جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: انسان در حالت سختي و گرفتاري و در حالت رفع گرفتاری!

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    نوشته
    57
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    انسان در حالت سختي و گرفتاري و در حالت رفع گرفتاری!




    با سلام
    چند آيه می خواستم با اين مضمون «انسان در حالت سختي و گرفتاري،‌خدا را با تضرّع و اخلاص مي‌خواند،‌اما پس از رفع گرفتاري، شروع به ناسپاسي مي‌كند» که در قرآن بيان شده باشه؟
    با تشکر



    کارشناس بحث:پاسخگوی قرآنی 4
    الهی! اگر طاعت بسی ندارم در هر جهان جز تو کسی ندارم.
    الهی! تا به تو آشنا شدم از خلق جدا شدم و در هر جهان شیدا شدم نهان بودم پنهان شدم.
    الهی! از پیش خطر و از پس راهم نیست، دستم گیر که جز تو پناهم نیست.
    الهی! دستم گیر که دست آویز ندارم و عذرم بپذیر که پای گریز ندارم.

  2. تشکر


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    1,381
    مورد تشکر
    66 پست
    حضور
    13 روز 19 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با سلام
    خوب یکی از معانی که برای انسان ذکر کرده اند معنی نسیان است که فراموش کار است و این در وجود ماها می باشد.
    موقع گرفتاری ها گریه و تضرع و موقع شادی و فرح فراموشی خدا و چه بسا طلبکار هم باشد که مي‌گويد:‌ «پروردگارم،‌ مرا خوار ساخت»(فجر: 16)
    انسان زماني به ياد خالق خود مي‌افتد كه گرفتاري و مشكلي براي او پيش بیاد، تا فطرت او بيدار بشود، والّا گرد و غبار، فطرتش را مي‌پوشاند و پروردگار را فراموش مي‌كند. در بعضی از آیات اشاره شده كه بعد از رفع گرفتاري، شروع به ناسپاسي مي‌كند،مثل :

    1 . سوره ي يونس،‌ آيه ي 12:

    و اذا مَسَّ الانسان الضُرُّ دعانا لِجَنبه أوقاعِداً اَوقائماً فلمّا كشفنا عنه ضُرَّه مرَّ كَأن لم يدعُنا إلي ضُرٍ مَسَّه، كذلك زُيّنَ للمسرفين ما كانوا يعملون:
    و هرگاه آدمي به رنج و زياني در افتد همان لحظه به هر حالت باشد از نشسته و خفته و ايستاده، فوراً ما را به دعا مي‌خواند. آنگاه كه رنج و زيانش برطرف شود باز بحال غفلت و غرور چنان باز مي‌گردد كه گوئي هيچ ما را براي دفع ضرر و رنج خود نخوانده،‌همين كفران و غفلت است كه اعمال زشت تبه‌كاران را در نظرشان زيبا نموده است.

    2 . سوره ي يونس، آيه ي 22 و 23:

    ... جآئتها ريحٌ عاصف و جآئهم الموج من كلّ مكانٍ و ظَنُّوا أنَّهم اُحيط بِهِم دَعَوا الله مخلصينَ له الدّين، لَئن أنجَيتَنا من هذه لَنكونَنَّ من الشاكرين فلمّا أَنجيهم إذا هم يبغون في الأرض بغير الحق...
    كه ناگاه باد تندي بوزد و كشتي از هر جانب به امواج خطر در افتد و خود را در ورطه ي هلاكت ببينيد، آن زمان خدا را به اخلاص و دين فطرت بخواند كه بارالها! اگر ما را از اين خطر نجات بخشي ديگر هميشه شكر و سپاس تو خواهيم كرد. پس از آنكه ما نجاتشان داديم، باز در زمين بناحق ستمگري آغاز كنند... .

    3 . سوره ي نحل، آية 53 و 54:

    و ما بكم من نعمةٍ فَمِنَ الله، ثمَّ إذا مَسًّكُمُ الضّرُ فأليهِ‌تَجأرون ثُمَّ إذا كشَفَ الضرُّ عنكم إذا فريقٌ منكم بربِّهم يشركون
    و شما بندگان با آنكه هر نعمت كه داريد همه از خدا است و چون بلايي رسد بدرگاه او پناه جسته و به او در رفع بلا استغاثه مي‌كنيد. باز و قتي كه بلا را از سر شما رفع كرد، گروهي از شما بخداي خود شرك مي‌آورد.
    ادامه دارد...

    ویرایش توسط عمار : ۱۳۹۱/۰۷/۲۹ در ساعت ۰۸:۵۵
    انسان در حالت سختي و گرفتاري و در حالت رفع گرفتاری!

    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی معارف قرآن



  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    1,381
    مورد تشکر
    66 پست
    حضور
    13 روز 19 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0




    4 . سوره اسراء، آيه ي 67:

    وَ إذا مسَّكُمُ الضُّرُّ في البحر ضلَّ مَن تدعون إلّا ايّاهُ فلمّا نجيّكم إلي البَرِّ أعرَضتُم و كان الانسان كفوراً
    و چون در دريا به شما خوف و خطري مي‌رسد در آن حال بجز خدا همه را فراموش مي‌كنيد، آنگاه كه خدا شما را از خطر نجات داد باز از خدا روي مي‌گردانيد و انسان،‌كفر كيش و ناسپاس است.

    5 . سوره عنكبوت، آيه 65:

    فاذا رَكِبوا في الفلكِ دَعَوُا الله مخلِصينَ‌ له الدّينَ فَلَمّا نجّيهُم إلي البَرِّ إذا هم يُشركون
    اين مردم مشرك نادان چون به كشتي نشينند (و به خطر افتند)‌در آنحال تنها خدا را با اخلاص كامل مي‌خوانند و چون از خطر دريا به ساحل نجات رسيدند، باز به خداي يكتا، مشرك مي‌شوند.

    6 . سوره ي روم، آيه ي 33:

    و إذا مسَّ الناسَ ضُرٌّ دعَوا رَبّهم منبين إليه ثمّ اذا أذاقَهُم منه رحمةً أذا فريقٌ منهم برَبّهم يُشركونَ
    و مردم هر گاه رنج و درد سختي به آنها رسد در آنحال خداي را به دعا مي‌خوانند و به درگاه او با تضرع و اخلاص روي مي‌كنند و پس از آنكه خدا به آنها رحمت خود را چشانيد. آنگاه باز گروهي از آنها به خداي خود مشرك مي‌شوند.»

    7 . سوره ي زمر، آيه ي 8:

    و أذا مسَّ الإنسان ضُرٌّ دعا ربَّه منيباً إليه ثمَّ إذا خَوَّلَهُ نعمةً مِنهُ نسِيَ ما كانَ‌ يدعوا إليه من قبلُ و جَعَلَ‌ للّهِ اَنداداً ليُضِلَّ عَن سَبيله..
    و (بيچاره) انسان را هر گاه فقر و مصيبت و رنجي پيش آيد، در آن حال به دعا و توبه بدرگاه خدا رود چون نعمت و ثروت به او عطا كند، خدائي را كه از پيش مي‌خواند به كلي فراموش سازد و براي خداي (يكتا)‌شريك و همتا قرا دهد تا خلق را از راه خدا گمراه سازد... .

    8 . سوره ي زمر، آيه ي 49:

    فإذا مَسَّ الإنسانَ ضُرٌّ دعانا ثُمَّ إذا خَوَّلناه نِعمَةً مِنّا قال إنّما أٌُوتيتُهُ علي علمٍ بَل هي فتنةٌ و لكنَّ اكثرهم لايعلمون
    آدمي چون رنج و دردي به او رسد ما را بدعا مي‌خواند و باز چون نعمت و دولت به او داديم گويد:‌اين نعمت دانسته (و به استحقاق)‌نصيب من گرديد. (چنين نيست) بلكه آن امتحان وي است و ليكن اكثر مردم آگاه نيستند.
    البته آياتي با مضمون ديگر در قرآن بيان شده است كه ذکرش به طول می انجامد.

    انسان در حالت سختي و گرفتاري و در حالت رفع گرفتاری!

    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی معارف قرآن



  6. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    نوشته
    57
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی قرآنی 4 نمایش پست
    موقع گرفتاری ها گریه و تضرع
    سلام
    ممنون از توضیحات.چرا ماها اینطور هستیم و این خیلی بده که با خدای مهربون که همیشه به یادمون هست اینطور باشیم.
    الهی! اگر طاعت بسی ندارم در هر جهان جز تو کسی ندارم.
    الهی! تا به تو آشنا شدم از خلق جدا شدم و در هر جهان شیدا شدم نهان بودم پنهان شدم.
    الهی! از پیش خطر و از پس راهم نیست، دستم گیر که جز تو پناهم نیست.
    الهی! دستم گیر که دست آویز ندارم و عذرم بپذیر که پای گریز ندارم.

  7. تشکرها 2


  8. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    1,381
    مورد تشکر
    66 پست
    حضور
    13 روز 19 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با سلام و عرض ادب خدمت شما
    بله درسته برخی مردم هنگام گرفتاری به دعا می پردازند و چون خلاصی شدند دعا را فراموش می کنند.اما حقیقت این است که « دعا » غریزی انسان و « خواستن » از خداوند فطری بشر است. متاسفانه انسان در هنگام رفاه و آسایش توجه اش به اسباب و علل است و از رب الارباب و سبب الاسباب و علة العلل یعنی خداوند متعال غافل می شود .
    در واقع در هنگام راحت طلبی و آسوده خواطری به پروردگارش شرک می ورزد. و می پندارد تنها علل و عوامل مادی ومیانی در کار هستند و گویا خداوند متعال و علل غیر مادی نقشی در زندگی بشر ندارند. به بیان دیگر در این زمان تعلقات مادی و وابستگی های دنیوی حجابی بر حقیقت امر و خواسته فطری و غریزی او می شود و از این رو به دعا بی اهمیت گشته و از آن غفلت می کند . اما همین که مشکلی ، سختی و نیازی پدیدار گشت گویا آن حجاب و آن تعلق ها و آن غفلت ها کنار می رود و انسان متوجه خداند می شود و او را می خواند و از سوی او مدد می جوید .
    اما مع الاسف همین که در این حالت دعا کرد و خداوند اجابت نمود ، دوباره وضعیت قبلی و غفلت او باز می گردد و دعا را به کناری می نهد.[1]
    چنان که قران به این حقیقت تلخ اشاره کرده است: ( و اذا غشيهم موج کالظّللِ دعوا الله مخلصين له الدين فلمّا نجّاهم الی البرِّ فمنهم مقتصدٌ وما يجحد بآياتنا الا کلّ ختّار کفور )[2] ؛ « و چون موجی کوه آسا آنان را فرا گیرد ، خدا را با اخلاص در این بخوانند و لی چون نجاتشان داد و به خشکی رساند، برخی از آنان میانه رو هستند ونشانه های ما را جز هر خائن ناسپاس انکار نمی کند».
    باید حجاب تعلقات و وابستگی های واهی را کنار بزنیم و با تذکار و بیداری و هشیاری غفلت را از خویش دور سازیم تا در هر حال چه امنیت و چه اضطراری چه راحت و چه ناراحت سخن گفتن با خدا و راز و نیاز با او یعنی دعا را فراموش نکنیم. علی (ع) معتقد است انسان همواره باید به درگاه حق دعا کند و چنان نباشد که تنها در حال عافیت و سلامت او را بخوان : « آن که به بلایی گرفتار آمده هرچند گرفتاری اش بزرگ باشد ، از آن کس که در عافیت و سلامت به سر برده و از بلا ایمنی ندارد، به دعا کردن سزاوارتر نیست».[3]
    منابع:
    1 . المیزان ، ج2 ، ص 34 .
    2. لقمان ( 31) ، آیه 32 .
    3 . امالی ، ص 237 .

    انسان در حالت سختي و گرفتاري و در حالت رفع گرفتاری!

    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی معارف قرآن


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود