جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آیا در قرآن در پیروی از مذهب اهل‌تسنن آیه‌ای وجود دارد؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    331
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    6 ساعت 30 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    9

    آیا در قرآن در پیروی از مذهب اهل‌تسنن آیه‌ای وجود دارد؟




    آیا در قرآن کریم در پیروی از مذهب اهل‌تسنن هستند آیه‌ای وجود دارد؟



    کارشناس بحث : پاسخگوی قرآنی 2

    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۰/۱۲/۱۸ در ساعت ۰۳:۵۸

  2. تشکرها 3


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2



    نقل قول نوشته اصلی توسط رضوانه نمایش پست
    آیا در قرآن کریم در پیروی از مذهب اهل‌تسنن هستند آیه‌ای وجود دارد؟
    سلام رضوانه گرامی

    هیچ آیه ای که به پیروی از مذهب اهل تسنن یا پیروی از خلفای آنان دعوت کند، در قرآن کریم وجود ندارد.

    البته امامیه و اهل سنت در اعتقادات زیادی با هم اشتراک نظر دارند مثل بسیاری از واجبات و محرمات که در قرآن هم بدانها اشاره شده که کلیت این مسایل اشتراکی، اختصاصی به دو فرقه ندارد و هر دو با اختلافاتی در جزئیات بدان ها معتقدند، اما در مورد مسایلی مانند امامت و وصایت اهل بیت (ع)، مرجعیت علمی برای بیان احکام و تبیین قرآن و حفاظت از شریعت محمدی (صلی الله علیه و آله) و مسایلی از این قبیل که عقاید اختصاصی امامیه است، دلایل محکم و فراوانی از آیات محکم قرآنی و سخنان پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله) (که از طریق روایات معتبر امامیه و اهل سنت بدست ما رسیده) وجود دارد که تفصیل آنها طولانی است.

    برای مطالعه بهتر و بیشتر می توانید به کتابهای معتبر امامیه که در باب امامت نوشته شده اند، مراجعه بفرمایید مانند: الغدیر علامه امینی ؛
    دانشنامه اميرالمؤمنين، محمد محمدي ري شهري، عبدالهادي مسعودي، نشردارالحديث ؛ امامت و رهبری استاد شهید مطهری و ...

    این سایت ها هم مناسب است:

    http://www.aboutorab.com/
    http://imamalinet.net


    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۱۲/۱۸ در ساعت ۱۴:۳۵
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  5. تشکرها 2


  6. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۹
    نوشته
    895
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    19 دقیقه
    دریافت
    15
    آپلود
    0
    گالری
    1



    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی قرآنی 2 نمایش پست
    هیچ آیه ای که به پیروی از مذهب اهل تسنن یا پیروی از خلفای آنان دعوت کند، در قرآن کریم وجود ندارد.
    درود

    چرا اینچنین می گویید پاسخگوی گرامی


    بفرمایید در آیه ی زیر آن کسانی که پیروی شدند و الله از آنان خشنود است و برای آنها جادودانه بهشت بر گزیده چه کسانی هستند ؟؟



    وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِي اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ(التوبة/100)

    و پيشگامان نخستين از مهاجران و انصار و کساني که با نيکوکاري از آنان پيروي کردند خدا از ايشان خشنود و آنان [نيز] از او خشنودند و براي آنان باغهايي آماده کرده که از زير [درختان] آن نهرها روان است هميشه در آن جاودانه‏اند اين است همان کاميابي بزرگ


    آیه اشاره به مهاجرین و انصارکه در ایمان آوردن به محمد پیشگام بوده اند و هم چنین پیروان آنها دارد

    ابوبکر و عمر و عثمان و علی جزو نخستین کسانی بودند که ایمان آوردند و شامل آیه بالا می شوندبه عبارت همیشه در آن باغها ( بهشت)جاودانه اند توجه کنید

    فقد أخبر الله العظيم أنه قد رضي عن السابقين الأولين من المهاجرين والأنصار والذين اتبعوهم بإحسان : فيا ويل من أبغضهم أو سبهم أو أبغض أو سب بعضهم ، ولا سيما سيد الصحابة بعد الرسول وخيرهم وأفضلهم ، أعني الصديق الأكبر والخليفة الأعظم أبا بكر بن أبي قحافة ، رضي الله عنه ، فإن الطائفة المخذولة من الرافضة يعادون أفضل الصحابة ويبغضونهم ويسبونهم ، عياذا بالله من ذلك . وهذا يدل على أن عقولهم معكوسة ، وقلوبهم منكوسة ، فأين هؤلاء من الإيمان بالقرآن ، إذ يسبون من رضي الله عنهم ؟ وأما أهل السنة فإنهم يترضون عمن رضي الله عنه ، ويسبون من سبه الله ورسوله ، ويوالون من يوالي الله ، ويعادون من يعادي الله ، وهم متبعون لا مبتدعون ، ويقتدون ولا يبتدون ولهذا هم حزب الله المفلحون وعباده المؤمنون .


    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۰/۱۲/۱۹ در ساعت ۱۹:۰۷ دلیل: حذف بخش توهین امیز متن

  7. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۹
    نوشته
    294
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 روز 1 ساعت 41 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    آقای غلامعلی نوری سلام
    پاسخ شما راجع به این شبهه در این آدرس وجود دراد
    حتما آن را به طور کامل بخوانید:

    بررسي آيه : « وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ » و رضايت دائمي خداوند از صحابه
    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۰/۱۲/۱۹ در ساعت ۲۳:۳۴ دلیل: متن طولانی موضوع را از حالت گفتمان و مدیریت بحث خارج می کند لینک مطلب کافی ست
    حضرت استاد مصطفی ملکیان:
    من هرچیزی را حقیقت بدانم دنبالش می‌دوم. تا وقتی X را حقیقت بدانم به x ملتزمم. بعد که می‌فهمم X حقیقت ندارد، Y حقیقت دارد، X را رها می‌کنم و به y می‌چسبم.

    من حقیقت را فوق‌ هر مشرب و مسلک و ایسمی می‌دانم. این حقیقت طلبی همیشه در من وجود داشت. همیشه دوست داشتم به حقیقت وفادار باشم و نه به یک مکتب خاص. این مسأله باعث می‌شد که نتوانم «قرار» بگیرم.



  8. تشکر


  9. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2



    نقل قول نوشته اصلی توسط غلامعلی نوری نمایش پست
    درود
    سلام غلامعلی گرامی،

    نقل قول نوشته اصلی توسط غلامعلی نوری نمایش پست
    بفرمایید در آیه ی زیر آن کسانی که پیروی شدند و الله از آنان خشنود است و برای آنها جادودانه بهشت بر گزیده چه کسانی هستند ؟؟
    وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِي اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ(التوبة/100)
    و پيشگامان نخستين از مهاجران و انصار و کساني که با نيکوکاري از آنان پيروي کردند خدا از ايشان خشنود و آنان [نيز] از او خشنودند و براي آنان باغهايي آماده کرده که از زير [درختان] آن نهرها روان است هميشه در آن جاودانه ‏اند اين است همان کاميابي بزرگ

    آیه اشاره به مهاجرین و انصارکه در ایمان آوردن به محمد پیشگام بوده اند و هم چنین پیروان آنها دارد
    مرحبا به ناصرنا! من از شما تشکر می کنم که برای این بحث، این آیه زیبا را ذکر کردید.

    معنای آیه کریمه روشن است. خدای سبحان در این آیه کریمه گروه ‏هاى مختلفی از مسلمانان را با عناوین کلی یاد نموده و مورد تجلیل و ستایش قرار داده است؛

    نخست آنها كه پيشگامان در اسلام و هجرت بوده‏ اند (وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرِينَ)
    دوم آنها كه پيشگام در نصرت و يارى پيامبر (ص) و ياران مهاجرش بودند (و الانصار)
    سوم آنها كه بعد از اين دو گروه آمدند و از برنامه‏ هاى آنها پيروى كردند و با انجام اعمال نيک و قبول اسلام و هجرت و نصرت آیين پيامبر (ص) به آنها پيوستند (وَ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ)

    اولین مرد و زن مسلمان هم که اسلام آوردند به اتفاق همه دانشمندان امامیه و گروه عظیمی از دانشمندان بزرگ اهل سنت، امام علی (علیه السلام) و خدیجه کبری (سلام الله علیها) بودند. برای اینکه از بحث دور نشویم مدارک و توضیح بیشتر را از اینجا مطالعه فرمایید:
       

    نخستين مسلمان چه كسى بود؟

    در اينجا بيشتر مفسران به تناسب بحث آيه فوق اين سؤال را مطرح كرده ‏اند كه نخستين كسى كه اسلام آورد و اين افتخار بزرگ در تاريخ به نام او ثبت شد چه كسى است؟

    در پاسخ اين سؤال همه متفقا گفته‏ اند نخستين كسى كه از زنان مسلمان شد "خديجه" همسر وفادار و فدا كار پيامبر ص بود، و اما از مردان، همه دانشمندان و مفسران شيعه به اتفاق گروه عظيمى از دانشمندان اهل سنت "على" ع را نخستين كسى از مردان مى‏دانند كه دعوت پيامبر ص را پاسخ گفت.

    شهرت اين موضوع در ميان دانشمندان اهل تسنن به حدى است كه جمعى از آنها ادعاى اجماع و اتفاق بر آن كرده‏ اند؛ از جمله "حاكم نيشابورى" در "مستدرك على الصحيحين" در كتاب "معرفت" صفحه 22 چنين مى ‏گويد: لا اعلم خلافا بين اصحاب التواريخ ان على بن ابى طالب رضى اللَّه عنه اولهم اسلاما و انما اختلفوا فى بلوغه: "هيچ مخالفتى در ميان تاريخ‏نويسان در اين مساله وجود ندارد، كه على بن ابى طالب ع نخستين كسى است كه اسلام آورده، تنها در بلوغ او به هنگام پذيرش اسلام اختلاف دارند" «1».

    " ابن عبد البر" در" استيعاب" (ج 2 صفحه 457) چنين مى ‏نويسد: اتفقوا على ان خديجه اول من آمن باللَّه و رسوله و صدقه فيما جاء به ثم على بعدها:

    " در اين مساله اتفاق است كه خديجه نخستين كسى بود كه ايمان به خدا و پيامبر ص آورد، و او را در آنچه آورده بود تصديق كرد، سپس على ع بعد از او همين كار را انجام داد" «2».

    " ابو جعفر اسكافى معتزلى" مى‏نويسد: قد روى الناس كافة افتخار على بالسبق الى الاسلام:" عموم مردم نقل كرده‏اند كه افتخار سبقت در اسلام مخصوص على بن ابى طالب ع است" «3».

    گذشته از اين، روايات فراوانى از پيامبر ص و نيز از خود على ع و صحابه در اين باره نقل شده است كه به حد تواتر مى‏رسد و ذيلا چند حديث را به عنوان نمونه مى‏آوريم:

    1- پيامبر ص فرمود:
    اولكم واردا على الحوض اولكم اسلاما، على بن ابى طالب‏: نخستين كسى كه در كنار حوض كوثر بر من وارد مى‏شود، نخستين كسى است كه اسلام آورده، و او على بن ابى طالب ع است" «4».

    2- گروهى از دانشمندان اهل سنت از پيامبر ص نقل كرده‏اند كه پيامبر ص دست على ع را گرفت و فرمود: ان هذا اول من آمن بى و هذا اول من يصافحنى و هذا الصديق الاكبر
    :" اين اولين كسى است كه به من ايمان آورده، و اولين كسى است كه در قيامت با من مصافحه مى ‏كند و اين صديق اكبر است" «5».

    3- ابو سعيد خدرى از پيامبر ص چنين نقل مى ‏كند كه دست به ميان شانه‏ هاى على ع زد و فرمود: يا على لك سبع خصال لا يحاجك فيهن احد يوم القيامة: انت اول المؤمنين باللَّه ايمانا و اوفاهم بعهد اللَّه و اقومهم بامر اللَّه..:" اى على هفت صفت ممتاز دارى كه احدى در قيامت نمى ‏تواند در باره آنها با تو گفتگو كند، تو نخستين كسى هستى كه به خدا ايمان آوردى، و از همه نسبت به پيمانهاى الهى با وفاترى، و در اطاعت فرمان خدا پابرجاترى ..." «6»

    همانگونه كه اشاره كرديم دهها روايت در كتب مختلف تاريخ و تفسير و حديث، در اين باره از پيامبر ص و ديگران نقل شده است و علاقمندان مى ‏توانند براى توضيح بيشتر به جلد سوم عربى الغدير صفحه 220 تا 240 و كتاب احقاق الحق جلد 3 صفحه 114 تا 120 مراجعه نمايند.

    ضمنا اين موضوع از نظر تاريخى مسلم نيست كه ابو بكر سومين نفرى باشد كه اسلام را پذيرفته است، بلكه در بسيارى از كتب تاريخ و حديث اسلام آوردن گروه ديگرى را قبل از او ذكر كرده ‏اند.

    اين بحث را با ذكر اين نكته پايان مى‏ دهيم كه على ع در سخنانش بارها به اين موضوع كه من اولين مؤمن و اولين مسلمان و نخستين نمازگزار با پيامبرم اشاره نموده و موقعيت خود را روشن ساخته است، و اين موضوع در بسيارى از كتب از آن حضرت نقل شده.

    به علاوه ابن ابى الحديد از دانشمند معروف ابو جعفر اسكافى معتزلى نقل مى‏كند اينكه بعضى مى ‏گويند ابو بكر سبقت در اسلام داشته اگر صحيح باشد چرا خودش در هيچ مورد به اين موضوع بر فضيلت خود استدلال نكرده است، و نه هيچيك از هواداران او از صحابه چنين ادعايى را كرده ‏اند «7». *

    پی نوشت
    -------------------------
    (1) تفسير قرطبى جلد 5 صفحه 3075.
    (2) و (3) الغدير ج 3 صفحه 238 و 237.
    (4) حديث فوق طبق نقل الغدير در مستدرك حاكم جلد 2 صفحه 136 و استيعاب ج 2 ص 457 و شرح ابن ابى الحديد ج 3 ص 258 آمده است. [.....]
    (5) در همان مدرك اين حديث از طبرانى و بيهقى و ميثمى در مجمع و حافظ گنجى در كفاية و اكمال و كنز العمال نقل شده است.
    (6) اين حديث طبق نقل الغدير در كتاب" حلية الاولياء" جلد اول صفحه 66 نقل شده است.
    (7) الغدير ج 3 صفحه 240.
    * به نقل از تفسير نمونه، ج‏8، ص: 103 به بعد

    در اینکه این آیات پیشگامان در اسلام و گروههای نامبرده را ستوده، تردیدی نیست اما آیا این ستایش و تقدیر، سعادت آنها را تضمین نموده و بقیه اعمال زندگی آنان را نادیده می گیرد؟ رضايت و خشنودى خدا كه در آيه فوق بدان اشاره شده روى يک عنوان كلى قرار گرفته و آن هجرت و نصرت و ايمان و عمل صالح است. تمام صحابه و تابعان مادام كه تحت اين عناوين قرار داشتند مورد رضاى خداوند بودند، و آن روز كه از تحت اين عناوين خارج شدند از تحت رضايت خدا نيز خارج گشتند. این یک مطلب ساده و بدیهی است که مطابق با نصوص صریح قرآنی هم هست.

    قرآن کریم حتی راجع به وجود مقدس پیامبر که سر سلسله سعادت و رستگاری تمام اهل ایمان و عموم بشریت است، می فرماید:

    وَ لَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَ إِلَى الَّذينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرينَ(زمر/65)
    به تو و همه پيامبران پيشين وحى شده كه اگر مشرك شوى، تمام اعمالت تباه مى ‏شود و از زيانكاران خواهى بود

    تضمین نجات و سعادت و رستگاری و به قول شما «جاودانگی در باغهای بهشت» شرط دارد و آن تداوم ایمان و عمل صالح است.

    مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى‏ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ (نحل/97)
    هر كس كار شايسته‏اى انجام دهد، خواه مرد باشد يا زن، در حالى كه مؤمن است، او را به حياتى پاك زنده مى‏داريم و پاداش آنها را به بهترين اعمالى كه انجام مى‏دادند، خواهيم داد.

    بنابراین تداوم ایمان و عمل صالح شرط قطعی سعادت و رستگاری است. بله، آنانی که بر ایمان و عمل صالح باقی ماندند، مصداق آیه کریمه اند اما آنانی که از این عنوان خارج شدند، طبعا حکم آیه (یعنی رستگاری و جاودانگی در بهشت) شامل حال آنان نمی شود.

    آیا کسانی که دستورات صریح پیامبر اکرم (ص) در مورد وصایت و خلافت و مرجعیت علمی و رهبری جامعه دینی و جانشینی بلافصل امیرالمؤمنین (ع) را زیر پا گذاشتند* و با ادعای «حسبنا کتاب الله»، به آورنده وحی نسبت هذیان دادند و آخرت خود را به ثمن بخس حکومت چند روزه دنیا فروختند، آیا عمل این گونه افراد صالح است و مورد رضایت حق تعالاست؟! آیا می توان گفت: چنین کسانی به فرض اینکه در ابتدا مصداق آیه بوده اند، پس بر سایر اشتباهات کوچک و بزرگی که بعدها مرتکب شدند قلم عفو کشیده شده و سعادتشان به هر شکل ممکن، تضمین شده است؟! (قضاوت با خواننده گرامی)


    --------------------------------
    *مدارک و شواهد بی شمار این مدعا را از کتاب شریف الغدیر مطالعه بفرمایید.
    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۰/۱۲/۲۰ در ساعت ۰۰:۱۱
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  10. تشکر


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود