جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: پیامبر بعد از هجرت به مدینه، با ساكنین غیر مسلمان مدینه،چه برخوردی داشتند؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۰
    نوشته
    54
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 ساعت 41 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    پیامبر بعد از هجرت به مدینه، با ساكنین غیر مسلمان مدینه،چه برخوردی داشتند؟




    بسم رب الشهداء

    سوالی از محضرتون داشتم:

    پیامبر اسلام(ص) بعد از هجرت به مدینه،با ساكنین غیر مسلمان مدینه،چه برخوردی داشتند؟

    با تشكر


    کارشناس بحث : پاسخگوی تاریخی 1

    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۱/۰۳/۰۹ در ساعت ۲۲:۱۲

  2. تشکر


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,081
    مورد تشکر
    82 پست
    حضور
    14 روز 16 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط arameshe_zendeghi نمایش پست
    بسم رب الشهداء

    سوالی از محضرتون داشتم:

    پیامبر اسلام(ص) بعد از هجرت به مدینه،با ساكنین غیر مسلمان مدینه،چه برخوردی داشتند؟

    با تشكر


    کارشناس بحث : پاسخگوی تاریخی 1

    با عرض سلام و ادب خدمت شما دوست بزرگوار

    پیامبر خدا(ص) بعد از هجرت به مدینه با مشكلات متعددی مواجه بودند،از جنبه سیاسی مشکل مهم سیاسی مدینه، جنگ های طولانی دو قبیله اوس و خزرج از یک سو و اختلافات این دو قبیله با یهودیان ساکن مدینه از سوی دیگر بود. آنحضرت در نخستین سال ورود به مدینه، یک قرارداد سیاسی مبتنی بر مکتب خویش تدوین کرد.

    تعیین وظایف مسلمانان نسبت به یکدیگر، روابط مسلمانان با پیروان ادیان دیگر، پذیرش رهبری پیامبر(ص) از سوی مسلمانان، یهودیان و مشرکان ساکن مدینه، از محورهای عمده این قرارداد سیاسی بود که در چهار بند و 37 ماده تنظیم شد و به امضای همه گروه های موجود در مدینه رسید. این پیمان نقش مهمّی در ثبات داخلی و تحکیم پایه های حکومت اسلامی داشت.

    با اندیشه در این پیمان تاریخی به روشنی می­توان دریافت که چگونه در فرهنگ بعثت، انسان­ها مورد احترامند. هر قبیله، جایگاه بایسته­ی خود را می­یابد و به آزادی انسان­ها توجه می­شود و برای زورگویی و تحمیل جایی نیست. در این پیمان نه تنها حقوق مهاجران قریش و تیره­ های اوس و خزرج مورد تأکید است، بلکه برای یهودیان در هر قبیله نیز این امکان فراهم آمده که در کنار امت اسلامی زندگی کنند.

    آنحضرت علاوه بر انعقاد پیمان نامه عمومی بین همه ساكنان مدینه،به طور خاص با سه قبیله­ ی بنی نضیر، بنی قریظه و بنی قینقاع پیمان دیگری را امضا کرد. مرحوم طبرسی در اعلام الوری از علی­ بن ابراهیم نقل کرده است که یهود بنی قریظه و بنی نضیر و بنی قینقاع نزد پیامبر آمده و گفتند:

    مردم را به چه چیز می­خوانی؟ فرمود: به گواهی دادن به توحید و رسالت خود می­خوانم... من کسی هستم که نامم را در تورات می­یابید و علمایتان گفته­اند که از مکه ظهور می­کنم و به این حرّه یثرب کوچ می­نمایم. یهودیان گفتند: آنچه را گفتی شنیده­ایم و اکنون آمده­ایم با تو صلحی کنیم که به سود و زیان تو نباشیم و کسی را علیه تو یاری نکنیم و متعرض یارانت نشویم و توهم متعرض ما و دوستان ما نشوی، تا ببینیم کار تو و قومت به کجا می­انجامد؟! پیامبر(ص) پذیرفت و میان آن­ها قراردادی نوشته شد که یهود نباید علیه پیامبر(ص) و یارانش به زبان و دست و اسلحه و مرکب و نه در پنهان و نه در آشکارا و نه در شب و نه در روز اقدامی انجام دهند، و خداوند بر این پیمان گواه است. پس اگر یهود این تعهدات را نادیده بگیرد؛ رسول خدا(ص) می­تواند خون ایشان را بریزد و زنان و فرزندانشان را اسیر و اموالشان را به غنیمت بگیرد. آن­گاه برای هر قبیله­ای از یهودیان نسخه­ای جداگانه تنظیم شد و به مسؤول پیمان هر قبیله داده شد.{اعلام الوری، ج 1، ص 157 و محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج 19، ص 110و علی احمدی میانجی، مکاتیب الرسول، ج 1، ص 260.}

    پیامبرخدا(ص) به آزادی ادیان آسمانی توجه خاصی مبذول می داشت و تا حد امكان با پیروان آنها زندگی مسالمت آمیز داشت،ولی از اهل كتاب بنابر دستور قرآن مالیات جزیه اخذ می كرد. تنها مردان اهل كتاب كه توانایی جنگیدن داشتند،با پرداخت مالیات سرانه جزیه دین خود را حفظ می كردند و جان و مال و ناموس آنان تحت حمایت دولت رسول الله(ص)قرار می گرفتند و به همین سبب به آنان اهل ذمه می گفتند.بدین سان اهل كتاب نیز در سرنوشت جامعه اسلامی سهیم می شدند.

    برخورد مسالمت آمیز رسول الله(ص) با اهل كتاب مدینه،تا زمانی بود كه آنها بر طبق مفاد پیمان نامه عمل كرده و بر علیه مسلمانان و حكومت اسلامی توطئه ای نمی كردند،ولی قبایل یهود مدینه،در فرصتهای مختلف بر علیه حكومت اسلامی توطئه هایی را انجام دادند كه پیامبر خدا(ص) نیز در مقابل با اقتدار برخوردی مناسب داشته و با آنها بر طبق مفاد عهد نامه برخورد كرده اند.


  5. تشکرها 2


  6. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۱
    نوشته
    309
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    6 روز 13 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    پس اگر یهود این تعهدات را نادیده بگیرد؛ رسول خدا(ص) می­تواند خون ایشان را بریزد و زنان و فرزندانشان را اسیر و اموالشان را به غنیمت بگیرد.
    سلام
    مگر آن طور که در اینجا گفته می شود، هدف پیامبر بر انداختن رسوم جاهلی نبوده است؟ خب اگر پیامبر نمی خواستند پای ناموس افراد را به میان آورند، مطمئنا خود مردم مدینه هم مخالفتی نداشتند.

  7. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۱
    نوشته
    309
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    6 روز 13 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    سلام ممنون میشم که دوستان به این سوال پاسخ بدن.

  8. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,081
    مورد تشکر
    82 پست
    حضور
    14 روز 16 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط Mostafa4 نمایش پست
    سلام
    مگر آن طور که در اینجا گفته می شود، هدف پیامبر بر انداختن رسوم جاهلی نبوده است؟ خب اگر پیامبر نمی خواستند پای ناموس افراد را به میان آورند، مطمئنا خود مردم مدینه هم مخالفتی نداشتند.
    با عرض سلام و ادب

    در پاسخ به سوال شما بايد عرض كردم همانگونه كه شما هم اشاره كرده ايد رسول خدا صلى الله علیه و آله براى براندازى رسوم و عادت هاى جاهلى و جایگزینى ضابطه‏ هاى صحیح به جاى آن‏ها، تلاش وسیعى به کار بست.

    در اين پيمان نامه اي هم كه پيامبر(ص) با يهوديان مدينه منعقد كردند،هيچگونه عمل و اقدامي كه مربوط به آداب و رسوم جاهليت باشد صورت نگرفته است.چرا كه اولاً آنحضرت با يهوديان پيمان بستند و طبق مفاد آن پيمان قرار شد در صورت نقض مفاد پيمان از سوي يهوديان،پيامبر(ص) طبق مفاد آن با آنها برخورد كند،لذا تا زماني كه يهوديان مدينه بر طبق همان معاهده عمل مي كردند در آزادي كامل و بصورت مسالمت آميز در كنار مسلمانان زندگي مي كردند.هر چند بعد از نقض پيمان از سوي برخي قبايل يهودي مدينه،پيامبر(ص) طبق مفاد پيمان نامه با آنها برخورد نكردند،فقط زماني كه اين پيمان شكني ها استمرار يافت و يهوديان براي از بين بردن اسلام با مشركين متحد شدند،پيامبر(ص) طبق مفاد معاهده عمل كردند.بنابراين پيامبر(ص) به هيچوجه بر طبق دوران جاهليت عمل نكردند كه هر گروهي كه قدرت داشت،بدون هيچ دليلي به غارت قبايل ديگر و برده گيري از قبايل ديگر مي كردند.

    ثانياً طبق همان معاهده غير مسلمانان مدينه با پرداخت مالیات سرانه جزیه دین خود را حفظ می كردند و جان و مال و ناموس آنان تحت حمایت دولت رسول الله(ص)قرار می گرفتند و به همین سبب به آنان اهل ذمه می گفتند.بدین سان اهل كتاب نیز در سرنوشت جامعه اسلامی سهیم می شدند.

    ثالثاً پيامبر(ص) با يهوديان مدينه بر طبق دستورات و احكام تورات پيمان بستند.کتاب آسمانی یهود "تورات" نیز دستور می دهد که اگر قومی چنين روشي را پیش گیرند محکوم به مرگ خواهند بود چنانکه در سقر تثنیه باب بيستم آمده : « چون به شهری نزدیک آیی تا با آن جنگ نمایی آنانرا برای صلح ندا کن و اگر ترا جواب صلح بدهند و دروازه ها را براي تو بگشاید آنگاه تمامی قومی که در آن یافت شوند به تو جزیه دهند و ترا خدمت نمایند . اگر با تو صلح نکرده با تو جنگ نمایند پس انان را محاصره کن و چون یهوه خدایت آنرا بدست تو بسپارد جمیع ذکورانش را بدم شمشیر بکش لکن زنان و اطفال و بهائم و انچه در شهر باشد یعنی تمام غنیمتش برای تو خواهد بود.»

    بنابراين مفاد اين پيمان نامه به هيچوجه بر طبق رسوم دوران جاهليت نمي باشد.


  9. تشکرها 2


  10. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۱
    نوشته
    309
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    6 روز 13 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    سلام
    خب در زمان جاهلیت هم بعضی از قبایل با هم پیمان می بستند تا با یکدیگر جنگ نکنند.
    اما چه لزومی داشت که بحث اسارت گرفتن زنان مطرح شود؟
    مشابه این سوال در این تاپیک هم مطرح شد و یکی از توجیهات مطرح شده این بود که پیامبر مجبود بوده اند این رسمها را بپذیرند و اگر آن را به یکباره رد می کردند، مورد مخالفت جامعه قرار می گرفتند.
    اما این جواب در اینجا صادق نیست.
    به هر حال ممنون از زمانی که برای این پاسخگویی اختصاص می دید.

  11. تشکر


  12. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,081
    مورد تشکر
    82 پست
    حضور
    14 روز 16 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط Mostafa4 نمایش پست
    سلام
    خب در زمان جاهلیت هم بعضی از قبایل با هم پیمان می بستند تا با یکدیگر جنگ نکنند.
    اما چه لزومی داشت که بحث اسارت گرفتن زنان مطرح شود؟
    مشابه این سوال در این تاپیک هم مطرح شد و یکی از توجیهات مطرح شده این بود که پیامبر مجبود بوده اند این رسمها را بپذیرند و اگر آن را به یکباره رد می کردند، مورد مخالفت جامعه قرار می گرفتند.
    اما این جواب در اینجا صادق نیست.
    به هر حال ممنون از زمانی که برای این پاسخگویی اختصاص می دید.
    با سلام خدمت شما دوست بزرگوار

    همانگونه كه بنده در پست گذشته عرض كردم،پيامبر(ص)با يهوديان مدينه مطابق قانون خودشان پيمان بستند،نه بر طبق رسوم دوران جاهليت.شايد بتوان دليل طرح اين شرايط سخت را كه اتفاقاً بر طبق آيين يهود هم بوده است،تأكيد و اهميت و ضرورت حفظ اين پيمان دانست،چرا كه قطعاً هر چقدر موضوع مورد توافق و معاهده از اهميت بيشتر و حساسيت زيادتري برخوردار باشد،به همان اندازه ابزاري هم كه مي توانند سبب حفظ آن پيمان شوند هم بايد مهم و قابل توجه باشند،هر چند يهوديان مدينه با وجود چنين مفادي هم بر خلاف پيمان عمل كرده و با دشمنان اسلام برضد اسلام متحد شده بودند،حال اگر موضوعات ساده تري مورد معاهده قرار مي گرفت كه معلوم نبود چه مي كردند.


  13. تشکر


  14. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,081
    مورد تشکر
    82 پست
    حضور
    14 روز 16 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    جمع بندی

    برخورد پیامبر(ص) با ساکنین غیر مسلمان مدینه

    پرسش:

    پیامبر بعد از هجرت به مدینه، با ساكنین غیر مسلمان مدینه،چه برخوردی داشتند؟

    پاسخ:

    با عرض سلام و ادب خدمت شما دوست بزرگوار

    پیامبر خدا(ص) بعد از هجرت به مدینه با مشكلات متعددی مواجه بودند،از جنبه سیاسی مشکل مهم سیاسی مدینه، جنگ های طولانی دو قبیله اوس و خزرج از یک سو و اختلافات این دو قبیله با یهودیان ساکن مدینه از سوی دیگر بود. آنحضرت در نخستین سال ورود به مدینه، یک قرارداد سیاسی مبتنی بر مکتب خویش تدوین کرد.

    تعیین وظایف مسلمانان نسبت به یکدیگر، روابط مسلمانان با پیروان ادیان دیگر، پذیرش رهبری پیامبر(ص) از سوی مسلمانان، یهودیان و مشرکان ساکن مدینه، از محورهای عمده این قرارداد سیاسی بود که در چهار بند و 37 ماده تنظیم شد و به امضای همه گروه های موجود در مدینه رسید. این پیمان نقش مهمّی در ثبات داخلی و تحکیم پایه های حکومت اسلامی داشت.

    با اندیشه در این پیمان تاریخی به روشنی می­توان دریافت که چگونه در فرهنگ بعثت، انسان­ها مورد احترامند. هر قبیله، جایگاه بایسته­ی خود را می­یابد و به آزادی انسان­ها توجه می­شود و برای زورگویی و تحمیل جایی نیست. در این پیمان نه تنها حقوق مهاجران قریش و تیره­ های اوس و خزرج مورد تأکید است، بلکه برای یهودیان در هر قبیله نیز این امکان فراهم آمده که در کنار امت اسلامی زندگی کنند.

    آنحضرت علاوه بر انعقاد پیمان نامه عمومی بین همه ساكنان مدینه،به طور خاص با سه قبیله­ ی بنی نضیر، بنی قریظه و بنی قینقاع پیمان دیگری را امضا کرد. مرحوم طبرسی در اعلام الوری از علی­ بن ابراهیم نقل کرده است که یهود بنی قریظه و بنی نضیر و بنی قینقاع نزد پیامبر آمده و گفتند:

    مردم را به چه چیز می­خوانی؟ فرمود: به گواهی دادن به توحید و رسالت خود می­خوانم... من کسی هستم که نامم را در تورات می­یابید و علمایتان گفته­اند که از مکه ظهور می­کنم و به این حرّه یثرب کوچ می­نمایم. یهودیان گفتند: آنچه را گفتی شنیده­ایم و اکنون آمده­ایم با تو صلحی کنیم که به سود و زیان تو نباشیم و کسی را علیه تو یاری نکنیم و متعرض یارانت نشویم و توهم متعرض ما و دوستان ما نشوی، تا ببینیم کار تو و قومت به کجا می­انجامد؟! پیامبر(ص) پذیرفت و میان آن­ها قراردادی نوشته شد که یهود نباید علیه پیامبر(ص) و یارانش به زبان و دست و اسلحه و مرکب و نه در پنهان و نه در آشکارا و نه در شب و نه در روز اقدامی انجام دهند، و خداوند بر این پیمان گواه است. پس اگر یهود این تعهدات را نادیده بگیرد؛ رسول خدا(ص) می­تواند خون ایشان را بریزد و زنان و فرزندانشان را اسیر و اموالشان را به غنیمت بگیرد. آن­گاه برای هر قبیله­ای از یهودیان نسخه­ای جداگانه تنظیم شد و به مسؤول پیمان هر قبیله داده شد.(1)

    پیامبرخدا(ص) به آزادی ادیان آسمانی توجه خاصی مبذول می داشت و تا حد امكان با پیروان آنها زندگی مسالمت آمیز داشت،ولی از اهل كتاب بنابر دستور قرآن مالیات جزیه اخذ می كرد. تنها مردان اهل كتاب كه توانایی جنگیدن داشتند،با پرداخت مالیات سرانه جزیه دین خود را حفظ می كردند و جان و مال و ناموس آنان تحت حمایت دولت رسول الله(ص)قرار می گرفتند و به همین سبب به آنان اهل ذمه می گفتند.بدین سان اهل كتاب نیز در سرنوشت جامعه اسلامی سهیم می شدند.

    برخورد مسالمت آمیز رسول الله(ص) با اهل كتاب مدینه،تا زمانی بود كه آنها بر طبق مفاد پیمان نامه عمل كرده و بر علیه مسلمانان و حكومت اسلامی توطئه ای نمی كردند،ولی قبایل یهود مدینه،در فرصتهای مختلف بر علیه حكومت اسلامی توطئه هایی را انجام دادند كه پیامبر خدا(ص) نیز در مقابل با اقتدار برخوردی مناسب داشته و با آنها بر طبق مفاد عهد نامه برخورد كرده اند.

    امام صادق- علیه السلام- فرمودند :


    محبوب ترین دوست من کسی است که عیب های مرا به من هدیه کند.

  15. تشکر


  16. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,081
    مورد تشکر
    82 پست
    حضور
    14 روز 16 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    پرسش:

    مگر هدف پیامبر بر انداختن رسوم جاهلی نبوده است؟پس چرا پای زن و فرزندان آنها را به میان کشیدند؟

    پاسخ:

    با عرض سلام و ادب

    در پاسخ به سوال شما بايد عرض كردم همانگونه كه شما هم اشاره كرده ايد رسول خدا صلى الله علیه و آله براى براندازى رسوم و عادت هاى جاهلى و جایگزینى ضابطه‏ هاى صحیح به جاى آن‏ها، تلاش وسیعى به کار بست.

    در اين پيمان نامه اي هم كه پيامبر(ص) با يهوديان مدينه منعقد كردند،هيچگونه عمل و اقدامي كه مربوط به آداب و رسوم جاهليت باشد صورت نگرفته است.چرا كه اولاً آنحضرت با يهوديان پيمان بستند و طبق مفاد آن پيمان قرار شد در صورت نقض مفاد پيمان از سوي يهوديان،پيامبر(ص) طبق مفاد آن با آنها برخورد كند،لذا تا زماني كه يهوديان مدينه بر طبق همان معاهده عمل مي كردند در آزادي كامل و بصورت مسالمت آميز در كنار مسلمانان زندگي مي كردند.هر چند بعد از نقض پيمان از سوي برخي قبايل يهودي مدينه،پيامبر(ص) طبق مفاد پيمان نامه با آنها برخورد نكردند،فقط زماني كه اين پيمان شكني ها استمرار يافت و يهوديان براي از بين بردن اسلام با مشركين متحد شدند،پيامبر(ص) طبق مفاد معاهده عمل كردند.بنابراين پيامبر(ص) به هيچوجه بر طبق دوران جاهليت عمل نكردند كه هر گروهي كه قدرت داشت،بدون هيچ دليلي به غارت قبايل ديگر و برده گيري از قبايل ديگر مي كردند.

    ثانياً طبق همان معاهده غير مسلمانان مدينه با پرداخت مالیات سرانه جزیه دین خود را حفظ می كردند و جان و مال و ناموس آنان تحت حمایت دولت رسول الله(ص)قرار می گرفتند و به همین سبب به آنان اهل ذمه می گفتند.بدین سان اهل كتاب نیز در سرنوشت جامعه اسلامی سهیم می شدند.

    ثالثاً پيامبر(ص) با يهوديان مدينه بر طبق دستورات و احكام تورات پيمان بستند.کتاب آسمانی یهود "تورات" نیز دستور می دهد که اگر قومی چنين روشي را پیش گیرند محکوم به مرگ خواهند بود چنانکه در سقر تثنیه باب بيستم آمده : « چون به شهری نزدیک آیی تا با آن جنگ نمایی آنانرا برای صلح ندا کن و اگر ترا جواب صلح بدهند و دروازه ها را براي تو بگشاید آنگاه تمامی قومی که در آن یافت شوند به تو جزیه دهند و ترا خدمت نمایند . اگر با تو صلح نکرده با تو جنگ نمایند پس انان را محاصره کن و چون یهوه خدایت آنرا بدست تو بسپارد جمیع ذکورانش را بدم شمشیر بکش لکن زنان و اطفال و بهائم و انچه در شهر باشد یعنی تمام غنیمتش برای تو خواهد بود.»

    بنابراين مفاد اين پيمان نامه به هيچوجه بر طبق رسوم دوران جاهليت نمي باشد.


    پی نوشتها:
    (1).اعلام الوری، ج 1، ص 157 و محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج 19، ص 110و علی احمدی میانجی، مکاتیب الرسول، ج 1، ص 260.

    امام صادق- علیه السلام- فرمودند :


    محبوب ترین دوست من کسی است که عیب های مرا به من هدیه کند.

  17. تشکر


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود