جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: بر چه اساسی مقام امامان معصوم را حتی از مقام پیامبران اولوالعزم بالاتر می دونیم؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۸
    نوشته
    61
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    2 ساعت 9 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    3

    بر چه اساسی مقام امامان معصوم را حتی از مقام پیامبران اولوالعزم بالاتر می دونیم؟




    با سلام

    همه ما می دونیم که پیامبران اولوالعزم پیامبرانی بودند که کتاب و آیین جدید آسمانی داشتند. خب این خیلی مهم هست و مشخصه اون پیامبر مقام و منزلت زیادی نزد خداوند داشته که کتاب آسمانی و شریعت خاص آورده است.

    اما این سوال برام هنوز مبهمه که ما بر چه اساسی مقام امامان معصوم را حتی از مقام پیامبران اولوالعزم بالاتر می دونیم؟

    امامان معصوم هر چقدر هم از نظر مقامات و کمالات معنوی بالا باشند، اما صاحب کتاب و شریعت آسمانی که نیستند، بلکه همون شریعت اسلام رو ترویج می کردند، حالا ما بر اساس چه دلایلی مقام اونها رو از صاحبان کتاب آسمانی هم بالاتر می دونیم؟


    کارشناس بحث : پاسخگوی اعتقادی 6
    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۱/۰۳/۰۷ در ساعت ۱۲:۴۵


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۱
    نوشته
    405
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    8 روز 7 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    جمع بندی




    پرسش:
    ما بر چه اساسی مقام امامان معصوم را حتی از مقام پیامبران اولوالعزم بالاتر می دانیم.؟


    پاسخ:
    افضليت و برتری ائمه اطهار بر پيامبران الهی در چند محور قابل بحث است:
    الف-پیامبران الهی به دو گروه تقسیم می شوند:

    1. برخی از آنها علاوه بر «نبی» بودن، «امام» نیز بودند، یعنی پس از نیل به مقام نبوت، به مقام امامت نیز ارتقا یافته اند. مانند حضرت ابراهيم «قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا»(1)

    2. برخي از انبياء كه فقط نبی بوده اند و امام نبوده اند «وَ جَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً یَهْدُونَ بِأَمْرِنا لَمَّا صَبَرُوا وَ کانُوا بِ‏آیاتِنا یُوقِنُونَ»؛ و چون شکیبایی کردند و به آیات ما یقین داشتند برخی از آنان را پیشوایانی قرار دادیم که به فرمان ما (مردم را) هدایت می‎کردند.(2)
    از آيه فوق برداشت می شود كه فقط برخی از پيامبران امام نيز هستند چرا كه كلمه "من" در آيه نشان دهنده بعض بودن است.

    ب- در قرآن كريم مقام امامت بر پيامبري برتری داده شده است: «وَإِذِ ابْتَلَى إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا قَالَ وَمِن ذُرِّيَّتِي قَالَ لاَ يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ»؛ و (به ياد آر) هنگامى كه ابراهيم را پروردگارش به امورى بيازمود، پس او همه را به نحو كامل انجام داد پروردگارش گفت: همانا من تو را براى مردم امام و پيشوا كردم. ابراهيم گفت: و از اولاد من چطور؟ گفت: پيمان من به ستمكاران نمى‏ رسد.(3)
    قرآن امامت را بعد انجام آزمايش و امتحان مهم الهی برای ابراهيم جعل و قرارداده‌است. ابراهيمی كه پيامبر بود در طی آزمايشات الهی قرار می گيرد آنگاه مقام امامت به او اعطا می شود.
    بنا بر اين آيه امامت از پيامبری بالاتر است و تمامی امامان ما بر پيامبران غير امام برتر هستند
    امام رضا (علیه السلام) ضمن تصريح به محدوديت اذهان مردم در نيل به حقيقت امامت تصريح می كند كه امامت بالاتر از نبوت است و براي اين ادعا حضرت به اعطای مقام امامت بعد از نبوت به حضرت ابراهيم استدلال می كند: «و ان الامامه خص الله ابراهيم الخليل (ع) بعد النبوه و الخله مرتبه ثالثه و فضيله شرفه بها.»(4)
    امام صادق (علیه السلام) در مقام توصيف اوصاف و مقامات حضرت ابراهيم به ترتيب به مقام های: عبد، نبی، رسول،خليل، امام، اشاره و تاكيد می كند اين مقام ها به ترتيب بوده يعني اول عبد بعد نبی بعد رسول بعد خليل و در آخر به مقام امامت نايل می آيد.(5)

    ج- اما بحث درباره پيامبرانی كه به مقام امامت رسيده اند: که در اين قسمت از پيامبران نيز دلايلی بر افضل بودن ائمه داريم :

    1-آيه مباهله:
    و به اجماع همه مسلمين پيامبر اسلام اشرف تمامی پيامبران و اشرف تمامی مخلوقات من الاولين و الآخرين است. پيامبر می فرمود: «أنا سیّد البشر»؛ من سرور آدمیان هستم.
    همچنین پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «انّ اللّه تعالی فضّل انبیائه المرسلین علی الملائکة المقرّبین و فضّلنی علی جمیع الأنبیاء و المرسلین...»؛ خدای متعال، پیامبران مرسل خویش را بر فرشتگان مقرّبش برتری داد و مرا بر تمامی پیامبران و مرسلان.(6)

    در آيه مباهله : «فمن حاجك فيه من بعد ما جاءك من العلم فقل تعالوا ندعوا أبنائنا وأبناءكم ونساءنا ونسائكم وأنفسنا وأنفسكم ثم نبتهل فنجعل لعنة الله الكاذبين»؛ (7) پيامبر اكرم (صلّي الله عليه و آله)، امير المؤمنين (عليه السّلام) را جان و نفس خود قرار داده است.(8)
    حال كه پيامبر ما از همه پيامبران افضل است امام علی (علیه السلام) كه به منزله نفس پيامبر است نيز همين حكم را دارد

    2- روايات:
    يا در روايت زير مي‌بينيم امير المؤمنين (عليه السّلام) عصاره فضائل انبياء الهی به حساب آمده و اين خود می تواند دليلی بر ارجحيت و افضليت مقام امامت امير المؤمنين (عليه السّلام) بر مقام نبوت انبياء‌الهی گردد.
    قال رسول الله (صلي الله عليه و آله): «مَنْ اَرادَ أَنْ يَنْظُرَ اِلي آدمَ فِي عِلمهِ، و اِلي نوُحِ في حِكمَتِهِ وَ اِليَ اِبراهيمَ في حِلمِهِ فَلْيَنْظُر اِليَ عَليِّ بنِ اَبيِ طالِب.»
    رسول خدا (صلي الله عليه و آله) فرمودند: كسی كه می خواهد علم و معرفت آدم ابوالبشر و حكمت نوح و حلم ابراهيم را ببيند، پس بايد به سوی علی بن ابی طالب نگاه كند.(9)
    قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): «من أراد أن ينظر إلى آدم في علمه و إلى نوح في فهمه و إلى إبراهيم في حلمه و إلى يحيى في زهده و إلى موسى في بطشه فلينظر إلى علي بن أبي طالب.»؛ كسي كه می خواهد آدم را در علمش و نوح را در فهمش و ابراهيم را در حلمش و يحيی را در زهدش و موسی را در قدرت ببيند پس بايد به علی بن ابي طالب نظاره كند.(10)
    «من أراد أن يرى آدم في علمه، ونوحا في طاعته، و إبراهيم في خلته، وموسى في هيبته، وعيسى في صفوته، فلينظر إلى علي بن أبي طالب.»؛ كسي كه می خواهد آدم را در علمش و نوح را در اطاعت و بندگيش و ابراهيم را در دوستيش با خدا و عيسی را در خلوصش با خدا ببيند پس بايد به علی بن ابی طالب بنگرد.(11)

    به سند معتبر از امام صادق (علیه السلام) به روايت رسول اكرم (صلی الله علیه و‌ آله) نقل شده است كه: «يا على من و تو و امامان از فرزندان تو سرور خلقند در دنيا و پادشاهند در آخرت.»(12)
    در عيون اخبار الرضا به سند معتبر از حضرت رضا (علیه السلام) روايت شده كه حضرت رسول (صلی الله علیه و آله) فرمودند: تو يا على و فرزندان تو برگزيده هاى خدايند از خلقش.(13)

    3- دليل عرفاني:
    صرف نظر از اين روايات با دو منظر ديگر مى توان برترى مقام ائمه را بر ساير انبياء اثبات كرد:
    اول آن كه، بر اساس دلايل متقن عقلى و روايى «انسان كامل» مثل اعلى و روح خدايى است كه مخلوق اول و صادر اول مى باشد و از اين جهت بر تمامى انسان هاى ديگر از حيث مقام و منزلت برترى دارد.
    با توجه به روايات متعدد رسول خدا (صلی الله علیه و‌ آله) و عترت طاهره او اولين مخلوق بوده اند و از اين رو، مصداق اعلى و حقيقى انسان كامل اند.
    امام باقر (علیه السلام) به جابر فرمود: اولين مخلوق، حقيقت محمدى (صلی الله علیه و‌ آله) و معصومين است.(14)
    از معصومان (علیه السلام)، نقل شده است: «ما حالاتى داريم كه هيچ نبى مرسل و ملك مقرب هم به آن راه ندارند.»(15)

    از سوى ديگر با توجه به اين حقيقت كه امامان به منزله پيامبر اسلامند.(16) و نفس آنان نفس نبى اكرم (صلی الله علیه و‌ آله) مى باشد.(17) مى توان اذعان كرد كه مقام ائمه (علیه السلام) به دليل قرابت و منزلت و مكنت وجودى با رسول اكرم (صلی الله علیه و آله) از انبياء ديگر برتر است.

    مرحوم شيخ مفيد در اين‏ باره مى ‏نويسد: «مسأله افضليّت از مسايلى نيست كه عقل را در آن جايگاهى باشد؛ بلكه بايد سراغ روايات رفت.»(18)

    علامه مجلسى مى‏ نويسد: عقيده به افضليت حضرت محمد (صلى ‏الله‏ عليه ‏و ‏آله) و ائمه واجب است و خداوند، هيچ مخلوقى را هم‏سان با عظمت آنان نيافريده است؛ زيرا آنان محبوب‏ ترين و با كرامت ‏ترين آفريدگان در پيشگاه خداوند مى‏ باشند. امام صادق (عليه ‏السلام) فرمود: «ان اللّه‏ خلق اولى العزم من الرّسل و فضلهم بالعلم و أورثنا علمهم و فضّلنا في علمهم و علم رسول اللّه‏ ما لم يعلموا أو علّمنا علم الرسول و علمهم»؛ خداوند بزرگ، پيامبران اولوالعزم را آفريد و آنان را به وسيله علم و دانش برترى داد و ما دانش آنان را به ارث برديم و خدا ما را به دانش آنان و دانش رسول خدا برترى بخشيد و آنان بهره ‏اى از علم رسول اللّه‏ (صلى ‏الله ‏عليه ‏و‏ آله) نداشتند و ما از علم پيامبران سابق و پيامبر اسلام (صلى ‏الله‏ عليه ‏و‏ آله) برخورداريم.(19)

    ـ نتيجه:
    اکثر علمای شيعه قائل به برتري ائمه اطهار بر همه پيامبران بجز پيامبر خاتم مي باشند (20) و اين با دلايل عقلي و نقلي ثابت مي شود.


    ـــــــــــــــــــــ
    (1) بقره/ 124.
    (2) سجده/ 24.
    (3) بقره/ 124.
    (4) عيون اخبار الرضا، ج 2، صص 6- 195؛ الكافي، ج 1، ص 199؛ كتاب الحجه، ب نادر جامع، ح1.
    (5) كافي، ج 1، ص 175.
    (6) تفسیر صافی، ملاّ محسن فیض کاشانی، دارالمرتضی، مشهد، چ 1، ج 3، ص 198.
    (7) آل عمران/61.
    (8) صحیح بخاری، ج ۶، صص ۲۲۳، صحیح مسلم، ج ۷، ص ۵۹؛ کتاب الفضایل باب معجزات النبی؛ سنن الترمذی، ج ۴، ص ۳۷۰، ح ۵۱۵۶، العقد الفرید، ج ۴، ص ۲۵۱؛ شرح نهج*البلاغه ابن ابی الحدید، ج ۱۱، ص۶۶.
    (9) بحار الانوار، ج 39، ص 35.
    (10) شواهد التنزيل، حاكم حسكاني، ج 1، ص 103.
    (11) تفسير الرازي، ج 8، ص 86 ـ تفسير البحر المحيط، ابوحيان اندلسي، ج 2.
    (12) ترجمه حياه القلوب، علامه مجلسى، اول، دارالاعتصام، 1417 ق، ص 118.
    (13) همان، ص 122.
    (14) بحارالانوار، ج 61، ص 142.
    (15) همان، 79، ص 343.
    (16) اصول كافى، ح 702.
    (17) موسوعه الامام على ابن ابى طالب، ج 8، صص 9 12.
    (18) أوائل المقالات، ص 82.
    (19) بحارالانوار، ج 26، ص 297.
    (20) ر.ك: شيخ صدوق، الهدايه، ص 73؛ شيخ مفيد، مجموعه آثار، ج ، ص93؛ فاضل مقداد، اللوامع الالهيه، ص 343؛ بحار الانوار، ج 26، باب تفضلهم علي الانبياء ، ص 267.

    ویرایش توسط شعیب : ۱۳۹۵/۱۲/۲۱ در ساعت ۱۲:۲۹
    الهي كفي بي عزا ان اكون لك عبدا و كفي بي فخرا ان تكون لي ربا انت كما احب فاجعلني كما تحب
    معبودا بس است مرا اين عزت كه بنده توام و بس است مرا اين افتخار كه تو پروردگار مني.
    تو چناني كه دوست ميدارم مرا چنان كن كه دوست ميداري.
    امام علی (علیه السلام)

  4. تشکرها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود