جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: اصطلاح ام المومنين چه زماني بوجود آمد؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۰
    نوشته
    82
    تشکر:
    1
    حضور
    10 ساعت 52 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    اصطلاح ام المومنين چه زماني بوجود آمد؟




    اصطلاح ام المومنين كي بوجود آمد؟ و اين اصطلاح در مورد چه كساني استفاده شد؟ و چرا به اين افراد اين اصطلاح اطلاق شد؟
    ممنون



    کارشناس بحث : پاسخگوی اعتقادی 1

    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۱/۰۱/۱۳ در ساعت ۲۳:۵۴

  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    1,775
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    6 روز 6 ساعت 7 دقیقه
    دریافت
    8
    آپلود
    0
    گالری
    7



    با سلام به شما دوست عزیز
    نقل قول نوشته اصلی توسط geologist نمایش پست
    اصطلاح ام المومنين كي بوجود آمد؟ و اين اصطلاح در مورد چه كساني استفاده شد؟

    سؤال اول و دوم شما را یک آیه از قرآن پاسخ می دهد:
    النَّبِيُّ أَوْلى‏ بِالْمُؤْمِنينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ أَزْواجُهُ أُمَّهاتُهُم‏، سوره احزاب آیه 6، پيامبر نسبت به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است و همسران او مادران آنها [مؤمنان‏] محسوب مى‏شوند.

    بنابراین اولین بار قرآن چنین اصطلاحی را درباره همسران پیامبر به کار برده است.

    اما سؤال سوم:
    نقل قول نوشته اصلی توسط geologist نمایش پست
    چرا به اين افراد اين اصطلاح اطلاق شد؟

    آیه دیگری در ادامه همین سوره چنین اصطلاحی را معنا کرده است:
    وَ ما كانَ لَكُمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ اللَّهِ وَ لا أَنْ تَنْكِحُوا أَزْواجَهُ مِنْ بَعْدِهِ أَبَداً إِنَّ ذلِكُمْ كانَ عِنْدَ اللَّهِ عَظيما،‌ سوره احزاب آیه 53، و شما حق نداريد رسول خدا را آزار دهيد، و نه هرگز همسران او را بعد از او به همسرى خود درآوريد كه اين كار نزد خدا بزرگ است‏.

    پس مادر مؤمنان بودن به معنای حرمت ازدواج با آنهاست و بس و اگر غیر این باشد باید تمام آثار مادری را در حق آنان مجاز بدانیم، چه کسی است که قائل باشد:
    نگاه به همسران پیامبر مانند نگاه به مادر حلال است؟!
    مؤمنین از همسران پیامبر ارث می برند همانطور که از مادران حقیقی ارث می برند؟!
    ازدواج با دختر همسران پیامبر حرام است؟
    و...
    قطعا پاسخ سؤالات اینچنینی منفی است،‌ پس مادر معرفی کردن آنها فقط در حرمت ازدواج خلاصه می شود و بس،‌ که آن هم با محوریت پیامبر و جلوگیری از اذیت ایشان است نه اینکه دلیل بر امتیاز همسران باشد.

    روایات زیادی از منابع اهل تسنن نیز بر همین معنا تأکید دارد،‌ مثلا جلال الدین سیوطی در الدر المنثور روایتی از تفسیر ابن ابی حاتم نقل می کند مبنی بر اینکه امهات المؤمنین فقط به معنای حرمت ابدی ازدواج با آنهاست(1)

    بزرگان زیادی اهل سنت نیز در کتب فقهی خود به همین معنا استدلال نمودند.

    موفق باشید.
    ــــــــــــــ
    (1) ر.ک: تفسیر الدر المنثور ج 3 ص 183 ذیل آیه 6 سوره احزاب.

    اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم و العن أعدائهم اجمعین
    از دست ندهید
    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی اعتقادی

  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۰
    نوشته
    127
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    5 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    قرآن به طور کلی تمام همسران پیامبر (ص) را به منزله مادر مومنان خوانده است:
    النَّبِیُّ أَوْلى‏ بِالْمُؤْمِنینَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ أَزْواجُهُ أُمَّهاتُهُمْ (احزاب 6) پیامبر نسبت به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است و همسران او مادران آنها [مؤمنان‏] محسوب مى‏شوند.
    در این تشبیه مانند هر تشبیه دیگری باید سه عنصر را بیابیم. مشبه، مشبه به، وجه شبه. یعنی دو امری که به یکدیگر تشبیه شده اند و جهتی که برای شباهت آن ها وجود دارد. به عنوان نمونه وقتی دندان کسی را به سفیدی برف می خوانیم، دندان و برف، دو امری هستند که به هم تشبیه شده اند (مشبه و مشبه به) و جهت تشبیه (وجه شبه) سفیدی است. وجه شبه، تنها معنایی است که تشبیه آن را بیان می کند. بنابراین نمی توانیم از این تشبیه نتیجه بگیریم که دندان آن شخص، مثل برف ریز است، یا سریع از بین می رود و ... بلکه تنها سفیدی آن دندان بیان شده است. حال در تشبیهی که آیه بیان کرده است، باید بنگریم که همسران پیامبر (ص) از چه جهت مانند مادر مومنان هستند؟ چون قطعا تمام آثار مادری برای آنان ثابت نیست. هیچ کس نمی تواند ادعا کند که چون همسران پیامبر (ص) به منزله مادر مومنان هستند، پس حجاب در مقابل مومنان برای آنان لازم نیست. یا از مومنان ارث می برند و ...
    آنچه در صریح قرآن بیان شده است، شباهت همسران پیامبر (ص) با مادر، در مساله حرمت ازدواج با آنهاست:
    ما كانَ لَكُمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ اللَّهِ وَ لا أَنْ تَنْكِحُوا أَزْواجَهُ مِنْ بَعْدِهِ أَبَداً إِنَّ ذلِكُمْ كانَ عِنْدَ اللَّهِ عَظیماً (53 احزاب) شما حق ندارید رسول خدا را آزار دهید، و نه هرگز همسران او را بعد از او به همسرى خود درآورید كه این كار نزد خدا بزرگ است!
    این معنا با روایاتی تائید می شود، از جمله روایتی که از عایشه نقل شده: «زنى به عایشه گفت: یا امه!:" اى مادر"! عایشه پاسخ داد: لست لك بام، انما انا ام رجالكم!:" من مادر تو نیستم مادر مردان شما هستم" » (تفسیر نمونه، ج‏17، ص: 205) معنای این سخن عایشه این است که او فقط در جهت ازدواج به مادر مومنین تشبیه شده است. و الا چرا باید او خود را مادر زنان مومن نداند و مادر بودن را صرفا درباره مردان صادق بداند؟
    و قصد سوئی که در بین بعضی وجود داشت تا بعد از پیامبر (ص) با ازدواج با همسران او، مسائلی را ایجاد کنند، سبب تشریع این حکم الهی شده است:
    «بعضى از اشخاص گفتند: آیا ما نهى مى‏شویم كه با دختر عموهایمان گفتگو كنیم مگر از پشت پرده؟ به خدا قسم اگر محمّد بمیرد بى‏تردید من با عایشه ازدواج مى‏كنم. مقاتل گفته است: این شخص طلحة بن عبید اللَّه بود.» (ترجمه جوامع الجامع، ج‏5، ص: 148)
    بنابراین آنچه قطعی است، اینکه مادر بودن همسران پیامبر (ص) برای مومنان، حکمی در جهت ممنوعیت ازدواج آنها بعد از پیامبر (ص) است. و استفاده های دیگری که عده ای می خواهند از این آیه بکنند، خلاف نصوص قاطع قرآن است. مثلا اگر کسی ادعا کند که همسری پیامبر(ص) جایگاه معنوی خاصی را برای آنان اثبات می کند، باید در این آیات تامل کند، که چگونه همین همسری، فایده ای برای زن لوط، و زن نوح فایده ای نبخشید؟
    ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلاً لِلَّذینَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَ امْرَأَتَ لُوطٍ كانَتا تَحْتَ عَبْدَیْنِ مِنْ عِبادِنا صالِحَیْنِ فَخانَتاهُما فَلَمْ یُغْنِیا عَنْهُما مِنَ اللَّهِ شَیْئاً وَ قیلَ ادْخُلاَ النَّارَ مَعَ الدَّاخِلینَ (10 تحریم) خداوند براى كسانى كه كافر شده‏اند به همسر نوح و همسر لوط مثَل زده است، آن دو تحت سرپرستى دو بنده از بندگان صالح ما بودند، ولى به آن دو خیانت كردند و ارتباط با این دو (پیامبر) سودى به حالشان (در برابر عذاب الهى) نداشت، و به آنها گفته شد: «وارد آتش شوید همراه كسانى كه وارد مى‏شوند!
    علاوه بر اینکه در بعضی از آیات قرآن بعضی از همسران پیامبر (ص) (که یکی از آنها به تصریح مفسیرین و اسناد تاریخی عایشه است) به شدت مذمت شده اند:
    وَ إِذْ أَسَرَّ النَّبِیُّ إِلى‏ بَعْضِ أَزْواجِهِ حَدیثاً ... إِنْ تَتُوبا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُما وَ إِنْ تَظاهَرا عَلَیْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلاهُ وَ جِبْریلُ وَ صالِحُ الْمُؤْمِنینَ وَ الْمَلائِكَةُ بَعْدَ ذلِكَ ظَهیرٌ (4 و 3 تحریم) (به خاطر بیاورید) هنگامى را كه پیامبر یكى از رازهاى خود را به بعضى از همسرانش گفت ... اگر شما (همسران پیامبر) از كار خود توبه كنید (به نفع شماست، زیرا) دلهایتان از حق منحرف گشته و اگر بر ضدّ او دست به دست هم دهید، (كارى از پیش نخواهید برد) زیرا خداوند یاور اوست و همچنین جبرئیل و مؤمنان صالح، و فرشتگان بعد از آنان پشتیبان اویند.

    و آیات دیگر نیز نشان می دهد که همسری پیامبر (ص) هیچ شان و منزلتی برای آنان، اثبات نمی کند جز اینکه وظیفه شان سنگین تر است و گناهشان نیز بزرگتر شمرده می شود:
    یا نِساءَ النَّبِیِّ مَنْ یَأْتِ مِنْكُنَّ بِفاحِشَةٍ مُبَیِّنَةٍ یُضاعَفْ لَهَا الْعَذابُ ضِعْفَیْنِ وَ كانَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ یَسیراً (30 احزاب) اى همسران پیامبر! هر كدام از شما گناه آشكار و فاحشى مرتكب شود، عذاب او دوچندان خواهد بود و این براى خدا آسان است.

    منبع: شهر سوال

  5. تشکر


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود