جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: ایا در ادب دینی ما (به خصوص قرآن) چیزی به مفهوم حس شرم بیان شده است؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    331
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    6 ساعت 30 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    9

    ایا در ادب دینی ما (به خصوص قرآن) چیزی به مفهوم حس شرم بیان شده است؟




    ایا در ادب دینی ما (به خصوص قرآن) چیزی به مفهوم حس شرم بیان شده است؟

    حس شرم: یک خشم به خود است.ناشی از بررسی پیامد های رفتار خود.یک حس انقلاب گونه است.
    این حس کاملا با حس گناه و حس تقصیر و حس خجلت تفاوت دارد. در این احساسات،فرد خودش را در برابر دیگران(خدا یا دیگر انسانها) می بیند. اما حس شرم با تکیه بر خود است. همچنین آن احساسات دیگر با عادت و یا ضدشان(مثل توبه،کفاره،عذرخواهی و یا ریا کردن)قابل تعدیل شدن است،اما حس شرم نه.ضد حس شرم بی شرمی است.یعنی نداشتن آن. در حس شرم در پی اصلاح خصلتی که به یک عمل انجامیده (از روی پیامد عمل زشتی عمل را فهمیدیم) اقدام می کنیم. اما در حس گناه،خجلت،تقصیر سعی می کنیم دیگر آن کار را نکنیم. یعنی الزاما در پی اصلاح خصلت برنمی آییم.تنها به عدم تکرار کردار اکتفا می شود. و این احساسات به وجود آمده ناشی از آگاهی ما از عدم تطابق کردارمان با هنجار ها است.اما حس شرم در نتیجه مواجهه با پیامد کردار است.که به پی بردن به خصلت مسبب این عمل منجر می شود و در پی اصلاح آن برمی آید.(برای اطلاع بیشتر ر.ک "در ستایش شرم".حسن قاضی مرادی.نشر اختران) با این تفاسیر ایا در ادب دینی ما (به خصوص قرآن) چیزی به مفهوم حس شرم بیان شده است؟


    کارشناس بجث : پاسخگوی اخلاقی 1

    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۰/۱۲/۱۳ در ساعت ۰۳:۱۴

  2. تشکر


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    334
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    3 روز 11 ساعت 57 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    خجالت پاسخ و جمع بندی




    نقل قول نوشته اصلی توسط رضوانه نمایش پست
    ایا در ادب دینی ما (به خصوص قرآن) چیزی به مفهوم حس شرم بیان شده است؟

    حس شرم: یک خشم به خود است.ناشی از بررسی پیامد های رفتار خود.یک حس انقلاب گونه است.
    این حس کاملا با حس گناه و حس تقصیر و حس خجلت تفاوت دارد. در این احساسات،فرد خودش را در برابر دیگران(خدا یا دیگر انسانها) می بیند. اما حس شرم با تکیه بر خود است. همچنین آن احساسات دیگر با عادت و یا ضدشان(مثل توبه،کفاره،عذرخواهی و یا ریا کردن)قابل تعدیل شدن است،اما حس شرم نه.ضد حس شرم بی شرمی است.یعنی نداشتن آن. در حس شرم در پی اصلاح خصلتی که به یک عمل انجامیده (از روی پیامد عمل زشتی عمل را فهمیدیم) اقدام می کنیم. اما در حس گناه،خجلت،تقصیر سعی می کنیم دیگر آن کار را نکنیم. یعنی الزاما در پی اصلاح خصلت برنمی آییم.تنها به عدم تکرار کردار اکتفا می شود. و این احساسات به وجود آمده ناشی از آگاهی ما از عدم تطابق کردارمان با هنجار ها است.اما حس شرم در نتیجه مواجهه با پیامد کردار است.که به پی بردن به خصلت مسبب این عمل منجر می شود و در پی اصلاح آن برمی آید.(برای اطلاع بیشتر ر.ک "در ستایش شرم".حسن قاضی مرادی.نشر اختران) با این تفاسیر ایا در ادب دینی ما (به خصوص قرآن) چیزی به مفهوم حس شرم بیان شده است؟


    کارشناس بجث : پاسخگوی اخلاقی 1
    با سلام
    درآیات شریفه ذیل، تاکید بر اصلاح بعد از توبه شده است یعنی توبه همراه با اصلاح موثر است و در نگاهی دقیق تر این دو ملازم یکدیگر است و به همین دلیل توبه واقعی و نصوح باید با جبران باشد و الا حقیقتا توبه نیست البته ممکن است در سخنان غربی ها تفاوت هایی بین حس شرم و توبه باشد اما در اسلام و قرآن، خجالت ، شرم و بازگشت فقط نسبت به ذات ربوبی معنا دارد و در مقابل او این واژگان رنگ دارد، هرچند گاهی خودش می خواهد ما از خودمان ، از لکه دار کردن کرامت نفسانیمان ، شرم کنیم و به سوی او بازگردیم.

    1-البقرة : 160(إِلاَّ الَّذينَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ بَيَّنُوا فَأُولئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَ أَنَا التَّوَّابُ الرَّحيمُ ).ترجمه: مگر آنها كه توبه كنند و به سوى خدا باز گردند و در مقام جبران و اصلاح اعمال خود بر آيند، و حقايقى را كه پنهان كرده بودند براى مردم آشكار سازند من اينگونه افراد را مى ‏بخشم و رحمت خود را كه از آنها قطع كرده بودم تجديد مى ‏كنم، چرا كه من بازگشت كننده و مهربانم‏.
    2-آل‏ عمران : 89(إِلاَّ الَّذينَ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وَ أَصْلَحُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحيمٌ ).
    ترجمه: مگر كسانى كه بعد از آن توبه كنند و اصلاح نمايند و در مقام جبران بر آيند (كه توبه آنان پذيرفته مى ‏شود) زيرا خداوند آمرزنده و مهربان است.
    3-النساء : 146(إِلاَّ الَّذينَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ اعْتَصَمُوا بِاللَّهِ وَ أَخْلَصُوا دينَهُمْ لِلَّهِ فَأُولئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنينَ وَ سَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنينَ أَجْراً عَظيماً ).
    ترجمه:مگر آنها توبه كرده و اعمال خود را اصلاح نمايند (و گذشته را جبران كنند) و به دامن لطف پروردگار چنگ بزنند و دين و ايمان خود را براى خدا خالص گردانند.
    4-النحل : 119( ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذينَ عَمِلُوا السُّوءَ بِجَهالَةٍ ثُمَّ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وَ أَصْلَحُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِها لَغَفُورٌ رَحيمٌ).
    ترجمه: پروردگارت نسبت به آنها كه از روى جهل اعمال بد انجام داده‏اند، سپس بعد از آن توبه كرده ‏اند و اصلاح و جبران نمودند، آرى پروردگارت بعد از اين توبه و اصلاح، آمرزنده و مهربان است.
    5-النور : 5(إِلاَّ الَّذينَ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وَ أَصْلَحُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحيمٌ).
    ترجمه: مگر كسانى كه بعدا از اين عمل توبه كنند و به اصلاح و جبران پردازند كه خداوند آنها را مشمول عفو و بخشش خود قرار مى ‏دهد، خدا غفور و رحيم است.

    ویرایش توسط سینا : ۱۳۹۱/۰۲/۳۰ در ساعت ۱۸:۵۴
    سقوط
    سرنوشت دل دادن
    به هر
    جاذبه ای
    غیر از
    خداست

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود