جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: القاب پیامبران الوالعزم چیست و به چه معناست؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۶
    نوشته
    303
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    22 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    القاب پیامبران الوالعزم چیست و به چه معناست؟




    سلام

    درمورد القاب پیامبران الوالعزم چیست و به چه معناست؟

    با تشکر فراوان



    کارشناس بحث : پاسخگوی اعتقادی13
    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۱/۰۵/۱۳ در ساعت ۰۴:۱۵
    يارب نظر تو برنگردد

  2. تشکر


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    394
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    15 روز 11 ساعت 58 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با عرض سلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات
    طبق عقيده مشهور دانشمندان شيعه، پيغمبران يكصد و بيست و چهار هزار نفرند كه يكصد و سيزده نفر آنان صرف نظر از مقام نبوت، مقام رسالت- يعنى ماموريت فوق العاده- را نيز دارا بودند. در ميان اين عده، پنج نفر امتياز و برترى خاصى دارند و به آنها اولوالعزم مى گويند.
    آنها به ترتيب زمان: حضرت نوح، ابراهيم، موسى، عيسى و محمد (صلى اللّه عليه وآله و سلم) هستند و كتابهاى آنان نيز به ترتيب: صحف نوح، صحف ابراهيم، تورات، انجيل و قرآن مى باشد. ظاهر آيات سوره احزاب و شورى و صريح روايات، آنها را در پنج تن منحصر مى‏كند.

    در آيه 35 سوره مباركه احقاف به پيامبر اكرم دستور داده شده است، صبر كند، صبرى همانند صبر پيامبران اولى العزم. « فاصبر كما صبر
    اولوا العزم من الرسل»
    حال باید دید که مفهوم «اولى العزم» چيست؟
    «العزم» در لغت به معناى پايدارى و سرسختى در تصميم و قصد است و اولواالعزم به معناى صاحبان صبر و پايدارى و شكيبا مى‏باشد. استاد شهيد مرتضى مطهرى پيامبران الهى را به دو گروه تقسيم مى‏كنند و مى‏فرمايند: «پيامبران دو وظيفه دارند:
    1 (از جانب خداوند براى بشر قانون و دستورالعمل مى‏آورند.
    2 (مردم را به خدا و عمل به دستورالعمل‏هاى الهى آن عصر و زمان دعوت و تبليغ مى‏كرده‏اند.
    به عبارت ديگر نبوت بر دو قسم است: تشريعى، تبليغى و غالب پيامبران فقط وظيفه دوم را انجام مى‏داده‏اند و تنها تعداد كمى اولواالعزم بوده‏اند، يعنى قانون و دستورالعمل آورده‏اند. طبق اين تعريف، پيامبران اولى العزم، پيامبرانى بوده‏اند كه صاحب شريعت و قانون هستند.
    مرحوم ملا محسن فيض كاشانى نيز همين تعريف را از اولوا العزم ارائه مى‏دهند: «اولوا العزم پيامبران صاحب شريعتند كه در تاسيس و بيان روشن آن شريعت كوشش خود را مبذول داشته‏اند و در آن راه سختى‏ها را تحمل كردند.». اين تعريف مورد اتفاق بسيارى از علماء ما مى‏باشد. چنانكه مرحوم شيخ طوسى مى‏فرمايند: « ظاهر روايات اصحاب ما و سخنان مفسران همين است كه اولواالعزم پيامبرانى هستند كه شريعتى نو آورده‏اند كه شريعت انبياء پيشين را نسخ كرده است »

    تعريف دقيق‏ترى مرحوم علامه طباطبائى ارائه مى‏دهند ايشان در چند موضع تفسير الميزان بحث اولى العزم را مطرح مى‏فرمايند، اول ضمن اشاره به آيه 12 سوره احزاب پيامبران اولى العزم را پيامبرانى مى‏داند كه در عهد نخستين خود پا بر جا بوده‏اند. و در ادامه مى‏افزايند: «و همه پيامبران اولوا العزم داراى شريعت و كتاب مى‏باشند.» ايشان در جاى ديگر شرط ديگرى اضافه مى‏كنند و آن اينكه شريعت آنها فرامنطقه‏اى و جهانى است. پس نخست این که در (ميثاق غليظى كه آيه سوره احزاب مى‏فرمايد) ثابت قدم بوده‏اند ثانيا صاحب شريعت و كتاب هستند و ثالثا دعوت آنها فراتر از منطقه و امت خود مى‏باشد. سخن ايشان برگرفته از آيات و روايات متعددى است، كه به برخى از آنها اشاره مى‏شود:
    امام رضا (ع) مى‏فرمايند: «اولوا العزم به اين دليل به اين نام، شناخته شده‏اند كه داراى شريعت مى‏باشند چنانكه هر پيامبرى كه پس از نوح آمده تا پيش از ابراهيم خليل بر شريعت و راه او و تابع كتابش بوده است و هر پيامبرى كه در زمانه ابراهيم و پس از او بوده تا زمان موسى بر شريعت و راه او و تابع كتاب او بوده است، و هر پيامبرى كه در زمان موسى و پس از آن بوده بر شريعت موسى و راه او و تابع كتابش بوده تا زمان عيسى فرارسيده است و همه پيامبران عصر عيسى و پس از آن، بر شريعت و راه او و تابع كتابش بوده‏اند تا نوبت به حضرت محمد (صلى اللّه عليه و آله و عليهم اجمعين) رسيد (كه او خاتم پيامبران است). اين پنچ تن اولوا العزم هستند و برترين پيامبران و فرستادگان خدا مى‏باشند»
    به نظر مى‏رسد كه تفسير صحيح اولى العزم صاحبان شريعت جديد باشد كه شريعت سابق را نسخ مى‏كردند. اما اين كه داراى كتاب بودند و دين آنها فرامنطقه‏اى و جهانى است، از لوازم صاحب شريعت بودن است.
    به عبارت دیگر همانطور که اشاره شد پيامبران بر دو دسته هستند:
    1 (گروهى صاحب شريعت و قانون الهى‏اند و از جانب خداوند متعال كتاب آورده‏اند و براى همه مردم زمان خود و زمان‏هاى بعدى مبعوث شده‏اند و دين آنها تا نيامدن پيامبر اولى العزم بعدى پابرجاست و با برانگيخته شدن او، نسخ مى‏شود. اينها پنچ تن هستند: نوح و ابراهيم و موسى و عيسى و محمد (صلى اللّه عليه و آله و عليهم). آنها برترين پيامبران الهى هستند و خاتم و افضل آنها پيامبر گرامى اسلام (ص) است.
    2 (بقيه پيامبران مأمور به تبليغ شريعت و دين و كتاب پيامبران اولى العزم مى‏باشند. پس نسخ كلى هر دين تنها در سايه ارسال پيامبر اولو العزم بعدى است اگرچه شايد به ضرورت نسخهاى جزئى در بعض احكام توسط پيامبران تبليغى انجام پذيرد.
    به هر حال، با توجه به آيات و روايات روشن مى‏شود كه:
    1 پيامبران اولى‏العزم، صاحبان شريعت نو هستند كه شريعت سابق را نسخ مى‏كنند. آنها در عين حال كه به پيامبران پيشين، ايمان دارند، اما به دليل تحول زمان، شريعتى نو مى‏آورند و شريعت پيامبر اولى العزم گذشته را نسخ مى‏كنند. تنها شريعت محمدى (ص) تا قيامت پابرجاست.
    2 هر صاحب شريعتى داراى كتابى آسمانى از جانب خداوند متعال است كه در آن احكام و دستورات الهى و قوانين مورد نياز مندرج است و داراى كتاب بودن، لازمه اولى العزم بودن است.
    3 از ديگر لوازم معناى اولوا العزم، رسالت فرامنطقه‏ اى آنهاست. آنها تنها براى قوم خود مبعوث نشده است بلكه براى همه مردم جهان زمانه خود و پس از آن مبعوث شده است و دين آنها تا ظهور پيامبر صاحب شريعت بعدى پابرجاست و پيامبران ديگر مامور تبليغ دين و شريعت آنها هستند. پس مفهوم درست اولى العزم، پيامبرانى هستند كه شريعتى نو مى‏آوردند كه شريعت پيامبر سابق را نسخ مى‏كند. اما داراى كتاب بودن و رسالتى فرامنطقه ‏اى بلكه جهانى داشتن، لازمه اين مفهوم است.
    4 پيامبران اولوا العزم منحصر در پنج تن هستند
    5 انبياء ديگر چون حضرت داود كه صاحب كتاب بوده‏اند، كتاب آنها، تشريعى نبوده است بلكه كتاب ارشادى و تبليغى بوده است.


    ویرایش توسط محراب : ۱۳۹۱/۰۵/۱۳ در ساعت ۱۶:۲۲

  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    394
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    15 روز 11 ساعت 58 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    جمع بندی




    پرسش:
    القاب پیامبران الوالعزم چیست و به چه معناست؟


    پاسخ:
    طبق عقيده مشهور دانشمندان شيعه، پيغمبران يكصد و بيست و چهار هزار نفرند كه يكصد و سيزده نفر آنان صرف نظر از مقام نبوت، مقام رسالت- يعنى ماموريت فوق العاده- را نيز دارا بودند. در ميان اين عده، پنج نفر امتياز و برترى خاصى دارند و به آنها اولوالعزم مى گويند.

    آنها به ترتيب زمان: حضرت نوح، ابراهيم، موسى، عيسى و محمد (صلى اللّه عليهم اجمعین) هستند و كتاب هاى آنان نيز به ترتيب: صحف نوح، صحف ابراهيم، تورات، انجيل و قرآن مى باشد. ظاهر آيات سوره احزاب و شورى و صريح روايات، آنها را در پنج تن منحصر مى ‏كند.

    در آيه 35 سوره مباركه احقاف به پيامبر اكرم دستور داده شده است، صبر كند، صبرى همانند صبر پيامبران اولى العزم. « فاصبر كما صبر
    اولوا العزم من الرسل»

    حال باید دید که مفهوم «اولى العزم» چيست؟
    «العزم» در لغت به معناى پايدارى و سرسختى در تصميم و قصد است و اولوا العزم به معناى صاحبان صبر و پايدارى و شكيبا مى ‏باشد.

    استاد شهيد مرتضى مطهرى پيامبران الهى را به دو گروه تقسيم مى‏ كنند و مى ‏فرمايند: پيامبران دو وظيفه دارند:
    1 از جانب خداوند براى بشر قانون و دستورالعمل می آورند.
    2 مردم را به خدا و عمل به دستورالعمل‏ هاى الهى آن عصر و زمان دعوت و تبليغ مى‏ كرده ‏اند.

    به عبارت ديگر نبوت بر دو قسم است: تشريعى، تبليغى و غالب پيامبران فقط وظيفه دوم را انجام مى‏ داده‏ اند و تنها تعداد كمى اولوا العزم بوده‏ اند، يعنى قانون و دستورالعمل آورده‏ اند.
    طبق اين تعريف، پيامبران اولى العزم، پيامبرانى بوده‏ اند كه صاحب شريعت و قانون هستند.
    مرحوم ملا محسن فيض كاشانى نيز همين تعريف را از اولوا العزم ارائه مى ‏دهند: «اولوا العزم پيامبران صاحب شريعتند كه در تاسيس و بيان روشن آن شريعت كوشش خود را مبذول داشته‏ اند و در آن راه سختى‏ ها را تحمل كردند.». اين تعريف مورد اتفاق بسيارى از علماء ما مى‏ باشد. چنانكه مرحوم شيخ طوسى مى ‏فرمايند: «ظاهر روايات اصحاب ما و سخنان مفسران همين است كه اولوا العزم پيامبرانى هستند كه شريعتى نو آورده‏ اند كه شريعت انبياء پيشين را نسخ كرده است.»

    تعريف دقيق‏ ترى مرحوم علامه طباطبائى ارائه مى‏ دهند ايشان در چند موضع تفسير الميزان بحث اولى العزم را مطرح مى‏ فرمايند، اول ضمن اشاره به آيه 12 سوره احزاب پيامبران اولى العزم را پيامبرانى مى‏ داند كه در عهد نخستين خود پا بر جا بوده‏ اند. و در ادامه مى‏ افزايند: «و همه پيامبران اولوا العزم داراى شريعت و كتاب مى ‏باشند.»

    ايشان در جاى ديگر شرط ديگرى اضافه مى ‏كنند و آن اينكه شريعت آنها فرامنطقه ‏اى و جهانى است.
    پس نخست این که در (ميثاق غليظى كه آيه سوره احزاب مى‏ فرمايد) ثابت قدم بوده‏ اند
    ثانيا صاحب شريعت و كتاب هستند
    و ثالثا دعوت آنها فراتر از منطقه و امت خود مى‏ باشد.

    سخن ايشان برگرفته از آيات و روايات متعددى است، كه به برخى از آنها اشاره مى ‏شود:
    امام رضا (علیه السلام) مى ‏فرمايند: «اولوا العزم به اين دليل به اين نام، شناخته شده ‏اند كه داراى شريعت مى‏ باشند چنانكه هر پيامبرى كه پس از نوح آمده تا پيش از ابراهيم خليل بر شريعت و راه او و تابع كتابش بوده است و هر پيامبرى كه در زمانه ابراهيم و پس از او بوده تا زمان موسى بر شريعت و راه او و تابع كتاب او بوده است، و هر پيامبرى كه در زمان موسى و پس از آن بوده بر شريعت موسى و راه او و تابع كتابش بوده تا زمان عيسى فرا رسيده است و همه پيامبران عصر عيسى و پس از آن، بر شريعت و راه او و تابع كتابش بوده‏ اند تا نوبت به حضرت محمد (صلى اللّه عليه و آله و عليهم اجمعين) رسيد (كه او خاتم پيامبران است). اين پنچ تن اولوا العزم هستند و برترين پيامبران و فرستادگان خدا مى ‏باشند.»

    به نظر مى ‏رسد كه تفسير صحيح اولى العزم صاحبان شريعت جديد باشد كه شريعت سابق را نسخ مى‏ كردند. اما اين كه داراى كتاب بودند و دين آنها فرامنطقه‏ اى و جهانى است، از لوازم صاحب شريعت بودن است.

    به عبارت دیگر همانطور که اشاره شد پيامبران بر دو دسته هستند:
    1) گروهى صاحب شريعت و قانون الهى‏ اند و از جانب خداوند متعال كتاب آورده‏ اند و براى همه مردم زمان خود و زمان‏ هاى بعدى مبعوث شده‏ اند و دين آنها تا نيامدن پيامبر اولى العزم بعدى پابرجاست و با برانگيخته شدن او، نسخ مى‏شود. اينها پنچ تن هستند: نوح و ابراهيم و موسى و عيسى و محمد (صلى اللّه عليه و آله و عليهم). آنها برترين پيامبران الهى هستند و خاتم و افضل آنها پيامبر گرامى اسلام (صلی الله علیه و آله) است.

    2) بقيه پيامبران مأمور به تبليغ شريعت و دين و كتاب پيامبران اولى العزم مى‏ باشند. پس نسخ كلى هر دين تنها در سايه ارسال پيامبر اولو العزم بعدى است اگر چه شايد به ضرورت نسخ هاى جزئى در بعض احكام توسط پيامبران تبليغى انجام پذيرد.

    به هر حال، با توجه به آيات و روايات روشن مى‏ شود كه:
    1. پيامبران اولى‏ العزم، صاحبان شريعت نو هستند كه شريعت سابق را نسخ مى ‏كنند. آنها در عين حال كه به پيامبران پيشين، ايمان دارند، اما به دليل تحول زمان، شريعتى نو مى ‏آورند و شريعت پيامبر اولى العزم گذشته را نسخ مى‏ كنند. تنها شريعت محمدى (صلی الله علیه و آله) تا قيامت پابرجاست.

    2. هر صاحب شريعتى داراى كتابى آسمانى از جانب خداوند متعال است كه در آن احكام و دستورات الهى و قوانين مورد نياز مندرج است و داراى كتاب بودن، لازمه اولى العزم بودن است.

    3. از ديگر لوازم معناى اولوا العزم، رسالت فرامنطقه‏ اى آنهاست. آنها تنها براى قوم خود مبعوث نشده است بلكه براى همه مردم جهان زمانه خود و پس از آن مبعوث شده است و دين آنها تا ظهور پيامبر صاحب شريعت بعدى پابرجاست و پيامبران ديگر مامور تبليغ دين و شريعت آنها هستند.

    پس مفهوم درست اولى العزم، پيامبرانى هستند كه شريعتى نو مى ‏آوردند كه شريعت پيامبر سابق را نسخ مى‏ كند. اما داراى كتاب بودن و رسالتى فرامنطقه ‏اى بلكه جهانى داشتن، لازمه اين مفهوم است.

    4. پيامبران اولوا العزم منحصر در پنج تن هستند.

    5. انبياء ديگر چون حضرت داود كه صاحب كتاب بوده‏ اند، كتاب آنها، تشريعى نبوده است بلكه كتاب ارشادى و تبليغى بوده است.

    ویرایش توسط عظيم : ۱۳۹۵/۰۴/۱۳ در ساعت ۰۴:۵۱ دلیل: همکار ویراستار تدوین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود