جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ ?

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    10
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 ساعت 39 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ ?




    بسم الله الرحمن الرحیم
    با سلام و احترام

    سوالی در مورد آیه 152 سوره بقره دارم:
    "فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ" ("پس مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم")

    1- منظور از یاد کردن خدا در این آیه چیست؟ آیا مقصود نماز است یا اذکار مستحبی یا ..؟
    2- مطمئنا خیلی اوقات ما به یاد خدا نیستیم ولی او ما را از خطرات محافظت می کند. جمع این واقعیت با آیه فوق چگونه ممکن است؟

    با تشکر از شما


    کارشناس بحث : پاسخگوی اعتقادی 4
    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۰/۱۰/۱۴ در ساعت ۱۴:۱۲


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,578
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    5 روز 11 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    140
    آپلود
    0
    گالری
    99



    نقل قول نوشته اصلی توسط si14 نمایش پست
    بسم الله الرحمن الرحیم
    با سلام و احترام

    سوالی در مورد آیه 152 سوره بقره دارم:
    "فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ" ("پس مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم")

    با سلام خدمت شما

    قبل از پاسخ به سوالات شما این نکته را باید تذکر داد که :
    جمله" مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم" اشاره به يك معنى عاطفى ميان خدا و بندگان نيست، آن گونه كه در ميان انسانها است كه به هم مى ‏گويند: به ياد ما باشيد تا به ياد شما باشيم.
    بلكه اشاره به يك اصل تربيتى و تكوينى است، يعنى به ياد من باشيد، به ياد ذات پاكى كه سرچشمه تمام خوبيها و نيكيها است و به اين وسيله روح و جان خود را پاك و روشن سازيد و آماده پذيرش رحمت پروردگار، توجه شما به اين ذات پاك شما را در فعاليتها مخلص تر، مصمم تر، نيرومندتر، و متحدتر مى ‏سازد.
    همانگونه كه منظور از" شكرگزارى و عدم كفران" تنها يك مساله تشريفاتى و گفتن با زبان نيست، بلكه منظور آن است كه هر نعمتى را درست به جاى خود مصرف كنيد و در راه همان هدفى كه براى آن آفريده شده به كار گيريد تا مايه فزونى رحمت و نعمت خدا گردد.
    (1)
    ----------------------------------------
    (1) تفسير نمونه، ج‏1، ص513.



    ویرایش توسط پاسخگوی اعتقادی 4 : ۱۳۹۱/۰۱/۱۴ در ساعت ۲۳:۴۲

    فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ ?

    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی معارف دینی


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,578
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    5 روز 11 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    140
    آپلود
    0
    گالری
    99



    نقل قول نوشته اصلی توسط si14 نمایش پست
    1- منظور از یاد کردن خدا در این آیه چیست؟ آیا مقصود نماز است یا اذکار مستحبی یا ..؟

    مفسران در شرح اين جمله (فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُم‏) ، و اينكه منظور از يادآورى بندگان چيست؟ و يادآورى خداوند چگونه است تفسيرهاى متنوعى ذكر كرده ‏اند كه فخر رازى در تفسير كبير خود آن را در ده موضوع خلاصه كرده:

    1- مرا به" اطاعت" ياد كنيد، تا شما را به" رحمتم" ياد كنم (شاهد اين سخن آيه 132 سوره آل عمران است كه مى ‏گويد: أَطِيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ).

    2- مرا به" دعا" ياد كنيد، تا شما را به" اجابت" ياد كنم (شاهد اين سخن آيه 60 سوره مؤمن است كه مى ‏گويد: ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ).

    3- مرا به" ثنا و طاعت" ياد كنيد، تا شما را به" ثنا و نعمت" ياد كنم.

    4- مرا در" دنيا" ياد كنيد تا شما را در" جهان ديگر" ياد كنم.

    5- مرا در" خلوتگاهها" ياد كنيد تا شما را در" جمع" ياد كنم.

    6- مرا به" هنگام وفور نعمت" ياد كنيد، تا شما را در" سختيها" ياد كنم.

    7- مرا به" عبادت" ياد كنيد، تا شما را به" كمك" ياد كنم (شاهد اين سخن جمله إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ است).

    8- مرا به" مجاهدت" ياد كنيد، تا شما را به" هدايت" ياد كنم (شاهد اين سخن آيه 69 سوره عنكبوت است كه مى ‏فرمايد وَ الَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا).

    9- مرا به" صدق و اخلاص" ياد كنيد شما را به" خلاص و مزيد اختصاص"
    ياد مى‏ كنم.

    10- مرا به" ربوبيت" ياد كنيد شما را به" رحمت" ياد مى‏ كنم. (مجموعه سوره حمد مى‏ تواند گواه اين معنى باشد) ( تفسير كبير فخر رازى جلد 4 صفحه 144( با مختصر تغيير و مقدارى اضافات).)

    البته هر يك از اين امور جلوه ‏اى از جلوه ‏هاى معنى وسيع اين آيه است و آيه فوق همه اين معانى و حتى غير آن را نيز شامل مى ‏شود: مرا به" شكر" ياد كنيد تا شما را به" زيادى نعمت" ياد كنم، چنان كه در آيه 7 سوره ابراهيم مى‏ خوانيم لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ.

    بدون شك هر گونه توجه به خداوند يك اثر تربيتى دارد كه در پرتو ياد خدا در وجود انسان پرتوافكن مى‏ شود، و روح و جان او بر اثر اين توجه آمادگى نزول بركات جديدى كه متناسب با نحوه ياد او است پيدا مى‏ كند.(1)

    به طور خلاصه می توان گفت که منظور اصلي از ياد خداوند اين است كه انسان دائما بداند که بنده خداوند هستد. در هر فعلی ، رفتاری ، سخنی ، فکری و ... خدا را ناظر بداند در واقع به یاد خداوند است.با نماز خواندن ، اذکار و صلوات فرستادن ، اطعام فقرا، پیروی از حق و ... می توان خداوند متعال را یاد کرد.

    ------------------------------------------------------
    (1) تفسير نمونه، ج‏1، ص515-514.

    ویرایش توسط پاسخگوی اعتقادی 4 : ۱۳۹۱/۰۱/۱۴ در ساعت ۲۳:۴۱

    فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ ?

    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی معارف دینی


  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,578
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    5 روز 11 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    140
    آپلود
    0
    گالری
    99



    نقل قول نوشته اصلی توسط si14 نمایش پست
    2- مطمئنا خیلی اوقات ما به یاد خدا نیستیم ولی او ما را از خطرات محافظت می کند. جمع این واقعیت با آیه فوق چگونه ممکن است؟
    خداوند دو گونه رحمت و لطف دارد. یکی مخصوص همه موجودات است و شامل همه انسان ها اعم از ظالم ، کافر ، مومن ، مسلمان ، غیر مسلمان و ... می شود و یکی هم رحمت و لطف خاص خداوند است که فقط شامل مومنان می شود. در بسم الله الرحمن الرحیم به این دو رحمت خداوند اشاره شده است.رحمان ، رحمت عام خداوند و رحیم ، رحمت خاص خداوند است.

    با توجه به این توضیح می توانیم بگوییم که خداوند همواره بندگان را یاد می کند. همواره باران لطف ، خیر و رحمتش به سوی تمامی بندگان جاری است. اما برخی بندگان که خدا را بیشتر یاد می کنند به همان میزانی که خدا را شاهد و ناظر اعمالشان می بینند استحقاق لطف بیشتری را پیدا می کنند و رحمت خاصه خداوند شامل حالشان می شود.




    فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ ?

    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی معارف دینی


  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    3,123
    مورد تشکر
    119 پست
    حضور
    37 روز 5 دقیقه
    دریافت
    127
    آپلود
    0
    گالری
    13

    جمع بندی




    پرسش:
    «فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ»؛ پس مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم. منظور از یاد کردن خدا در این آیه چیست؟ آیا مقصود نماز است یا اذکار مستحبی یا ...؟

    پاسخ:
    منظور از " شكرگزارى و عدم كفران" تنها يك مساله تشريفاتى و گفتن با زبان نيست، بلكه منظور آن است كه هر نعمتى را درست به جاى خود مصرف كنيد و در راه همان هدفى كه براى آن آفريده شده به كار گيريد تا مايه فزونى رحمت و نعمت خدا گردد.(1)
    مفسران در شرح اين جمله (فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُم‏) ، و اينكه منظور از يادآورى بندگان چيست؟ و يادآورى خداوند چگونه است تفسيرهاى متنوعى ذكر كرده ‏اند.

    فخر رازى در تفسير كبير خود آن را در ده موضوع خلاصه كرده:
    1- مرا به" اطاعت" ياد كنيد، تا شما را به" رحمتم" ياد كنم، شاهد اين سخن آيه 132 سوره آل عمران است كه مى ‏گويد: «أَطِيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ»
    2- مرا به "دعا" ياد كنيد، تا شما را به" اجابت" ياد كنم، شاهد اين سخن آيه 60 سوره مؤمن است كه مى ‏گويد: «ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ»
    3- مرا به "ثنا و طاعت" ياد كنيد، تا شما را به "ثنا و نعمت" ياد كنم.
    4- مرا در "دنيا" ياد كنيد تا شما را در "جهان ديگر" ياد كنم.
    5- مرا در "خلوتگاهها" ياد كنيد تا شما را در "جمع" ياد كنم.
    6- مرا به "هنگام وفور نعمت" ياد كنيد، تا شما را در "سختيها" ياد كنم.
    7- مرا به "عبادت" ياد كنيد، تا شما را به "كمك" ياد كنم، شاهد اين سخن جمله «إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ است»
    8- مرا به "مجاهدت" ياد كنيد، تا شما را به "هدايت" ياد كنم، شاهد اين سخن آيه 69 سوره عنكبوت است كه مى ‏فرمايد: «وَ الَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا»
    9- مرا به "صدق و اخلاص" ياد كنيد شما را به "خلاص و مزيد اختصاص" ياد مى‏ كنم.
    10- مرا به "ربوبيت" ياد كنيد شما را به "رحمت" ياد مى‏ كنم. (مجموعه سوره حمد مى‏ تواند گواه اين معنى باشد)(2)

    البته هر يك از اين امور جلوه ‏اى از جلوه ‏هاى معنى وسيع اين آيه است و آيه فوق همه اين معانى و حتى غير آن را نيز شامل مى ‏شود: مرا به "شكر" ياد كنيد تا شما را به "زيادى نعمت" ياد كنم، چنان كه در آيه 7 سوره ابراهيم مى‏ خوانيم «لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ»
    بدون شك هر گونه توجه به خداوند يك اثر تربيتى دارد كه در پرتو ياد خدا در وجود انسان پرتوافكن مى‏ شود، و روح و جان او بر اثر اين توجه آمادگى نزول بركات جديدى كه متناسب با نحوه ياد او است پيدا مى‏ كند.(3)

    خداوند دو گونه رحمت و لطف دارد. یکی مخصوص همه موجودات است و شامل همه انسان ها اعم از ظالم، کافر، مومن، مسلمان، غیر مسلمان و ... می شود و یکی هم رحمت و لطف خاص خداوند است که فقط شامل مومنان می شود. در بسم الله الرحمن الرحیم به این دو رحمت خداوند اشاره شده است. رحمان، رحمت عام خداوند و رحیم، رحمت خاص خداوند است. خداوند همواره بندگان را یاد می کند. اما برخی بندگان که خدا را بیشتر یاد می کنند به همان میزانی که خدا را شاهد و ناظر اعمالشان می بینند استحقاق لطف بیشتری را پیدا می کنند و رحمت خاصه خداوند شامل حالشان می شود.

    _______________
    (1) تفسير نمونه، ج‏1، ص513.
    (2) تفسير كبير فخر رازى، ج 4، صفحه 144، (با مختصر تغيير و مقدارى اضافات)
    (3) همان ، صص 514 و 515.

    ویرایش توسط عظيم : ۱۳۹۶/۰۸/۲۰ در ساعت ۱۷:۴۸ دلیل: همکار ویراستار تدوین
    اليس الله بكاف عبده

    الهی ای فلک هرگز نگردی اگر دور سرحیدر نگردی
    الهی ای نفس بی مهر زهرا درون سینه رفتی برنگردی

    ****
    بشكند دستي كه هتك حرمت اين خانه كرد
    شيعه را سوزاند و خون در قلب صاحبخانه كرد

    حضرت زهرا (س) :
    كسی كه عبادت های خالصانه خود را به سوی خدا فرستد، پروردگار بزرگ برترین مصلحت را به سویش فرو خواهد فرستاد

  7. تشکر


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود