جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چطور میشه گناهی رو ترک کرد؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۰
    نوشته
    87
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 ساعت 18 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    چطور میشه گناهی رو ترک کرد؟




    سلام

    چطور میشه گناهی رو ترک کرد؟ میشه بیشتر توضیح بدید



    کارشناس بحث : پاسخگوی اخلاقی 2

    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۱/۰۴/۰۴ در ساعت ۲۰:۴۹

  2. تشکر


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۱
    نوشته
    815
    مورد تشکر
    318 پست
    حضور
    59 روز 10 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط roshan_del نمایش پست
    سلام

    چطور میشه گناهی رو ترک کرد؟ میشه بیشتر توضیح بدید



    کارشناس بحث : پاسخگوی اخلاقی 2
    با عرض سلام خدمت شما
    این مطلب را در پاسخ یکی از دوستان در مورد توبه نوشته بودم که مقدمتا خدمت شما عرض می کنم و بعد پاسخ صریح به سوال شما را می دهم.
    ((با عرض سلام خدمت شما
    دوست گرامی توبه ،دو شرط اساسی دارد که در صورت وجود حداقل این دوشرط توبه، توبه است.
    1- پشیمانی واقعی از گناه.
    2-برنگشتن به آن گناه

    اگر کسی حداقل این دو شرط را بر قرار کرد ،همچنان که علامه طباطبائی در تفسیر المیزان می فرمایند: توبه آبی از تخصیص است. یعنی توبه را خداوند بدون هیچ استثنائی قبول می کند.باید بداند که توبه اش قبول می شود، منتها اگر توبه، توبه باشد.
    حتی اگر گناهان زیادی هم داشته باشد و این بدان دلیل است که نا امیدی از درگاه الهی هیچ جائی ندارد.
    نکته دیگر آنکه باید دانست که توبه رفع عقاب می کند و چیزی که اثرات منفی گناهان را از بین می برد أعمال صالح است (البته خود توبه را می شود به لحاظی یک عمل صالح هم بر شمرد). و این اعمال صالحند که دوباره نور را به قلب بر می گردانند.
    نکته دیگر آنکه گناه در هر صورت نکبت است و درست است که توبه و عمل صالح قصه را جبران می کنند ولی خودتان قضاوت کنید که بالأخره این گناه ضرر رسانده یا نه؟
    مثال:من در درجه دهم قرار داشتم، گناه کردم و سقوط کردم(مثلا درجه یک)با توبه و اعمال صالح مختلف دوباره به درجه دهم رسیدم، اما این عمری که در این وسط ضایع شد چه؟اگر گناه نبود با این اعمال صالح الان درجه چند بودم؟
    پس تصدیق می فرمائید که گناه بالأخره اثر خود را می گذارد،درست است که خداوند در بسته برای ما نگذاشته و آنهم فقط از فضل و کرم بی نهایتش است ولی وقتی قرآن و روایات اینهمه ما را از گناه نهی می کنند برای این است که ما خودمان را ضایع نکنیم، برای این است که ابدیتی که در پیش داریم را خراب نکنیم، برای این است که آن ابدیت را همین چند سال ناچیز می سازد.
    پس تمام سعیمان را بکنیم که دور و بر گناه نگردیم و اگر خدائی نا کرده خطائی کردیم سریع با توبه و انابه برگردیم.
    امیدوارم خداوند به همه ما به حق این ایام ناب ،توفیق بندگی عطا کند که بنده مولایش را نافرمانی نمی کند.
    آمین))

    يَأَيهَُّا الَّذِينَ ءَامَنُواْ لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ ،كَبرَُ مَقْتًا عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُواْ مَا لَا تَفْعَلُونَ-سوره مبارکه صف-آیه 2 و 3

  5. تشکرها 2


  6. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۱
    نوشته
    815
    مورد تشکر
    318 پست
    حضور
    59 روز 10 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با توجه به مطلب فوق ، باید خدمت شما عرض کنم که برخی از راهکارها برای تمام گناهان کاربرد دارد و برخی اختصاص به گناه خاصی.
    اما نکته مهم آنست که اراده در ترک گناه بسیار مهم است مخصوصا اگر خدائی ناکرده آن گناه برای ما ملکه شده باشد و به آن عادت کرده باشیم.
    راهکار عمومی و موثر به شرط استقامت:
    مشارطه به اینکه امروز اگر فلان گناه را انجام دادم فلان چیز جریمه من باشد(جریمه باید در توان فرد باشد و در عین حال برایش سختی هم داشته باشد).
    مراقبه به اینکه در طول روز با یادآورهائی به خود یاد آوری کند که در مراقبه فلان گناه است.
    متاعبه به اینکه اگر گناه را انجام داد جریمه را انجام دهد و اگر تکرار شد جریمه را سنگین تر کرده یا تغییر دهد.
    دو نکته مهم:
    1- باید وسائل و لوازم گناه را از بین برد تا در ترک آن موفق شد.
    2- باید به شرایط آن گناه دقیقا آگاه شد تا بتوان آن را ترک کرد مثلا باید تعریف دقیق غیبت را دانست تا آن را ترک کرد.برای آن منظور کتابی مثل گناهان کبیره اثر شهید دستغیب خیلی مناسب است.
    موفق باشید.
    ابهامی بود در خدمتم.

    يَأَيهَُّا الَّذِينَ ءَامَنُواْ لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ ،كَبرَُ مَقْتًا عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُواْ مَا لَا تَفْعَلُونَ-سوره مبارکه صف-آیه 2 و 3

  7. تشکر


  8. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    367
    صلوات
    60
    تعداد دلنوشته
    3
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    20 روز 21 ساعت 7 دقیقه
    دریافت
    114
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی اخلاقی 2 نمایش پست

    1- پشیمانی واقعی از گناه.
    2-برنگشتن به آن گناه

    اگر کسی حداقل این دو شرط را بر قرار کرد ،همچنان که علامه طباطبائی در تفسیر المیزان می فرمایند: توبه آبی از تخصیص است. یعنی توبه را خداوند بدون هیچ استثنائی قبول می کند.باید بداند که توبه اش قبول می شود، منتها اگر توبه، توبه باشد.
    حتی اگر گناهان زیادی هم داشته باشد و این بدان دلیل است که نا امیدی از درگاه الهی هیچ جائی ندارد.
    نکته دیگر آنکه باید دانست که توبه رفع عقاب می کند و چیزی که اثرات منفی گناهان را از بین می برد أعمال صالح است (البته خود توبه را می شود به لحاظی یک عمل صالح هم بر شمرد). و این اعمال صالحند که دوباره نور را به قلب بر می گردانند.
    نکته دیگر آنکه گناه در هر صورت نکبت است و درست است که توبه و عمل صالح قصه را جبران می کنند ولی خودتان قضاوت کنید که بالأخره این گناه ضرر رسانده یا نه؟
    مثال:من در درجه دهم قرار داشتم، گناه کردم و سقوط کردم(مثلا درجه یک)با توبه و اعمال صالح مختلف دوباره به درجه دهم رسیدم، اما این عمری که در این وسط ضایع شد چه؟اگر گناه نبود با این اعمال صالح الان درجه چند بودم؟
    پس تصدیق می فرمائید که گناه بالأخره اثر خود را می گذارد،
    سلام
    دو تا سوال داشتم با توجه به حرفای شما که نقل قول کردم :

    1-کسیکه که توبه کرد و ناخواسته مجدد دوباره گناهی رو مرتکب شد باز هم توبه کند مقبول میشه ؟؟

    2-یک حدیثی داریم ( البته یادم نیست مال کیه و دقیق مثل حدیث رو ننوشتم ) هر کس گناهی کند و توبه واقعی کند مثل این می ماند که گناهی نکرده .
    ایا منظور این حدیث فقط از بین رفتن گناهه و اثار گناه باقی میمونه ؟؟مثل اثرات روحی و روانی گناه ...
    حالا ایا اثرات روحی و روانی گناه از بین میره یا نه ؟
    ویرایش توسط *zohreh* : ۱۳۹۱/۰۴/۰۵ در ساعت ۱۲:۵۰
    امان از لحظه غفلت که شاهدم هستی


    *****
    این جهان کوه‌است و فعل ما نـــدا

    باز گردد ایـــــن نـــداها را صــدا




  9. تشکر


  10. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۱
    نوشته
    815
    مورد تشکر
    318 پست
    حضور
    59 روز 10 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط zohree-jOon نمایش پست
    سلام
    دو تا سوال داشتم با توجه به حرفای شما که نقل قول کردم :

    1-کسیکه که توبه کرد و ناخواسته مجدد دوباره گناهی رو مرتکب شد باز هم توبه کند مقبول میشه ؟؟

    2-یک حدیثی داریم ( البته یادم نیست مال کیه و دقیق مثل حدیث رو ننوشتم ) هر کس گناهی کند و توبه واقعی کند مثل این می ماند که گناهی نکرده .
    ایا منظور این حدیث فقط از بین رفتن گناهه و اثار گناه باقی میمونه ؟؟مثل اثرات روحی و روانی گناه ...
    حالا ایا اثرات روحی و روانی گناه از بین میره یا نه ؟
    با عر ض سلام،
    1- بله قبول میشه منتها به شرطی که شرایط رو دوباره کسب کنه و سعی کنه دلیلی که باعث گناهش شد رو پیدا کنه و از بین ببره،امام رضا علیه السلام در حدیثی می فرمایند:کسی که گناه کرده و توبه می کند و توبه را دوباره می شکند و مدام این کار را تکرار می کند کأنه خدا را مسخره کرده است(مضمون حدیث) . توضیح اینکه این حدیث برای کسی است که تلاشهای مذکور را انجام نمی دهد.
    2-حدیثی که منظور شماست اینست( التائب من الذنب کمن لا ذنب له) توبه کننده از گناه مانند کسی است که گناهی نکرده. توضیح اینکه در روایت از کاف تشبیه استفاده شده که علما آن را اینگونه معنا کرده اند که تشبیه یعنی اینکه دقیقا خود آن نمی شود بلکه شبیه کسی می شود که گناه نکرده است.
    عرض کردم که اثرات گناه با توجه به میزان گناه توسط اعمال صالح از بین می رود و نورانیت دوباره به قلب باز می گردد.

    يَأَيهَُّا الَّذِينَ ءَامَنُواْ لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ ،كَبرَُ مَقْتًا عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُواْ مَا لَا تَفْعَلُونَ-سوره مبارکه صف-آیه 2 و 3

  11. تشکرها 2


  12. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    نوشته
    312
    مورد تشکر
    72 پست
    حضور
    7 روز 1 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    11

    جمع بندی




    پرسش:
    چطور می شود گناهی را ترک کرد؟


    پاسخ:
    عامل اصلی بدبختی آدمی ارتکاب حرام و گناه است و اگر انسان بخواهد از حرام دوری کند و از این سمّ مهلک نجات یابد، رعایت نکات زیر ضروری است:
    1- تصمیم جدی و قاطع بر گناه نکردن: تا انسان عزم راسخ بر ترک گناه نداشته باشد، چندان توفیقی در عدم ارتکاب گناه به دست نمی آورد.

    2- توجه کامل به این که خداوند در همه حالات آگاه و ناظر بر اعمال ما است و حتی بر خطورات قلبی ما (در دل می گذرد) احاطه دارد و از آن ها هم با خبر است:
    اگر انسان چنین یقینی داشته باشد، خجالت می کشد گناه کند و از دستورهای خالقش سرپیچی نماید. برای این که انسان به چنین توجهی موفق شود، همیشه به یاد خدا بودن بسیار سودمند است. این که گفته می شود انسان باید همیشه به یاد خدا باشد، بدین خاطر است که با یاد خدا انسان از مهلِکات دور می شود و به عوامل سعادت نزدیک می گردد. علی(علیه السلام) فرمود: «خدا را در همه جا یاد کنید، زیرا در همه جا با شما است.»(1)

    حضرت در حدیث دیگر فرمود: «ذکر دو گونه است: یاد خدا به هنگام مصیبت و بهتر از آن یاد خدا در رویارویی با حرام است که این یاد خدا مانع از ارتکاب حرام می شود.»(2)
    قرآن فرمود: «آیا (او که اهل گناه و شرک است) ندانست که خدا می بیند.»(3)

    3- تفکر در عواقب زیان بار گناه:
    اگر انسان توجه کامل داشته باشد که معصیت افزون بر آثار سوء دنیوی، چه عذاب های غیر قابل تحمل اُخروی به دنبال دارد، مطمئناً از گناه دوری می جوید. قرآن می فرماید: «هر کس به خدای خود با حالت گناه وارد شود، جزای او جهنمی است که در آن جا نه می میرد و نه زنده می ماند.»(4)
    در آیه دیگر فرمود: «(در روز قیامت) گناهکار دوست دارد که فرزندان، زن، برادر، همه خویشان و همه اهل زمین را فدا می کرد تا از عذاب نجات می یافت، (ولی) چنین نیست، (بلکه) آن آتش شعله کش است و ...».(5)
    در جای دیگر فرمود: «در روز قیامت کافر گوید: ای کاش خاک بودم.»(6)

    4- مقایسه بین بهشت و جهنم:
    اگر انسان یک مطالعه اجمالی در آیات و روایات اهل بیت (علیهم السلام) در مورد نعمت های بهشتی و عذاب های جهنمی داشته باشد، مطمئناً به بهشت شوق پیدا می کند و از جهنم می ترسد در نتیجه مرتکب گناه نمی شود. در این زمینه مطالعه جلد شش کتاب پیام قرآن اثر آیت الله مکارم شیرازی بسیار مفید است.

    قرآن در مقایسه بین ثواب و عذاب اخروی می فرماید:
    «وصف بهشتی که به پرهیزکاران وعده داده شده (چنین است) که در آن، جوی هایی از آب گوارا، و جوی هایی از شیری که مزه اش تغییر ناپذیر است، و جوی هایی از شراب لذت بخش برای آشامندگان، و جوی هایی از عسل پاکیزه (وجود دارد) و برای شان در آن جا همه گونه میوه هست، نیز آمرزشی از جانب پروردگارشان. (آیا چنین کسی) همانند کسی است که جاودانه در آتش است و به آنان آبی جوشان نوشانده می شود که دل و روده های شان را پاره پاره می کند؟!»(7)
    امیرمؤمنان (علیه السلام) فرمود: «مغبون کسی است که بهشت عالی را به گناه پست بفروشد.»(8)

    5- باور کردن این که شیطان و نفس امّاره، دشمن انسانند:
    وقتی انسان یقین پیدا کرد که اینان دشمن اویند، به حرف آنان گوش نداده و گناه نمی کند.
    قرآن می فرماید: «ای بنی آدم، آیا با شما پیمان نبسته بودم که شیطان را نپرستید که او دشمن آشکار شما است؟!»(9)
    در آیه دیگر فرمود: «نفس امّاره بسیار وادار کننده به بدی است.»(10)

    6- عمر انسان زودگذر است و در آینده بسیار نزدیک به نتایج اعمالش خواهد رسید:
    اگر انسان به این مسئله عنایت داشته باشد و فکر نکند که فعلاً خبری از سرای آخرت نیست، در عدم ارتکاب گناه مؤثر است، چرا که خیلی از افراد به خیال این که عواقب وخیم معصیت دیر به سراغ انسان می آید، مرتکب معصیت می گردند.
    قرآن فرموده: «آن ها (کافران) آن (روز عذاب را) دور می بینند، و ما آن را نزدیک می بینیم.»(11)

    7- دورى گزیدن از صحنه گناه:
    پیشگیرى از گناه آسان ترین راه مبارزه با گناه است. جوانى که مى خواهد گناه نکند باید خود را از صحنه هاى گناه دور نگه دارد. مثلاً از دیدن عکس و فیلم مبتذل و اختلاط با نامحرم و شرکت درمجلس گناه بپرهیزد.

    در پایان حدیثی را که امام حسین (علیه السلام) درباره رهایی از معصیت فرموده می آوریم:
    مردی به خدمت حضرت حسین (علیه السلام) رسیده و عرض کرد: من مردی گناهکارم و صبر بر معصیت (استقامت در برابر آن) ندارم، مرا موعظه فرما. حضرت فرمود: «پنج عمل انجام ده، آن گاه هر گونه که خواستی گناه کن:
    1ـ روزی خدا را نخور و هر چه می خواهی گناه کن.
    2ـ از ولایت خدا بیرون رو و هر چه خواستی گناه کن.
    3ـ در جایی گناه کن که خدا تو را نبیند.
    4ـ به هنگام مرگ نگذار حضرت عزرائیل جانت را بگیرد و هر چه خواستی گناه کن.
    5ـ وقتی مالک دوزخ تو را به آتش می اندازد، داخل آتش نرو، آن وقت هر گناهی خواستی انجام ده.»(12)
    در این حدیث حضرت قصد دارد بفرماید :
    تو که بر هیچ یک از این پنج چیز قادر نیستی، پس چگونه گناه انجام می دهی و خود را بدبخت می کنی؟!

    ____________
    (1) احسان بخش، صادق، آثار الصادقین، ج 6، ص 295، شمارة 8567.
    (2) همان، ص 294، شمارة 8562.
    (3) علق/ 14.
    (4) طه/ 74.
    (5) معارج/ 11 ـ 15.
    (6) نبأ/ 40.
    (7) محمد/ 15.
    (8) غررالحکم، ج 1، ص 356.
    (9) یس/ 60.
    (10) یوسف/ 14.
    (11) معارج/ 6.
    (12) آثار الصادقین، ج ،6 ص 349، شمارة 8789.


    ویرایش توسط عظيم : ۱۳۹۵/۰۴/۱۳ در ساعت ۰۰:۳۳ دلیل: همکار ویراستار تدوین


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود