صفحه 1 از 7 123 ... آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آیا در قران دشنام وجود دارد ؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۰
    نوشته
    100
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    آیا در قران دشنام وجود دارد ؟




    با سلام
    در قرآن خدا می فرماید:
    ابولهب يك فرد نادان است......
    آيا خداوند در سوره ي مسد به ابولهب دشنام و همسرش را حمالةالحطب مينامد؟

    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَوْمٍ عَسَى أَن يَکُونُوا خَيْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاءٌ مِّن نِّسَاءٍ عَسَى أَن يَکُنَّ خَيْرًا مِّنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَکُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمَانِ وَمَن لَّمْ يَتُبْ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ (سوره ي الحجرات آيه ي 11)
    خداوند بزرگتر از آن است كه به فردي كه از روي ناداني عملي را انجام ميدهد دشنام دهد...

    علت این مساله چیه ؟ و چه فلسقه ای داره ؟



    کارشناس بحث : پاسخگوی قرانی 2



    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۰/۱۰/۱۲ در ساعت ۱۹:۳۸


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    با مردم نیکو سخن بگویید




    سلام به شما کاربر گرامی
    برای پاسخ به پرسش شما و همچنین عنوان کلی تاپیک (یعنی: آیا در قران دشنام وجود دارد؟) لازم است به طور اجمال، موضوع «دشنام از دیدگاه اسلام» بررسی شود؛ یعنی ابتدا اصل موضوع را از نگاه دین بررسی کنیم و ببینیم در آیین اسلام با مسأله فحش و دشنام چگونه برخورد شده و دیدگاه اسلام در این باره چیست. وقتی دیدگاه کلی دین را بدست آوردیم، آنگاه می توانیم با دیدی واقع بینانه تر، به موضوعات و پرسش های جزیی بنگریم و پاسخ صحیح را دریابیم. همانطور که می دانیم اساس دستورات اسلامی هم بر اساس مهمترین منبع مدون آن (یعنی قرآن کریم) تبیین شده لذا درک درست نگاه کلی قرآن به موضوع «فحش و دشنام» اهمیت بسزایی دارد.

    ------------------------------

    یكی از آفات زبان، دشنام و ناسزاگوئی است و آن عبارتست از اینكه انسان از امور قبیح و مستهجن با عبارات و الفاظ صریح تعبیر كند و كلمات ناشایست و دور از شان آدمی را بر زبان جاری نماید كه در اصطلاح به آن سب یا فحش می‌گویند. فحش مفهوم وسیعی دارد كه شامل نسبت‌های زشت ناموسی نیز می‌شود.
    البته الفاظ و عباراتی كه اراذل و اوباش در سخنان خویش بكار می‌گیرند دارای مراتب مختلفی است كه بعضی از آن‌ها از بعضی دیگر زشت تر است و بحسب عادات و موارد با هم فرق می‌كند لذا بعضی از فحش‌ها حرام و بعضی دیگر مكروه و مذموم است.

    در قرآن کریم آیات متعددی وجود دارد که مسلمانان را به گفتار نیکو، خوب و محترمانه سخن گفتن با مردم، خوب حرف زدن و حرف خوب زدن دعوت و تشوبق می کند؛ به عنوان نمونه:

    ِ وَ قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً (بقره/83)
    و با مردم [به زبانِ‏] خوش سخن بگوييد


    وَ قُلْ لِعِبادي يَقُولُوا الَّتي‏ هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ الشَّيْطانَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْ إِنَّ الشَّيْطانَ كانَ لِلْإِنْسانِ عَدُوًّا مُبيناً (اسراء/53)
    و به بندگانم بگو: «آنچه را كه بهتر است بگويند»، كه شيطان ميانشان را به هم مى‏زند، زيرا شيطان همواره براى انسان دشمنى آشكار است

    فَقُولا لَهُ قَوْلاً لَيِّناً لَعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشى‏ (طه/44)
    و با او سخنى نرم گوييد، شايد كه پند پذيرد يا بترسد

    و صریحا از بکار بردن الفاظ زشت نهی می نماید:

    وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقاب‏ (حجرات/11)
    و به همديگر لقبهاى زشت مدهيد
    ادامه...

    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۱۰/۱۹ در ساعت ۱۷:۴۳
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    دشنام ندهید؛ حتی به بتها و معبودهای مشرکان!




    در فرهنگ قرآني از كاربرد سب به معناي دشنام و ناسزاگويي نهي شده است. واژه سب در كاربردهاي قرآني، مشابه مفهوم فحش و دشنام در زبان فارسي است.

    خداوند در قرآن کریم مي فرمايد:

    و لاتسبوا الذين يدعون من دون الله فيسبوا الله عدوا بغير علم كذلك زينا لكل امه عملهم ثم الي ربهم مرجعهم فيبنهم بما كانوا يعملون(انعام/108)
    معبود كساني كه غير خدا را مي خوانند دشنام ندهيد مبادا آنها (نيز) از روي ظلم و جهل خدا را دشنام دهند، اين چنين براي هر امتي عملشان را زينت داديم سپس بازگشت آنها به سوي پروردگارشان است و آنها را از آنچه عمل مي كردند آگاه مي سازد (و پاداش و كيفر مي دهد)

    در تفسير نمونه آمده است: هيچگاه بتها و معبودهاي مشركان را دشنام ندهيد، زيرا اين عمل سبب مي شود كه آنها نيز همين كار را از روي ظلم و ستم و جهل و ناداني نسبت به ساحت قدس خداوند انجام دهند.

    از بعضي روايات استفاده مي شود: جمعي از مؤمنان بر اثر ناراحتي شديدی كه از مسئله بت پرستي داشتند، گاهي بتهاي مشركان را به باد ناسزا گرفته و به آنها دشنام مي دادند! قرآن صريحا از اين موضوع نهي نموده و رعايت اصول ادب و عفت و نزاكت در بيان را، حتي در برابر خرافي ترين و بدترين اديان، لازم اعالم کرد.

    دليل اين موضوع هم با توجه به آیه ای که ذکر شد روشن است، زيرا با دشنام و ناسزا نمي توان كسي را از مسير غلط باز داشت، بلكه به عكس، تعصب شديد آميخته با جهالت اينگونه افراد، سبب مي شود كه به اصطلاح روي دنده لجاجت افتاده و در آیين باطل خود راسختر گردند و نسبت به مقدسات اسلامی توهین و بدگویی کنند؛ هر گروه و ملتي نسبت به عقايد و اعمال خود، تعصب دارد همانطور كه قرآن در جمله بعد مي گويد ما اين چنين براي هر جمعيتي عملشان را زينت داديم (كذلك زينا لكل امه عملهم
    ).

    در روايات اسلامي نيز به پیروی از این دستور قرآنی، بر ترك دشنام به گمراهان و منحرفان تاکید شده و پيشوايان بزرگ اسلام به مسلمانان دستور داده اند هميشه روي منطق و استدلال تكيه نموده و به حربه بي حاصل دشنام نسبت به معتقدات مخالفان، متوسل نشوند.

    در نهج البلاغه (خطبه 199) مي خوانيم كه علي(ع) به جمعي از يارانش كه پيروان معاويه را در ايام جنگ صفين دشنام مي دادند، فرمود
    : اني اكره لكم ان تكونوا سبابين و لكنكم لو وصفتم اعمالهم و ذكرتم حالهم كان اصوب في القول و ابلغ في العذر. من خوش ندارم كه شما فحاش باشيد، اگر شما به جاي دشنام، اعمال آنها را برشمريد و حالات آنها را متذكر شويد (و روي اعمالشان تجزيه و تحليل نمایيد) به حق و راستي نزديكتر و براي اتمام حجت بهتر است. (تفسير نمونه/ج5/ص396)

    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۱۰/۱۴ در ساعت ۱۸:۱۲
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    نکوهش شدید ناسزاگویی، در روایات




    روایات بسیار زیادی هم در باب نکوهش و نهی از فحش و دشنام وارد شده که تنها چند نمونه کوتاه ذکر می شود:

    و قال الجنة حرام على كل فاحش أن يدخلها ( مجموعةورام ج : 1 ص : 110)
    پیامبر اکرم (ص): هیچ دشنام گویی وارد بهشت نخواهد شد

    الفحش و التفحش ليسا من الإسلام (غررالحكم ص : 223 ، حکمت 4488)
    امام علی (ع): دشنام دادن و دشنام شنیدن از اسلام نیست

    أسفه السفهاء المتبجح بفحش الكلام (غررالحكم ص : 7 ، حکمت 1252)
    امام علی (ع): نابخردترین نابخردان کسی است که به ناسزاگویی افتخار کند

    عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ إِنَّ اللَّهَ يُبْغِضُ الْفَاحِشَ الْمُتَفَحِّشَ (الكافي ج : 2 ص : 32)
    امام باقر (ع): خداوند دشنام گوی دشنام شنو را دشمن می دارد.

    و دهها روایت دیگر که برخی از آنها را دوستان در لینک های زیر هم درج کرده اند:


    ادامه...
    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۱۰/۱۷ در ساعت ۱۲:۴۲
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    کرامت انسان در قرآن




    قرآن به منزله كامل ترين كتاب آسماني- كه به واقعيت هاي مربوط به انسان و جهان پرداخته وقوانين حاكم بر نظام هستي را بيان داشته- درباره انسان به مثابه اشرف مخلوقات و بهترین مخلوقین سخن گفته است. در واقع هيچ كتاب آسماني به اندازة قرآن به مبحث انسان و كرامت او نپرداخته و اين حاكي از توجه ويژه خالق جهان و صاحب قرآن، به عظمت انسان است.

    وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَني‏ آدَم (اسراء/70)
    و به راستى ما فرزندان آدم را گرامى داشتيم

    آیة الله جوادی آملی کتابی دارند به نام «کرامت در قرآن» که در آنجا به خوبی این مطلب را از دیدگاه قرآنی تبیین نموده اند (علاقه مندان می توانند تفصیل این بحث را از این کتاب مطالعه نمایند).

    قرآن كريم به تمام جنبه هاي وجودی انسان پرداخته؛ از طرفي بر اساس واقعيت هاي مربوط به انسان، به حدي از او تمجيد كرده كه او را از برترین مخلوقات دانسته و حتي مقام او را بالاتر از فرشتگان معرفی می کند (بقره/30تا34) و از سوي ديگر در مواردي بعضي از انسان ها را از حيوانات هم پست تر دانسته و به نكوهش آنها پرداخته است (تین/4تا6).

    پس انسان با چنین ترسیم بلندی که در قرآن دارد، هرگز مورد اهانت و (معاذالله) دشنام قرآن قرار نمی گیرد زیرا قرآن کریم بارها و بارها مقام بلند او را ارج نهاده و عظمت شأن او را یادآور شده است.

    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۱۰/۱۴ در ساعت ۱۹:۰۸
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    چکیده مطالب




    نتیجه این چند پست اینکه:

    قرآن کریم مسلمانان را به نیکو سخن گفتن و خوب حرف زدن با دیگران دعوت نموده و از بکار بردن الفاظ زشت و ناسزاگویی برحذر داشته است.

    از سوی دیگر در روایات اسلامی هم با تاکید بر این دستور محکم قرآنی، به شدت از دشنام و دشنام گویی نهی شده است.

    و از همه مهم تر، از منظر قرآن، انسان دارای «کرامت» است و خدای سبحان هرگز این آفریننده کریمش را مورد اهانت قرار نداده و نمی دهد.

    قرآن کریم سخنی حکیمانه و نازل شده از حکیمی بزرگوار است و هرگز اهانت نمی کند و سخن بر خلاف حکمت نمی گوید:
    كِتابٌ أُحْكِمَتْ آياتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَكيمٍ خَبيرٍ (هود/1)
    كتابى است كه آيات آن استحكام يافته، سپس از جانب حكيمى آگاه، به روشنى بيان شده است

    بله، کسانی که از موهبت های بزرگ خدادای که در وجود انسان به ودیعه نهاده شده، سوء استفاده کردند و آن را به جای حق، در مسیر باطل و تزویر و تبعیت از هوای نفس و شیطان، و نهایتا گمراهی خود و دیگران بکار بردند و آن را به ثمن بخس دو روزه دنیا فروختند، چنین دون صفتانی ارزش وجودی و کرامت نفسانی خود را پایمال نموده و همتراز ددان و حیوانات گشته، بلکه از مرتبه حیوانی به درکات پایین تر سقوط کرده اند؛ آری، چنین افرادی که مرزهای انسانیت را دریده و عصمت وجودیشان را تیره کرده و ندای فطرت را نادیده انگاشته اند، سزاوار خطابات بلند و کریمانه «یا ایها الانسان» نیستند!
    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۱۰/۱۴ در ساعت ۱۹:۱۰
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    آيا خداوند در سوره ی مسد به ابولهب و همسرش دشنام داده؟ 1




    نقل قول نوشته اصلی توسط سائل قرآنی نمایش پست
    در قرآن خدا می فرماید:
    ابولهب يك فرد نادان است......
    چنین مطلبی در قرآن وجود ندارد. ضمن اینکه «نادان» فحش نیست.

    نقل قول نوشته اصلی توسط سائل قرآنی نمایش پست
    آيا خداوند در سوره ي مسد همسرش را حمالةالحطب مينامد؟ علت این مساله چیه ؟ و چه فلسقه ای داره ؟
    كلمه «مسد» به معناى طنابى است كه از ليف خرما بافته شده باشد و ظاهرا منظور آيه اين است که: همسر ابو لهب به زودى در روز قيامت به همان شکلی در خواهد آمد كه در دنيا به خود گرفته بود؛ یعنی همانطور که در دنيا شاخه‏ ها و بوته های خار را با طناب مى‏ پيچيد و حمل مى‏ كرد و شبانه آنها را در مسیر رسول خدا (ص) مى‏ ريخت تا به اين وسيله آن جناب را آزار دهد، در آخرت و در آتش دوزخ هم به همين شکل در خواهد آمد و طناب به گردن و هيزم به پشت، ظاهر شده و در آتش عذاب مى‏ گردد! (الميزان في تفسير القرآن، ج‏20، ص: 385)

    --------------------------------------------------
    --------------------------------------------------
    نقل قول نوشته اصلی توسط سائل قرآنی نمایش پست
    آيا خداوند در سوره ي مسد به ابولهب دشنام...
    در سوره مسد هیچ کلمه ای که دال بر توهین یا دشنام باشد وجود ندارد.

    روش قرآن کریم اینست که نوعا افراد را با صفاتشان یاد می کند (البته بجز انبیا و اولیا) مثلا برای معرفی مؤمنین صفات آنها را بر می شمارد و می فرمایند: مؤمنین واقعی کسانی هستند که دارای این صفاتند:

    قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ (1)
    الَّذينَ هُمْ في‏ صَلاتِهِمْ خاشِعُونَ (2)
    وَ الَّذينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ (3)
    وَ الَّذينَ هُمْ لِلزَّكاةِ فاعِلُونَ (4)
    و الذین هم لفروجهم حافظون (5)
    إِلاَّ عَلى‏ أَزْواجِهِمْ أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومينَ (6)
    فَمَنِ ابْتَغى‏ وَراءَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ العادُونَ (7)
    وَ الَّذينَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ (8)
    وَ الَّذينَ هُمْ عَلى‏ صَلَواتِهِمْ يُحافِظُونَ (9)


    مؤمنان رستگار شدند(1)
    آنها كه در نمازشان خشوع دارند (2)
    و آنها كه از لغو و بيهودگى روى ‏گردانند (3)
    و آنها كه زكات را انجام مى‏ دهند (4)
    و آنها كه دامان خود را (از آلوده‏ شدن به بى‏عفتى) حفظ مى ‏كنند (5)
    تنها آميزش جنسى با همسران و كنيزانشان دارند، كه در بهره ‏گيرى از آنان ملامت نمى ‏شوند (6)
    و كسانى كه غير از اين طريق را طلب كنند، تجاوزگرند! (7)
    و آنها كه امانتها و عهد خود را رعايت مى ‏كنند (8)
    و آنها كه بر نمازهايشان مواظبت مى ‏نمايند (9)

    یا مثلا زمانی که می خواهد سرپرستان جامعه اسلامی را معرفی کند با وصفی قابل توجه آنها را معرفی می نماید:

    إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ (مائده/55)

    سرپرست و ولىّ شما، تنها خداست و پيامبر او و آنها كه ايمان آورده ‏اند همانها كه نماز را برپا مى ‏دارند، و در حال ركوع، زكات مى ‏دهند.

    یا آیه زیر که اشاره به نعيم بن مسعود و يا كاروان عبد القيس‏ است که برای تضعیف روحیه سپاهیان اسلام، خبری دروغین از حمله کفار قریش آورده بودند:

    الَّذينَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إيماناً وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكيلُ (آل عمران/173)
    اينها كسانى بودند كه (بعضى از) مردم، به آنان گفتند: «مردم [لشكر دشمن‏] براى (حمله به) شما اجتماع كرده ‏اند از آنها بترسيد!» اما اين سخن، بر ايمانشان افزود و گفتند: «خدا ما را كافى است و او بهترين حامى ماست.»

    لذا باید گفت که سوره «مسد» بیانی نسبتا استثنایی دارد که به ذکر صفات بسنده نکرده و با صراحت درباره دو تن از دشمنان سرسخت پیامبر اکرم سخن می گوید؛ دشمنانی که در اوج غربت و تنهایی حضرت، به شدت ایشان را آزار می دادند و مانع بزرگی در راه تبلیغ اسلام بودند. برای نمونه به این روایات توجه فرمایید:

    ادامه...

    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۴/۰۸/۱۶ در ساعت ۲۲:۴۱
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  9. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    آيا خداوند در سوره ی مسد به ابولهب و همسرش دشنام داده؟ 2




    در روايتى آمده است كه شخصى به نام طارق محاربى مى‏ گويد: من در بازار ذى المجاز بودم (ذى المجاز نزديك عرفات در فاصله كمى از مكه است) ناگهان جوانى را ديدم كه صدا مى ‏زند: اى مردم! بگویيد: لا اله الا اللَّه تا رستگار شويد، و مردى را پشت سر او ديدم كه با سنگ به پشت پاى او مى‏ زند به گونه‏اى كه خون از پاهايش جارى بود و فرياد مى‏ زد: اى مردم! اين دروغگوست، او را تصديق نكنيد! من سؤال كردم اين جوان كيست؟ گفتند: محمد است كه گمان مى‏ كند پيامبر است و آن پير مرد هم، عمويش ابو لهب است كه او را دروغگو مى‏ داند. (مجمع البيان/ج10/ص559)

    در خبر ديگرى آمده است كه ربيعة بن عباد مى ‏گويد: من با پدرم بودم. پیامبر را ديدم كه به سراغ قبائل عرب مى‏ رفت و هر كدام را صدا مى ‏زد و مى‏ گفت: من رسول خدا به سوى شما هستم، جز خداى يگانه را نپرستيد، و چيزى را همتاى او قرار ندهيد ...
    هنگامى كه او از سخنش فارغ مى‏ شد، مرد احول خوش صورتى كه پشت سرش بود صدا مى‏ زد: اى قبيله فلان! اين مرد مى‏ خواهد كه شما بت لات و عزى را رها كنيد و به سراغ بدعت و ضلالت او برويد! به سخنانش گوش فرا ندهيد و از او پيروى نكنيد!

    من سؤال كردم او كيست؟ گفتند: عمويش ابو لهب است. (فى ظلال القرآن/ج8/ص697)

    در خبر ديگرى مى ‏خوانيم: هر زمان گروهى از اعراب خارج مكه وارد آن شهر مى ‏شدند، به خاطر خويشاوندی ابولهب نسبت به پيامبر (ص) و سن و سال بالای ابولهب، به سراغ او رفته و از پیامبر تحقيق مى‏ کردند. او نیز از پیامبر بدگویی می کرد و مى‏ گفت: محمد ساحر است!
    آنها نيز بى آنكه پيغمبر را ملاقات كنند باز مى ‏گشتند. در اين هنگام گروهى آمدند و گفتند: ما از مكه باز نمى‏ گرديم تا او را ببينيم. ابو لهب گفت: ما پيوسته مشغول مداواى جنون او هستيم! مرگ بر او باد! (تفسير الفرقان/ج30/ص503)

    از اين روايات به خوبى استفاده مى‏ شود كه او از هيچ كارشكنى علیه پیامبر فروگذاری نمى‏ كرد، مخصوصا اینکه بدزبان بود و تعبيرات زننده ای نسبت به حضرت بیان مى‏ كرد! به همين جهت آيات مورد بحث با اين صراحت تمام، او و همسرش ام جميل (که در این دشمنیها با او همکاری می کرد) را به آتش جهنم تهدید می کند. ابولهب، تنها كسى بود كه پيمان حمايت بنى هاشم از پيامبر اكرم را را امضاء نكرد و در صف دشمنان او قرار گرفت، و در پيمانهاى دشمنان شركت نمود. با توجه به اين حقايق دليل استثنايى بیان اين سوره روشن مى‏ شود.
    ---------------------------------------------------------------------------
    در این سوره کوتاه، هیچ کلمه ای که حاوی دشنام یا فحش باشد، بکار نرفته است. در آیه اول به خسران و تباهی فعالیتهای ابولهب در دشمنی با پیامبر و اسلام اشاره می کند، در آیه دوم بی فابده بودن زر و زور پوشالی او در برابر عذاب حق تعالی را یادآور می شود، در آیه سوم او را به درافتادن در عذاب سخت دوزخ تهدید می نماید، در آیه چهارم بدفرجامی همسرش (که در دشمنی با پیامبر، دست کمی از او نداشت) را یادآور می شود و سرانجام در آیه آخر، تمثیل اخروی همسر نگون بختش در دوزخ را بیان می نماید. بنابراین آیات سوره «مسد»، فاقد هر گونه فحش و ناسزاست و سرنوشت کسانی که در برابر حق، لجاجت و دشمنی سرسختانه می کنند را به خوبی نشان می دهد.
    ---------------------------------------------------------------------------
    قبلا مباحث این سوره را به همراه دوستان به صورت پرسش و پاسخ بررسی کرده ایم. تفصیل مباحث را از لینک زیر پیگیری و مطالعه فرمایید:

    ۞ بحث تفسیری درباره سوره مبارکه مسد ۞

    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۱۰/۱۹ در ساعت ۱۸:۲۷
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  10. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۰
    نوشته
    127
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    5 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    از مطالبی که نوشته اید تشکر می کنم
    اما فکر نمی کنید در عصر انفجار اطلاعات و با توجه به مقضای فضای مجازی، نباید یکی رو برای رسیدن به جواب سوالش این قدر معطل کرد؟
    شما مطالب زیادی نوشته اید که جواب سوال بالا نیست و من که می خواهم ببینم جواب سوال چیست، می دانم که اسلام فحش را بد می داند و برای همین برایم سوال شده! می دانم که ابولهب بد بوده و اتفاقا می خواهم بدانم اسلام در مواقع حساس چگونه عمل می کرده!
    پس گفتن بدی ابولهب یا بدی فحش از نظر اسلام، چه ارتباطی با سوال پیدا می کند و گفتن این مطالب چقدر من را در دست یابی به جواب معطل می کند؟
    بهتر نیست این مطالب بی ارتباط به سوال رو مقاله کنید و منتشر کنید؟
    و به جای همه این مطالب جواب رو مستند و کامل بیان کنید؟ بالاخره این سوره استثنائی است یا این جا نیز فحش وجود ندارد؟ اگر فحش وجود ندارد چرا؟ دلیل شما چیست؟
    ویرایش توسط علی1390 : ۱۳۹۰/۱۰/۱۸ در ساعت ۲۱:۳۹

  11. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2



    نقل قول نوشته اصلی توسط علی1390 نمایش پست
    از مطالبی که نوشته اید تشکر می کنم
    اما فکر نمی کنید در عصر انفجار اطلاعات و با توجه به مقضای فضای مجازی، نباید یکی رو برای رسیدن به جواب سوالش این قدر معطل کرد؟
    سلام دوست گرامی
    این پرسش در تاریخ (۱۳۹۰/۱۰/۱۲, ۰۸:۰۹ بعد از ظهر) برای بنده ارسال شده و بنده هم در تاریخ (۱۳۹۰/۱۰/14, ۰۶:۰۶ بعد از ظهر) پاسخ داده ام؛ یعنی کمتر از 48 ساعت که فراتر از روال پاسخگویی نیست.

    بسیاری از پاسخ های پرسشهای دیگر را هم کمتر از 24 ساعت و گاه به فاصله دو سه ساعت، درج کرده ام اما گاهی که ترافیک پرسشها بالا می رود و همزمان باید چند تاپیک را مدیریت و پاسخ دهم، طبیعتا فرصت کافی برای پاسخگویی مهیا نمی شود.

    توجه دارید که در این سایت، پاسخ دهی «آنلاین» نیست بلکه بحث ها در بیشتر موارد به صورت «آفلاین» پیش می رود و وجود مقداری فاصله زمانی بین پرسش و پاسخ، غیر عادی نیست.

    برخی پرسش ها (مثل پرسش این بحث)، زمان بیشتری برای تحقیق و پاسخ دقیق تر می طلبد و نمی توان سرسری و با عجله پاسخ داد. سرعت و دقت با هم نتیجه بخش است و نباید به بهانه سرعت، محتوای کم دقت ارائه نمود!
    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۱۰/۱۹ در ساعت ۱۸:۳۰
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



صفحه 1 از 7 123 ... آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود