علیه السلام) است اما او طبق ظاهر آیات و صریح روایات، یاران و اعوانی از فرشتگان در این کار دارد لذا می توان از همه آنها به «رسلنا» که جمع است، تعبیر کرد.

    يكى از زنادقه تفاوت چنین آياتی را تناقض تلقى كرد و بر قرآن شريف به اصطلاح خرده گرفت. امام على (عليه السّلام) در ردّ پندار او فرمود:

    «
    خداوند بزرگتر از آنست كه خودش متصدى قبض روح باشد. كارى كه فرشتگان الهى انجام مى ‏دهند، كار خداوند است زيرا به فرمان او عمل مى ‏كنند. خداوند از میان فرشتگان، رسولان و سفيرانى را برای رابطه بين خود و مردم برگزيده است و اینان همان ها هستند که پروردگار درباره ایشان فرمود: «خداوند از فرشتگان رسولانى برمى ‏گزيند و همچنين از مردم» [حج/75].

    كسى كه اهل طاعت باشد به تصدى فرشتگان رحمت، قبض روح مى ‏شود و آن كس كه اهل گناه و عصيان است فرشتگان عذاب او را قبض روح مى ‏كنند، براى ملك الموت، اعوان و يارانى است از فرشتگان رحمت و عذاب كه عهده‏ دار عمل وى هستند و به جاى او قبض روح مى ‏كنند. عمل اينان عمل ملك الموت است و هر كارى را كه انجام مى ‏دهند منتسب به اوست.

    بنا بر اين كار ياران ملك الموت، كار ملك الموت است و كار ملك الموت كار خداوند است؛ اوست كه جان مردم را به دست هر كس اراده فرمايد، قبض مى ‏كند. اوست كه مى ‏بخشد، محروم مى ‏سازد، پاداش مى‏دهد و كيفر مى‏ كند. به دست هر كس كه خواسته باشد و در واقع كار امناء و برگزيدگان خداوند، كار خداوند است [لذا اختلاف و تناقضی بین آیات مذکور وجود ندارد].(بحارالأنوار/ج6/ص140)

    تکمیل مطلب در ادامه...


    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۹/۲۸ در ساعت ۱۴:۱۶
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  7. تشکر


  8. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    چرا تعبیر «رسلنا» به صورت جمع آمده؟ (2)




    در حدیثی ، امام صادق(ع) این موارد را ناظر به مراتب مختلف قبض روح معرفی می کنند (نورالثقلین/ج4/ص223) ؛ یعنی روح میّت ابتدا توسط ملائکه ای که از یاران ملک الموت (عزرائیل) هستند، قبض روح می شود و بعد توسط عزرائیل از ملائکه قبض می گردد و نهایتا توسط خدای سبحان از عزرائیل توفی صورت می گیرد؛ [لذا توفی را هم می توان به فرشتگانی که از یاران ملک الموت اند، نسبت داد (انعام/61 ، نحل/28 ، نحل/32) و هم به ملک الموت (=عزرائیل) (سجده/11) و هم به خداوند سبحان (زمر/42)].

    متن روایت:
    از امام صادق (عليه السّلام) در مورد آیات متعددی که گاهی قبض روح را به خداوند و گاهی به ملک الموت و گاهی به فرشتگان دیگر نسبت می دهد، پرسش شد که گاهی در يك زمان انسان های زیادی در اطراف جهان از دنيا مي روند و می میرند كه شمارش آنها را جز خدا نتواند! قبض روح این همه آدمی که در یک لحظه می میرند، چگونه انجام می شود؟

    امام فرمود: خداوند تبارك و تعالى براى ملك الموت دستياران و كمك ‏كارانى از فرشتگان قرار داده است كه آنها جانها را ميستانند؛ مانند رئيس نظميه كه داراى مددكاران و دستيارانى از ميان انسانهاست و براى انجام كارها و نيازهاى خود به ايشان مأموريت مي دهد و آنان را به نقاط مختلف گسيل مي دارد؛ ملائكه نيز به همين ترتيب از طرف ملك الموت اعزام مي شوند و انسانها را
    قبض روح مي كنند. ملك الموت نيز جانهاى قبض شده را از فرشتگان مي ستاند. همه آنها، به همراه آنچه كه خود ملک الموت قبض روح نموده، همگی را خداوند عزّ و جلّ از ملك الموت مي ستاند. (من لا يحضره الفقيه، ج‏1، ص: 136)


    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۹/۲۸ در ساعت ۱۴:۱۷
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  9. تشکر


  10. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    چرا درباره فرشتگان تعبیر «رسول» بکار رفته؟ (1)




    پرسش:
    چرا درباره فرشتگان تعبیر «رسول» بکار رفته؟

    پاسخ:
    اصل ماده «رِسل» یعنی برانگيخته شدن به آرامى و نرمى لذا به شترى كه آرام راه مى ‏رود می گویند: ناقةٌ رَسْلَة و به شترى كه به سهولت برانگيخته مى‏ شود می گویند: إبلٌ مَرَاسِيل... و از این واژه، کلمه الرسول المنبعث (پیامبر برانگیخته شده) مشتق شده است. (المفردات فی غریب القرآن/ص 352)

    چیزی که ارسال می شود می تواند روحانی باشد (مانند فرشتگان) و می تواند مادی باشد (مانند: انسان، شیطان، حیوان، جمادات و موجودات فاقد شعور)؛

    وجه مشترک همه اینها اینست که مرسَل در همه این موارد، موجودی است که با اختیار خود و یا با جبر الهی، به سوی جایی فرستاده می شود تا وظیفه و تکلیفی که بر دوش دارد را ادا نماید (التحقيق، ج‏4، ص: 130):

    مثال رسول روحانی:
    فرشته مرسل:
    ً فَأَرْسَلْنا إِلَيْها رُوحَنا فَتَمَثَّلَ لَها بَشَراً سَوِيًّا (مریم/ 17)
    در اين هنگام، ما روح خود را بسوى او فرستاديم و او در شكل انسانى بى ‏عيب و نقص، بر مريم ظاهر شد

    اللَّهُ يَصْطَفي‏ مِنَ الْمَلائِكَةِ رُسُلاً (حج/75)
    خداوند از فرشتگان رسولانى برمى ‏گزيند

    مثال رسول جسمانی:
    انسان مرسل:
    لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى‏ قَوْمِه‏ (اعراف/59)
    ما نوح را به سوى قومش فرستاديم

    شیطان مرسل:
    أَ لَمْ تَرَ أَنَّا أَرْسَلْنَا الشَّياطينَ عَلَى الْكافِرينَ تَؤُزُّهُمْ أَزًّا (مریم/83)
    آيا نديدى كه ما شياطين را بسوى كافران فرستاديم تا آنان را شديداً تحريك كنند

    حیوان مرسل:
    وَ أَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْراً أَبابيلَ (فیل/3)
    و بر سر آنها پرندگانى را گروه گروه فرستاد

    جماد مرسل:
    وَ أَرْسَلْنَا الرِّياحَ لَواقِحَ فَأَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَسْقَيْناكُمُوهُ وَ ما أَنْتُمْ لَهُ بِخازِنينَ (حجر/22)
    ما بادها را براى بارور ساختن (ابرها و گياهان) فرستاديم

    فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمُ الطُّوفانَ...(اعراف/133)
    پس بر آنها طوفان ... را فرستاديم


    ادامه...

    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۱۱/۲۶ در ساعت ۱۵:۱۹
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  11. تشکر


  12. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    چرا درباره فرشتگان تعبیر «رسول» بکار رفته؟ (2)




    بنده تمام مواردی که واژه «رسل» در آن بکار رفته را بررسی اجمالی نمودم. نتیجه این شد که:

    واژه «رسول» و «رُسُل» در آیات قرآن تنها درباره پیامبران و فرشتگان استعمال شده و بنده هیچ آیه ای پیدا نکردم که این دو واژه درباره غیر این دو معنا بکار رفته باشد. راغب اصفهانی هم در مفردات به این مطلب اشاره ای دارد. (المفردات فی غریب القرآن/ص 353)

    نتیجه اینکه:

    کلمه «رسول» [فرستاده] و جمع آن «رُسُل»، در آیات قرآن تنها درباره پیامبران و فرشتگان بکار رفته زیرا حامل پیام یا رسالت و وظیفه ای از جانب خدای سبحان هستند اما افعال این کلمه مثل «أرسلنا» [فرستادیم] ، درباره پیامبران و فرشتگان و شیطان و حیوان و موجودات فاقد شعور بکار رفته است که نمونه هایی از آیاتش ذکر گردید.

    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۰۹/۲۸ در ساعت ۱۶:۳۲
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  13. تشکر


  14. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    جمع بندی و پاسخ پرسش اصلی تاپیک




    پرسش:
    چرا درباره فرشتگان (و از جمله فرشته مرگ) تعبیر «رسول» بکار رفته است؟

    پاسخ:
    اصل ماده «رِسل» یعنی برانگيخته شدن به آرامى و نرمى لذا به شترى كه آرام راه مى ‏رود می گویند: ناقةٌ رَسْلَة و به شترى كه به سهولت برانگيخته مى‏ شود می گویند: إبلٌ مَرَاسِيل...، نیز از این واژه، کلمه الرسول المنبعث (پیامبر برانگیخته شده) مشتق شده است. (المفردات فی غریب القرآن/ص 352)

    چیزی که ارسال می شود می تواند روحانی باشد (مانند فرشتگان) و می تواند مادی باشد (مانند: انسان، شیطان، حیوان، جمادات و موجودات فاقد شعور)؛

    وجه مشترک همه اینها اینست که مرسَل در همه این موارد، موجودی است که با اختیار خود و یا با جبر الهی، به سوی جایی فرستاده می شود تا وطیفه و تکلیفی که بر دوش دارد را ادا نماید (التحقيق، ج‏4، ص: 130):

    مثال رسول روحانی:
    فرشته مرسل:
    ً فَأَرْسَلْنا إِلَيْها رُوحَنا فَتَمَثَّلَ لَها بَشَراً سَوِيًّا (مریم/ 17)
    در اين هنگام، ما روح خود را بسوى او فرستاديم و او در شكل انسانى بى ‏عيب و نقص، بر مريم ظاهر شد

    اللَّهُ يَصْطَفي‏ مِنَ الْمَلائِكَةِ رُسُلاً (حج/75)
    خداوند از فرشتگان رسولانى برمى ‏گزيند

    مثال رسول جسمانی:
    انسان مرسل:
    لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى‏ قَوْمِه‏ (اعراف/59)
    ما نوح را به سوى قومش فرستاديم

    شیطان مرسل:
    أَ لَمْ تَرَ أَنَّا أَرْسَلْنَا الشَّياطينَ عَلَى الْكافِرينَ تَؤُزُّهُمْ أَزًّا (مریم/83)
    آيا نديدى كه ما شياطين را بسوى كافران فرستاديم تا آنان را شديداً تحريك كنند

    حیوان مرسل:
    وَ أَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْراً أَبابيلَ (فیل/3)
    و بر سر آنها پرندگانى را گروه گروه فرستاد

    جماد مرسل:
    وَ أَرْسَلْنَا الرِّياحَ لَواقِحَ فَأَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَسْقَيْناكُمُوهُ وَ ما أَنْتُمْ لَهُ بِخازِنينَ (حجر/22)
    ما بادها را براى بارور ساختن (ابرها و گياهان) فرستاديم

    فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمُ الطُّوفانَ...(اعراف/133)
    پس بر آنها طوفان ... را فرستاديم

    بررسی تمام مواردی که واژه «رسل» در آن بکار رفته، نشان می دهد که: واژه «رسول» و «رُسُل» در آیات قرآن تنها درباره پیامبران و فرشتگان استعمال شده و بنده هیچ آیه ای پیدا نکردم که این دو واژه درباره غیر این دو معنا بکار رفته باشد. راغب اصفهانی هم در مفردات به این مطلب اشاره ای دارد. (المفردات فی غریب القرآن/ص 353)

    نتیجه اینکه: کلمه «رسول» [فرستاده] و جمع آن «رُسُل»، در آیات قرآن تنها درباره پیامبران و فرشتگان بکار رفته زیرا حامل پیام یا رسالت و وظیفه ای از جانب خدای سبحان هستند اما افعال این کلمه مثل «أرسلنا» [فرستادیم] ، درباره پیامبران و فرشتگان و شیطان و حیوان و موجودات فاقد شعور بکار رفته است که نمونه هایی از آیاتش ذکر گردید.


    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۱۱/۲۶ در ساعت ۱۵:۲۴
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  15. تشکرها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود