جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چرا در قرآن از بني اسرائيل به عنوان بهترين قوم نام برده شده است؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۰
    نوشته
    33
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 ساعت 36 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    چرا در قرآن از بني اسرائيل به عنوان بهترين قوم نام برده شده است؟




    سلام و خسته نباشيد
    چرا در آيه 47 سوره بقره بني اسرائيل به عنوان بهترين قوم ذكر شده اند؟
    مگر اين قوم نسبت به اقوام ديگر چه برتري داشته اند؟
    پيشاپيش از پاسخ شما متشكرم


    کارشناس بحث : پاسخگوی اعتقادی 5

    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۰/۱۱/۳۰ در ساعت ۲۰:۳۹

  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۰
    نوشته
    805
    مورد تشکر
    13 پست
    حضور
    16 روز 20 ساعت 37 دقیقه
    دریافت
    36
    آپلود
    0
    گالری
    0

    فضیلیت یهود




    نقل قول نوشته اصلی توسط shabzadeh نمایش پست
    سلام و خسته نباشيد
    چرا در آيه 47 سوره بقره بني اسرائيل به عنوان بهترين قوم ذكر شده اند؟
    مگر اين قوم نسبت به اقوام ديگر چه برتري داشته اند؟
    پيشاپيش از پاسخ شما متشكرم


    با سلام خدمت شما دوست گرامی

    در وجه فضیلت بنی اسرائیل بر عالمین , با این که مسلم است که پیغمبر اکرم (ص ) افضل انبیا و اوصیا و کتاب و دین او افضل کتاب و ادیان و امت او افضل امت ها می باشد, مطالب مختلفی بیان شده است :
    1. بعضی گفته اند مراد, عالمین زمان خودشان می باشد نه همه ی زمان ها; زیرا الف و لام در ((العالمین )) برای عموم عرفی است نه عموم حقیقی . از این رو, مقصود برتری آن ها نسبت به افراد عصر خودشان است نه تمام اعصار. (ر.ک : طبرسی , مجمع البیان , ج 1, ص 198).
    2. برخی گفته اند, اطلاق افضلیت با یک فضیلت هم سازش دارد و بنی اسرائیلی در یک یا چند فضیلت از دیگران افضل بوده اند اگر چه در بسیاری از فضایل , دیگران از آن ها افضل بوده اند. خواه در زمان خود و خواه در تمام زمان ها; به این سبب نمی توان گفت که بنی اسرائیل از تمام جهات برتری دارند. (ر.ک : محمدجواد مغنیه , الکاشف , ج 1, ص 95). و روشن است که فضیلت داشتن در یک جهت , بر فضیلت اطلاقی و عمومی دلالت نمی کند.
    3. بعضی هم ذکر کرده اند که طبق مفاد آیه ی 137 سوره ی اعراف (ما این قوم مستضعف (بنی اسرائیل ) را وارث شرق و مغرب زمین کردیم ), روشن است که بنی اسرائیل در آن زمان وارث تمام جهان نشدند پس مقصود این است که وارث شرق و غرب منطقه ی خودشان گشتند; بنابراین فضیلت آن ها بر جهانیان نیز, برتری نسبت به افراد همان محیط است . (ر.ک : مکارم شیرازی , تفسیر نمونه , ج 1, ص 221).
    4. برخی هم گفته اند که تفضیل بنی اسرائیل , مقید به زمان استخلاف و اختیار آن ها بود; اما بعد از این که از امر پروردگار تمرد کردند و بر پیامبرانشان عصیان نمودند و نعمت های خدا را انکار کردند و از عهد و پیمان خود شانه خالی کردند, خداوند نسبت به آن ها حکم لعن و غضب و ذلت و مسکنت را اعلان نمود. (ر.ک : سید قطب , فی ظلال القرآن , ج 1, ص 69)
    5. اما تحقیق این است که افضلیت به معنای دارا بودن فضایل اخلاقی , اعتقادی , عبادی , جاه و منزلت , قرب به مقام ربوبی و مانند این ها نیست ; بلکه مراد اتمام حجت به ادله ی واضح و براهین متقن , معجزات باهره , نعمت های دنیوی (مال , ثروت , ریاست و سلطنت ) و امثال این هاست . (طیب , اطیب البیان , ج 1, ص 23). نکته ی قابل توجه و با اهمیت در این جا, این است که بایستی مسئله ی تفضل الهی در ارائه نعمت ها که خود نوعی آزمون الهی به حساب می آید و مسئله ی فضیلت نفسانی و شخصیتی را از هم جدا بکنیم ; زیرا این که تفضل و به دنبال آن اظهار لعن و نفرین خداوند بر آن قوم (سوره ی مائده , آیه 78 تا 80) دلیل روشنی بر بدطینتی و زشتی کردار ایشان می باشد. افزون بر آن , خداوند خود در آیه ی 18 از سوره ی مائده , درباره ی نفی فضیلت یهود, تأکید کرده , به آنان می گوید: ای جماعت یهود! اگر آن گونه که می پندارید شما بر توده ی بشر ارجحیت دارید, پس چگونه خداوند شما را به کیفر و عذاب های دردناکی که به آن دچار گشتید, مبتلا کرد و به علت عصیانی که دارید, شما را پراکنده ساخت و از نظر بدکرداری , ضرب المثل عالم بشریت شدید. اوصافی که قرآن برای قوم یهود می شمارد, عبارت است از:
    الف . ماده پرستی (آیه ی 96 بقره و آیه ی 160 و 161 نساء);
    ب . غرور یهود به برتری نژاد (آیه ی 18 مائده );
    ج . داشتن آرزوهای دور و دراز (آیه ی 168 و 169 اعراف و آیه ی 122 و 133 نساء);
    د. بیدلی و ترسو بودن یهود (آیه ی 112 آل عمران );
    ه. جنایات یهود (آیه ی 70 مائده و آیه ی 23 آل عمران و آیه ی 10 بقره );
    و. تبهکاران زمینی (آیه ی 64 مائده );
    ز. جادوگری و سحرانگیزی یهود (آیه ی 102 بقره );
    ح. زشت کرداری یهود (آیه ی 78 تا 80 مائده );
    ط . پیمان شکنی (آیه ی 12 و 13 مائده و آیه ی 154 نساء);
    ی . سرپیچی از شریعت الهی (آیه ی 59 و 60 مائده );
    ک. پنهان کردن تعالیم خدا (آیه 159 بقره );
    ل . بی بهره بودن از هدایت الهی (آیه ی 5 جمعه );
    م . قساوت و سنگدلی (آیه ی 76 بقره ).

    موفق باشید



  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۰
    نوشته
    37
    صلوات
    5
    تعداد دلنوشته
    1
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    11 ساعت 52 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    0



    خوش به حال اون قوم ..... از اون طرف لعنت خدا بر کافران ..... بعضی وقت ها فکر میکنم چون اون قوم باعث میشه که دیگه خطاهاشون دیگه تکرار نشه بهشون غبطه میخورم اما بازم خدا رو شکر که .....

  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    974
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 روز 6 ساعت 49 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0



    پيامبر اسلام از نوادگان ابراهيم و اسماعيل و از اين رو از بني اسراييل هستند. ضمنا نود درصد يهوديان فعلي از بني اسراييل نيستند و بلكه از اشكنازيها هستند. اين قوم اشكنازي كه احتمالا همان ياجوج و ماجوج هستند بعدا يهودي شده اند و از نظر ژنتيكي قرابتي با بني اسراييل ندارند.

  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۰
    نوشته
    805
    مورد تشکر
    13 پست
    حضور
    16 روز 20 ساعت 37 دقیقه
    دریافت
    36
    آپلود
    0
    گالری
    0

    پست جمع بندی مطلب




    سوال :
    چرا در قرآن از بنی اسرائیل به عنوان بهترین قوم نام برده شده است ؟

    پاسخ :

    در وجه فضیلت بنی اسرائیل بر عالمین , با این که مسلم است که پیغمبر اکرم (ص ) افضل انبیا و اوصیا و کتاب و دین او افضل کتاب و ادیان و امت او افضل امت ها می باشد, مطالب مختلفی بیان شده است :
    1. بعضی گفته اند مراد, عالمین زمان خودشان می باشد نه همه ی زمان ها; زیرا الف و لام در ((العالمین )) برای عموم عرفی است نه عموم حقیقی . از این رو, مقصود برتری آن ها نسبت به افراد عصر خودشان است نه تمام اعصار. (ر.ک : طبرسی , مجمع البیان , ج 1, ص 198).
    2. برخی گفته اند, اطلاق افضلیت با یک فضیلت هم سازش دارد و بنی اسرائیلی در یک یا چند فضیلت از دیگران افضل بوده اند اگر چه در بسیاری از فضایل , دیگران از آن ها افضل بوده اند. خواه در زمان خود و خواه در تمام زمان ها; به این سبب نمی توان گفت که بنی اسرائیل از تمام جهات برتری دارند. (ر.ک : محمدجواد مغنیه , الکاشف , ج 1, ص 95). و روشن است که فضیلت داشتن در یک جهت , بر فضیلت اطلاقی و عمومی دلالت نمی کند.
    3. بعضی هم ذکر کرده اند که طبق مفاد آیه ی 137 سوره ی اعراف (ما این قوم مستضعف (بنی اسرائیل ) را وارث شرق و مغرب زمین کردیم ), روشن است که بنی اسرائیل در آن زمان وارث تمام جهان نشدند پس مقصود این است که وارث شرق و غرب منطقه ی خودشان گشتند; بنابراین فضیلت آن ها بر جهانیان نیز, برتری نسبت به افراد همان محیط است . (ر.ک : مکارم شیرازی , تفسیر نمونه , ج 1, ص 221).
    4. برخی هم گفته اند که تفضیل بنی اسرائیل , مقید به زمان استخلاف و اختیار آن ها بود; اما بعد از این که از امر پروردگار تمرد کردند و بر پیامبرانشان عصیان نمودند و نعمت های خدا را انکار کردند و از عهد و پیمان خود شانه خالی کردند, خداوند نسبت به آن ها حکم لعن و غضب و ذلت و مسکنت را اعلان نمود. (ر.ک : سید قطب , فی ظلال القرآن , ج 1, ص 69)
    5. اما تحقیق این است که افضلیت به معنای دارا بودن فضایل اخلاقی , اعتقادی , عبادی , جاه و منزلت , قرب به مقام ربوبی و مانند این ها نیست ; بلکه مراد اتمام حجت به ادله ی واضح و براهین متقن , معجزات باهره , نعمت های دنیوی (مال , ثروت , ریاست و سلطنت ) و امثال این هاست . (طیب , اطیب البیان , ج 1, ص 23). نکته ی قابل توجه و با اهمیت در این جا, این است که بایستی مسئله ی تفضل الهی در ارائه نعمت ها که خود نوعی آزمون الهی به حساب می آید و مسئله ی فضیلت نفسانی و شخصیتی را از هم جدا بکنیم ; زیرا این که تفضل و به دنبال آن اظهار لعن و نفرین خداوند بر آن قوم (سوره ی مائده , آیه 78 تا 80) دلیل روشنی بر بدطینتی و زشتی کردار ایشان می باشد. افزون بر آن , خداوند خود در آیه ی 18 از سوره ی مائده , درباره ی نفی فضیلت یهود, تأکید کرده , به آنان می گوید: ای جماعت یهود! اگر آن گونه که می پندارید شما بر توده ی بشر ارجحیت دارید, پس چگونه خداوند شما را به کیفر و عذاب های دردناکی که به آن دچار گشتید, مبتلا کرد و به علت عصیانی که دارید, شما را پراکنده ساخت و از نظر بدکرداری , ضرب المثل عالم بشریت شدید. اوصافی که قرآن برای قوم یهود می شمارد, عبارت است از:
    الف . ماده پرستی (آیه ی 96 بقره و آیه ی 160 و 161 نساء);
    ب . غرور یهود به برتری نژاد (آیه ی 18 مائده );
    ج . داشتن آرزوهای دور و دراز (آیه ی 168 و 169 اعراف و آیه ی 122 و 133 نساء);
    د. بیدلی و ترسو بودن یهود (آیه ی 112 آل عمران );
    ه. جنایات یهود (آیه ی 70 مائده و آیه ی 23 آل عمران و آیه ی 10 بقره );
    و. تبهکاران زمینی (آیه ی 64 مائده );
    ز. جادوگری و سحرانگیزی یهود (آیه ی 102 بقره );
    ح. زشت کرداری یهود (آیه ی 78 تا 80 مائده );
    ط . پیمان شکنی (آیه ی 12 و 13 مائده و آیه ی 154 نساء);
    ی . سرپیچی از شریعت الهی (آیه ی 59 و 60 مائده );
    ک. پنهان کردن تعالیم خدا (آیه 159 بقره );
    ل . بی بهره بودن از هدایت الهی (آیه ی 5 جمعه );
    م . قساوت و سنگدلی (آیه ی 76 بقره ).


  7. تشکرها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود