جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: زنان نمونه

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    158
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    9

    زنان نمونه




    حوا علیهاالسلام جلوه ای از ادب در توبه

    آنچه در حکایت آدم و حوّا علیهماالسلام جلوه ای ویژه دارد و می تواند برای همه مؤمنان درس آموز باشد، ادب توبه و انابه حوا علیهاالسلام به همراه همسرش آدم علیه السلام است. آنان بر خلاف ابلیس که با سرپیچی از فرمان الهی بر آدم علیه السلام سجده نکرد و سپس خطایش را با بیان «فَبِمَا اَغْوَیْتَنِی...» به خداوند نسبت داد، در نهایت تضرع و التماس، خطایشان را در چشیدن از شجره ممنوعه، متوجه خود دانستند و ظلم به نفس برشمردند: «قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَا اَنْفُسَنَا» و نیز نگفتند: پروردگارا! ما را ببخشای! بلکه عرضه داشتند: اگر ما را نیامرزی و رحمت خود را شامل حال ما نکنی، پیوسته از زیانکاران خواهیم بود: «وَ اِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا وَ تَرْحَمْنَا لَنَکُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرینَ».


    خدایا کمک کن که انسان شویم
    به آن سان که خواهی همان سان شویم

  2. تشکر


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    158
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    9



    مادر موسی علیه السلام جلوه ایمان و تسلیم



    مادر حضرت موسی علیه السلام که به تصریح قرآن کریم، مورد وحی الهی (الهام) قرار گرفته و بر ایمان و آرامش قلبی او به امداد ربوبی تأکید شده، یکی از زنان نمونه قرآنی است که می تواند الگوی اطاعت و تسلیم در برابر فرمان الهی باشد.
    آن گاه که حکومت فرعونی به دنبال خواب فرعون و احساس خطر او از سوی بنی اسرائیل، برنامه گسترده ای را برای کشتن نوزادان پسر از بنی اسرائیل به اجرا گذاشته و حتی به قابله ها نیز دستور مراقبت از زنان باردار را داده و در نتیجه، هزاران نوزاد را قربانی کرده بود، حضرت موسی علیه السلام پا به عرصه هستی نهاد و با تولد خویش، دنیایی از دلشوره و نگرانی را در وجود مادر افکند؛ اما در این هنگام، یک الهام غیبی، آرامش و اطمینان قلبی را به او باز گرداند؛ الهامی که مشتمل بود بر:
    1. نوزادت را شیر ده: «أَنْ أَرْضِعیهِ» و چون بر جان او ترسیدی، وی را در دریا (نیل) بیفکن: « فَإِذا خِفْتِ عَلَیْهِ فَأَلْقیهِ فِی الْیَمِّ»؛ 2. ترس به دل راه مده و غمگین مباش: «وَ لا تَخافی وَ لا تَحْزَنی»؛ 3. ما طفل را به تو باز می گردانیم: «إِنّا رَادُّوهُ إِلَیْکِ» و او را از رسولان و پیامبران قرار می دهیم: «وَ جاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلینَ».
    البته این به مشیت الهی بود که مادر بر خلاف غریزه و عاطفه مادری، دل به فرمان خداوند دهد و تسلیم خواست و اراده پروردگار شود که «إِنْ کادَتْ لَتُبْدی بِهِ لَوْ لا أَنْ رَبَطْنا عَلی قَلْبِها لِتَکُونَ مِنَ الْمُوءْمِنینَ»؛ «اگر قلب او را به وسیله ایمان و امید محکم نکرده بودیم، نزدیک بود مطلب را افشا کند.»
    و این گونه در پرتو ایمان و اطاعت مادر، حضرت موسی علیه السلام جان سالم به در برد و به تقدیر الهی زمینه رشد و نمو او در کاخ فرعون فراهم آمد؛ در حالی که به فرموده امام باقر علیه السلام ، پس از سه روز خداوند نوزاد را به آغوش مادرش باز گرداند تا به عنوان دایه طفل، او را مراقبت کند و شیر دهد


    خدایا کمک کن که انسان شویم
    به آن سان که خواهی همان سان شویم

  5. تشکر


  6. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    158
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    9



    ملکه سبأ نمونه هوش و درایت
    بلقیس، نمونه قرآنی زنانی است که با تدبیر هوشمندانه و ژرف اندیشی، پیروی از آیین حق را انتخاب می کنند و زمینه هدایت و سعادت ملتی را فراهم می سازند.
    وی ملکه سرزمین سبأ (یمن) بود و بر قومی مشرک و خورشید پرست حکمرانی می کرد؛ که با تهدید پادشاه بنی اسرائیل، حضرت سلیمان علیه السلام ، رو به رو شد و حکومت و مملکت خویش را در خطر دید. از این رو، با اشراف و بزرگان دربار خویش به مشورت نشست و از آنان نظرخواهی نمود.
    «قالُوا نَحْنُ أُولُوا قُوَّةٍ وَ أُولُوا بَأْسٍ شَدیدٍ وَ الْأَمْرُ إِلَیْکِ فَانْظُری ما ذا تَأْمُرینَ»؛ «[اشراف] گفتند: ما دارای نیروی کافی و قدرت جنگی فراوان هستیم، ولی تصمیم نهایی با توست، بنگر که چه دستوری می دهی.»
    با این وجود، بلقیس جنگ را به صلاح ندید و بسیار حسابگرانه عمل کرد و گفت: «إِنِّی مُرْسِلَةٌ إِلَیْهِمْ بِهَدِیَّةٍ فَناظِرَةٌ بِمَ یَرْجِعُ الْمُرْسَلُونَ»؛ «هدیه گرانبهایی برای آنان می فرستم تا ببینم فرستادگان من چه خبر می آورند.»
    برخورد زاهدانه حضرت سلیمان علیه السلام با فرستادگان بلقیس و تهدید دوباره به لشکرکشی و جنگ در صورت عدم تسلیم آنها در برابر حق، فطرت سلیم بلقیس را از خواب غفلت بیدار نمود و وی رنج سفر را بر خود هموار ساخت و به دیدار سلیمان علیه السلام شتافت و هر چند در بارگاه آن حضرت، معجزه ظهور تخت سلطنتش را (که پیش از آن در سرزمین سبأ بود) به عیان دید، اما نشان داد که نیاز به دیدن چنین معجزاتی ندارد و از روی آگاهی و شناخت، تسلیم آیین حق شده است و لذا بیان نمود: «أُوتینَا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِها وَ کُنّا مُسْلِمینَ»؛ «ما پیش از این هم آگاه بودیم و اسلام آورده بودیم.» و همچنین در پیشگاه الهی عرضه داشت:
    «رَبِّ إِنِّی ظَلَمْتُ نَفْسی وَ أَسْلَمْتُ مَعَ سُلَیْمانَ لِلّهِ رَبِّ الْعالَمین»؛ «پروردگارا! من به خود ستم کردم و [اینک] به همراه سلیمان برای خداوندی که پروردگار عالمیان است، اسلام آوردم.»
    و بدین ترتیب، بلقیس با حسن تدبیر و رفتار هوشمندانه توانست ضمن نجات مملکتش از خطر جنگ و خونریزی، با زندگی تاریک و آمیخته به شرک گذشته خود وداع گوید و حیاتش را مملوّ از نور ایمان و یقین سازد و در پرتو هدایتگری حضرت سلیمان علیه السلام در طریق حق به سوی سعادت و بهروزی گام بردارد.


    خدایا کمک کن که انسان شویم
    به آن سان که خواهی همان سان شویم

  7. تشکر


  8. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    158
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    9



    دختران شعیب علیه السلام ، نماد حیا و عفت


    در جریان هجرت حضرت موسی علیه السلام از مصر به سوی شهر مدین در ایام جوانی، قرآن کریم از دو دختری سخن می گوید که به خاطر سالخوردگی پدر پیرشان مجبور بودند خودشان گوسفندان را از آب چاه مدین سیراب کنند؛ اما تا زمانی که مردم در کنار چاه در حال آب دادن به چارپایانشان بودند، به سبب حیا و عفتی که در وجودشان قرار داشت، در گوشه ای به انتظار می ماندند؛ چنان که وقتی موسی علیه السلام به نزد آنان رفت و علت دوری گزیدن ایشان را جویا شد، در جواب گفتند: «لا نَسْقی حَتّی یُصْدِرَ الرِّعاءُ»؛ «ما گوسفندان خود را سیراب نمی کنیم تا چوپانان همگی [حیوانات خود را آب دهند و] خارج شوند.»
    آن گاه حضرت موسی علیه السلام با روحیه جوانمردی با آنکه خسته و گرسنه از سفر طولانی اش بود، به پیش رفته و از چاه آب کشیده، گوسفندان آن دو را سیراب نمود و سپس به زیر سایه دیواری پناه برد. آن دو دختر با ایمان و عفیف که در حریم پاک و بهشتی پدری چون شعیب نبی علیه السلام پرورش یافته بودند، به خانه برگشته، ماجرا را برای پدر تعریف کردند و به توصیه حضرت شعیب علیه السلام یکی از دختران به نزد موسی علیه السلام بازگشت تا دعوت پدر را برای دیدار و گرفتن مزد سیراب کردن گوسفندان ابلاغ نماید.
    در این صحنه نیز قرآن کریم به صفت حیای آن بانو تأکید می ورزد و می فرماید: «فَجاءَتْهُ إِحْداهُما تَمْشی عَلَی اسْتِحْیاءٍ»؛ «یکی از آن دو [دختر] به سراغ او آمد، در حالی که با نهایت حیا گام برمی داشت.» و این به فرموده رسول اکرم صلی الله علیه و آله همان دختر بزرگ تر، یعنی صفورا بود که بعدها به همسری حضرت موسی علیه السلام در آمد.
    بنابراین، صفورا و خواهرش از نمونه ها و الگوهای قرآنی در زمینه حیا و عفت هستند که بهره مندی ایشان از این صفت، نشان دهنده ایمان عمیق آنان می باشد؛ چرا که به بیان امام صادق علیه السلام کسی که فاقد حیا باشد، از داشتن نعمت ایمان بی نصیب است: «لَا إِیمَانَ لِمَنْ لَا حَیَاءَ لَهُ؛ ایمان ندارد کسی که حیا ندارد.»
    سخن آخر اینکه هر یک از نمونه های با فضیلت قرآنی، نمونه ای برای همه انسانهای تشنه کمال اعم از زن و مرد می باشند و این دو نوع، از لحاظ نیل به مقامات عالیه انسانی یگانه معیاری که قرآن مجید ملاک فضیلت انسان اعم از زن و مرد معرفی می کند، «ایمان و عمل صالح» است که به دنبال خود «حیات طیّبه» را که موجب تحقق مدینه فاضله و جامعه ای عاری از گناه و هواپرستی، و ظلم و طغیان و استکبار است، به ارمغان می آورد
    یکسان اند. از این رو، اگر در کتاب آسمانی ما مسلمانان، پیامبر خاتم صلی الله علیه و آله و همچنین ابراهیم خلیل علیه السلام به همراه یارانش به عنوان اسوه و الگو برای کسانی مطرح اند که امید به رحمت خدا و روز رستاخیز دارند، از آسیه همسر فرعون و مریم دختر عمران علیهاالسلام نیز صراحتا به عنوان نمونه برای مردم مؤمن یاد شده و زنان نمونه دیگری نیز مورد ستایش و تمجید قرآن قرار گرفته اند که همگی در دو ویژگی «ایمان و عمل صالح» با هم مشترک هستند و می توانند الگو و اسوه برای همگان باشند و این خود نشان از توجه خاص دین اسلام به مقام و منزلت زن و نقش ویژه وی در اجتماع بشری و در طریق فلاح و رستگاری دارد.


    خدایا کمک کن که انسان شویم
    به آن سان که خواهی همان سان شویم

  9. تشکر


  10. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    158
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    9



    پایگاه حوزه


    خرداد و تیر 1386، شماره 92



    خدایا کمک کن که انسان شویم
    به آن سان که خواهی همان سان شویم

  11. تشکر


  12. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    158
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    9



    بانوان اسوه


    آنچه در این شماره از نظر خوانندگان گرامی می گذرد، گفتاری در باره رفتار زنان شایسته و چگونگی روابط آنها با همسرانشان است و بخش دوم از مباحث مربوط به ویژگیهای زن نمونه از نگاه وحی را تشکیل می دهد.
    تشکیل زندگی مشترک میان زنان و مردان و به موازات آن حفظ پیوند زناشویی، پیشینه ای به درازای تاریخ آفرینش انسان دارد; بگونه ای که در عصر حاضر هم - مسایل مربوط به زناشویی - از جایگاه ویژه ای برخوردار است زیرا ازدواج، از نیازهای ضروری بشر، و جدایی از تلخترین مسایل زندگی انسان به شمار می آید.
    از این رو قرآن کریم برای حفظ کانون خانواده، اصولی را ارائه کرده و رعایت آن را به همه مردان و زنان توصیه فرموده است. پنج مورد از این اصول به زنان اختصاص داده شده است. و زن نمونه از دیدگاه وحی، کسی است که این اصول را در زندگی مشترک به کار بندد و آن را مبنای روابط خود با همسرش قرار دهد.
    1- گمان خوب به همسر
    حسن ظن به همسر نخستین خشت بنای صلح و صفای خانواده و اساس زندگی مشترک است. چنانکه بدگمانی بستر اصلی نزاعها و عامل بروز اختلافهای خانوادگی است. بر همین اساس قرآن کریم زنان و مردانی را که تهمتهای وارد شده به همسرانشان را بدون دستیابی به مدرک کافی پذیرفته و به آنان بدگمان می شوند، با لحنی سرزنش آمیز و هشداردهنده مخاطب قرار داده و نمونه ای از بدگمانی را در ضمن واقعه ای که به «حدیث افک » شهرت یافته است، بیان می کند.
    «ان الذین جاؤوا بالافک عصبة منکم لا تحسبوه شرا لکم بل هو خیرا لکم لکل امری منهم ما اکتسب من الاثم و الذی تولی کبره منهم له عذاب عظیم. لولا اذ سمعتموه ظن المؤمنون و المؤمنت بانفسهم خیرا و قالوا هذا افک مبین.»
    کسانی که دروغ بزرگ - اتهام کار زشت به یکی از همسران پیامبر - را آورده اند، گروهی همدست از شمایند. آن را برای خود شر مپندارید، چه برای شما خیر است. برای هر فردی از آنان - دروغگویان - چیزی [کیفر گناه] است که مرتکب شده است و آن کس از آنان که سهم بزرگتر آن [دروغ] را پذیرفت، عذابی بزرگ دارد. چرا آنگاه که آن را شنیدید مردان و زنان مؤمن به خودشان گمان نیک نبردند و نگفتند: این دروغی آشکار است.
    خداوند در (آیه 12) سوره نور از زنان و مردان مؤمن خواسته است که نه تنها پذیرای تهمتهای بی دلیل دیگران در باره همسرانشان نباشند بلکه از همسران خود دفاع کرده و آن تهمتها را تکذیب کنند، بر این اساس، از نظر قرآن کریم زن نمونه کسی است که بنای روابط زناشویی میان خود و همسرش را بر حس ظن قرار دهد.
    2- رعایت حقوق همسر
    زندگی مشترک مقتضی حقوق متقابل میان آنان است. تجربه این حقیقت را به اثبات رسانده است که هر گاه زنان و مردان در زندگی زناشویی خویش، حقوق مشترک میان خود را رعایت کرده اند، از زندگی آرام و شیرینی بهره مند شده اند و آنگاه که حقوق متقابل را نادیده انگاشته اند، کانون گرم خانواده به سردی گراییده است; از این رو خداوند زن نمونه و شایسته را فردی می داند که در برابر حقوق بحق همسرش خود را مسؤول می داند و هرگز آن را پایمال نمی کند. این حقیقت در سوره نساء چنین مورد تاکید قرار گرفته است: «فالصلحت قنتت حفظت للغیب بما حفظ الله و التی تخافون نشوزهن فعظوهن و اهجروهن فی المضاجع و اضربو هن فان اطعنکم فلا تبغوا علیهن سبیلا ...» پس زنان شایسته آنهایند که از شوهرانشان اطاعت کنند و - عفت خویش و حق شوهران خود را - در حال غیبت آنان نگهدارند و زنانی که از سرکشی و نافرمانیشان - در ادای حقوق بحق همسر - بیم دارید - نخست - پندشان دهید و - اگر مؤثر نیفتاد - بستر خواب را از آنان جدا کنید و - اگر باز سودمند نشد - آنان را بزنید پس اگر از شما - در کار حق و ادای حقوق همسری - فرمان بردند، راهی - بر آنان - برای آزار دادنشان - مجویید ....
    از آیه فوق چنان درمی یابیم که از اوصاف و ویژگیهای زنان نمونه و شایسته (الصلحت) ادای حقوق بحق و قانونی شوهرانشان و اطاعت از آنان در محدوده قانونی است.
    ناگفته نماند که ضرورت اطاعت زن از شوهر، تنها در محدوده حقوق مسلم و شناخته شده همسران از مسایل مسلم و قطعی در فقه اسلامی است. و همسران بیش از آن حق امر و نهی کردن را ندارند.
    زن نمونه کسی است که بنای روابط زناشویی میان خود و همسرش را بر حسن ظن قرار دهد.
    3- رازداری در حفظ زندگی
    حفظ اسرار زندگی، از توصیه های مهم قرآن به زنان و مردان مؤمن است. در کتب تفسیری و تاریخی آمده است: پیامبر(ص) روزی سخنی به عنوان راز و امانت به یکی از همسرانش گفت و از او با تاکید خواست برای هیچ کس - حتی برای دیگر همسرانش - بازگو نکند. ولی او این راز را برای یکی از همسران رسول خدا نقل کرد.
    خداوند متعال این داستان را در قرآن مجید با لحنی عتاب آمیز چنین بیان فرمود: «و اذ اسر النبی الی بعض ازواجه حدیثا فلما نبات به و اظهره الله علیه عرف بعضه و اعرض عن بعض فلما نباها به قالت من انباک هذا قال نبانی العلیم الخبیر. و -یاد کنید - آنگاه که پیامبر با یکی از زنان خویش سخنی به راز گفت، پس آن زن خداوند زن نمونه و شایسته را فردی می داند که در برابر حقوق بحق همسرش خود را مسؤول می داند و هرگز آن را پایمال نمی کند.
    - حفصه - آن راز را فاش کرد - به عایشه باز گفت - و خدا او - پیامبر - را بر آن آگاه ساخت، برخی از آن را - به آن زن - شناساند و از برخی چشم پوشید - به روی وی نیاورد - پس چون وی - حفصه - را بدان آگاه کرد، گفت: چه کسی این - فاش کردن را - را به تو خبر داد؟ گفت: - خدای - دانای آگاه به من خبر داد.
    با اندک دقت در آیه فوق درمی یابیم، همسران رسول خدا که رفتارشان باید الگوی دیگران باشد (این حقیقت هم در آیات گوناگون از جمله در سوره احزاب، آیه 32 به صراحت بیان شده است) حق نداشتند رازی را که رسول خدا به آنان گفت، فاش سازند.
    4- چشم پوشی و بخشش
    چشم پوشی از خطاهای همسر و یا بخشیدن برخی از حقوق مسلم در زندگی مشترک، از عوامل موفقیت و خوشبختی همسران است.
    خداوند سبحان زنان شایسته را با تشویق و ملاطفت مورد خطاب قرار داده و این نکته مهم را گوشزد می کند که شما زنان هر چند می توانید حقوق خویش - از جمله مهریه - را از همسرانتان تماما بازستانید ولی اگر راه گذشت را در پیش گیرید و بزرگوارانه از حق خود بگذرید، این روش شایسته تر و نزدیکتر به تقواپیشگی است.
    اکنون به متن آیه مورد نظر می پردازیم:
    «و ان طلقتموهن من قبل ان تمسوهن و قد فرضتم لهن فریضة فنصف ما فرضتم الا ان یعفون او یعفوا الذی بیده عقدة النکاح و ان تعفوا اقرب للتقوی و لا تنسوا الفضل بینکم ان الله بما تعملون بصیر. و اگر پیش از آنکه با زنان نزدیکی کنید، آنها را طلاق دهید و کابینی معین کنید، نیم آنچه مقرر داشته اید برشماست، مگر آنکه خود آنان [زنان] یا کسی که اختیار زناشویی به دست اوست، گذشت کند و گذشت شما به تقواپیشگی نزدیکتر است و بزرگواری را میان خود فراموش نکنید، زیرا خدا بدانچه می کنید بیناست.
    5- پاکدامنی و امانت داری در غیاب شوهر
    پاکدامنی و امانت داری در غیاب همسر از عوامل تداوم زندگی مشترک میان زنان و مردان است. اگر زن و شوهر به دور از چشم هم به خیانت و ناپاکی دست بیالایند یا گمان چنین آلودگی از جانب ایشان برود، کانون گرم خانواده به سردی می گراید و چه بسا متلاشی شدن آن را در پی داشته باشد. بویژه اگر آلودگی از جانب زنان صورت گیرد. از این رو خداوند در توصیف و تمجید از زنان نمونه و شایسته ایشان را به پاکدامنی و امانت داری در غیاب شوهر توصیف کرده و چنین ستوده است: «فالصلحت قئنت حفظت للغیب بما حفظ الله ... زنان نیکو و شایسته، فرمانبردارند و به دور از چشم شوهرانشان - عفت و پاکدامنی خویش را - نگهدارنده اند.


    خدایا کمک کن که انسان شویم
    به آن سان که خواهی همان سان شویم

  13. تشکرها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود