صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آیا تعزیه عزاداریست یا فقط نوعی نمایش است؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    158
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    9

    مطلب آیا تعزیه عزاداریست یا فقط نوعی نمایش است؟




    با سلام خدمت همه دوستان.
    خواستم نظر دوستان عزیز را در مورد تعزیه بدانم که بنظر شما آیا هنر تعزیه خوانی عزاداری اهلبیت علیم السلام است یا فقط نوعی نمایش است؟


    کارشناس بحث : پاسخگوی تاریخی 1

    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۱/۰۲/۱۱ در ساعت ۰۹:۴۹


    خدایا کمک کن که انسان شویم
    به آن سان که خواهی همان سان شویم

  2. تشکر


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,081
    مورد تشکر
    82 پست
    حضور
    14 روز 16 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط abasaleh9359 نمایش پست
    با سلام خدمت همه دوستان.
    خواستم نظر دوستان عزیز را در مورد تعزیه بدانم که بنظر شما آیا هنر تعزیه خوانی عزاداری اهلبیت علیم السلام است یا فقط نوعی نمایش است؟


    کارشناس بحث : پاسخگوی تاریخی 1
    آیا  تعزیه  عزاداریست یا فقط نوعی نمایش است؟

    با عرض سلام و ادب خدمت شما دوست بزرگوار

    تعزيه و تعزيه‌گرداني يكي از بارزترين مصداق‌هاي نمايش آييني در ايران به‌شمار مي‌رود.

    تعزيه بيانگر وجهي از تاريخ ديني شيعيان و نشان دهنده رخدادي واقعي تاريخ در حوزه حيات قدسي قدسيان دين و مذهب در جهان تشيع است.

    تعزيه خواني يك نمايش صرف نيست،بلكه ابزاريست براي بيان مصائب وارد شده بر اهل بيت(عليهم السلام) بويژه شهدا يكربلا.نمايش مصايب در تعزيه خواني چنان شور و غوغايي در درون مومنان پديد مي‌آورد كه رشته هاي پيوندشان را با زندگي نا مقدس دنيوي مي گسلد و آنان را به فضاي قدسي پر رمز و رازي كه تجليگاه روح مقدسان و نياكان است مي برد،بعبارتي ديگر تعزيه نمايش است كه در واقع مفهوم عزاداری و سوگواری را نيز دربردارد.

    آیا  تعزیه  عزاداریست یا فقط نوعی نمایش است؟

    تعزيه خوانان با به نمايش در آوردن وقايع كربلا در احساسات مذهبي و روان جمعي عامه مردم را در برابر رخدادهاي حزن آور كربلا بر مي انگيزانند و از اين طريق فلسفه حق جويي و از خود گذشتگي شهيدان حماسه آفرين تاريخ تشيع را همچون انگاره و نمونه برتر در ذهن و خاطر آنان زنده نگه مي داند.

    هنر تعزيه كه توسط عده اي از خود مردم عام اجرا مي شود. بسيار تاُثير گذار براي مخاطبان خود مي باشد. چون تعزيه همان گونه كه يك نوع عزاداري براي ائمه اطهاري مي باشد. جنبه آموزشي هم براي مخاطبان خود دارد. چون تماشاگر با شخصيتهاي مذهبي آشنايي پيدا مي كند.

    بنابراين مي توان گفت:تعزيه يك نمايش صرف نيست،بلكه نوعي عزاداري است كه

    در غالب نمايش اجرا مي شود.



  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۷
    نوشته
    937
    تشکر:
    1
    حضور
    1 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0



    تعزیه خوانی هم از جمله چیزهایی است که در زمان ائمه وجود نداشته و حتی تا امروز هم توسط بسیاری از مراجع نهی و یا حتی تحریم شده است .

    تعزیه خوانی ، در واقع تلاشی خودجوش از میان مردم بوده . تلاشی برای این که مصائب و وقایع تاریخی ای مانند واقعه ی کربلا را ، با فرمی نمایشی به تماشای مردم گذاشته و بیشتر عواطف مردم عامی کوچه و بازار را تحریک کند و یاد آن وقایع را زنده نگه دارد .

    مردم به ساده ترین و مفهوم ترین شیوه ای که به ذهن شان می رسیده متوسل شده اند . البته با توجه به این که پیش از دوران اسلامی هم ، اجرای نمایش های ملی و به تصویر کشیدن رخدادهای تاریخی و ملی و داستان های باستانی هم در ایران رایج بوده است .

    در نهایت ، در دوران معاصر ، به نظر می رسد تعزیه به سرعت از محتوا به سوی فرم حرکت می کند . تعزیه ها بزرگ تر و پرهزینه تر و مجهز تر می شود و مردم بیش از گریستن ، به نمایشی نمادین از تاریخ نگاه می کنند که در بعضی جاها به دلیل ضعف های فنی ( بازی نقش زنان توسط مردان با اندام های نخراشیده و یا شعر خوانی زنی که در حقیقت مرد است و با صدای کلفت خود ادای یک زن را در می آورد ) به کمدی هم نزدیک می شود .

    به عنوان یه سنت تاریخی ، می شود به حفظ و حراست از آن اندیشید ، اما به عنوان نوعی تبلیغ شیعی و یا عزاداری ، روز به روز بیشتر کارکرد خود را از دست می دهد .

  6. تشکرها 2


  7. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,081
    مورد تشکر
    82 پست
    حضور
    14 روز 16 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط ceramic نمایش پست
    تعزیه خوانی هم از جمله چیزهایی است که در زمان ائمه وجود نداشته و حتی تا امروز هم توسط بسیاری از مراجع نهی و یا حتی تحریم شده است .

    تعزیه خوانی ، در واقع تلاشی خودجوش از میان مردم بوده . تلاشی برای این که مصائب و وقایع تاریخی ای مانند واقعه ی کربلا را ، با فرمی نمایشی به تماشای مردم گذاشته و بیشتر عواطف مردم عامی کوچه و بازار را تحریک کند و یاد آن وقایع را زنده نگه دارد .
    با عرض سلام و ادب

    قبل از بيان نظر علما و فقهاي قديم و معاصر درباره،تعزيه خواني(شبيه خواني) از باب مقدمه مطالبي خدمت شما عرض مي كنم و د رپست بعدي نظر مراجع و علما را عرض خواهم كرد:

    آنچه در بزرگداشت عاشورا با آن رو به رو هستیم، دو چیز است:یکی شکل و صورت پیام‌رسانی و بزرگداشت قیام عاشورا و دیگری انتقال پیام.

    آنچه اهمیت بیشتر دارد و اساسی‌تر است، محتوا است و اصل نیز همین است. ارزش

    گذاری قالب‌ها و صورت‌ها و حتی جواز و عدم جواز آن، با محتوا و اصل پیام، قابل

    تعریف و تبیین است.

    از دیدگاه اسلام، عزاداری و سوگواری اهل بیت(ع) می تواند در قالب‌ها، و ابزاری که میان ملل و اقوام مرسوم بوده، محقق شود و به شیوه های گوناگون تجلی یابد، البته تا زمانی که به اصل پیام و محتوا لطمه نزند، بلکه به بهترین نحو پیام را در ذهن و جان مخاطب جای دهد. از این رو استفاده از شیوه های عزاداری که در صدر اسلام رایج نبوده اما آسیبی به محتوا نمی‌رساند،‌ نه تنها از نظر شرعی اشکال ندارد، بلکه مطلوب بوده و می تواند در حد خود، شعارهای عاشورا و اهل بیت(ع) را به گوش انسان معاصر رسانده و قلب او را به سمت باورها سوق دهد. حال اگر هنر تعزیه این هدف را برآورده نماید،‌مطلوب و پسندیده است.

    قالب‌های مشروع و مجاز دارای حدود و چارچوب های خاصی است که به وسیله شرع و عقل تعیین می گردد. اگر عزاداری با شیوه هایی اجرا شود که شور را بر شعور غالب سازد و به نوعی موجب انحراف از فلسفه عزاداری و از دست دادن محتوا گردد، خارج از حدود عزاداریِ مشروع و معقول است.

    اگر قالب های عزاداری به گونه ای باشد که عقلای جامعه، آن را نکوهش کرده، موجب وهن مذهب و آموزه های عاشورا بدانند، حد غیرمجاز عزاداری خواهد بود .(1)

    شکل و صورت عزاداری باید به گونه ای باشد که بتواند محتوای پیام های عاشورا را به مردم ابلاغ کند و باور انسان ها را نسبت به آنها تقویت نماید ولی اگر این ظاهر به صورتی درآید که نه تنها باطن و مغز را نشان ندهد بلکه باعث گردد موضوع خدشه دار شود، شکل و صورت مناسبی نخواهد داشت و مورد قبول نخواهد بود.

    در هر صورت همچون دیگر سنت های مذهبی باید به هنگام اجرای تعزیه، موازین شرعی رعایت گردد و ارزش های معنوی آن پایمال نشود و چون سنتی دینی است باید مروّج و مبلّغ فضایل، مکارم و خصال نیکو باشد؛ مردم را دین شناس نماید و روح معنویت را در آنان تقویت کند،

    پس تعزیه در صورتی موجب خشنودی خدا و اولیای الهی است که در حدود بندگی

    پروردگار بوده و مشتمل بر دروغ، حرام و امور وهن انگیز نباشد. این مسئله مهم در

    فتاوای مراجع نیز مورد توجه ویژه بوده است.


    شبیه خوانی و تعزیه، از دیدگاه فقهی و اعتقادی مورد بحث و بررسی عالمان شیعه قرار گرفته، برخی آن را تحریم و بعضی تجویز کرده اند. از نظر علمای شیعه، خدمتی برای حفظ اسلام بالاتر از این نیست که بدعت ها از بین بروند و افکار موهوم، خرافی و مضامین سست از متون نوحه ها و شبیه نامه ها حذف شوند. در صورتی که جهات شرعی در تعزیه خوانی رعایت گردد و تعزیه پیراسته از وهن و خرافات برگزار شود، بر آن اشکالی مترتب نمی باشد.


  8. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,081
    مورد تشکر
    82 پست
    حضور
    14 روز 16 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0




    نظریات علمای شیعه درباره تعزیه:


    1- آیت الله میرزا محمد حسین نائینی در فتوای خود ضمن تأیید شبیه خوانی، این قید را بیان نموده که شعائر مزبور باید از هرگونه امور ناپسند که شایسته چنین شعاری نیست پاک شود. (2)

    2- آیت الله سید محسن حکیم، ضمن تأیید فتوای میرزای نائینی می افزاید: بعضی مناقشاتی که می‌شود، ناشی از الحاق برخی چیزها و کارهایی است که چه بسا با عزاداری و سوگواری برای سیدالشهدا مغایرت دارد.(3)

    3- در رساله ذخیرة العباد، آیت الله زین العابدین مازندرانی با حواشی آیت الله میرزا محمد تقی شیرازی، آیت الله سید محمد کاظم یزدی و آیت الله سید اسماعیل صدر، شبیه خوانی به عنوان عملی ممدوح معرفی شده، تا وقتی که مشتمل بر حرامی چون غنا و مانند آن نباشد.

    در این نوشتار آمده : بیان مصائب به زبان حال امام در صورتی جایز است که با آن بزرگوار تناسب داشته باشد.(4)

    4- آیت الله شیخ عبدالکریم حائری یزدی در بخشی از نظر خویش درباره تعزیه می فرماید: «گمان ندارم کسی منکر خوبی آن باشد، مادامی که برخی از محرّمات شرعی را در بر نداشته باشد؛ مانند استعمال لهو و غیر آنها» .(5)

    5- علامه سید محسن امین، تأکید می نماید که در عزداری ها باید از سیره ائمه(ع) پیروی کرد و اگر آن بزرگواران تصریحی در این امور نکرده اند، باید از شیوه ای منطقی و عاقلانه متابعت نمود.(6)

    6- آیت الله سید عبدالحسین شرف الدین عاملی خاطرنشان می نماید: اگر رویدادهای ملال انگیز اهل بیت به صورت نمایش برگزار شود، اثر خوبی بر دل ما خواهد گذاشت، ولی این برنامه باید از روی اصول صحیح به اجرا درآید.(7)

    7- آیت الله کاشف الغطاء نیز سوگواری به شکل شبیه خوانی را در صورتی که درست برپا شود، بدون اشکال می دانست، ولی در ادامه افزوده است: «سعی کنید عزاداری را از کارهایی که با حزن و عزا جور در نمی‌آید، جدا کنید، زیرا عزاداری برای زنده ساختن فلسفه قیام امام حسین(ع) است، نه برای قصه گویی، نمایش و وقت گذرانی. بکوشید مراسم سوگواری را بدون نقطه ضعف برگزار کنید و مردم را به یاد خدا بیاندازید و ایمان آنها را زیاد کنید».(8)

    8- آیت الله میرزا محمد علی شاه آبادی - استاد عرفان امام خمینی - وقتی دیدند در صحن مطهر امام زاده حمزه(ع) مراسم تعزیه خوانی با تحریفات و مضامین موهن برگزار می شود، مانع اجرای آن گردید و مجلس مذکور را به کانون وعظ و خطابه تبدیل نمود.(9)

    9- آیت الله بروجردی نیز وقتی دید شبیه خوانی های قم وضع نگران کننده ای دارند و توأم با بدعت و تحریف اجرا می شوند، دست اندرکاران تعزیه را فرا خواند و به آنان تأکید نمود شبیه خوانی با این شکل حرام است و باید اصلاح گردد و یا از برگزاری آنها شود. ایشان اجازه نمی دادند عزاداری های آفت زده اجرا شود.(10)

    10- شهید مطهری در خصوص پالایش و پیرایش تعزیه هشدار می دهد: «علما باید با عوامل پیدایش تحریف مبارزه کنند، جلو تبلیغات دشمنان را بگیرند، با اسطوره سازی ها مبارزه کنند...».(11)

    11- حضرت امام خمینی فرمود: «اینجا باید سخنی هم در خصوص عزاداری و مجالسی که با نام حسین بن علی(ع) برپا می شود بگوییم. ما و هیچ یک از دیند‌اران نمی گوییم که با این اسم، هر کس هر کاری می کند خوب است. چه بسا علمای بزرگ و دانشمندان، بسیاری از این کارها را ناروا دانسته و به نوبت خود از آن جلوگیری کرده اند، چنانچه همه می دانیم که در بیست و چند سال پیش از این، عالم بزرگوار مرحوم حاج شیخ عبدالکریم حائری در قم شبیه خوانی را منع کرد و یکی از مجالس بسیار بزرگ را مبدل به روضه خوانی کرد...».(12)

    12- حضرت آیت الله خامنه ای فرمود: اگر مراسم شبیه خوانی مشتمل بر امور دروغ و باطل نباشد و مستلزم مفسده هم نباشند و با توجه به مقتضیات زمان باعث وهن مذهب حق هم نشوند اشکال ندارد ولی در عین حال بهتر است که به جای آنها، مجالس وعظ و ارشاد و ذکر مصائب حسینی و مرثیه خوانی برپا شود.(13)

    13- از دیدگاه آیت الله مکارم شیرازی، شبیه خوانی، اگر امر خلاف شرعی در آن نباشد و موجب هتک مقدسات نشود اشکال ندارد.(14)

    14- از نظر آیت الله میرزا جواد تبریزی، تعزیه و شبیه خوانی چنانچه مشتمل بر حرام نبوده و وهن به معصومین(ع) نباشد مانعی ندارد.(15)

    با توجه و دقت در فتاوای فقها و مراجع دینی متوجه می‌شویم که همة آنان در تمام دوران از گذشتة تاکنون، در باره تعزیه بر چند مسئله تأکید داشتند:

    1 – مخالف شرع و احکام دینی نباشد.

    2 – موجب سستی و وهن مذهب نشود.

    3 – موجب تحریف محتوا و یا حتی غفلت و نادیده گرفتن آن نگردد.

    --------------------------------------------------------------------------------------------------------
    پی‌نوشت‌ها:
    1. فلسفه عزاداری، محمد رضا کاشفی، مرکز فرهنگی نهاد، چاپ اوّل، 1381، ص 21.
    2. بکاء الحسینی، سید حسین طباطبایی، ص 482 - 502.
    3 . فتاوای علمای سلف درباره عزاداری و شبیه خوانی، فصلنامه هنر، پاییز 1362، ص 297.
    4. الدعاة الحسینیه، شیخ محمد علی نخجوانی، ص 126 و 131.
    5 . همان.
    6. التنزیه لأعمال الشبیه، 1347 ق (1307ش) که در سال 1322ش توسط جلال آل احمد با عنوان عزاداری های نامشروع ترجمه و انتشار یافت.
    7 . المجالس الفاخره فی ماتم العترة الطاهره، سید عبدالحسین شرف الدین، مقدمه.
    8 . کاشف الغطاء، سوره خشم، محمد رضا سماک امانی، ص 72.
    9. روایت فضیلت، غلامرضا گلی زواره، مجله پاسدار اسلام، ش 160، ص 41.
    10. حماسه حسینی، شهید مطهری، ج 1، ص 185.
    11 . همان، ج 3، ص 293.
    12 . قیام عاشورا در کلام و پیام امام خمینی، ص 92.
    13 .اجوبه الاستفتاآت، تهران، الهدی، 1381، ص 322.
    14. استفتاآت جدید، آیت الله مکارم شیرازی، 1381، ج 1، ص 158، ش 573.
    15. استفتاآت جدید، آیت الله میرزا جواد تبریزی، انتشارات سرور، 1378، چاپ اول، ص 458، ش 2019.

    مأخذ: اينجا


  9. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۷
    نوشته
    937
    تشکر:
    1
    حضور
    1 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی تاریخی 1 نمایش پست

    نظریات علمای شیعه درباره تعزیه:


    1- آیت الله میرزا محمد حسین نائینی در فتوای خود ضمن تأیید شبیه خوانی، این قید را بیان نموده که شعائر مزبور باید از هرگونه امور ناپسند که شایسته چنین شعاری نیست پاک شود. (2)
    خب چون در تعزیه باید مرد به جای حضرت زینب آواز بخواند و از نظر شرعی هم نمی شود که یک زن آواز خوانی کند ، و نمی شود که نقش حضرت زینب را هم از تعزیه حذف کرد ، پس از نظر ایشان تکلیف روشن است : مجاز نیست .

    برویم سراغ نفر بعدی :

    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی تاریخی 1 نمایش پست


    2- آیت الله سید محسن حکیم، ضمن تأیید فتوای میرزای نائینی می افزاید: بعضی مناقشاتی که می‌شود، ناشی از الحاق برخی چیزها و کارهایی است که چه بسا با عزاداری و سوگواری برای سیدالشهدا مغایرت دارد.(3)
    پس خیلی چیزها هست که مغایرت دارد . البته که مغایرت دارد و تا جایی که ما از عزاداری ائمه شنیده ایم ، نه علامتی ( بخوانید صلیب ) بوده و نه زنجیر و نه علم و نه کتل و نه تیغ و نه قمه و نه حتی سینه زنی . منتهی ما را که می شناسید ، مردمی هستیم از آش داغ تر و از پاپ کاتولیک تر . معرفتمان نسبت به واقعه ی کربلا ، از ائمه بیشتر است و فقط تعجب می کنیم که چرا ائمه ی محترم این قدر سرد برگزار می کرده اند این قضیه را ؟؟!!

    هر چند فقیه محترم خیلی سیاستمدارانه از بردن اسم آن چیزهای مغایر شانه خالی کرده اند تا در برابر عوام الناس قرار نگیرند و به بی تفاوتی نسبت به شعائر متهم نشوند ، اما باز هم این قدر هست که بشود بعضی چیزهای تعزیه را مغایر دانست .

    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی تاریخی 1 نمایش پست


    3- در رساله ذخیرة العباد، آیت الله زین العابدین مازندرانی با حواشی آیت الله میرزا محمد تقی شیرازی، آیت الله سید محمد کاظم یزدی و آیت الله سید اسماعیل صدر، شبیه خوانی به عنوان عملی ممدوح معرفی شده، تا وقتی که مشتمل بر حرامی چون غنا و مانند آن نباشد.
    غنا که تعریفش مشخص است و به طور مشخص در تعزیه نه ریتم شش و هشت داریم ، نه همچون چهچه داودی ای ، ولی ایشان گویا مرد نمایی حضرت زینب مشکلی نداشته اند ها ؟

    ولی نه ؛ انگار یک چیزی از قلم افتاده :

    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی تاریخی 1 نمایش پست


    در این نوشتار آمده : بیان مصائب به زبان حال امام در صورتی جایز است که با آن بزرگوار تناسب داشته باشد.(4)
    اوه این جا مشکل ایجاد شد . گمان نمی کنم آن خفت و خواری ای که برای اصحاب امام حسین در بعضی تعزیه ها دیده ام ، تناسبی با شان آن بزرگواران داشته باشد . مخصوصا وقتی آنها ناله می زنند برای آب و کتک می خورند . پس این جا هم مشکل ایجاد شد : مجاز نیست

    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی تاریخی 1 نمایش پست


    4- آیت الله شیخ عبدالکریم حائری یزدی در بخشی از نظر خویش درباره تعزیه می فرماید: «گمان ندارم کسی منکر خوبی آن باشد، مادامی که برخی از محرّمات شرعی را در بر نداشته باشد؛ مانند استعمال لهو و غیر آنها» .(5)
    جالب این است که کلی گویی بنا بر مصالح دائم بیشتر و بیشتر می شود . لهو ؟ مثال چه نوع لهوی در تعزیه موجود است ؟

    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی تاریخی 1 نمایش پست


    5- علامه سید محسن امین، تأکید می نماید که در عزداری ها باید از سیره ائمه(ع) پیروی کرد و اگر آن بزرگواران تصریحی در این امور نکرده اند، باید از شیوه ای منطقی و عاقلانه متابعت نمود.(6)
    این بزرگوار گویا فراموش کرده اند که شیوه ی عاقلانه ، در تهران با دهات ممسنی یکی نیست الزاما . اما با توجه به این که ائمه ی معصوم تصریحی در باب تعزیه نکرده اند ، می شود آن را تا حدودی منطقی و عاقلانه دانست ( یا نمی شود ؟ )

    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی تاریخی 1 نمایش پست


    6- آیت الله سید عبدالحسین شرف الدین عاملی خاطرنشان می نماید: اگر رویدادهای ملال انگیز اهل بیت به صورت نمایش برگزار شود، اثر خوبی بر دل ما خواهد گذاشت، ولی این برنامه باید از روی اصول صحیح به اجرا درآید.(7)
    جالب است . اعاظم عزیز به شیوه های عاقلانه ، منطقی ، صحیح اشاره می کنند اما جایی ندیدیم که این واژه ها با ذکر مصداق تعریف شود .

    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی تاریخی 1 نمایش پست


    7- آیت الله کاشف الغطاء نیز سوگواری به شکل شبیه خوانی را در صورتی که درست برپا شود، بدون اشکال می دانست، ولی در ادامه افزوده است: «سعی کنید عزاداری را از کارهایی که با حزن و عزا جور در نمی‌آید، جدا کنید، زیرا عزاداری برای زنده ساختن فلسفه قیام امام حسین(ع) است، نه برای قصه گویی، نمایش و وقت گذرانی. بکوشید مراسم سوگواری را بدون نقطه ضعف برگزار کنید و مردم را به یاد خدا بیاندازید و ایمان آنها را زیاد کنید».(8)
    خب این بزرگوار که مقام فقهی شامخی نیز دارند ، یکی به نعل زده اند و یکی به میخ . اولش می گویند بلا اشکال است ، بعدش خیلی کلی و بدون اشاره به مطلق درست یا با اشکال بودن ، فرموده اند نمایش با عزاداری جور در نمی آید . بالاخره ما نمی دانیم اولی را بپذیریم یا دومی را چون در یک پاراگراف دو جمله با هم تعارض منطقی واضحی دارد .

    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی تاریخی 1 نمایش پست


    8- آیت الله میرزا محمد علی شاه آبادی - استاد عرفان امام خمینی - وقتی دیدند در صحن مطهر امام زاده حمزه(ع) مراسم تعزیه خوانی با تحریفات و مضامین موهن برگزار می شود، مانع اجرای آن گردید و مجلس مذکور را به کانون وعظ و خطابه تبدیل نمود.(9)
    اوه اینجا بالاخره یک خورده قاطع تر شد ، ولی باز هم مصادبق تحریفات و مضامین موهن برای مردم فلان آبادی و دهات ممسنی مشخص نشده است !

    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی تاریخی 1 نمایش پست


    9- آیت الله بروجردی نیز وقتی دید شبیه خوانی های قم وضع نگران کننده ای دارند و توأم با بدعت و تحریف اجرا می شوند، دست اندرکاران تعزیه را فرا خواند و به آنان تأکید نمود شبیه خوانی با این شکل حرام است و باید اصلاح گردد و یا از برگزاری آنها شود. ایشان اجازه نمی دادند عزاداری های آفت زده اجرا شود.(10)
    خدا پدر آقای بروجردی را بیامرزد . ایشان در باب تراشیدن ریش هم یک بار مسلمین را نجات داده است !
    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی تاریخی 1 نمایش پست


    10- شهید مطهری در خصوص پالایش و پیرایش تعزیه هشدار می دهد: «علما باید با عوامل پیدایش تحریف مبارزه کنند، جلو تبلیغات دشمنان را بگیرند، با اسطوره سازی ها مبارزه کنند...».(11)
    آقا این هشدار ها از سال ها پیش شروع شده ، اما ما نمی دانیم چرا مثل قارچ هر سال بیشتر و بیشتر سبز می شود ؟ جدا این تحریفات از طریق هاگ هم منتشر می شد این قدر مسری نبود ها

    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی تاریخی 1 نمایش پست


    11- حضرت امام خمینی فرمود: «اینجا باید سخنی هم در خصوص عزاداری و مجالسی که با نام حسین بن علی(ع) برپا می شود بگوییم. ما و هیچ یک از دیند‌اران نمی گوییم که با این اسم، هر کس هر کاری می کند خوب است. چه بسا علمای بزرگ و دانشمندان، بسیاری از این کارها را ناروا دانسته و به نوبت خود از آن جلوگیری کرده اند، چنانچه همه می دانیم که در بیست و چند سال پیش از این، عالم بزرگوار مرحوم حاج شیخ عبدالکریم حائری در قم شبیه خوانی را منع کرد و یکی از مجالس بسیار بزرگ را مبدل به روضه خوانی کرد...».(12)
    خب ، در اینجا باید به چیزی اشاره کنیم . همزمان با مخالفت امام با این قبیل محالس ، سازمان تبلیغات اسلامی ، شروع به احیای تعزیه تحت عنوان هنر اسلامی کرد و بنابراین فرموده ی امام در برابر زحمات سازمان تبلیغات می شود هیچ !

    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی تاریخی 1 نمایش پست


    12- حضرت آیت الله خامنه ای فرمود: اگر مراسم شبیه خوانی مشتمل بر امور دروغ و باطل نباشد و مستلزم مفسده هم نباشند و با توجه به مقتضیات زمان باعث وهن مذهب حق هم نشوند اشکال ندارد ولی در عین حال بهتر است که به جای آنها، مجالس وعظ و ارشاد و ذکر مصائب حسینی و مرثیه خوانی برپا شود.(13)
    تکلیف روشن شد ؟ ایشان می فرمایند بهتر است اما مردم دهات ممسنی ، هر سال تعزیه شان مفصل تر و پرهزینه تر برگزار می شود . اخیرا در تلویزیون هم بر خلاف گذشته ، ساعاتی به پخش تعزیه هم اختصاص داده می شود .
    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی تاریخی 1 نمایش پست
    با توجه و دقت در فتاوای فقها و مراجع دینی متوجه می‌شویم که همة آنان در تمام دوران از گذشتة تاکنون، در باره تعزیه بر چند مسئله تأکید داشتند:

    1 – مخالف شرع و احکام دینی نباشد.

    2 – موجب سستی و وهن مذهب نشود.

    3 – موجب تحریف محتوا و یا حتی غفلت و نادیده گرفتن آن نگردد.
    1. مخالف شرع و احکام دین هست
    2. موحب سستی و وهن مذهب هم می شود
    3. تحریف محتوا و غفلت هم در آن هست

    با این وجود ، همچنان که مشاهده می کنید ، عموم فقها و اعاظم مذهب ، با کلی گویی و پرهیز از صدور احکام قطعی و مشخص ( از ترس این که مبادا به روحیه ی عزاداران صدمه بخورد و آسیبی متوجه اصل مکتب شود ) با این قضیه مماشات می کنند . این هم از مصادیق آن کنار آمدن با پدیده هایی است که می دانیم نادرست است ، اما خوب منافع این طوری اقتضا می کند .


  10. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    1,093
    صلوات
    20000
    تعداد دلنوشته
    1
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    2 روز 13 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    1
    گالری
    0



    وقتی یکی از عزیزان شما فوت می کند شما آنچنان غمگین می شوید که نمی توانید از جای خود برخیزید

    اما در این نوع مراسمات شما شاهد حرکات مختلف و گاهی هم همراه با یک موزیک به صورت تبلو شیپور هستید

    این نوعی نمایش است از یک واقعه

    غم به این صورت بروز نمی کند
    حقیقت بوده هست و خواهد بود. ازلی و ابدی است. لیکن واقعیت «بوده» اما شاید دیگر حالا نباشد. یا الان هست اما چه بسا بعدا نباشد و شاید هم نه در گذشته بوده و نه در حالا بلکه در «آینده» واقع شود. واقعیت «هست» است و حقیقت هستی «هست» است. هست جزیی از هستی است، اما هستی جزیی از هست نیست... حقیقت زنده و حاضر است وانگهی لایتناهی و نامحدود است. اما واقعیت ممکن است چنین نباشد. که اگر بود جزیی از جریان حقیقت بود.

  11. تشکرها 2


  12. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    1,093
    صلوات
    20000
    تعداد دلنوشته
    1
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    2 روز 13 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    1
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط ceramic نمایش پست
    با این وجود ، همچنان که مشاهده می کنید ، عموم فقها و اعاظم مذهب ، با کلی گویی و پرهیز از صدور احکام قطعی و مشخص ( از ترس این که مبادا به روحیه ی عزاداران صدمه بخورد و آسیبی متوجه اصل مکتب شود ) با این قضیه مماشات می کنند . این هم از مصادیق آن کنار آمدن با پدیده هایی است که می دانیم نادرست است ، اما خوب منافع این طوری اقتضا می کند .
    ترحم به پلنگ تیز دندان ستمکاری بود بر گوسفندان

    این ظلمی است که ای آقایون مرتکب می شوند
    حقیقت بوده هست و خواهد بود. ازلی و ابدی است. لیکن واقعیت «بوده» اما شاید دیگر حالا نباشد. یا الان هست اما چه بسا بعدا نباشد و شاید هم نه در گذشته بوده و نه در حالا بلکه در «آینده» واقع شود. واقعیت «هست» است و حقیقت هستی «هست» است. هست جزیی از هستی است، اما هستی جزیی از هست نیست... حقیقت زنده و حاضر است وانگهی لایتناهی و نامحدود است. اما واقعیت ممکن است چنین نباشد. که اگر بود جزیی از جریان حقیقت بود.

  13. تشکرها 2


  14. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    254
    تشکر:
    1
    حضور
    5 روز 9 ساعت 34 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    تعزیه نوعی از نمایش سنتیه که به خاطر موضوعاتش حالت عزاداری گرفته وسالهای اخیر علما تصحیحاتی رو نسخه هاشون داشتند مثل اصلاح نسخه حضرت قاسم واینکه ایشون اصلا به سن دامادی نرسیده بودند به نظر من هنوزم جاداره که اشکالاتشون برطرف بشه
    زندگی به وسعت پرواز بلند است اما...


    مسئله این است، چقدر
    کبوتر باشیم...


  15. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    1,093
    صلوات
    20000
    تعداد دلنوشته
    1
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    2 روز 13 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    1
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط ناجی دلها نمایش پست
    تعزیه نوعی از نمایش سنتیه که به خاطر موضوعاتش حالت عزاداری گرفته وسالهای اخیر علما تصحیحاتی رو نسخه هاشون داشتند مثل اصلاح نسخه حضرت قاسم واینکه ایشون اصلا به سن دامادی نرسیده بودند به نظر من هنوزم جاداره که اشکالاتشون برطرف بشه
    علما چقدر کند هستند
    حقیقت بوده هست و خواهد بود. ازلی و ابدی است. لیکن واقعیت «بوده» اما شاید دیگر حالا نباشد. یا الان هست اما چه بسا بعدا نباشد و شاید هم نه در گذشته بوده و نه در حالا بلکه در «آینده» واقع شود. واقعیت «هست» است و حقیقت هستی «هست» است. هست جزیی از هستی است، اما هستی جزیی از هست نیست... حقیقت زنده و حاضر است وانگهی لایتناهی و نامحدود است. اما واقعیت ممکن است چنین نباشد. که اگر بود جزیی از جریان حقیقت بود.

صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود