جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آيا آیت الله العظمی و آیت الله الکبری فقط و فقط صفت امیرالمومنین علیه السلام هست

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    2,310
    صلوات
    10
    تعداد دلنوشته
    1
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    45 روز 13 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    30
    آپلود
    0
    گالری
    2

    آيا آیت الله العظمی و آیت الله الکبری فقط و فقط صفت امیرالمومنین علیه السلام هست




    آيا آیت الله العظمی و آیت الله الکبری فقط و فقط صفت امیرالمومنین علیه السلام هست؟
    ساير اهل بیت در این صفت مشترک نیستند؟
    چرا امروزه به برخي علماء و روحانيون
    "حجت الاسلام و المسلمين" و به برخي " آيت الله " ميگويند؟



    کارشناس بحث : پاسخگوی اعتقادی 1

    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۱/۰۳/۱۶ در ساعت ۱۹:۰۶
    روزی به طبیب عشق با صدق و صفا
    گفتم که کجا روم، چیست دوا؟!

    گفتا که اگر علاج دردت خواهی
    بشتاب به دربار شه طوس رضا

  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    1,775
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    6 روز 6 ساعت 7 دقیقه
    دریافت
    8
    آپلود
    0
    گالری
    7



    با سلام به شما همکار گرامی

    نقل قول نوشته اصلی توسط ابدیت نمایش پست
    آيا آیت الله العظمی و آیت الله الکبری فقط و فقط صفت امیرالمومنین علیه السلام هست؟
    یکی از اوصاف امیرالمؤمنین حجت عظمی و آیه کبری است.
    امیرالمؤمنین خودشان را چنین معرفی می کند: أنا الحجة العظمى والآية الكبرى(1)
    در زیارت وارث خطاب به امیرالمؤمنین چنین می گوئیم: السلام عليك يا حجة الله الكبرى(2)

    نقل قول نوشته اصلی توسط ابدیت نمایش پست

    ساير اهل بیت در این صفت مشترک نیستند؟
    امامان معصوم همگی حجة الله هستند و در این زمینه تفاوتی ندارند، زیرا:
    اولا حجة الله دانستن آن شرط کمال ایمان است، ، امام باقر علیه السلام می فرماید ایمان کسی کامل نمیشود مگر اینکه هرآنجه برای اولین ما وجود دارد برای آخرین ما نیز قبول داشته باشد، آنچه آنها در آن برابرند فرمانبرداری و حجة الله بودن و معرفی حلال و حرام توسط آنان است.(3)

    همچنین امام صادق 14 معصوم را اینگونه معرفی می کنند:
    خلقنا واحد وعلمنا واحد وفضلنا واحد وكلنا واحد عند الله تعالى، رفتار و منش و علم و فضل ما یکی است و همه ما نزد خداوند یکی هستیم.
    ثانیا
    به صورت خاصی بعضی از امامان معصوم را با عبارات حجة الله العظمی می خوانیم، مثلا در زیارت امام حسین می گوئیم: السلام عليك يا آية الله العظمى،(4)
    و در زیارتی دیگر می خوانیم: السلام عليك يا حجة الله الكبرى،(5)

    بنابراین مهم آن است که کلام همه آنها حجت الاهی بوده و امر و نهی آنان امر و نهی خداست و از این جهت تفاوتی میان آن بزگواران نیست.

    اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم و العن أعدائهم اجمعین
    از دست ندهید
    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی اعتقادی


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    1,775
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    6 روز 6 ساعت 7 دقیقه
    دریافت
    8
    آپلود
    0
    گالری
    7



    نقل قول نوشته اصلی توسط ابدیت نمایش پست

    چرا امروزه به برخي علماء و روحانيون
    "حجت الاسلام و المسلمين" و به برخي " آيت الله " ميگويند؟
    کلام امامان معصوم علیهم السلام نزد پروردگار حجت شرعی است، و کلام هر که در مکتب آنان و طبق روش و با مراجعه به فرمایشات آنان به مقام فتوا برسد، حجت شرعی خواهد بود و شاید به همین دلیل به مجتیدین آیه الله می گویند.
    گرچه عناوین فوق سابقه زیاد و منبع معتبری در حوزه های علمیه ندارد ولی می توان وجوهی را برای آن به لحاظ تاریخی بیان نمود:
    القابي مانند حجت الاسلام و آيت الله و ... سابقه‌اي طولاني ندارند و از حدود صدوپنجاه سال پيش مورد استفاده قرار گرفته است. اين عناوين، عنوان‌هاي رسمي و اعطايي نيستند بلكه بيشتر جنبه عرفي دارند. لكن با همه اين توصيفات يك تقسيم‌بندي كلي مي‌توان براي آنها تعيين كرد: ثقه‌الاسلام: به معني«مورد وثوق و اطمينان براي اسلام» است و معمولاً به كساني اطلاق مي‌شود كه به تازگي به كسوت طلبگي در آمده‌اند و معمولاً لباس روحاني هم به تن ندارند. حجت‌الاسلام والمسلمين به معني «دليل و برهان و راهنماي اسلام و مسلمين»: به اكثريت قشر روحاني اطلاق مي‌شود كه مراحل مقدماتي تحصيلات حوزوي را گذرانده‌اند و در سطوح عاليه دروس حوزوي نيز يا مشغول به تحصيلند و يا آن را به اتمام رسانده‌اند ولي به درجه اجتهاد نائل نگرديده‌اند. حجت الاسلام به معني «دليل و برهان اسلام»: همان ارزش لقب پيشين را دارد لكن مقداري از آن پايين‌تر است و به كساني كه تازه از مرحله ثقه‌الاسلامي ارتقا پيدا كرده‌اند اطلاق مي‌شود. آيت الله: به روحانيوني گفته مي‌شود كه سطوح عالي حوزوي را به اتمام رسانده و در يك يا چند باب فقهي صاحب‌نظر شده‌‌اند و به اصطلاح به درجه اجتهاد رسيده‌اند. اين افراد در فروع دين مجاز به تقليد از مرجع تقليد نيستند و بايد از خودشان تقليد كنند اما كسي هم نمي‌تواند از آنان تقليد كند. آيت الله العظمي: از ميان علمايي كه به درجه اجتهاد مي‌رسند، پس از سال‌ها تحقيق و تدريس، عده‌اي از آنان به پختگي و تبحر علمي و صلاحيت تقوايي ممتازتري دست پيدا مي‌‌كند و به مقام مرجعيت شيعه مي‌رسند كه در جامعه به عنوان مرجع تقليد شناخته مي‌شوند. از اين افراد با لقب آيت الله العظمي ياد مي‌شود. در سده 4 قمري عنوان ثقه الاسلام براي محمد بن يعقوب کليني به کار رفت. (دائره المعارف بزرگ اسلامي، ج 2، ص 260) محمد بن يعقوب کليني در نزد همه طوائف اسلامي مقبول بود، شيعه و سني به او مراجعه مي کردند و روي همين اصل به ثقه الاسلام شهرت يافت. او نخستين کسي است که در دوره اسلامي به اين لقب اختصاص يافت. (ريحانه الادب، ج 5، ص 79، کلمه کليني) در سده پنج هجري قمري عنوان «حجه الاسلام» براي امام محمد غزالي به کار رفت. (دائره المعارف بزرگ اسلامي و ريحانه الادب، ج 4، ص 237 در سده هفتم هجري قمري عنوان «محقق» براي جعفر بن حسن حلي به کار رفت. (دائره المعارف بزرگ اسلام) کتاب «شرائع الاسلام في مسائل الحلال و الحرام» نوشته همين محقق است و جواهر الکلام که در 43 جلد چاپ شده، شرح همين شرايع است. در حوزه علميه قم همين الان، محور درس خارج فقه برخي از مراجع، کتاب شرايع است. محقق در سال 602 به دنيا آمد و در سال 676 وفات کرد. در سده هشت هجري قمري عنوان علامه و آيت الله براي حسن بن يوسف حلي به کار رفت که معروف به علامه حلي است. اين لقبها قرنها مختص همين علماء بود. در سده چهاردهم هجري قمري کاربرد برخي از اين عنوان ها براي گروهي از فقهاء تکرار شد و رفته رفته گسترش يافت. اکنون عنوانهاي ثقه الاسلام و حجه السلام و آيت الله کاربرد گسترده اي دارد و هر کدام از اينها نشان دهنده سطح معيني از علم فقه است. تا قرن چهاردهم هجري، فقط علامه حلي را آيت الله مي ناميدند. در اوايل قرن چهاردهم هجري نخستين بار سيد محمدمهدي بحرالعلوم آيت الله خوانده شد. چند دهه پس از آن شيخ مرتضي انصاري و سيد محمدحسن شيرازي آيت الله خوانده شدند. مورخان مشروطه، «آيت الله» را بر آخوند ملا کاظم خراساني و ديگران اطلاق کردند. پيش از اين همه مراجع را حجه الاسلام مي ناميدند. پس از تشکيل حوزه علميه قم توسط شيخ عبدالکريم حائري، شماري از فقهاي بزرگ که در آن گرد آمدند، آيت الله لقب يافتند و به تدريج معدودي از آنها آيت الله العظمي ناميده شدند. (دائره المعارف بزرگ اسلامي) بنابر آنچه گفته شد القاب و واژه گان نيز همانند بسياري از لوازم زندگي بشري سير تحول داشته است و شايد راز آن در اين نهفته باشد كه براي نشان دادن برجستگي يك نفر در ميان افرادي كه قبلا هم تراز بودند به طور طبيعي از لقب ممتازتر استفاده مي شود و اين سير هم چنان ادامه مي يابد.
    (6)
    موفق باشید.
    (1) بحارالانوار ج 39 ص 335.
    (2) بحارالانوار ج 97 ص 378.
    (3) بحارالانوار ج 25 ص 260.
    (4) بحار الانوار ج 98 ص 373.
    (5) بحارالانوار ج 98 ص 236.
    (6) منبع: http://porseman.org/q/show.aspx?id=137162
    ویرایش توسط صالح : ۱۳۹۱/۰۳/۱۷ در ساعت ۱۹:۱۸
    اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم و العن أعدائهم اجمعین
    از دست ندهید
    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی اعتقادی


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود